Lucas
cus intra ſe: Quid faciā: quia dominus meus aufert a me uillicationeꝫFodere nō ualeo: mendicare erubeſco. Scio quid faciā: ut cū amotusfuero auillicatiōe: recipiāt me in domos ſuas. Cōuocatis itaqꝫ ſingulis debitoribꝰ domini ſui: dicebat pͥmo: Quantū debes domino meo?At ille dixit: Tentū cados olei. Dixitqꝫ illi: Accipe cautione tua: ⁊ ſede cito ſcribe quinquaginta. Deīdealio dixit. Tu uero quantū debes?Qui ait centū choros tritici. Ait illi: Accipe lr̄as tuas: ⁊ ſcribe. lxxx.BEDA. Poſtqͣꝫ murmurātes de penitentiū receptione tribus ꝑabolis ſaluator redarguit: quartammox quītāqꝫ de elemoſyna dāda ⁊ ꝑſimonia ſeq̄nda ſubiugit: qꝛ ⁊ ordo predicādi aptiſſimꝰ eſt: vt ppenitentiā elemoſyna ſubiungat̉. vn̄ dicit̉: Dicebātaūt ad diſcipl̓os ſuos: hō quidā erat diues qui habebat villicūſ/ CHRI. Opinio quedā erronea aggrauata mortalibꝰ auget crimina: minuit bona. Eavero ē opinari: ꝙ ea quecūqꝫ poſſidemꝰ in vſu vitepoſſideamꝰ vt dn̄i: ⁊ iō etiā opporturie ea apprehēdimus tāqͣꝫ bona p̄cipua. Sed cōtrariū ē: nō enimnos vt dn̄i ī vita p̄ſenti collocati ſumꝰ ī ꝓpria domo: ſed tāqͣꝫ hoſpites ⁊ aduene quo nolumꝰ ducimur: ⁊ quo tēpore nō putamꝰ qͥ nūc locuples eſt: ībreui fit mēdicus. Ergo quicūqꝫ ſis: noueris te eē diſpenſatorē alieriorū: ⁊ trāſitorij vſus ⁊ breuis tibi iura cōceſſa ſūt. Abiecto ergo ab aīa dominij faſtu: ſumas humilitatē ⁊ modeſtiā villici BEDA:. Uillicus quippe ville gubernator ē. vn̄ ⁊ a villa nomenaccepit. Iconomꝰ aūt tā pecunie qͣꝫ frugū ⁊ omniūque habet dn̄s diſpēſator ē. VAMB. Ex hoc gͦ diſcimus nō ip̄os eē dn̄os: ſed potiꝰ villicos alienarū facultatū. THEO Deīde ꝙ cū nō exercemꝰ diſpenſationē opū ad libituꝫ dn̄i: ſed ad ꝓprias illecebras:cōmiſſis abutimur: criminoſi villici ſumꝰ. vn̄ ſequitur: Et hic diffamatꝰ ē apud illū: quaſi diſſipaſſꝫ bona illius. CHRV Interea euulſus a villicatōe eriit̉. Sequit̉ enī: Et vocauit illū: ⁊ ait ei: Quid hͦ audio de te? Redde rationē villicatiōis tue. Iā enimnō poteris villicare. Quotidie talia nobis ꝑ affectꝰexclamat dn̄s: on̄dens nobis fruentem ī meridie ſoſpitate: priuſqͣꝫ veſperaſcat exanimē: ⁊ aliū īter prandia expirantē: ⁊ diuerſimode ab hac villicatione diſcedimus. Sed fidelis diſpēſator qͥ de ꝓpria diſpenſatione cōfidit: deſiderat cū paulo diſſolui: ⁊ eē cuchriſto. Is autē cuiꝰ ſunt vota terrena: anxiat̉ ī exitu. vn̄ de hoc villico ſubdit̉: Ait autē villicꝰ ītra ſe:Quid fa. qꝛ domi. meꝰ. au. a me villicationē. foderenō valeo: mēdicare erubeſco. Impotentē eē in opere crimē ē vite inertis. Nō enī timeret ſi cōſueuiſſetaffectare labores. ꝙ ſi ẜm allegoriā accipiamꝰ para
bolā: poſt trāſmigrationē hic factā nō eſt temdusoperādi. Uita p̄ſens habet exercitiū mandatorū: futura vero ſolatiū. Si nihil operatꝰ es hic: fruſtra infuturū curas: ſed nec mēdicādo ꝓficies. Huiꝰ indiciū ſūt virgines fatue: que imprudēter a prudētibusmēdicauerūt: ſed reuerſe ſunt vacue. quilibet .n. ſuācōuerſationē vt tunicā īduit: nō ē aūt eā exuere neccābire cū alio. Sed debitorū remiſſionē īgeniatꝰ ēneqͥtie villicꝰ: ſtatuēs ſibi malorū remediū in cōſeruis. Sequit̉ enī: Scio qͥd faciā: vt cū amotꝰ fuero avillicatiōe: recipiēt me ī domos ſuas. Quotiēs eniꝫqͥs exitū ſuū ꝑcipiēs: leuat bn̄ficio ſarcinā peccatorvel relaxādo debita debitori: vel tribuēs ī oꝑibꝰ copiā: ea que ſūt dn̄i largiēs: multos amicos conciliatp̄bituros ſibi corā iudice teſtimoniū veritatis nō vocibus: ſed bonorū operū oſtēſione: quintiā paturoſꝑ teſtimoniū refrigerij manſionē. Nihil āt ē noſtrūſed oīa ſūt ditiōis dei. vn̄ ſequit̉: Conuocatis itaqꝫſingulis debitoribꝰ dn̄i ſui dicebat pͥmo: Quantumdebes dn̄o meo; At ille dixit: Centū cados olei.BEDA: Cadoſ grece eſt amphora continēs vrnastres. Sequit̉: Dixitqꝫ illi: Accipe cautionē tuā ⁊ ſede ⁊ cito ſcribe quinquagīta. Dimidiā ei parteꝫ dimittēs. Sequit̉: Deīde alio dixit: qͣꝫtū debes? ait: cētum choros tritici. Ehorꝰ modijs. xxx. cōplet̉. Seqͥt̉Ait illi. Accipe litteras tuas: ⁊ ſcribe. lxxx. Quintarpartē ei dimittens. Simpliciter ergo ſic pōt accipi.Quiſqͥs indigētiā pauperis vel ex dimidia vel ex qͥnta alleuiat parte: miſericordie ſue mercede donādꝰē. ¶ AVG. de que. euan. Uel ꝙ de centū cadis oleiquinquagīta fecit ſcribi a debitore: ⁊ de centū choris tritici octoginta: ad hoc valere arbitror: vt ea q̄ īſacerdotes atqꝫ leuitas iudeꝰ quiſqꝫ oꝑatur. ī eccleſia chriſti abundēt: vt cū illi decimas darent: iſti dimidias dēt: ſicut de bonis ſuis fecit zacheꝰ aūt certe duas decimas dādo .i. vnā quintā ſuperēt impendia iudeorum.¶ Et laudauit dominus uillicū iniquitatiſ: quia prudēter feciſſet: qꝛ filij huius ſeculi prudētiores filijs lucis in generatione ſua ſunt. Et egouobis dico: Facite uobis amicoſ demamona iniquitatis: ut cū defeceritis: recipiāt uos ī eterna tabernacula. Qui fidelis eſt ī minimo: ⁊ ī maiori fidelis eſt: ⁊ ꝗ in modico iniquꝰeſt ⁊ in maiori iniquus ē. Si ergo īiniquo māmona fideles nō fuiſtis:quod uerū eſt quis credet uob̓? Etſi in alieno fideles nō fuiſtis: quodueſtrū eſt ꝗs dabit uobis. Nemoẜuus pōt duobꝰ dn̄is ẜuire. Aut .n.unū odiet: ⁊ alteruꝫ diliget: aut uniadherebit: ⁊ alterū contēnet. Non