Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CA. XV

picēs: Quis ex uobis homo habꝫcentū oues: ſi ꝑdiderit unā ex illisnone dimittit nonagintanoue in deſerto: uadit ad illam que perieratponec inueniat? Et inueueriteam: imponit in humeros ſuoſ gaudlens: ueniēs domū cōuocat amicos llicinos dices illis: CōgratuIammini mihi: quia inueni ouem meāue perierat. Dico uobis ita gaulium erit in celo ſuꝑ uno peccatoreenitentiā agente: qͣꝫ ſupra nonagitanouē iuſtis non indigent pnīa.IMBRO. Didiceras in ſuꝑioribus ſecularibusōibꝰ teneri: caduca p̄ferre perpetuisxed quia fragilitas humana firmū nequit̉ in tātoculi lubrico tenere veſtigiuꝫ: etiā aduerſus errorēremedia tibi bonꝰ medicꝰ demōſtrauit: ſpem venieiudex miſericors negauit. vnde ſubdit̉: Erāt an̄iro ei publi. pecca. vt audi.. GIO. i. qui publica exigūt vectigalia vel cōducūt: qui lucra ſecūli per negocia fectant̉ THEO. Hoc .n. exequebat̉cuiꝰ cauſa carnē ſuſceꝑat: admittens peccatores: ſic̄edicꝰ egrotātes. Sed phariſei vere criminoſi huicurmurare cōpēſabāt. vnde ſequit̉: Et murha. ſcri. di. quia hic pec. re. man. cum illis.in home. Ex qua re colligit̉ quia vera iuſtiaſſionē habet falſa dedignatōnē qͣꝫuisſoleāt recte peccatoribꝰ indignari. ſed aliud eſtuod agit̉ typo ſuꝑbie: aliud quod zelo diſcipline:a iuſti ſi foris increpatōes diſciplinā exaggeintꝰ tamē dulcedinē charitatē ſeruāt. Preūt ſibi in animo ip̄os plerūqꝫ quos corrigūt qd̓es diſciplinā ſubditos humilitatē cuſtoiūt ſemetip̄os. At cōtra hi qui de falſa inſticia ſuꝑlēt: cetos quoqꝫ deſpiciūt: nulla iufirmātibꝰdia cōdeſcēdūt. Ex quo ſe peccatores eſſedūt: eo deteriꝰ peccatores fiūt de quoꝝ nūeroriſei erāt: qui dijudicātes dn̄m peccatores ſueret arēti corde ip̄m fontē miſericordie dep̄henat. Sed quia egri erāt ita vt egros ſe neſcirētatenꝰ quod erāt agnoſcerēt: celeſtis medicꝰ blandis eos fomētis curat. Sequit̉ enim: Et ait ad illosparabolā iſtā dicēs: Auis ex vobis homo; ſimilitudine dedit: quaꝫ in ſe homo recognoſceret: tn̄ adctorē hoīm ꝑtineret. quia enī cētenariꝰ ꝑfectꝰ eſtumerꝰ: ip̄e centū oues habuit ſanctoꝝ angeloꝝnatur ā poſſedit. vnde ſubdit: Qui hꝫ centulL. Hinc ꝑcipe latitudinem regni ſalloſtri. Dicit enī oues eſſe centu: referēs nuſū ſubiectarū ſibi rōnaliū naturarū ad integraꝫlititudinē. Eſt enī centenariꝰ numerꝰ ꝑfectꝰ ex deen decadibꝰ cōſtitutꝰ. Sed ex his vna oberrauit .ſ.ej humanū quod terrā colit FAMBRO. Diuespa tor cuiꝰ nos oēs cēte īma portio ſūmus. vnde ſequit̉: Et ſ ꝑdiderit vnā ex illis. GRE. Una ouisne perit: quādo peccādo homo paſcua vite reliqͦt.

Ini deſerta aūt nonagintanouē remāſerāt: qꝛ rōnalis creature numerus: angelorū videlꝫ hoīm advidendū deū cōdita fuerat: pereute hoīe erat imminutus. vnde ſequit̉: Nōne dimittit nonagītanouēin deſerto. quia .ſ. angelorū choros reliquit in celo.Tūc aūt homo celū deſeruit: peccauit. Et vt ꝑfecta ſumma ouiū integraret̉ in celo: homo ꝑditꝰ q̄rebatur in terra. vnde ſequit̉: Et vadit ad illa ꝑieratdonec inueniat illam. CIRIL. Nūquid aūt ſeuieijs in reliquas motꝰ eſt pietate vniꝰ? nequaqͣꝫ. Sūtenī ille in tuto circūſepiēte illas potētiſſima dextera: ſed magis oportebat miſereri pereūtis: ne imꝑfecta videret̉ reſidua multitudo. Una enī reducta ſortit̉ centenariꝰ ꝓpͥam ſpēm. VG. de que. euā. Ul̓illas nonagintanouē dixit quas reliquit in deſertoſuꝑbos ſignificās tanqͣꝫ ſolicitudinē gerētes in aīo ſolo ſe videri volūt: quibꝰ ad ꝑfectōem vnitas deeſt. cum enī quiſqꝫ a vera vnitate diuellit̉: ſuꝑbe diuellit̉: ſue quippe poteſtatis eſſe cupiēs: non ſequit̉vnū quod deꝰ eſt. vni aut deputat omnes pn̄īamrecōciliātes que humilitate obtinet̉. GRE. niſenus: aūt paſtorʸ inueniſſet ouē: puniuit̉.duxit ad gregē vrgēdo: ſed ſupponēs humero portans clemēter annumerauit gregi. vnde ſequit̉: Et inuenerit ouē imponit in humeros ſuoſ gaudēsGRE. in home. Quē humeris ſuis impoſuit: quiahumanā naturā ſuſcipiēs peccata noſtra ip̄e portauit. Inuēta aūt oue ad domū redit: quia paſtor nr̄reparato homine ad regnū celeſte redijt. vnde ſeqͥt̉:Et veniēs domū cōuocat amicos vicinos dicensillis: Cōgratulamini mihi quia inueni ouē meamperierat. Amicos vicinos vocat angelorū chorosquia amici eiꝰ ſunt: quia volūtatē eiꝰ cōtinue in ſuaſtabilitate cuſtodiūt. Uicini quoqꝫ eiꝰ ſunt: qꝛ claritatē viſionis illiꝰ ſua aſſiduitate ꝑfruūt̉. FTHEQ.Suꝑne igit̉ virtutes oues dicūt̉ in eo oīs naturacreata reſpectu dei beſtialiſ eſt. In eo v̓o rōnaliseſt: amici vicini dicūt̉. ☞GRE. in home. Et notā dicit: Cōgratulamini inuēte oui: ſꝫ Mihiquia videlꝫ eiꝰ eſt gaudiū vita noſtra: cum nos adęlū reducimur: ſolēnitatē leticie illius implemus.AMB. Angeli aūt qm̄ ſunt rōnabileſ: īmeritohoīm redēptiōe letant̉. vnde ſequit̉: Dico vobisita gaudiū erit in celo ſuꝑ vno peccatore penitētiāagēte qͣꝫ ſupra nonagītanouē iuſtꝭ: qui indigētpenitētia. hoc ꝓficiat ad incētiua ꝓbitatis: ſi vnusquiſqꝫ cōuerſionē ſuā gratā fore credat cetibꝰ angelorū: aut quoꝝ affectare patrociniū aut vereri debꝫoffenſam GRE. in home. Plꝰ aūt de cōuerẜ peccatoribꝰ qͣꝫ de ſtantibꝰ iuſtis in celo gaudiū eſſe fatet̉: quia plerūqꝫ hi qui nullis ſe opp̄ſſos peccatoꝝmolibꝰ ſciūt. ſtāt quidēⁱ in via iuſticie: ſed tn̄ ad celeſtem patriā anxie anhelāt: plerūqꝫ pigri remanent ad exercēda bona p̄cipua: qꝛ ſecuri ſibi ſuntnulla cōmiſerīt mala grauiora. At cōtra nōnunqͣꝫhi qui ſe aliqua illicita egiſſe meminerūt: ex ip̄o ſuodolore cōpucti ad amorē dei inardeſcūt. Et quia erraſſe ſe a deo cōſiderāt dāna p̄cedētia lucris ſequētibus recōpenſant. Maius ergo gaudiū fit in celoqꝛ dux in p̄lio plus eum militem diligit: qui poſtfugam reuerſus hoſtem fortiter premit: qͣꝫ eum quinunqͣꝫ terga prebuit: nunqͣꝫ aliquid fortiter fecit