Ca. XVI.

vri de eiꝰ ꝑditione letaturi ſūt. Ipſum igit̉ ſibi dn̄ꝫatū ad epulandū cōquerit̉: dū eū peccatorē puxcū eni hedꝰ eſt illi gēti .i. cū eā ſabbati violatorēbanatorē eſtimet: iucūdari epulis illiꝰ non meatGRE. Quod aūt dicit: Cuꝫ amicis meis. autpſona principū cum plebe ītelligit̉: aut ex ꝑſonavii iuda HIE. Uel dicit: Nunqͣꝫ dediſti mihivdū i nullꝰ ſanguis ꝓphete vl̓ ſacerdotis a romama imperio nos liberauit. 7AMB. Impudēs autēcliꝰ ſimilis ē publicano iuſtificanti ſe: qꝛ legē ſeruatat in lr̄a. īpie accuſabat fratrē: ꝙ cū meretricibꝰ parnā ſubſtantiā prodegiſſet. Sequit̉ enī: Sꝫ poſtq filiꝰ tuus hic qui deuorauit ſubſtantiā ſuā cumneretricibꝰ venit: occidiſti illi vitulū ſaginatum.G Meretrices aūt ſūt ſuꝑſtitiones gentilium:ius ſubſtantiā diſſipat: qui relicto vero cōnurio veri dei: cū demone feda cupiditate fornicant̉.IE. In hoc aūt ꝙ dicit: Occidiſti illi vitulū ſagiur veniſſe chriſtū: ſed inuidia non vultVG. Nō aūt pater eū. q. mentientem reiit: ſed ſecū ꝑſeuerantiā eiꝰ approbās ad perfeē potioris atqꝫ iucūdioris exultatiōis inuitat.t̓. At ipſe dixit illi: Fili tu ſemꝑ mecum es.vn̄ ſeERO Uel quod dixerat: iactātia ē nō veritaſter nō cōſentit: ſed alia compeſcit ratione dicens. Mecūes lege qua ſtringeris. nō qꝛ non peccauerit: ſed quia deꝰ eū ſemper caſtigando retraxit.Nec mirū ſi patri mentit̉ qͥ fratri inuidet. A MB.ed bonꝰ pater etiā hūc ſalutare cupiebat dicens:jſemꝑ es. vel quaſi iudeus in lege vel quaſiiuſtꝰ in cōmuniōe. AVG. Quid autē ſibi vult ꝙdit: Et oīa mea tua ſunt. quaſi nō ſint ⁊ fratriſſic a ꝑfectis ⁊ īmortalibꝰ filijs habētur omīa: vtniū ſingula: ⁊ omīa ſingulorū vt enī cupine anguſtia: ita nihil cū anguſtia chariSed qūo omīa: nōne ⁊ angelos deꝰ ī poſſē tali filio ſubieciſſe putādus ē: ſi poſſeſſionēcaccipias vt eius poſſeſſor ipſe ſit dn̄s: non vtiqꝫia. Nō enī domini erimꝰ: ſed cōſortes potiꝰ ani. Si vero poſſeſſio ſic ītelligit̉: qūo recte diciſſidere aīas veritatē: nō īuenio cur nō vereac ꝓprie id poſſumꝰ accipere? Nō enī illud loquinut vt dominas veritatis dicamus aīas. Aut ſi nopoſſeſſiōis ab hoc ſenſu īpedimur: illud quoqꝫ auferat̉. nō enī ait pater: Oīa poſſides. ſed omīamea tua ſunt: nec tamē vt ipſiꝰ dn̄i. Quod enī eſt innoſtra pecunia: pōt familie noſtre vel alimentū eēvel oimentū vel aliud huiuſmōi. Et certe cū ip̄mpatrē recte ille poſſit dicere: nō video quo ipſius retie vocari poſſit: diuerſis dūtaxat modis. Cū enimptitudinē illā obtinuerimꝰ: noſtra erūt ad vidēduꝫra ad couendū equalia: ad dominādū īfęrioaudeat igit̉ ſecuriſſimus maior frat̓. ¶ AM.Senī deſinat īuidere: oīa ſua ſūt: vel Iudeꝰ ſacranſeta peteris teſtamēti: vel baptizatꝰ noua etiā poſſdea/ THEO. Uel aliter: Totū ꝑſona filij: q̄ videt̉ſurare ſumit̉ ꝓ oībus quicūqꝫ ſcādalizant̉ inloditis: ſicut Dauid ītroducit perſonā paſſam ſcāſū ī peccatoꝝ pace. TTVS: Maior igit̉ filiusſcūt agricola īſiſtebat agriculture: nō terreſtrē ſedmnine agrū fodiēs: ⁊ ſalutis arbores inſerēs .ſ. virtuee THEO Uel erat in agro hoc ē ī mūdo colēs

ꝓpriā carnē: vt repleat̉ panibꝰ: ⁊ ſeminās in lachrymis vt ī gaudio metat. ſed cognitis geſtis nolebat ītrare ad cōmune gaudiū. ¶ CHRV. Querit̉ aūt ſi afficit̉ paſſiōe liuoris: dolēs ī ꝓſperis aliorū. Dicendūeſt aūt ꝙ nullꝰ ſanctoꝝ dolet ī talibꝰ: īmo bona aliorū ſua exiſtimat: nō aūt oportet oīa quecūqꝫ parabola cōtinet: ad literā ꝑtractare: ſed ſenſū elicientescuiꝰ cā cōponitur nihil aliud ꝑſcrutari. Hec gͦ parabola ad hoc ē cōpoſita vt peccatores nō diffidātreuerti: ſciētes ꝙ magna cōſequēt̉. vn̄ ītroducit alios turbatos in eoꝝ bonis: vt īdicet eos liuore tabeſcētes: ſed tāto decore honoratos redeūtes: vt etiā īuidioſi poſſint alijs fieri. THEO. Uel phariſeorūintentionē corrigit dn̄s ꝑ p̄ſentē parabolā quos exhypoſtaſi nominat iuſtos. q. d. Eſto vos vere iuſtoſeſſe: nec trāſgreſſos aliqd̓ mandatorū: nunqͥd igiturꝓpter hoc nō oportet admittere a flagitijs redeuntes. HI E. vel aliter. Omīs iuſticia in comꝑationedei eſt īiuſticia. vn̄ paulꝰ: Quis me liberabit de corpore mortis huiꝰ. vn̄ apoſtoli dedignati ſūt ꝓ petitione matris filiorū zebedei CIRIL. Quod ⁊ noſipſi qn̄qꝫ patimur: viuūt enī quidā p̄ſtantiſſimaꝫ etoptima vitā. aliꝰ autem in ipſo ſenio multociēs addeū cōuertit̉: vel forſitan extremū diē claudere debēs hac diluit reatꝰ dn̄o miſerāte. Hoc quidē aliqn̄reſpuūt ex īportuna puſillanimitate: nō attēdētesmentē ſaluatoris qui de ſalute ꝑeuntium gaudet.THEO. Dicit ergo filiꝰ patri: Gratis duxi ī doloribus vitā a peccatoribꝰ moleſtatꝰ. ⁊ nūqͣꝫ cā mei decreuiſti mactandū eē hedū .i. ꝑſequentē me peccatorem: vt paululum recrearer: qualis hedꝰ fuit achabhelie. Qui dicebat dn̄e ꝓphetas tuos occiderunt.AMB. Uel aliter notat̉ hic frater vſqueadeo: vt d̓villa venire dicat̉: hoc ē terrenis operibꝰ occupatꝰ:ignorās q̄ ſunt ſpūs dei: vt deniqꝫ nūqͣꝫ ꝓ ſe vel hedū querat̉ occiſum: nō enī ꝓ īuidia: ſꝫ ꝓ venia mūdi agnꝰ ē īmolatus. īuidus hedū querit. innocensagnū ꝓ ſe deſiderat īmolari. iō ⁊ ſenior dicit̉: eo ꝙcito qͥs ꝑ inuidiā ꝯſeneſcat. iō ⁊ foris ſtat: eo ꝙ maliuolētia eū excludat. iō chorū ⁊ ſymphoniā audirenō pōt: hoc ē ī nulla theatralis incētiua laſciuie: ſꝫplebis cōcordiā cōcinentes q̄ de peccatore ſaluatodulcē letice ſuauitatē reſultat. qͥ eniꝫ ſibi iuſti vidētur indignant̉ qn̄ alicui peccatū fatēti venia laxat̉Quis tu es qͥ dn̄o cōtradicas: ne videlicet culpā relaxaret: cū tu cui volueris ignoſcas: ſed remittēdispoſt penitentiā debemꝰ fauere peccatis ne dum venie alteriꝰ īuidemꝰ ip̄i eā n̄ mereamur a dn̄o: nō inuideamꝰ de lōginqͣ regiōe remeātibus: qꝛ ⁊ nos fuiCA. XVI.mus ī regiōe longinqua.Dicebat āt ⁊ ad diſcipulosſuos. Hō quidā erat diueſqui habebat uillicum: ⁊ hicdiffamatus eſt apud illū: quaſi diſſipaſſet bona illiuſ: Et uocauit illuꝫ.⁊ ait illi: Quid hoc audio de te? redde rationē uillicationis tue. Iā enīnō poteris uillicare. Ait auteꝫ uilli

Q