Lucas

vituli qꝛ ſacerdotalis ē victima que ꝓ peccatis fiebat. Epulantē aūt īducit: cū dicit: Epulemur: vt on̄deret quoniā paternꝰ ē cibus ſalꝰ noſtra: ⁊ patris ēgaudiū noſtroꝝ redēptio peccatorū/ CHRY. Bpeenī pater gaudet ī reditu filij: ⁊ cōuiuat̉ ī vitulo: qͥamiẜicordie ſue fructū ī īmolatiōe filij ſui gaudenscreator in acqͥſitione populi credētis epulat̉. vn̄ ſequitur: Quia hic filiꝰ meꝰ mortuꝰ erat ⁊ reuixit: perierat: ⁊ īuentus eſt. A MB. Ille perijt qͥ fuit: itaqꝫgētes nō. ſūt: chriſtianꝰ ē. Pōt tamē ⁊ hic vna ſpecies accipi generis humani: fuit adā: ⁊ in illo fuimꝰomnes. perijt adā: ⁊ in illo oēs perierūt. Hō igitur īillo homīe qͥ perierat reformat̉. pōt ⁊ de agēte penitentiā dictū videri: qꝛ nō morit̉ niſi qͥ aliquādo vixerit. Et gētes quidē cū crediderīt: per gratiaꝫ viuificant̉: qͥ vero lapſus fuerit per pnīam reuiuiſcit.THEO. Quātū ergo ad vitiorū cōditionē mortuꝰfuerat deſperatꝰ. Sed quantū ad humanā naturaꝫq̄ mutabilis ē: ⁊ pōt a vitio ad virtutē cōuerti deꝑditus dicit̉: nā minꝰ eſt ꝑdi qͣꝫ mori. Quilibet auteꝫreuocatus ⁊ mūdatus a crimine: ſaginati vituli ꝑticeps cā leticie fit patri ⁊ famulis eiꝰ .i. angelis ⁊ ſacerdotibus. vn̄ ſequit̉: Et ceperunt omēs epulari:A VG. Iſte epule atqꝫ feſtiuitas nūc celebrant̉: perorbe terrarū eccleſia dilatata atqꝫ diffuſa. vitulꝰ .n.ille ī corpore ⁊ ſanguīe dominico ⁊ offert̉ patri: ⁊paſcit totam domum.¶ Erat autē filius eius ſenior in agro. Et cū ueniret ⁊ appropinquaret domui audiuit ſymphoniam ⁊chorū: ⁊ uocauit unū de ſeruis: ⁊ interrogauit quid hec eſſent. Iſqꝫ dixit illi: Frater tuus uenit: ⁊ occiditpater tuus uitulū ſaginatū: quia ſalnum illū cepit. Indignatus eſt aūt⁊ nolebat introire. Pater ergo illiegreſſus cepit rogare illū. At ille reſpondens dixit patri ſuo: Ecce totannis ſeruio tibi: ⁊ nunqͣꝫ mandatūtuū preteriui: ⁊ nunqͣꝫ dediſti mihihedū ut cuꝫ amicis meis epularer.Sed poſtqͣꝫ filius tuꝰ hic qui deuorauit ſubſtantiā ſuā cū meretricibuſuenit: occidiſti illi uitulū ſaginatuꝫ.At ipſe dixit illi: Fili tu ſemꝑ mecūes ⁊ omnia mea tua ſunt. Epulariautē ⁊ gaudere oportebat: quia frater tuus hic mortuꝰ erat ⁊ reuixit:perierat ⁊ inuentus eſt.BEDA: Murmurātibus de peccatorū ſuſceptione ſcribis ⁊ phariſeis: treſꝑ ordinē parabolas ſaluator poſuit. Duabꝰ primis qͣꝫtum ip̄e cū angelis d̓ pe

nitentiū ſalute gaudeat īſinuat. In hac vero tertianō ſuū tantūmō ſuorūqꝫ gaudiū demōſtrat: ſꝫ ⁊ inuidentiū murmur reprehēdit. Dicit̉ enī: Erat autefiliꝰ eiꝰ ſenior in agro. 4A VG. de que. euā. Maiorfiliꝰ populꝰ iſrael ē: nō quidē ꝓfectus ī longinquāregionē: ſed tn̄ ī domo nō ē. In agro aūt ē .i. in ipſahereditaria opulētia legis: ⁊ ꝓphetaꝝ terrena potius operat̉. Ueniēs aūt de agro: domū appropīquare cepit .i. labore ſeruilis oꝑis improbato: ex eiſdemſcripturis eccleſie libertatē conſiderauit. vn̄ ſeqͥt̉: Etcū veni. ⁊ appro. do. audi. ſimpho. ⁊ choruꝫ .i. ſpūſancto plenos vocibꝰ cōſonis euangeliū p̄dicare. Seqͥtur: Et vocauit vnū de ſeruis: ⁊ īterrogauit qͥd hͦ eēt.i. ſumit ad legendū aliquē ꝓphetarū: ⁊ ī eo querēſquodāmō īterrogat. vn̄ iſta feſta ī eccleſia celebrantur in qua ſe eē nō videt. Reſpondeat ei ſeruus pr̄isꝓpheta. Sequit̉ .n. Iſqꝫ dixit illi: Frater tuꝰ venit.⁊ occidit pater tuus vitulū ſaginatū: qꝛ ſaluū illunrecepit. q. d. In extremis terre fuit frater tuꝰ: ſꝫ īdemaior exultatio cantantiū dn̄o canticū nouū: quialaus eius ab extremis terre. ⁊ ꝓpter euꝫ qui abſenserat occiſus ē vir ſciēs ferre ībecillitatē: qꝛ qͥbus nōeſt narratū de eo viderūt. 7A MBRO. Adoleſcētiori aūt filio .i. populo ⁊ gētibus iſrael tanqͣꝫ maiorfrater bn̄ficiū paterne bn̄dictionis inuidit: quid faciebant iudei: qꝛ chriſtꝰ cū gētibus epularet̉. vn̄ ſeqͥtur: Indignatꝰ eſt aūt ⁊ nolebat introire / AVG.de que. euā. Indignat̉ etiā ⁊ nūc: ⁊ adhuc nō vultintrare. Cū ergo plenitudo gentiū introierit: egredietur oportuno tēpore pater eiꝰ: vt etiā oīs iſrael ſaluus fiat. vn̄ ſequit̉: Pater ergo illiꝰ egreſſus cepit rogare eū. Erat enī quādoqꝫ aperta vocatio iudeorū īſalutē euāgelij: quā manifeſtationē vocatiōis tāqͣꝫegreſſum patris appellat ad rogandū maiorē filiuꝫDeīde que rn̄dit maior filiꝰ: queſtiōes duas habēt.Sequit̉ enī: At ille reſpōdens dixit patri ſuo: Eccetot annis ſeruio tibi: ⁊ nūqͣꝫ mandatū tuū preteriuiDe mādato nō pretergreſſo facile illud occurrit: nōde omī mādato dictū: ſed de vno maxime neceſſario: ꝙ nullū aliū deū preter vnū creatorē omniū colere viſus ē. Neqꝫ iſte filius in omībus iſraelitis: ſedin his ītelligit̉ ꝑſonā habere qͥ nūqͣꝫ ab vno deo adſimulacra cōuerſi ſūt. Quanqͣꝫ enī terrena deſideraret: ab vno tn̄ deo iſte deſiderabat bona: qͣꝫuis communia cū peccatoribꝰ. rn̄ ⁊ in pſalmo dicit̉. Ut iumentū factū ſum apud te: ⁊ ego ſemꝑ tecū. Sed qͥsē hedus quē nūqͣꝫ accepit ad epulandū. Sequit̉ enīEt nūqͣꝫ dediſti mihi hedū vt cū amicis meis epularer. Peccator hedi nomīe ſignificari valet̉ 4AMBRO. Iudeꝰ hedū requirit: chriſtianꝰ agnū. ⁊ idcoillis barrabas ſoluit̉: nobis agnus īmolatur. Querꝭetiā ī hedo videt̉: quia iudei ritū veteris ſacrificij ꝑdiderūt. vel qui hedū querūt: expectāt antichriſtuꝫ.AVG. de que. euan. Sed nō inuenio exitū huiusſentētie. Multū .n. abſurdū ē eū cui poſt dicit̉: Rūmecū es ſemꝑ: hͦ a patre optaſſe: vt antichriſto crederet. Neqꝫ oīno aliquē iudeoꝝ: qui antichriſtū credituri ſunt: iſtū filiū fas ē ītelligi. Qūo aut epularetex illo hedo ſi ipſe eſt antichriſtꝰ qui ei nō crederet:Ac ſi hoc ē epulari ex hedi occiſione: quod ē de antichriſti ꝑditione letari: quomō dicit filiꝰ quē recepit pater: hoc ſibi nō fuiſſe cōceſſuꝫ? cū omnes filiꝫ