Lucas
cū magna uoce magnificās deum.Et cecidit in faciē ante pedes eius:grās agēs. Et hic erat ſamaritanꝰ.Reſpōdēs aūt ieſus dixit: Nonnedece mūdati ſunt? Et nouē ubi ſūtNō eſt inuētus qui rediret: ⁊ darꝫgl̓iaꝫ deo: niſi hic alienigena. Et aitilli: Surge uade: quia fides tua teſaluum fecit.AMBRO. Poſt predictā ꝑabolā rep̄hendunt̉ingrati. dicit̉ enī: Et factū eſt dū iret ieſus in hieru.trāſibat ꝑ mediā ſamariā ⁊ galileā. TITVS: Utoſtēdat ꝙ ſamaritani quidē beniuoli: iudei vero pͥdictis beneficijs ſunt ingrati: erat enī diſcordia iniſamaritanos ⁊ iudeos: quā ip̄e quaſi pacificās ītervtroſqꝫ trāſit: vt vtroſqꝫ cōpingat in vnū nomē homines. ¶ CIRVL. Deinde ſuā gl̓iaꝫ ſaluator manifeſtat: attrahēs ad fidem iſrael. vnde ſequit̉: Et cuꝫingrederet̉ quoddā caſtellū: occurerūt ei decē viri leproſi: ab vrbibꝰ ⁊ oppidis expulſi: ⁊ quaſi immūdi ritu legis moſaice. ¶TITVS: Cōuerſabāt̉ aūt ad inuicē: quia fecerat eos vnanimes cōmunitas paſſionis: ⁊ preſtolabant̉ tranſitū ieſu. Soliciti donec aduenientē chriſtū viderēt. vnde ſequit̉: Qui ſteterūta longe: eo ꝙ lex iudeoꝝ leprā immūdā iudicat: lexaūt euāgelica nō externā: ſed internā aſſerit eſſe immundā. THEO. A longe ergo ſtāt quaſi verecūdantes de immudicia que eis imputabat̉: putabātenī ꝙ chriſtꝰ nō faſtidiret ad modū aliorū. ſic ergoabſtiterūt loco: ſed facti ſunt ꝓximi dep̄cādo. ꝓpenī eſt dominꝰ omnibꝰ inuocatibꝰ eū in veritate. vn̄ſequit̉: Et leuauerūt vocē dicētes: Ieſu p̄ceptor miſerere noſtri. ¶TITVS: Dicūt nomē ieſu ⁊ lucrifaciunt rem: nam ieſus interp̄tat̉ ſaluator. Dicūt miſerere nobis: ꝓpter experientiā virtutis eius: neqꝫ argentū petētes: neqꝫ aurū: ſed vt aſpectū corꝑis ſanūobtineāt. THEO. Nec ſimpl̓r obſecrāt eū: nec rogant eū vt mortalē: vocāt .n. vt p̄ceptorē .i. dominūquo pene vident̉ huc opinari deuꝫ. At ip̄e iubet ill̓vt oſtēderēt ſe ſacerdotibus. vnde ſequit̉: Qd̓ vt vidit dixit: Ite oſtēdite vos ſacerdotibꝰ. Ipſi enī experiebant̉ ſi mūdati forēt a lepra vel non. CIRIL.Lex etiā mūdatos lepra iubebat offerre ſacrificiuꝫcauſa purgatōis. 7THEO. Iubere ergo eis vt irētad ſacerdoteſ: nihil aliud innuebat niſi ꝙ debebantcurari. vnde ſequit̉: Et factū eſt dū irēt: mūdati ſūt.CIRIL. In quo iudeoꝝ pōtifices emuli gl̓ie eiꝰcognoſcere poterāt: ꝙ inopinate ⁊ mirifice ſanatiſunt: cōcedēte chriſto eis ſalutē. THEO. Cū autēdecē eſſent: nouē qui iſraelite erāt ingrati fuerūt: ſꝫalienigena ſamaritanꝰ reuerſus: voces emittebat benignas. vnde ſequit̉: Unꝰ aūt ex illis vt vidit: qꝛ mūdatus eſt: regreſſus eſt cū magna voce magnifi. deūTYTVS: Dedit aūt ei appropinquādi fiduciā ſuſcepta purgatio. vnde ſequit̉: Et cecidit in faciē ſuāante pedes eius gratias agēs. Ex ꝓcubitu ⁊ ſupplicatōne: fidē ſuā ſimul cū beniuolētia pādēs. Seqͥt̉:Et hic erat ſamaritanꝰ. THEO. Hinc poterit qͥſ-
quis cōijcere: ꝙ nihil impedit quēqͣꝫ placere deo ende genere ꝓphano ꝓceſſerit: dumodo bonū gerat ꝑpoſitū. Nullꝰ etiā natꝰ ex ſanctis ſuꝑbiat: nouē enqui iſraelite erāt: ingrati fuerūt. vnde ſequit̉: Rn̄dēſaūt ieſus dixit: nōne decē mūdati ſunt: ⁊ noueꝫ vbiſunt? Nō eſt inuentꝰ qui rediret: ⁊ daret gl̓iam deoniſi hic alienigena. ITVS: Per hoc oſtēdit̉ ꝙꝓmptiores ad fidē erāt alienigene: lentꝰ enī ad fidēiſrl̓. vnde ſubdit̉: Et ait illi ſurge: vade quia fides tuate ſaluū fecit. ¶ AVGV. de que. euā. Myſtice autēleproſi intelligi poſſunt qui ſcīam vere fidei nō habētes varias doctrinas ꝓfitent̉ erroris. Nō enī abſcondūt imꝑitiā ſuā: ſed ꝓ ſumma peritia ꝓferūt inlucē: ⁊ iactantiā ſermonis oſtēdūt: coloris quippevitiū lepra eſt. vera ergo falſis inordinate ꝑmixta invna diſputatōe vel narratōe homīs tanqͣꝫ in vniuscorꝑis colore apparētia: ſignificat leprā tanqͣꝫ verisfalſiſqꝫ colorū locis: humana corꝑa variantē atqꝫmaculantē. hi aūt tam vitādi ſunt eccleſie: vt ſi fieripoteſt: longiꝰ remoti magno clamore chriſtū interpellent. ꝙ autē p̄ceptorē eū inuocauerūt ſatis putovere leprā falſam eſſe doctrinā: quā bonꝰ preceptorabſtergat. Nullū aut eorū quibꝰ hec corꝑalia beneficia dominꝰ p̄ſtitit: inuenit̉ miſiſſe ad ſacerdotes niſi leproſos. ſacerdotiū .n. iudeoꝝ figura fuit ſacerdotij qd̓ eſt in eccl̓ia. Cetera aūt vitia ꝑ ſeip̄m interiusin ꝯſcīa dn̄s ſanat ⁊ corrigit. Doctrina v̓o vel imbuendi ꝑ ſacramēta vel cathecizandi ꝑ ſermoneꝫ ptāseccl̓ie tributa eſt. Qui dū irēt mūdati ſunt: qꝛ gentiles ad quos venerat petrꝰ nōdū accepto baptiſmatis ſacramēto: ꝑ qd̓ ſpirital̓r ad ſacerdotes ꝑuenit̉:infuſiōe ſpūſſancti mūdati declarāt̉. Quiſqͥs ergo īeccleſie ſocietate doctrinā integrā verāqꝫ aſſeqͣt̉: eoꝙ manifeſtet̉ varietate mēdacioꝝ tanqͣꝫ lepra caruiſſe. h̓ tn̄ ingratꝰ deo mūdatori ſuo grāꝝ agēdaꝝ piahumilitate nō ꝓſternit̉: ſil̓is eſt illis de quibus diciapl̓s: ꝙ cū deū cognouiſſent: nō vt deū magnificauerūt aut grās egerūt: ideo tales in nouenario nūero tanqͣꝫ imꝑfecti r̄manebūt. Nouē .n. indigēt vnovt qͣdā vnitatis forma coagulēt̉ vt. x. ſint. Ille aūt qͥgrās egit: vnice eccleſie ſignificatōe approbatꝰ ē. Etqꝛ illi erāt iudei: amiſiſſe ꝑ ſuꝑbiā declarati ſunt regnū celoꝝ vbi maxime vnitas cuſtodit̉. Iſte v̓o quierat ſamaritanꝰ qd̓ interp̄tat̉ cuſtos: illi a quo accepit tribuēs qd̓ accepit ẜm illud: Fortitudinē meaꝫad te cuſtodiā: vnitatē regni humili deuotōe ſeruauit. BED. Cecidit aūt in faciē: qꝛ ex malis q̄ ſe ꝑpetraſſe meminit erubeſcit: qͥ ſurge̓ ⁊ ire p̄cipit̉: qꝛ quiinfirmitatē ſuā cogͦſcens humil̓r iacet: ꝑ diuini vbicōſolatōem ad fortia oꝑa ꝓficere iubet̉. ſi aūt fidesſaluū fecit eū qui ſe ad agēdas gratias inclinauit. gͦꝑfidia ꝑdit eos: qui de acceptis beneficijs deo daregloriā neglexerūt. qūaꝑꝑ fidē per humilitatē augeri debere: ſicut in parabola ſuꝑiori decernit̉: ita hicipſis rebus oſtenditur.Interrogatꝰ aūt a phariſeis quādo uenit regnū dei: reſpōdēs eis dixit: Non ueniet regnū dei cum obẜuatōe: neqꝫ dicēt: ecce hic aut ecceillic. Ecce .n. regnū dei ītra uos eſt.