Ca. XV.

cihil fallit: ⁊ ſine periculo prodas quod ſcias eē iaꝫcognitū. cōfitere magis vt interueniat ꝓ te chriſtusocet ꝑ te eccleſia: illachrymet populꝰ: nec verearꝭne nō impetres. Aduocatus ſpōdet veniā. patronꝰpmittit recōciliationē tibi paterne pietatiſ: polliceur aſſertor. Subdit autē: In celum ⁊ coram te.CNRIDicēs Corā te: on̄dit hunc patrē deū debepe intelligi: deꝰ enī ſolꝰ cōſpector eſt omniū: a quoec in corde meditata peccata abſcōdi poſſunt.VG.de que. euā. Utrū aūt hoc eſt peccatū in celi quod ē corā te vt celū appellauerit ip̄am ſummiratē patris. an potiꝰ peccaui ī celū corā ſanctis anilabꝰ. corā te aūt ī ipſo penetrali ꝯſciētie/ CHRY.riel celū hͦ loco ītelligat̉: qͥ enī ī celū peccat: quoden̄ ſupernū tamē viſibile elementū ē: ip̄e ē qͥ peccatin hominē quē ſuſcepit filiꝰ dei ꝓ ſalute noſtra.IMR. Uel peccato aīe celeſtia ſignificant̉ donaiuis īminuta. vel qꝛ ab illiꝰ gremio matris hieruſale q̄ eſt ī celo nō oportuit deuiari. deiectus aūt ſe exaltare nō debet. vn̄ ſubdit: Iā nō ſum dignꝰ vocarifiliꝰ tuuſ. Et vt merito ſue humilitatis poſſit attollilibdit. Fac me ſicut vnū de mercēnarijs tuis/ BE4. Ad filij affectū qͥ oīa que patris ſunt ſua eē nōgit aſpirare nequaqͣꝫ p̄ſumit: ſed mercennarijſtatū iā ꝓ mercede ẜuiturus deſiderat: verū nec hūcpaterna dignatiōe ſe mereri poſſe teſtat̉GRE. niſenꝰ: Hūc aūt filiū ꝓdigū ſpūſſanctꝰ nobis deſcripſit vt īſtruamur nos qualiter debeamuscordis deplorare peccamina. / CHRV. Qui poſtqͣꝫdixit. Io ad patrē meū. ꝙ ei cūcta attulit bona nōmāſit ſed totū iter trāſiuit. Sequit̉ enī: Et ſurgēs venit ad patrē ſuū. ſic ⁊ nos faciamus nec pigeat nosdinis vie: qꝛ ſi voluerimꝰ fiet regreſſus celer ⁊acilis: dūmō deſeramꝰ peccatū qd̓ nos a domo paterna reduxit. eſt aūt ⁊ pater redeūtibus clemēs: nāſubdit̉: Cū aūt adhuc lōge eſſet vidit illū pater ſuꝰ.¶VG. de que. euā. Ante enī qͣꝫ ītelligeret deū lonexiſtēs cū tn̄ iā pie quereret vidit ille pater ipſiꝰ.pios enī ⁊ ſuꝑbos cōuenienter nō videre dicit̉gante oculos nō habēs. Ante oculos enī haberi nō niſi qͥ diligunt̉ dici ſolēt. CHRY. Senſit aupater pnīam nō expectauit reciꝑe cōfeſſionisſed p̄uenit petitionē miſericorditer agens. vn̄dit̉: Et miſericordia motꝰ ē. GRE. niſenꝰ: Cōſionis meditatio placauit ei patrē vt obuiā iretei ⁊ oſcula collo cōferret. Sequit̉ enī: Et occurrēscecidit ſuꝑ collū eiꝰ ⁊ oſculatꝰ eſt eū. Quod ſignificat rationale iugū homīs ori īpoſitū ꝑ euangelicatraditionē q̄ abiecit obſeruantiam legis I CHRV.Auid enī ē aliud ꝙ occurrit: niſi qꝛ nos peccatis inpediētibus noſtra virtute ad deū ꝑuenire nō poteramus; Ipſe aūt potēs ad īualidos ꝑuenire deſcenait. oſculat̉ autē os: ꝑ quod emiſſa de corde confeſnitētis exierat: quā pater letus excepit. AMhR̓O. Occurrit igit̉ tibi qꝛ audit te ītra mentis ſeſeta tractantē. Et cū adhuc lōge ſis: occurrit neqͥsediat. cōplectit̉ quoqꝫ: ī occurſu enī p̄ſciētia eſt:toplexū clemētia: ⁊ quaſi quodā patrij amoris afſectu ſupra collū cadit: vt iacentē erigat: ⁊ oneratuꝫpeccatis atqꝫ ī terrena deflexū: reflectat ad celū. maſbergo filiꝰ eē qͣꝫ ouis. Ouis enī a paſtore reꝑitur: apane filiꝰ bonorat̉. AVG. de que. euā. Uel occuꝫ

rens cecidit ſuꝑ collū eiꝰ. nō enī pater vnigenitū filiū ſuū deſeruit: in quo vſqꝫ in noſtrā longinquā ꝑegrinationē cucurrit: qꝛ deus erat ī chriſto mundūrecōcilians ſibi. Cadere autē ſuꝑ collū eiꝰ eſt humiliari in amplexū eius brachiū ſuū: qd̓ eſt dn̄s ieſuschriſtus. Cōſolari aūt verbo gratie dei ad ſpem indulgētie peccatorū: hoc ē poſt lōga itinera remeantem mereri a patre oſculū charitatis. Incipit auteꝫiā cōſtitutus in eccleſia peccata confiteri: nec dicitoīa q̄ dicturū ſe eſſe ꝓmiſerat. Sequit̉ enī: Dixitqꝫfiliꝰ ei: pater peccaui ī celū ⁊ corā te: ⁊ iā nō ſum dignꝰ vocari filiꝰ. Hoc enī vult fieri per gr̄am: quo ſeindignū ꝑ merita fatet̉. Nō addit qd̓ ī illa meditatiōe dixerat: Fac me ſicut vnū de mercēnarijs tuiſ.Cū enī panē nō haberet: vel mercēnarius eē cupiebat: quod poſt oſculū patris generoſiſſime iā dedignabat̉. CHRV. Pater autē ad filiū ſermonē nōdirigit: ſed mīſtris loquit̉: qꝛ qͥ penitet orat: ſed rn̄ſum verbo nō accipit: miſericordiū vero efficaciterin effectu intuet̉. Sequit̉ enī. Dixit autē pater ad ẜuos ſuos: Cito ꝓferte ſtolā primā ⁊ īduite illum.THEO. Seruos vel angelos ītelligas adminiſtratorios ſpūs: vel ſacerdoteſ qͥ baptiſmate ⁊ verbo doctrine animā veſtiūt ip̄o chriſto. Quotquot enī inchriſto baptizati ſumꝰ chriſtū induimꝰ. AVG. deque. euā. Uel ſtola prima ē dignitas quā ꝑdidit adāSerui qͥ eā ꝓferūt ſūt: recōciliatiōis p̄dicatores.AMB. Uel ſtola ē amictꝰ ſapientie: quo nuda corporis apoſtoli tegūt. accepit aūt ſapīam primā: ē .n.⁊ alia que myſteriū neſcit. Annulꝰ autē ē ſyncere fidei ſignaculū: ⁊ expreſſio veritatis: de quo ſequitur:Et date ei annulū ī manu eiꝰ BEDA: Id ē ī operatiōe: vt per oꝑa fides clareſcat: ⁊ ꝑ fidē opera confirment̉ ¶ AVG. de que. euā. Uel annulꝰ ī manupignꝰ ē ſpūſſancti: ꝓpter gr̄e ꝑticipationē que digito bene ſignificat̉. CHRV. Vel iubet annulū dari ſiue ſignaculi ſalutaris ſimbolū: ſeu magis deſpōſatiōis inſigne ⁊ nuptiarū pignꝰ: qͥbus chriſtꝰ eccleſiā ſpōſat: cū aīa reſipiſcēs per annulū fidei iungit̉.A VG. de que. euā. Calciamēta autē ī pedes: preꝑatio eſt euāgelizādi ad nō tangēda terrena de quibꝰſequit̉: Et calciamēta in pedes. CHRV. Uel mandat calciamēta pedibꝰ īponi: aut ꝓpter cooperienda veſtigia: vt per lubricum mūdi iſtiꝰ fixus īcedataut ꝓpter mortificationē membroꝝ: vite enī noſtrecurſus ī ſcripturis pes appellatur: ⁊ mortificatiōisſpecies calciamētis īponit̉: qꝛ de animaliū mortuorum pellibꝰ cōficiunt̉. Addit ⁊ vitulū illi ſaginatuꝫiugulandū in cōuiuij exhibitiōe. Sequit̉ enī: Et adducite vitulū ſaginatū .i. dn̄m ieſum chriſtū: quē vitulū nominat ꝓpter hoſtiā corporis īmaculati. Saginatū aūt dixit: qꝛ pinguis ⁊ optimꝰ intantū eſt: vtꝓ totius mūdi ſalute ſufficiat. Nō aūt ip̄e pater vitulū īmolauit: ſed alijs īmolandū tradidit. ꝑmittente enī patre cōſentiens filiꝰ ab homībus crucifixuseſt. 7AVG. de que. euan. Uel vitulꝰ ſaginatꝰ ē ip̄edn̄s ẜm carnē ſatiatꝰ obprobrijs. Qd̓ autē imparatvt adducāt eū quid aliud ē niſi vt predicet eū: ⁊ annunciando faciāt venire ī exhauſta fame viſcera filij eſuriētis? Nā etiā vt occidāt eū iubet: hoc eſt vtmortē eiꝰ īſinuēt. tūc enī cuiqꝫ occidit̉: cū credit occiſum. Sequit̉: Et māducemꝰ. AMB. Bn̄ carneꝫ

Q

p