Lucas

poſſibile eſt vt nō veniāt ſcādala .i. impedimēta bone ⁊ deo placite cōuerſatōis. CHRY. Sunt aūtduplicia ſcādala: quorū hec quidē diuine glorie refragant̉: hec vero ꝓdeunt ſolū ad irrogandū fratribus impedimētū. nam excogitatōes hereſum ⁊ quicōtra veritatē fit ſermo: diuine glorie refragantur.Nō tamē ad pn̄s memorari vident̉ huiuſmodi ſcādala: ſed magis ea que cōtingūt inter amicos ⁊ fratres: ſicut iurgia: detractōes: ⁊ huiuſmodi. vnde poſtea ſubdit: Si peccauerit ī te frater tuꝰ THEO.Uel dicit: ꝙ neceſſe eſt emergere multa predicationis ⁊ veritatis obſtacula: ſicut phariſei impediebātchriſti predicatōem. Querūt aūt aliqui: Si neceſſe ēvt veniāt ſcādala: cur dominꝰ arguit ſcādalorū auctorē? Sequit̉ enī: Ue aūt illi per quē veniūt. Quicquid enī parit neceſſitas veniale eſt. Sed attēde ꝙneceſſitas iſta ex libero arbitrio ſortit̉ originē. vidēsenī dominꝰ qualiter homīes innitunt̉ malo: nec ꝓponūt aliquid boni: dixit ꝙ qͣꝫtū eſt ex cōſequētiaeorū que vident̉: neceſſe eſt cōtingere ſcādala: ſicutſi medicꝰ vidēs quenqͣꝫ. mala dieta vtentē dicat: neceſſe eſt hunc egrotare. ⁊ ideo inducēti ſcandala vedicit: ⁊ penā ei cōminat̉ dicens: Utilius eſt illi ſi lapis molaris imponat̉ circa collum eius: ⁊ ꝓijciat̉ inmare: qͣꝫ vt ſcādalizet vnū de puſillis iſtis F BED.Scd̓m morē ꝓuincie paleſtine loquit̉: cū maioruꝫcriminū apud veteres iudeos fuerit pena: vt in profundū ligato ſaxo demergerent̉. ⁊ reuera vtilius ēinnoxiū pena qͣꝫuis atrociſſima temꝑali vitā finirecorporeā: qͣꝫ fratri nocentē mortē anime mereri ꝑpetuā. Recte aūt qui ſcādalizari pōt puſillꝰ appellatur. qui enī magnꝰ eſt: quodcūqꝫ viderit: quodcūqꝫpaſſus fuerit: nō declinat a fide. Inqͣꝫtū gͦ ſine pctōpoſſumꝰ euitare ꝓximorū ſcādalū debemꝰ. Si auteꝫde veritate ſcādalū ſumit̉: vtiliꝰ ꝑmittit̉ ſcādalū: qͣꝫveritas relinquat̉. CHRV. Per ſcādalizātis autēpenā brauiū ſaluātis addiſce. niſi eī vniꝰ aīe ſalꝰ eētſibi nimiū cure: nō cōminaret̉ ſcādalizātibus tantāpenam.¶ Attēdite uobiſ. Si peccauerit inte frater tuꝰ: increpa illū: ⁊ ſi penitetiā egerit: dimitte illi. Etſi ſepties īdie peccauerit in te: ⁊ ſepties in dieconuerſus fuerit ad te dices: Penitet me: dimitte illi.7AMBRO. Poſt diuitē qui cruciat̉ in peniſ: ſubiacet p̄ceptū venie largiēde his qui ſe ab errore conuertūt: ne quē deſꝑatio nō reuocet a culpa. vn̄ dicitur: Attēdite vobis./ THEO. q. d. Neceſſe eſt ſcandala cōtingere: nō tamē neceſſariū eſt vos perire ſipeccaueritis: ſicut nō eſt neceſſe oues perire lupoveniēte: ſi vigilet paſtor. Et qm̄ multe ſunt ſcādalizātiū differētie: quidā .n. ſunt inſanabiles: quidā ſanabiles: ⁊ ideo ſubiūgit: Si peccauerit in te frater tuꝰ:increpa illū: ⁊ ſi pnīam egerit dimitte illi. 7AMB.Ut neqꝫ difficilis venia nec remiſſa ſit indulgentianeqꝫ auſtera ꝑcellat inuectio vel cōniuētia: nō inuitet ad culpā. vnde ⁊ alibi dicitur: Corripe ip̄m interte ⁊ ip̄m ſolū. plus .n. proficit amica correctio: qͣꝫ ac

cuſatio turbulēta. Illa pudorē incutit: hec īdignationē mouet: ſeruetur potiꝰ quod prodi metuat omouetur. Bonū quippe eſt vt amicū magis te quicorripitur credat: qͣꝫ inimicū. Faciliꝰ enim conſilijsacquieſcit̉: qͣꝫ īiurie ſuccūbitur. Infirmꝰ cuſtos diuturnitatis eſt timor: pudor aūt bonꝰ magiſter officij. qui enim metuit repͥmitur: non emendat̉. Pulchre autem poſuit: Si peccauerit in te. Non enī eſtequa cōditio in deum hominēqꝫ peccare 4BEDIntuendū eſt autē quia nō paſſim peccāti dimittere iubet: ſed penitentiā agenti. hoc enim ordine ſcādala declinare poſſumus: ſi nullū ledamus: ſi peccātem velo iuſticie corripimus: ſi penitēti miſericordieviſcera pādimus THEO. Sed quereret aliquis:Si cum pluries indulſerim fratri: iterū fit nociuusquid agendū eſt ſecū? Ideo queſtiōi huic reſpōdēsſubdit: Etſi ſepties in die pecca. in te: ⁊ ſepti. in diecōuer. fue. ad te dicēs: peni. me: dimitte illi/ BED.Septenario numero nō venie dande terminꝰ ponitur: ſed vel omnia peccata dimittēda vel ſemꝑ penitēti dimittēdū p̄cipit̉. Solet .n. ſepe ꝑ ſeptē cuiuſqꝫrei aut tꝑis vniuerſitas indicari. AMB. Uel quiaſeptīa die reqͥeuit deꝰ ab oꝑbꝰ ſuis pꝰ hebdomodaꝫiſtiꝰ mūdi reqͥes nobis diuturna ꝓmittit̉: vt quēadmodū mala iſtiꝰ mūdi oꝑa ceſſabūt: ita etiā vīdicteſeueritas conquieſcat.¶ Et dixerūt apoſtoli domino: adauge nobis fidem. Dixit autem dominus: Si habueritiſ fidē ſicut granū ſynapis dicetiſ huic arbori moroeradicare: ⁊ tranſplātare in mare: etobediet uobis.THEO. Audiētes diſcipuli dn̄m de qͥbuſdā arduis diſſerētē puta de pauꝑtate ⁊ ſcādalis euitādiſpetūt ſibi fidē augeri: ꝑ quā poſſent pauꝑtatē ſeqͥ.nihil .n. adeo cultū ſuggerit pauꝑtatꝭ: ſic̄ credē ⁊ ſperare in dn̄o: ⁊ vt ꝑ fidē ſcādalis valeāt reſiſte. vn̄ dr̄:Et dixe. apo. do. adau. no. fidē. ¶ GRE. xxvij. mora.Utqꝫ iā accepta ꝑ initiū fuerat: qͣſi ꝑ augmētū graduū ad ꝑfectōem veniret. ¶AVG. de q̄ euā. Pōt qͥdē intelligi hāc fidē ſibi augeri poſtulaſſe qͣ credūt̉ea q̄ nō vidēt̉: ſꝫ tn̄ dr̄ etiā fides reꝝ: qn̄ nō v̓bis ſedip̄is rebꝰ pn̄tibꝰ credit̉ qd̓ futuꝝ ē: cū iā ꝑ ſpēꝫ manifeſtā ſe ꝯtēplandū p̄bebit ſanctꝭ ip̄a dei ſapīa: ꝑ quafacta ſūt oīa. THE. Dn̄s aūt oſtēdit eis ꝙ bn̄ peterēt: ⁊ ꝙ crede̓ deberēt ꝯſtāt̉: on̄dēs eis ꝙ fides ml̓tapōt. vn̄ ſeqͥt̉: Dixit aūt do. Si ha. fi. ſi. gra. ſy. di. huicar. mo. era. ⁊ trāſplā. ī ma. ⁊ obe. vobis. Duo magnaꝯcurrūt in idē: trāſpoſitio radicati ī t̓ra: ⁊ platatioin mari. qͥd .n. in vndis plantat̉: ꝑ q̄ duo v̓tutē fideimāifeſtat/ CHRV. Mentōem aūt fac̄ ſynapis: qͥaeiꝰ granū ⁊ ſi ſit ꝑuū qͣꝫtitate: ē tn̄ ptāte v̓tuoſiꝰ oībusInſinuat igit̉ ꝙ mīmū ſue fidei magna pōt. Si autmoꝝ nō trāſpoſuerūt apl̓i: nō calūnierꝭ. nō .n. dixitTrāſferetꝭ: ſꝫ Trāſferre poteritꝭ ſꝫ noluer̄t: qꝛ opꝰ nōerat cū maiora fecerīt. Querꝫ aūt aliqͥs: Quō chriſtdicit mīmā ꝑtē eē fidei q̄ moꝝ l̓ mōtē pōt trāſponecū paulꝰ dicat: hāc eē oēm fidē q̄ mōtes trāſfert. Dicēdū igit̉ ē ꝙ apl̓s att̓buit toti fidei mōtē trāſpone