Lucas

GREGO. in home. Sicut enī trāſire reprobi adelectos cupiūt .i. a ſuppliciorū ſuorū afflictōe migrare: ita ad afflictos atqꝫ in tormētis poſitos tranſireiuſtorū eſt mente ire per miſericordiā: eoſqꝫ velle liberare: ſed iuſtorū anime qͣꝫuis in ſue nature bonitate miſericordiā habeāt: iam tamē auctoris ſui iuſticie coniūcte: tanta rectitudine reſtrīgunt̉: vt nulla ad reprobos compaſſiōe moueant̉: nec iniuſti ergo ad beatiorē ſortem tranſeūt: quia damnatiōe ꝑpetua conſtringunt̉. nec iuſti ad reprobos tranſirepoſſunt: quia erecti iam per iuſticiā iudicij: eis nullo modo ex aliqua cōpaſſione miſerent̉ THEO.Hinc elicias argumentū contra origenis ſequacesquidicūt: Cū terminꝰ ſit imponendꝰ ſupplicijs: erittempꝰ quo aggregabunt̉ peccatores iuſtis et deo.AVGV. de que. euan. Oſtendit̉ enī per incōmutabitatē diuine ſentētie nullū auxiliū miſericordiepoſſe preberi peccatoribꝰ a iuſtis: etiā ſi velint p̄berequo admonet vt in hac vita homīes ſubueniāt: quibus poſſunt: ne ſi poſtea etiā optime recepti ſuerīteis quos diligūt opitulari non valeāt. Illud .n. qd̓ſcriptū eſt: vt ⁊ ipſi recipiāt vos in eterna tabernacula: nō de ſuperbiſ ⁊ immiſericordibꝰ ſcriptū eſt: ſꝫ dehis qͥ ſibi eos amicos de oꝑbꝰ miſericordie fecerūt:quos iuſti nō velut ꝓpͥa poteſtate quaſi gratificando recipiūt: ſed permiſſiōe diuina.¶ Et ait: Rogo ergo te pat̓ ut mittas eū in domū patriſ mei. Habeoenī quinqꝫ fratres: ut teſtet̉ illis: ne⁊ ipſi ueniāt in hūc locū tormētorūEt ait illi abraā: Habēt moyſen ⁊ꝓphetas audiāt illos. At ille dixit:Nō pater abraā: ſed ſiquis ex mortuis ierit ad eoſ: penitētiā agēt. Aitautē illi: Si moyſen ⁊ ꝓphetas nonaudiūt: neqꝫ ſiquis ex mortuis reſurrexerit credēt.GRE. in home. Poſtqͣꝫ ardenti diuiti de ſe ſpestollit̉: eius animꝰ ad ꝓpīquos quos reliquerat īcurrit. vnde dicit̉: Et ait: Ro. te pa. vt mit. eū in do. pa.mei. AVGV. de que. euā. Lazarū petit mitti ꝙ ſēſit ſe indignū qui teſtimoniū ꝑhibeat veritati. Et qͥanō impetrauerat pabulū refrigerari: multo minuscrędit ſe relaxari poſſe ab inferis ad p̄dicatōem veritatis/ CHRV. Uide aūt ꝑuerſitatē: nec in ipſis penis continet veritatē. Si pater eſt abraā: quo dicis:Mitte eū in domū patris mei? ſed nō es oblitꝰ prīstui: quia ille te ꝑdidit. GRE. in home. Reprobo.auteꝫ mentē pena ſua quādoqꝫ inutiliter erudit adcharitatē: vt iam tūc etiā ſuos ſpāliter diligāt: qͥ hicdum peccata diligerēt: nec ſe amabāt. vnde ſequit̉:Habeo .n. qͥnqꝫ fra. vt teſte. il. ne ⁊ ipſi veni. in hunclocū tormētoꝝ. AMBRO. Seriꝰ autē diues iſtemagiſter eſſe incipit: cum iam nec diſcēdi tempꝰ habeat̉ vel docēdi. ¶ GRE. in home. Qua in re notandū eſt ardēti diuiti qͣꝫta ſupplicia cumulant̉: ad penā nanqꝫ ſuā ei cognitio ſeruat̉ ⁊ memoria. cogͦuit

enī lazaꝝ quē deſpexit: ⁊ fratꝝ ſuoꝝ meminit: quosreliquit. vt .n. peccatores in ſupplicio ampliꝰ puniātur: ⁊ eorū vidēt gl̓iam quos contēpſerūt: ⁊ de illorū pena torquēt̉: quos inutil̓r amauerūt. Petēti ādiuiti vt lazarꝰ mitteret̉ ab abraā ꝓtinꝰ reſpōdetur.vnde ſequit̉: Et ait illi abraā: Ha. moy. ⁊ ꝓphe. audi.illos CHRY̓. q. d. Nō ſint tibi magis cure fratrestui qͣꝫ deo qui eos creauit: ſtatuitqꝫ eis doctores qͥeos cōmonerēt ⁊ ſolicitarēt. Uocat aūt hic moyſē⁊ ꝓphetas ſcripta moſaica ⁊ prophetica. AMB.Quo loco euidētiſſime declarat dn̄s vetꝰ teſtm̄ eſſefidei firmitatē: retūdēs ꝑfidiā iudeoꝝ: ⁊ excludēſ nequicias hereticoꝝ. GRE. in home. Sed qͥ dei v̓badeſpexerat: hoc audire nō poſſe ſuos ſequaces eſtimabat. vnde ſequit̉: At ille dixit: Nō pater abraamſed ſiquis ex mortuis ierit ad illos penitētiā agent.CHRY. Quia .n. audiēdo ſcripturas contēnebat⁊ fabulas eſſe putabat ex his que paſſus fuerat: ip̄equoqꝫ dijudicabat de fratribꝰ ¶ GRE. niſenꝰ: Sed⁊ aliud quoddā dogma docemur: ꝙ lazari quidemaīa nō ē erga pn̄tia ſolicita: nec retorq̄t ſe ad aliqd̓relictoꝝ. at diues quaſi quodā viſco etiā poſt mortem a vita detinet̉ carnali. nam ſiquis oīo carnalisẜm mentē fiat: nec poſtqͣꝫ corpꝰ exuerit: remouet̉ apaſſiōibꝰ eius. GRE. in home. Sed mox diuiti veraci ſentētia rn̄det̉. Sequit̉ enī. Ait aūt illi: Si moyſen ⁊ ꝓphetas nō audiūt: neqꝫ ſiqͥs ex mortuiſ reſurrexerit credēt ei. Quia qui verba legis deſpiciūt: redēptoris p̄cepta qui ex mortuis reſurrexit: qͣꝫto ſubtiliora ſunt: tāto hic difficiliꝰ implebunt ¶ CHRI̓.ꝙ aūt verū ſit ꝙ qui nō auſcultat ſcpͥturis: nec mortuis auſcultat: on̄derūt iudei qui nūc quidem volebāt occidere lazaꝝ: nūc v̓o inuadebāt apl̓os: cū tn̄ amortuis nōnulli reſurrexerīt hora crucis. Sꝫ ⁊ illd̓ꝯſidera ꝙ quiſqꝫ mortuꝰ ſeruꝰ eſt. q̄cūqꝫ vero dicuntſcpͥture: dicit dn̄s. vn̄ ⁊ ſi reſurgat mortuꝰ: ⁊ſi celitusdeſcēderit angelꝰ: oībꝰ magis ſunt digne fide ſcpͥture. nā angeloꝝ dn̄s viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ eas inſtituit.Si aūt ſciret hͦ deꝰ ꝙ mortui reſurgētes ꝓdeſſent viuentibꝰ nō hͦ omiſiſſet: qͥ ꝓ vtilitate nr̄a ſingula oqꝫʸtractat. ſed ⁊ſi crebro reſurgerēt mortui: hͦ iterū tꝑeꝯtēneret̉: ſed ⁊ diabolꝰ facile introduce̓t ꝑuerſa dogmata. Id quoqꝫ ꝑ organa ſua fingēs: nō qͥdē ſuſcitās vere defūctos: ſed qͥbuſdā fallacijs ſpectātiū fruſtrās intuitū: vel ingeniēs quoſdā mortē ſimulare.AVG. de curis ꝓ mortuo hn̄dis: Dice̓t aūt aliqͥsſi nulla ē mortuis cura de viuis: quō diues rogauitlazaꝝ: vt mitteret abraā ad qͥnqꝫ frēs ſuos? Sꝫ nūqͥdqꝛ hͦ diues ille dixit: iō qͥd frēs agerēt: vl̓ qͥd paterēt̉in illo tꝑe ſciuit; ita illi cura fuit de viuis: qͣꝫuis qͥdagerēt oīo neſciret: ſic̄ nobis ē cura de mortuis: q̄uis qͥd agāt oīo neſciamꝰ. Sed rurſus occurrit qō:quō h̓ abraā eē ſciebat moyſē ⁊ ꝓph̓as .i. libros eoꝝvbi etiā nouerat diuitē illū in delicijs: laſaꝝ v̓o ī doloribꝰ vixiſſe? Uerū nō cū hͨ agerent̉ in viuis: ſed eismortuis potuit lazaro indicante cogͦſce̓: ne falſuntqd̓ ait ꝓph̓a. Abraā neſciuit nos. Pn̄t ⁊ ab angel qͥrebꝰ q̄ agūt̉ h̓ p̄ſto ſūt audire aliqͥd mortui. pn̄t etiaꝫaliqͣ q̄ ncc̄ariū ē eos noſſe: n̄ ſolū p̄terita: veꝝ ēt futūra ſpū dei reuelāte cogͦſcē. AVG. d̓ q̄. euā. Per allegoriā āt hͨ ſic accipi pn̄t: vt in diuite ītelligāt̉ ſuꝑbi iudeoꝝ igͦrātes dei iuſticiā: ⁊ ſuā volētes ꝯſtituc