Lucas
qͣꝫ a ſe recedere: nec regionibꝰ ſed moribꝰ ſeparari;etenī qui ſe a chriſto ſeꝑat: exul ē patrie: ⁊ ciuis mūdi. Merito ergo ꝓdegit patrimoniū qui receſſit abeccleſia YVVTVS: Unde ⁊ denomīatus ē ꝓdigusdiſſipās ſubſtantiā ſuaꝫ .i. intellectū rectū: caſtimoniā: documēta veritatis noticiam genitoris: memoriā creatiōis: ſenſum FAMB. Facta ē autē ī regione illa fames nō epularū ſed bonoꝝ operū atqꝫ virtutū q̄ ſunt miſerabiliora ieiunia: eteniꝫ qͥ recedit averbo dei eſurit: qꝛ nō ī ſolo pane viuit hō ſed in oīverbo dei: qͥ recedit a theſauro eget. Egere ergo ideocepit ⁊ famē pati: qꝛ nihil ꝓdige ſatis eſt volūtati.abijt itaqꝫ ⁊ adheſit vni ciuiū. Qui enī heret ī laq̄oē. ⁊ videt̉ ciuis iſte princeps eſſe iſtius mūdi. Deniqꝫ ad villā eiꝰ mittit̉ quā emit: qͥ ſe excuſat a regno.BEDA. In villā enī mitti ē ſubſtātie mundialiscupiditate ſubiugari. AMB. Paſcit aūt porcos illos ī quos petit diabolꝰ ītroire: in ſordibꝰ ac fetoreviuētes. ¶HEO. Nos igit̉ paſcit qꝛ alios p̄cellit īvitio: vt ſūt lenones: archipcones: archipublicani: qͥalijs ſūt doctores operatiōis male. CHRI. Uelſpiritalibꝰ deſtitutꝰ operibꝰ quaſi prudētia ⁊ intellectu porcos paſcere dicit̉ hoc ē ſordidas ⁊ immundas ī aīa ſua cogitatiōes nutrire: ⁊ dedit eſcas irrationabiles praue cōuerſatiōis: dulces quidē egentibonoꝝ: quia ſuaue ꝑuerſis videt̉ oē opus carnee voluptatis: q̄ virtutes aīe penitꝰ eneruat ⁊ perimit hꝰmodi cibos quaſi porcinos ⁊ male dulces .i. carnaliū delectationū illecebras: ſiliquarū nomīe ſcriptura deſignat̉. AMB. Cupiebat aūt ſiliqͥs ventrē implere ſuū: nec enī alia ē cura luxurioſis niſi vt vētrēſuū impleāt̉. THEO. Quibꝰ nullus dat ſaturitatem maloꝝ: difcat enī a deo qͥ talibus veſcit̉. Demones aūt ad hoc ſtudēt: ne vtiqꝫ ſaturitas maloꝝ ꝓueniat. GLO. Uel nemo illi dabat: qꝛ cū diabolaliquē ſuū facit: vltra ei abundantiā non procuratſciens eum eſſe mortuum.¶ In ſe autē reuerſus dixit: Quāti mercennarij in domo patris meiabundant panibꝰ: ego aūt hic famepereo. Surgā ⁊ ibo ad patrē meuꝫ⁊ dicā ei: Pater peccaui in celū ⁊ coram te: iam nō ſum dignꝰ uocari filius tuꝰ: fac me ſicut unū de mercēnarijs tuis. Et ſurgens uenit ad patrem ſuū. Cū autē adhuc lōge eſſetuidit illū pater ipſius: ⁊ mīa motuseſt. ⁊ accurrēs cecidit ſuꝑ collū eiꝰ:⁊ oſculatꝰ ē eū. Dixitqꝫ ei filiꝰ: Pater peccaui in celū ⁊ corā te: iam nōſum dignꝰ uocari filiꝰ tuus. Dixitautē pater ad ſeruos ſuos. Cito ꝓferte ſtolā primā: ⁊ induite illum: ⁊date annulū in manu eius: ⁊ calcia
mēta in pedes eius: ⁊ adducite uituluꝫ ſaginatū ⁊ occidite: ⁊ manducemus ⁊ epulemur: quia hic filiꝰ meꝰmortuus erat: ⁊ reuixit: perierat: ⁊inuētus ē. Et ceperūt epulari.GRE. niſennꝰ: Contēpſerat patrē ī primo receſſu adoleſcētior filiꝰ: ⁊ opes paternas ꝓfuderat. Atvbi lapſu tēporis ē attritꝰ laboribꝰ: dū mercēnariuſfieret: ⁊ eodē cū porcis pabulo paſceret̉: redijt ī domū paternā caſtigatꝰ. vn̄ dicit̉: Ipſe au. ī ſe reuer dixit: Quāti mercē. ī do. pa. mei abun. pa. ego aūt hicfame pereo. FA MB. Bn̄ ī ſe reuertit̉: qͥ a ſe receſſitetenī qͥ ad deū regrēdit̉: ſe ſibi reddit: ⁊ qui recedit achriſto ſe ſibi abdicat. yAVG. de que. euā. In ſe ātreuerſus ē cū ab eis q̄ forinſecꝰ fruſtra illiciunt ⁊ ſeducūt: ī cōſciētie ſue īteriora ſuā intētionē reduxit.BASI. Eſt āt ẜm tres differētias obediētie diſcretio. aut enī metuētes ſupplicia declinamꝰ a malo: ⁊ſumꝰ ī diſpoſitiōe ſeruili. aut mercedis lucra venantes exequimur q̄ mandant̉ mercēnarijs aſſimulati.aut ipſiꝰ gr̄a boni ⁊ dilectiōis ad eū qͥ dedit legē ſeruimꝰ: ⁊ ſic diſpoſitionē redolemꝰ filioruꝫ/ AMB.Filiꝰ enī qͥ habet ſanctiſpūs pignꝰ ī corde: ſeculariamercedis lucra nō querit: ſed ius ẜuat heredis. Sūtetiā mercēnarij boni qͥ cōducunt̉ ad vineā. Iſti nōſiliquis: ſed panibꝰ abundāt. 7AVG. de que. euan.Un̄ aūt hoc ſcire poterat in quo tanta erat obliuiodei: ſicut in oībus idolatris fuit: niſi quia iſta recogitatio reſipiſcētis ē: cū euāgeliū p̄dicaret̉: iam poterat talis aīa aduertere multos p̄dicare veritatē: īterquos quidā eſſent nō ipſiꝰ amore veritatis ducti: ſꝫcupiditate cōparandoꝝ ſeculariū cōmodoꝝ qui tamen nō aliud annūciant: ſicut heretici: vn̄ mercēnarij recte appellant̉. In eadē qͥppe domo eundeꝫ panem verbi tractātes: nō tamē in hereditatē eternaꝫvocati: ſed tēporali mercede cōducti / CHRI. Signāter autē ſubdit: Ego autē hic fame pereo. quaſidiceret: Ego nō alienꝰ: ſed filiꝰ boni patris: ⁊ fraterfilij obſequētis. ego liber ⁊ generoſus factꝰ ſum miſerior mercēnarius: a ſūma celſitudīe pͥme nobilitatis ad infimā humilitatē delapſus GRE. niſenꝰ:Non prius aūt redijt ad priſtinā felicitatē qͣꝫ ī ſe rediens ſentiret: opprimētis erūne preſentiā ⁊ meditaretur penitētie verba que ſubdunt̉: Surgā AAVG.de que. euā. Quia iacebat. Et ibo. qꝛ iōge aberat. Adpatrē meū: qꝛ ſub prīcipe porcorū erat. Cetera veroſunt penitentiā meditātis in cōfeſſione peccati: nōdum tamē agētis. nō enī iā dicit patri ſed dicturuꝫſe eſſe ꝓmittit cū venerit: Intelligas igitur hoc nūcaccipiendū eſſe venire ad patrē in eccleſia cōſtitutꝭper fidē: vbi peccatorū legitima ⁊ fructuoſa iaꝫ poſſit eſſe cōfeſſio. dicit ergo dicturū ſe eſſe pat¬AMBRO. Quā miſericors qui offenſus nec paternumnomē dedignat̉ audire: Peccaui. hec eſt prima cōfeſſio apud auctorē nature: preſulē miſericordie: arbitrum culpe. Sed ⁊ſi deus nouit omīa: voce tamētue cōfeſſionis expectat. Ore enim cōfeſſio fit ad ſalutē: quia alleuiat pondus erroris quiſquis ipſe ſeonerat: accuſatiōis excludit inuidiā: qui accuſatorem preuenit cōfitēdo. fruſtra velis occultare que