Ca. XVII.

urpura ⁊ byſſus dignitas regni ēi ⁊ auferet̉ inqͥtnobis regnū dei. epulatio ſplēdida: iactātia legis ēa q̄cloriabūt̉. plꝰ ad pōpaꝫ elatōis abutētes ea: qͣꝫa neceſſitatē ſalutis vtētes. Mēdicꝰ aūt noīe lazaa qui interp̄tat̉ adiutꝰ: ſignificat indigētē: l̓ velutixilē aliquē aut publicanū: qui tāto magꝭ adiuuat̉pto minꝰ de ſuaꝝ copia facultatū p̄ſumit GRE.inbo. Lazarꝰ igit̉ vlceribꝰ plenꝰ gētilē ppl̓m figuraliter expͥmit: qui dū ad deū cōuerſus pct̄ā ſua ꝯfiteqnō erubuit: huic vulnꝰ in cute fuit. Quid .n. ē peccatoꝝ ꝯfeſſio: niſi quedā vulneꝝ ruptio. ſed lazarusulueratꝰ cupiebat ſaturari de mēſa diuitꝭ: ⁊ nemoIi oabat: quia gentilē quenqꝫ ad cognitiōem legistere: ſuꝑbꝰ ille populꝰ deſpiciebat. ⁊ qͥa ea v̓bapefluebāt d̓ ſcīa: qͣſi mice cadebāt de mēſa / AVG.pe que. euā. Canes aūt qui vlcera pauꝑis lingebātlequiſſimi homīes ſunt amātes peccata: qui lata līmna etiā laudare nō ceſſant oꝑa mala: que in ſe alienēs ⁊ cōfitēs deteſtabat̉. ¶ GRE. in home. Nōnunqͣꝫ etiā ſolēt in ſacro eloquio per canes predicarores ītelligi: ẜm illud: Līgua canu tuoꝝ ex inimiciab ip̄o. Canū etenī lingua vulnꝰ dum līgit curat: qͥpoctores ſancti duꝫ in cōfeſſiōe peccati noſtri nosinſtruūt: quaſi vulnꝰ mentis per linguā tangūt. Diues autē ſepultꝰ eſt in inferno: in ſinū vero abrae lazarus ab angelis ductꝰ eſt .i. in ſecretā requiē. de quaveritas dicit. Multi veniēt ab oriēte ⁊ occidēte: etrecumbēt cum abraam ⁊ iacob in regno celoꝝ: filijautem regni eijcient̉ in tenebras exteriores. De lōgio autē ad videndū lazarū oculos diues leuat: ꝗͥaꝑ damnatōnis ſue ſupplicia infideles in imoſunt: fideles quoſqꝫ ante diē extremi iudicij ſuper ſeſe attendunt: quorū poſt gaudia contēplarilatenꝰ poſſunt. Longe v̓o eſt quod conſpiciūt:uia illuc per meritū nō attingūt. In lingua auteꝫpliꝰ ardere oſtendit̉: quia infidelis populꝰ verbalegis in ore tenuit: que opere ſeruare cōtempſit. ibipliꝰ ardebit: vbi ſe oſtēdit ſcire quod facerebraam autem filiū eum vocat: quē tamē amēto nō liberat: qm̄ huiꝰ infidelis populi patresquia multos a ſua fide deuiaſſe cōſiderāt: eoſ nullaompaſſiōe a tormētis eripiūt: quos tamē ꝑ carneꝫs recognoſcūt. AVGV. de que. euan. Quīqꝫaūt fratres quos habere dicit ī domo patris ſui: iudeos ſignificauit: qui appellati ſunt quīqꝫ: quia ſublege detinebant̉ que per moyſen data eſt: qui quīqꝫos cōſcripſit. CHRI. Uel habuit qͥnqꝫ fratreſnſus quibꝰ ante ſeruierat: ⁊ ideo lazaruꝫ aē nō poterat: quia illi fratres nō amāt pauꝑtatem Illi te fratres in hec tormēta miſerunt: ſaluarinō poſſunt niſi moriant̉: alioquin neceſſe eſt vt fratres habitēt cum fratre ſuo. Sed quid querꝭ vt mittam lazarū? habēt moyſen ⁊ ꝓphetas. Moyſes lazarus pauper fuit: maiores diuitias eſſe arbitratꝰ paupertatē chriſti qͣꝫ diuitias pharaonis. Hieremias inlacū miſſus pane tribulatiōis veſcebat̉: ⁊ oēſ ꝓph̓elios fratres docēt: ſed iſti fratres ſaluari nō poſſūtnūūi aliquis ab inferis reſurrexerit. Iſti enī fratresanteqꝫ chriſtꝰ reſurgeret: me ducebāt in morteꝫ. illennortuꝰ eſt: ſed iſti fratreſ reſurrexerūt. nunc oculusmſelis chriſtu videt: auris eum audit: tactꝰ amplectitr. Ec hoc aūt qd̓ diximꝰ: locū determinamꝰ mar-

tioni ⁊ manicheo qui deſtruūt vetus teſtamentuꝫ.Uide ergo quid dicat abraam: ſi moyſen ⁊ prophetas nō audiūt. q. d. Bene facis eū qui reſurrecturuſeſt expectādo: ſed in illis chriſtꝰ loquit̉: ſi illos audies ⁊ illū auditurꝰ es. ¶ GRE. in home. Iudaicꝰ autēpopulꝰ quia moyſi verba ſpiritaliter intelligere contempſit: ad eum de quo moyſes locutꝰ fuerat nō ꝑuenit FAMBRO. Uel aliter: Lazarꝰ eſt pauper inſeculo: ſed deo diueſ. neqꝫ enī omīs ſancta pauꝑtasaut diuitie criminoſe: ſed ſicut luxuria infamat diuitias: ita pauꝑtatē cōmēdat ſanctitas. Siue apoſtolicꝰ aliquis pauꝑ in verbo: locuples in fide: qͥ veram teneat fidem: verborū inſulas nō requirit. Cuiſimilē illū puto: qui ceſus ſepius a iudeis: vlcera ſuicorꝑis lambēda quibuſdā velut canibus offerebat.Beati canes in quos vlceꝝ taliū diſtillat humor: vtimpleat cor: quo cuſtodire domū: ſeruare gregē: cauere aſſueſcā lupos. ⁊ quia panis verbū eſt: fides auteꝫ verbi eſt. mice velut quedā dogmata fidei ſuntmyſteria .ſ. ſcripturarū. Arriani aūt qui ſocietatē potentie regaliſ affectāt: vt impugnēt eccleſie veritatēnonne tibi vident̉ in quadā purpura ⁊ byſſo iacerequi cum ꝓ veris fucata defendāt: diuitibꝰ abūdantſermonibꝰ. Diues hereſis euēgelia multa cōpoſuit:⁊ pauꝑ fides hoc ſolū euangeliū tenuit qd̓ accepit.Diues philoſophia plures ſibi d̓os fecit: pauꝑ eccleſia vnū deū nouit: nōue ille vidēt̉ egene diuitie: ⁊ redūdare pauꝑtas? VGV. de q̄. euā. Alit̓ etiā ītelligi pōt illa narratio: vt lazarū dn̄m ſignificare accipiamꝰ iacētē ad ianuā illiꝰ diuitis: qꝛ ſe ad aures ſuꝑbiſſimas iudeorū: incarnatōis hūilitate deiecit: cupiēs ſaturari de micis q̄ cadebāt de mēſa diuitis .i.q̄rēs ab eis vel mīma oꝑa iuſticie q̄ ſue menſe .i. ſueptāti ꝑ ſuꝑbiā nō vſurparēt: q̄ oꝑa qͣꝫuis mīma ⁊ ſine diſciplina ꝑſeuerātie vite bone: ſaltē int̓dū vl̓ caſu facerēt: ſicut mice de mēſa cadere ſolent. Ulcerapaſſiōes ſūt dn̄i. Canes qͥ ea līgebāt: gētes ſūt quosimmūdos iudei dicebāt: ⁊ tn̄ paſſiōes dn̄i in ſacramētis corꝑis ⁊ ſanguīs eiꝰ ꝑ totū iam orbē ſuauitate deuotiſſima lambūt. Sinꝰ abrae intelligit̉ ſecretūpatris quo poſt paſſiōem reſurgēs aſſumptꝰ eſt dominus: quo eū portatū ab angelis ideo dictū putoquia ipſam receptiōem qua in ſecretū patris acceſſit: angeli annūciauerūt diſcipulis. Cetera ẜm ſuperiorem expoſitōem accipi poſſunt: quia ſecretū prīsbene intelligit̉: vbi etiā ante reſurrectōem iuſtorumCA. XVII.anime viuūt cū deo.T ait ad diſcipulos ſuos:Impoſſibile eſt ut nō ueniant ſcādala. Ue aūt illi perquē ueniūt. Utiliꝰ eſt illi ſi lapis molaris imponat̉ circa collū eius: ⁊ ꝓijciatur in mare: qͣꝫ ut ſcādalizet unūde puſillis iſtis.THEO. Quia phariſei exn̄tes auari conuītiabātur chriſto de pauꝑtate predicāti: induxit parabolādiuitis ⁊ lazari. Deinde cū diſcipulis cōfert de phariſeis indicās eos ſciſmaticos ⁊ diuine vie impeditores eſſe. vnde dicit̉: Et ad diſcipulos ſuos ait: Im