Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XVI.

vteſtis deo ſeruire māmone.VG. Uillicū quē dn̄s eijciebat a villicatū laurons: eo in futurū ſibi ꝓſpexerit. vn̄ dicitur:et lauda. do. villi. iniqͥ. qꝛ prudē. egiſſet. Non tn̄ oīapemꝰ ad imitādū ſumere: enī dn̄o noſtro faciēda ē in aliquo fraus: vt de ipſa fraude elemoſynofaciamꝰ ORI. Uerū qꝛ gētiles dicūt prudenaeſſe virtutē: diffiniūt peritiā bonorū maloꝝneutroꝝ: vel cognitionē agēdorū agendoꝝqſiderandū ē vtrū hec dictio plura aūt vnū ſignifier picit̉ enī deꝰ parauit celos prudētia: conſtatponā prudētiā qua dn̄s celos parauit. Dicit̉ etiāIgeneſi ẜm. lxx. ſerpēs prudētiſſimꝰ erat: vbi prupentiā virtutē dicit: ſed aſtutiā ad mala īclinatiqnēhabētē: ẜm dicit̉: dn̄s laudauit villicū qꝛndēter egiſſet: ē calide perperā. Et forſitā qd̓cirit Laudauit: ẜm verā cōmendationē: ſed abuſiue dictu ē: vt dicimꝰ aliquē cōmendari in meciocribꝰ īdifferētibus rebꝰ: quodāmō mirādos cōcurſus et acumē qͥbus vigor mentis eliciturſlVG. de que. euā. Ecōtrario dicūtur iſte ſimilitudines vt ītelligamꝰ ſi laudari potuit ille a dn̄o: frau faciebat: quāto ampliꝰ placeāt deo ẜm eiꝰ preceptu oꝑa illa faciūt. ORI. Filij quoqꝫ huiꝰ ſecūli ſapiētiores ſed prudētiores dicunt̉ lucis filijſlute ſimpliciter: ſed ī genere ſuo. Seqͥ aluia filij huiꝰ ſeculi prudētiores filijs lucis injeratiōe ſua ſūt BED A. Filij lucis filij hꝰ ſeculi vocant̉: qūo filij regni filij ꝑditiōis: cuiꝰ enimſqͥſqꝫ agit oꝑa eius cognominat̉ filiꝰ THE.s ergo huiꝰ ſeculi vocat cogitātes ſibi comoūt ī terra: filios vero lucis ſpiritales opes tractātu diuini amoris. Inuenimur aūt ī huma adminiſtratiōibꝰ prudēter oīa diſponenoꝑe ſatagentes: vt ſi deſierimꝰ ab admitiōe habeamꝰ vite refugiū: vero diſpēſaremꝰ diuina: pͥmeditamur nobis poſtmodūit ꝓfutura. GRE. xviij. mor. Ut ergo in ſua manīes poſt mortē quicqͣꝫ īueniāt: an̄ mortē dilas ſuas ī pauperū manibꝰ ponant. vn̄ ſequit̉: Etvobis dico facite vobis amicos de mammonaG. de ver. do. Quod hebrei vocanttine diuitie vocant̉: ac ſi diceret: Facite vobis amicos de diuitijs iniqͥtatis. Hoc aūt qͥda:male ītelligēdo rapiūt aliena: inde aliqͥd pauperibus laiunt̉: putāt ſe facere quod preceptū ē. Intꝰ iſte corrigēdus ē. De iuſtis laboribꝰ elemos facite: enī corrupturi eſtis iudicē chriſtuꝫ.ſi de p̄da inops dares aliqͥd iudici: vt te iudicaretſi iudex ille te iudicabit: tāta vis ē iuſticie: vt etiaꝫſpliceat. Noli tibi pīgere talē deū: fons iuſticie ē. Noli ergo elemoſynas facere de fenore vſuria. fidelibꝰ dico: qͥbus corpꝰ chriſti erogamꝰ. ſed ſipecunias tales habetis de malo ē qd̓ habetis. Iamſolite malū facere. Tacheꝰ dixit: Dimidiū rerū mea do pauperibꝰ. Ecce qūo currit currit face̓ amicos de mamona iniqͥtatis: ne reꝰ aliūde teneret̉.Si cui aliqͥd tuli: quadruplū reddā. Eſt aliꝰ ītellectus: Hāmone inqͥtatis diuitie ſeculi ſūt omēs vndecūqꝫ ſint. Si enī veras diuitias queris: alie ſūtbus iob nudꝰ abundabat: qn̄ ī deū cor plenū hēbat

Iſte aūt ab iniqͥtate appellant̉ diuitie: qꝛ vere ſūtpauꝑtate enī plene ſūt: ſemꝑ obnoxie caſibꝰ. Sivere diuitie eſſent: ſecuritatē tibi darēt. AVG. deque. euan. Uel diuitie iniqͥtatis dicunt̉: qꝛ ſuntiſte diuitie niſi iniqͥs: in eis cōſtituūt ſpē atqꝫ copiā ſue btītudinis. A iuſtis vero hec poſſident̉:ē quidē iſta pecunia: ſꝫ ſunt illis diuitie niſi celeſtes ſpiritales. A MB. Uel iniquuꝫ māmona dixit: qꝛ varijs diuitiaꝝ illecebris noſtras auariciastat affectꝰ: vt velimus ẜuire diuitijs. ¶BASI. Uel ſiſucceſſeris patrimonio ab iniuſtis cōgregata cepiſti. ī pluribꝰ enī p̄deceſſoribꝰ neceſſe ē aliquē reperiri iuiuſte vſurpauerit aliena. Ponatur aūt vt necpater exegerit: ſed aurū vn̄ habes? Siquideꝫ dicis ame: ignarꝰ dei es: habēs noticiā creatoris. ſi veroa deo: dic nobis rationē ꝑꝑ quā eas accepiſti: andei eſt terra plenitudo eiꝰ: ergo ſi cōis dn̄i noſtraſūt: erūt ꝯſeruorū noſtroꝝ. ¶THEO. Ille ergo dicunt̉ opes neqͥcie quaſcūqꝫ dn̄s dedit ad impendianeceſſitatatis fratrū ac cōſeruorū noſtroꝝ: nos v̓otenemꝰ nobis. Dicebat igit̉ a prīcipio oīa pauꝑibꝰtradi. verū qꝛ iniqͥtatis fuimꝰ villici: neqͥter retinentes qd̓ deputatū ē ad aliorū opꝰ: ē oīno manen ī hac crudelitate: ſꝫ impartiendū ē pauperibꝰ: vtrecipiamur ab eis ī celeſtibꝰ tabernaculis. Sequit̉enī. Ut defeceritis recipiāt vos in eterna tabernacula. ¶R E. xxij. mor. Si aūt eorū amicitijs eterna tabernacula acqͥrimus dātes pēſare debemꝰ: qꝛpatronis potiꝰ munera offerimꝰ qͣꝫ egenis dona largimur. AVG. de ver. do. Qui ſūt enī habebūt tabernacula ēterna: niſi ſancti dei? Et ſūt ab ipſisaccipiēdi ſūt ī tabernacula eterna: niſi eorū indigētie ſeruiūt: quod eis opꝰ ē hilariter ſubmīſtrantIſti ſūt mīmi chriſti: omīa ſua dimiſerūt: ſecutiſūt. qͥcqͥd habuerūt: pauperibꝰ diſtribuerūt: vtdeo ſine ſeculari cōpede expediti ſeruirēt: ab oneribus mūdi liberatos velut pēnatos ſurſum hūerostollerēt. A VG. de que. euā. ergo eos a quibꝰrecipi volumꝰ ī tabernacula eterna tāqͣꝫ debitoresdici fas ē ītelligi: iuſti ſancti ſignificēt̉ loco eos ītroducāt: neceſſitatibꝰ ſuis terrena bōamunicauerūt. AMB. Uel aliter: Facite vo. ami.de iniquo māmona. vt largiēdo pauꝑibus: angelo ceterorunqꝫ ſanctoꝝ gr̄am cōparemꝰ CHRI.Attēde etiā dixit: vt ſuſcipiāt vos ī ſuis manſionibꝰ: enī ip̄i ſūt ſuſcipiūt. vn̄ dixiſſet. Facitevo. ami. addidit De mam. iniqui. on̄dēs ſimpl̓reoꝝ amicitia nobꝭ patrocīabit̉: niſi bōa oꝑa noſ comitēt̉: niſi euacuemꝰ iuſte diuitias ꝯgeſtas iniuſte.Ars igit̉ artiū ꝑitiſſima ē elemoſyna. .n. nob domos fabricat luteas: ſꝫ vitā pennē īpēdit. Sīgulaꝝartiū alia alteriꝰ admīculo īdiget. aūt miſererioꝫ: nulliꝰ alteriꝰ ſꝫ ſoliꝰ volūtatꝭ ē opus ICIRIL.Sic igit̉ docebat xp̄s affluētes diuitijs ſūmooꝑe dr̄lige̓ amicitiā paupeꝝ: theſaurizare ī cel̓. Noueratāt hūane mētꝭ deſidiā: qūo ambiētes diuitias nullūcharitatiuū opꝰ īpēdūt egētibꝰ. igit̉ talibꝰ nullꝰſpiritaliū donoꝝ fructꝰ ꝓueniat: māifeſtis exēplison̄dit ſubdēs: Qui fide. ē ī mīmo: ī maio. fide. ē. ī modi. iniquꝰ ē: ī maio. iniquꝰ ē. Aꝑis āt nobiſdn̄s oculū cordis exponēs qd̓ dixerat: ſubdit: Si ī iniquo mam. fide. fui. qd̓ verū ē qͥs cre.bis?

Q 4