Ca. XIIII.
mēta nequicie ſpiritalis fidei munimē p̄tēdereVGV. de ver. dn̄i: Uenerunt de plateis ⁊ vicises: veniūt de ſepibꝰ heretici. Nam ſepes qui cōaruūt diuiſiōes querūt: abſtrahant̉ a ſepibꝰ: euellārir a ſpiniſ. ſed cogi nolūt: volūtate inquiūt noſtraintremus. Non hoc dn̄s imꝑauit: coge inquit ītrae foris inueniat̉ neceſſitas: naſcit̉ inde voluntas.¶R E. in home. Qui ergo huiꝰ mūdi aduerſitatibns fracti a dei amore redeūt: cōpelluntur intrare.Sed valde tremenda eſt ſentētia que ſubinfertur:vico aūt vobis ꝙ nemo virorū illorū qͥ vocati ſuntiſtabit cenā meā. Nemo ergo contēnat: nedū vorcuſat: cū volūtatē habuerit intrare nō valeatIbant autē turbe multe cum eo⁊cōuerſus dixit ad illos: Siquisuenit ad me: ⁊ nō odit patre ſuuꝫ etmatrē ⁊ uxorē ⁊ filios ⁊ frates ⁊ ſorores: adhuc autē ⁊ animā ſuā: nōpoteſt meus eſſe diſcipulꝰ. Et ꝗ nōbaiulat crucem ſuā: ⁊ uenit poſt menon poteſt meuſ eſſe diſcipulus.GRE. in home. Ad audita celeſtia p̄mia inardeſcit aīmꝰ: iāqꝫ illic cupit aſſiſtere: vbi ſe ſperat ſine fine gaudere: ſed ad magna p̄mia ꝑueniri nō pōt niſiper magnos labores. vnde dicit̉: Ibāt aūt tur. mul.cū eo: ⁊ conuer. dixit ad illos: Si quis ve. ad me: etnō odit pa. ſuū ⁊ ma. ⁊ vxo. ⁊ fi. ⁊ fra. ⁊ ſoro. adhucaūt ⁊ ani. ſu. nō po. eſſe meus diſcipulꝰ 4THEO.Quia enī multi comitātiū ipſuꝫ nō ex toto affectuſed tepide ſequebant̉: oſtēdit qualē deceat eſſe ſuuꝫdiſcipulū. ¶GRE. in ho. Sed percōtari libet quoparētes ⁊ carnaliter ꝓpinquos p̄cipimur odiſſe: qui iubemur ⁊ inimicos diligere. Sed ſi vim p̄cepti ꝑpendimus: vtrūqꝫ agere per diſcretōnem valemus: vt eos qui nobis carnis cognatiōe cōiunctiſunt: ⁊ quos ꝓximos nouimꝰ diligamꝰ: ⁊ quos aduerſarios in via dei patimur: odiendo ⁊ fugiēdo neſciamus. Quaſi enī per odiū diligit̉ qui carnalit̓ ſaijs: dum praua nobis ingerit: non auditur.AMBRO. Atenī ſi ꝓpter te dominꝰ ſue renūciatmatri dicēs: Que eſt mater mea: ⁊ qui fratres mei?cur tu dn̄o tuo cupias anteferri? Sed neqꝫ ignorare nām neqꝫ ſeuire dn̄s iubet: ſed ita indulge̓ nature: vt venereris auctorē: nec a deo parētū amore deſiſtas. GRE. in ho. Ut aūt dn̄s demōſtraret hͦ erga ꝓximos odiū nō de affectōe ꝓcedere: ſed de chaate: addidit dicēs: Adhuc aūt ⁊ aīam ſuā. Cōſtatęqꝛ amādo debet odiſſe ꝓximū qͥ ſic eū odit ſicut ſepm. tūc .n. bn̄ aīam nrām odimꝰ: cū eiꝰ carnalibꝰ deſiderijs nō acqͥeſcimꝰ: cū eiꝰ appetitū frāgimꝰ: eiusrolutatibꝰ reluctamur. Que gͦ ꝯtēpta ad meliꝰ duciſur qti ꝑ odiū amat̉/ CIRVL. Nō eſt aūt fugiēdaſta: q̄ in corꝑe viuit̉: ſed ſeruāda ſicut ⁊ paulꝰ ẜualit: vt chriſtū adhuc viuēs in corꝑe p̄dicet. Sed vbiportebat vitā ꝯtēne̓ vt curſū cōſūmaret: nec aīampcioſā ſibi eē fatey/ GRE. in ho. Hoc aūt aīe odiūqlir exhibē debeat manifeſtat ſubdēs: Qui nō baiuat crucē ſuā ⁊ venit pꝰ me: nō pōt meꝰ eē diſcipulꝰ
VCHRV. Nō aūt hoc dicit vt trabē ſuꝑ humerosapponamus: ſꝫ vt ſꝑ mortē p̄ oculis nrīs habeamꝰ:ſic̄ ⁊ paulꝰ moriebat̉ quotidie: ⁊ mortē cōtemnebat.ABASI. Crucē etiā tollēs: mortē dn̄i annūciabatdicēs: Mihi mūdꝰ crucifixꝰ eſt: ⁊ ego mūdo. qd̓ etiānos in ip̄o baptiſmate anticipamus: vbi verꝰ hō nr̄crucifixꝰ eſt: vt deſtruat̉ corpꝰ pctī. GRE. ī home.Uel qꝛ crux a cruciatu dicit̉: duobꝰ modis crucemdn̄i baiulamꝰ: cū aūt ꝑ abſtinētiā carnē affligimꝰ:aut ꝑ ꝯpaſſionē ꝓximi neceſſitatē illiꝰ nrām putamus. Sed qꝛ nōnulli carnis abſtinētiā ꝓ deo: ſed ꝓinani gl̓ia exhibēt: ⁊ ꝯpaſſiōem nō ſpirital̓r ſed carnal̓r īpediūt: recte addit̉: Et venit pꝰ me. Baiulare.n. crucē ⁊ pꝰ dn̄m ire: ē l̓ carnis abſtinētiā: l̓ ꝯpaſſionē ꝓxīoꝝ ꝓ ſtudio eterne intentōnis exhiberi.Quis .n. ex uobis uolēs turrimedificare: nōne prius ſedēs cōputatſumptꝰ qui neceſſarij ſunt ſi habeatad ꝑficiēdū: ne poſtqͣꝫ poſuerit fundamētū: ⁊ nō potuerit ꝑficere: oēsꝗ uidēt incipiāt illudere ei dicentesQuia hic homo cepit edificare ⁊ nōpotuit cōſūmare? Aut ꝗs rex iturcōmittere bellū aduerſus aliū regēnōne ſedēs pͥus cogitat ſi poſſit cuꝫdecē milibꝰ occurrere ei: ꝗ cū uigintimilibꝰ uenit ad ſe. Alioquī adhuc illo lōge agēte: legatiōem mittenſ rogat ea q̄ pacis ſūt. Sic ergo omnisex uobis qui nō renūciat oībꝰ q̄ poſſidet: nō poteſt meus eē diſcipulusGRE. in home. Quia ſublimia p̄cepta data ſūt:ꝓtinꝰ cōꝑatio edificāde ſublimitatis adiūgit̉ cū dr̄:Quis .n. ex vobis vo. tur. edifi. nōne pͥus ſedēs com.ſum. qui neceſ. ſunt: ſi habe. ad ꝑficiēdū. Omne eniꝫqd̓ agimꝰ: p̄uenire ꝑ ſtudiū cōſideratiōis debemus.Si igit̉ humilitatis turrim cōſtruere cupimꝰ: priusnos p̄ꝑare ad aduerſa huiꝰ ſeculi debemꝰ/ BASI.Uel turris eſt alta ſpeculatio ad cuſtodiā ciuitatis⁊ ꝑceptiōem hoſtiliū occurſuū apta. ad huiꝰ inſtarnobis datꝰ eſt intellectꝰ cōſeruatiuꝰ bonorū p̄meditatio cōtrariorū. ad huiꝰ edicaficatiōem p̄cipit dn̄sſedētes ponere calculū: ſi ſuppetat facultas ad finēGRE. niſenꝰ: Inſiſtēdū eſt enī vt cuiuſlibꝫ arduiꝓpoſiti terminꝰ attingat̉ varijs augmētis mādatorū dei cōſummādo opꝰ diuinū: nā neqꝫ lapis vnuseſt tota turris fabrica: neqꝫ vnicū mādatū ducit adanime perfectiōeꝫ. Sed fundamentū oportet ſubſiſtere: ⁊ ẜm apoſtolū inſuꝑ apparatꝰ eſt auri ⁊ arge̓ti ⁊ p̄cioſorū lapidū apponēdꝰ. vnde ſubditur: Nepoſteaqͣꝫ poſuerit fundamētū ⁊ non potuerit perficere: omnes qui viderint incipiant illudere ei dicētes: quia hic homo cepit edificare: ⁊ nō potuit cōſummare. THEO. Nos enim debemus ponerefundamentum: ideſt ſequi chriſti initium: ⁊ finem