LIICas

Sic agricola illam amplius terram amat: que poſtſpinias vberes fructus profert: qͣꝫ eam que nunquāſpinas habuit: ⁊ nūquā fertilē meſſem ꝓducit. Sedinter hec ſciendū eſt: quia ſunt pleriqꝫ iuſti in quorum vita tantū eſt gaudiū: vt eis quelibet peccatoꝝpnīa p̄poni nullatenꝰ poſſit. Hinc ergo colligēduꝫquātū deo gaudiū facit qn̄ humiliter plāgit iuſtus.ſibi facit in celo gaudiū: qn̄ hoc qd̓ male geſſit perpnīam damnat iniuſtus.¶ Aut que mulier hn̄s drachmasdeceꝫ: ſi ꝑdiderit drachmā unā: nōne accēdit lucernā ⁊ euertit domuꝫ⁊ querit diligēter donec īueniat eaꝫEt cum inuenerit: cōuocat amicas⁊ uicinas dicēs: Congratulaminimihi: quia inueni drachmā quā ꝑdideram. Ita dico uobiſ: gaudiū eritangelis dei ſuper uno peccatore penitentiā agente.CIRL. Per precedentē parabolā in qua genꝰhumanū dicebat̉ ouis erratica: docebamur nos fore creatura ſublimis dei qui fecit nos ⁊ nō ip̄i noscuiꝰ paſcue oues ſumꝰ: ſubiūgit̉ ſecūda parabola: q̄genꝰ humanū comparat̉ drachme q̄ perijt. Per quāoſtēdit nos ad ſimilitudinē ⁊ imaginē regiā factoseſſe .ſ. ſummi dei. Nam drachma numꝰ eſt imp̄ſſamhabēs regiā figurā. vnde dicit̉: Aut que mulier hn̄sdecē drachmas. GRE. in homel̓. Qui ſignificat̉ ꝑpaſtorē: ip̄e ꝑ mulierē: ip̄e enī deus: ip̄e ⁊ dei ſapientia. Angeloꝝ autē ⁊ hominū naturā ad cognoſcendū ſe dominꝰ cōdidit: ⁊ ad ſimilitudinē ſuā creauitDecē ergo drachmas habuit: quia nouē ſunt choriangeloꝝ: ſed vt cōpleret̉ electoꝝ numerꝰ: homo decimus eſt creatus AVGV. de que. euan. Uel in nouem drachmis ſicut ⁊ in nonagintanouē ouibꝰ ponit eoꝝ ſignificatōnem qui de ſe preſumētes: peccatoribꝰ ad ſalutē redeūtibꝰ ſe preponūt. vnū enī deeſta nouem vt decē ſint: ⁊ a nonagintanouē vt centūſint: cui vni deputat omnes per penitētiā recōciliatos. ¶ GRE. in home. Et quia imago exprimitur indrachma: mulier drachma ꝑdiderat: quādo homoqui cōditꝰ ad imaginē dei fuerat: peccando a ſimilitudine ſui cōditoris receſſit. Et hoc eſt qd̓ ſubditurSi ꝑdiderit drachmā vnā nōne accēdit lucernam.Accēdit mulier lucernā quia dei ſapiētia apparuitin humanitate. Lucerna quippe lumē in teſta eſt:lumē vero in teſta eſt diuinitas in carne: accēſa autem lucerna. Sequit̉: Et euertit domū. quia .ſ. moxvt eiꝰ diuinitas per carnē claruit: omni ſe nr̄a conſciētia cōcuſſit: quia euerſiōis ſermo nō diſcrepat īeo ꝙ in alijs codicibꝰ legit̉ emūdat: quia praua mēsſi non pͥus pre timore euertit̉: ab aſuetis vitijs nonmundat̉. euerſa aūt domo: inuenit̉ drachma. Seqͥt̉enim: Et querit diligēter donec inueniat. quia .ſ. cūperturbat̉ cōſciētia hominis: reꝑat̉ in homine ſimilitudo cōditoris. GRE. nazāzenꝰ: Inuenta auteꝫdrachma: celeſtes virtutes facit ꝑticipes gaudij: qͣsminiſtras diſpenſatōis fecit. vnde ſequit̉: Et cuꝫ in-

uenerit cōuocat amicas ⁊ vicinas dice̓s: Cōgraturlamini mihi quia inueni orachmā quā ꝑdideram.GRE. in home. Superne enim virtutes tanto diuine ſapiētie iuxta ſunt: qͣꝫto ei per grām continueviſiōis appropinquāt/ THEO. Uel amice ſunt vtexequētes voluntatē ipſiꝰ: vicine v̓o vt incorꝑee velforte amice ipſiꝰ ſunt omnes ſuperne virtutes: vicine vero ſunt ꝓpinquiores .ſ. throni cherubin ⁊ ſeraphin. GREGO. niſenꝰ: Uel aliter hoc reor dn̄mnobis ꝓponere inquiſitōe perdite drachme: qꝛ nulla nobis a ceteris virtutibꝰ vtilitas ꝓuenit qͣs orachmas vocat: qͣꝫuis p̄ſto ſint omnes vna ſola deficiēte anime viduate: qua .ſ. diuine ſimilitudinis nitoreſortitur. Propter quod pͥmo quidē iubet lucernaꝫaccēdere .ſ. verbū diuinū quod abſcōdita patefacit.Uel forſan penitētie lampadē: ſed in domo propa.i. in ſeip̄o ⁊ in ſua conſciētia oportet ꝑquire orachmam perditā .i. regis imaginē: que nō penitꝰ deꝑijt:ſed eſt tecta ſub fimo qui ſignificat carnis cōtagia:quibꝰ ſtudioſe abſterfiſ .i. dilutis per ſolertiā vite eluceſcet quod querit̉. vnde oportet ip̄am q̄ venit gratulari: necnō ad participia gaudij vocare vicinas .i.cōtubernales virtutes .i. rōnabilē ⁊ cōcupiſcibilem⁊ innatū iracundie affectū. Et ſique ſint tales virescirca animā cōſiderate: quas docet gaudere in domino: deinde cōcludens parabolā ſubdit: Ita dicovobis: gaudiū erit angelis ſuꝑ vno peccatore pnīaꝫagēte. GREGO. in home. Penitentiā agere ē p̄terita mala plāgere ⁊ plangneda nō ꝑpetrare: namqui ſic alia deplorat: vt tamē alia cōmittat adhucpnīam agere aut ignorat aut diſſimulat. Cogitādūeſt etiā vt per hoc cōditori ſuo ſatiſfaciat: vt q̄ commiſit ꝓhibita ſibi: abſcindere debeat etiā conceſſa ⁊ſeſe reprehendat in minimis: qui ſe meminit in maximis oeliquiſſe.¶ Ait autē: Homo quidā habuitduos filios: ⁊ dixit adoleſcētior exillis patri: Pater: da mihi portiōeꝫſubſtātie que me ꝯtingit. Et diuiſitillis ſubſtantiā. Et nō poſt multosdies: cōgregatis omnibꝰ adoleſcētior filiꝰ ꝑegre ꝓfectus eſt in regioneꝫlonginquā: ⁊ ibi diſſipauit ſubſtātiāſuam uiuēdo luxurioſe. Et poſtqͣꝫomnia cōſumaſſet: facta eſt famesualida in regione illa: ⁊ ip̄e cepit egere. Et abijt ⁊ adheſit uni ciuiū regionis illiꝰ: ⁊ miſit illū in uillā ſuaꝫ utpaſceret porcos. Et cupiebat īplereuētrē ſuū de ſiliquis quas porci maducabant: ⁊ nemo illi dabat.AMBRO. Tres ex ordine lucas parabolas poſuit: Quis perierat ⁊ inuenta eſt: drachma perierat⁊ inuēta eſt: filiꝰ qui erat mortuꝰ reuixit: vt triplremedio ꝓuocati vulnera noſtra curemꝰ. Chruſtus