Lucas
AVGV. de ver. domini: Quinqꝫ iuga boū ſenſuscarnis huiꝰ quīqꝫ numerant̉. In oculis viſus eſt: inauribꝰ auditus: in naribꝰ odoratus: in faucibus guſtus: in omnibꝰ mēbris tactus. Sed quia iuga ſuntin tribꝰ prioribꝰ ſenſibꝰ facilius apparet. Duo ſuntoculi: due aureſ: gemine nareſ. Ecce tria iuga: ⁊ faucibus .i. ſenſu guſtandi geminatio quedaꝫ inuenit̉.quia nihil guſtādo ſapit niſi lingua: ⁊ palato tangatur: voluptas carniſ que ad tactū pertinet occulte geminat̉: eſt ⁊ forinſecꝰ ⁊ intrinſecus. Dicūt̉ aūtiuga boum: quia per ſenſus iſtos carnis terrena requirunt̉. Boues enī terrā verſant: homines aūt remoti a fide terrenis dediti: nolunt credere aliquidniſi ad quod ſenſu corporis perueniūt qͥnqꝫ partitoNō inquit ergo credo: niſi quod video. Si talia cogitaremꝰ quīqꝫ illis iugis bouꝫ a cena impediremurvt noueritis aūt iſtorū quinqꝫ ſenſuū non delectationē que mulcet: ⁊ ingerit voluptatē: ſed curioſitateꝫ quandā notatā fuiſſe. Non ait: quīqꝫ iuga boūemi: eo paſcere illa: ſed eo ꝓbare illa. ¶ GRE. in home. Corporales etiā ſenſus quia interna cōprehendere nequeūt: ſed ſola exteriora agnoſcūt: recte pereos curioſitas deſignatur: que dum alienaꝫ queritvitam diſcutere: ſemꝑ ſua intima neſciēs ſtudet exteriora cogitare. Sed notandū ꝙ is qui ꝓpter villā⁊ is qui ꝓpter probāda iuga boum a cena ſui inuitatoris ſe excuſat: humilitatis verba permiſcet. duꝫenim dicit: Rogo. ⁊ venire contēnit: humilitas ſonat in voce: ſuperbia in actōne. Sequit̉: Aliꝰ dixit:Uxorē duxi: ⁊ ideo non poſſum venire. ¶ AVGV.de ver. do. Iſta eſt voluptas carnis que multos impedit: vtinā foris ⁊ nō intus. Qui enī dixit: Uxoreꝫduxi: carnem amplexat̉: carnis voluptatibꝰ iocūdatur: a cena excuſatur: obſeruet ne fama interna moriatur. BASI. Dicit autē: Non poſſū venire. eo ꝙintellectꝰ humanus vergēs ad mūdanas illecebrasdebilis eſt ad agendū. ¶ GRE. in home. Quāuis autem bonū ſit cōiugiū: atqꝫ ad propagandā ſoboleꝫdiuina ꝓuidētia conſtitutū: nōnulli tamē per hocnō fecunditatē prolis: ſed deſideria expetunt voluptatis. Et iccirco per rem iuſtā ſignificari poteſt: nōin congrue res iniuſta. AMBRO. Uel cōiugiuꝫnō rep̄hendit̉: ſed ad maiorē honorē vocat̉ integritas: qm̄ mulier īnupta cogitat que ſunt domini: vtſit ſancta corꝑe ⁊ ſpiritu: que aut nupta eſt: cogitatque ſunt mūdi. ¶ AVG. de ver. do. Iohānes auteꝫdicēs: Omne quod eſt in mūdo cōcupiſcētia carniſeſt: ⁊ cōcupiſcētia oculorū ⁊ ambitio ſeculi inde cepit vbi euāgeliū terminū poſuit. Concupiſcētia carnis vxorē duxi: cōcupiſcentia oculorū quinqꝫ iugaboū emi. Ambitio ſeculi: villā emi. Aperte aūt in totum cōmemorati ſunt quinqꝫ ſenſus per ſolos oculos: quorū eſt in quīqꝫ ſenſibꝰ pͥncipatꝰ: ꝓpterea cūꝓpͥe ad oculoſ pertineat viſus: ip̄m videre ꝑ omnesquinqꝫ ſenſus ſolemus appellare. ¶ CIRVL. Quosaut intelligemꝰ fuiſſe eos qui rēnuerūt p̄dictoꝝ cauſa venire: niſi p̄ſides iudeorū: quos per totā ſacrampaginā de his redargutos eſſe videmꝰ. ORIGE.vel aliter: Hi qui villā emerūt ⁊ refutāt cenaꝫ: ſuntqui receperūt alia dogmata diuinitatiſ: nec expertiſunt verbū quod poſſidebat. Is aūt qui quinqꝫ paria boum emit: eſt qui naturā intellectualē cōtem-
nit: ⁊ ſenfibilia ſequit̉. vnde incorporcā naturā cōp̄hendere nō poteſt. Qui aūt vxorē duxit: eſt qui cōiuctꝰ ē carni: voluptatū magis amator qͣꝫ dei AMBRO. Uel tria genera hoīm a cōſortio iſtius ceneeſtimemꝰ excludi: gentiliū: iudeoꝝ: ⁊ hereticoꝝ. iudeicorꝑali myſterio iuga ſibi legis imponūt. Quīqꝫ autē iuga ſunt verboꝝ decē: vel qͥnqꝫ libri veteris legꝭ.At v̓o hereſis velut eua femineo rigore fidei tentataffectū. Et apl̓s dicit auariciā eſſe fugiēdā: ne impediti more gētili ad regnū chriſti ꝑuenire nequeamꝰergo ⁊ ille qui villā emit alienꝰ a regno eſt: ⁊ ille qͥiugū potiꝰ legis qͣꝫ gratie munꝰ elegit: ⁊ ille qͥ ſe ꝓpt̓ducēdā excuſat vxorē. Seqͥt̉: Et re. ſer. nūcia. hͨ dn̄oſuo. ¶ AVG. qͣnto ſuꝑ gen̄. ad lrām: Nō ꝓpter inſeriorū ſciam deꝰ nūcijs indiget qͣſi ꝑ eos fiet ſciētior:ſed nouit omīa ſtabiliter atqꝫ incōmutabiliter. Pꝫaūt nūcios ꝓpter nos ⁊ ꝓpt̓ ip̄os: qꝛ illo modo deoparere ⁊ aſſiſtere: vt eū de inferioribꝰ cōſulāt: eiuſqꝫſuꝑnis iuſſis obtēperēt bonū eſt eis in ordine ꝓpenae. CIRVL. Iudeoꝝ aūt pͥmatibꝰ vocatōem rennuētibꝰ ſicut ipſi dicebāt: Nunqͥd aliqͥs pͥncipū credidit in eu. indignatus eſt pater familias: qͣſi eis dignis īdignatōe ⁊ ira. vnde ſeqͥt̉: Tūc ira. pr̄familiasBASI. Nō ꝙ ire paſſio diuine ſubſtātie accidat:ſꝫ talis oꝑatio q̄ in nobis ab ira fit: dei ira ⁊ īdignatio dr̄. ¶ CI RIL. Sic gͦ indignatꝰ or̄ pr̄familias inpͥncipes iudeoꝝ: ⁊ vocati ſunt loco eoꝝ qui erāt demultitudine iudeoꝝ fragilē ⁊ impotētē mētē hn̄tesLoquēte .n. petro: pͥmo qͥdē tria milia: deīde qͥnqꝫmilia crediderūt: ⁊ poſtmodū pl̓imꝰ ppl̓s. vn̄ dr̄. Dixit ſer. ſuo: Exi ci. in pla. ⁊ vi. ciui. ⁊ pau. ac debi. ce. ⁊clau. intro. huc. AMB. Inuitat aūt pauꝑes: debiles: ⁊ cecos: vt oſtēdat̉ ꝙ nullū debilitas corꝑis excludit a regno rariuſqꝫ delīquat: cui deſit illecebrapeccādi: vel ꝙ infirmitas pctōꝝ ꝑ mīam dn̄i remittat̉. vn̄ mittit ad plateas: vt de latioribꝰ vitijs ad anguſtā venirēt viā. GRE. in ho. Quia gͦ venire ſuꝑbi rēnuūt pauꝑes eligūt̉: dicūt̉ .n. debiles qͥ iudicioſuo apud ſemetip̄os infirmi ſunt. nam pauꝑes ⁊ qͣſifortes ſunt: qͥ poſiti in pauꝑtate ſuꝑbiūt: ceci ſuntenulliꝰ ingenij lumē hn̄t: claudi ſūt qͥ rectos greſſusin oꝑatōe nō hn̄t. Sꝫ dū hoꝝ vitia in mēbroꝝ debilitate ſignificāt̉ ſic̄ illi pctōres fuerūt: qͥ vocati vēirenoluerūt: ita hi quoqꝫ qͥ inuitāt̉ ⁊ veniūt. ſꝫ pct̄ōresſuꝑbi reſpuūt̉: huiles eligūt̉. Hos itaqꝫ elegit deus:quos deſpicit mūdꝰ: qꝛ plerūqꝫ ip̄a deſpectio hoīeꝫreuocat ad ſemetip̄m. Et tanto celeriꝰ vocē dei aliaudiūt: qͣꝫto in hͦ mūdo nō hn̄t vn̄ delectēt̉. Cuꝫ gͦde vicis ⁊ plateis ad cenā quoſdā dn̄s vocat: illumppl̓m deſignat qͥ tene̓ legis vrbanā ꝯuerſatōem nōuerat. Sꝫ ml̓titudo q̄ ex iſrl̓ ppl̓o credidit: locū ſuꝑni cōuiuij nō īpleuit. vn̄ ſeqͥt̉: Et ait ẜ. Dn̄e fa. eſt vtīpe. ⁊ adhuc lo. ē. Intͣuit .n. iā freq̄ntia iudeoꝝ: ſꝫ adhuc locꝰ vacat in regno vbi ſuſcipi debeat nueroſitas gētiū. vn̄ ſubdit̉: Et ait do. ẜ. Exi ī vi. ⁊ ſe. ⁊ co. intra. vt īple. do. mea. Cū cōuiuas ſuos colligi ex vujs⁊ ſepibꝰ p̄cepit: agreſtē ppl̓m .i. gētilē q̄rit. AM.Ul̓ mittit ad vias ⁊ circa ſepes: qꝛ hi apti ſūt ī r̄gnoceloꝝ: qͥ nulliſ pn̄tiū cupiditatibꝰ occupati: ad futūra feſtināt ī quodā bono volūtatꝭ t̓mite ꝯſtituti. etqͥ modo ſepis q̄ ab īcultꝭ culta ſecernat: ⁊ īcurſꝰ arceat: beſtiaꝝ norit bona malaqꝫ diſtīguē: ⁊ adueri