Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XIIII.

T factū eſt cuꝫ introiſſet ieſus in domū cuiuſdā principis phariſeorū ſabbato māducare pane: ⁊ ip̄i obẜuabāt eū. Etecce hō ꝗdā hydropicꝰ erat ante illūEt rn̄dēs ieſus dixit ad legiſꝑitoſ ⁊phariſeos dicens: Si licet ſabb̓o curare? At illi tacuerūt. Ip̄e uero app̄hēſuꝫ ſanauit eū ac dimiſit. Et rn̄dens ad illos dixit: Cuiꝰ ueſtrū aſinus aut bos in puteū cadet̉: ⁊ nō cōtinuo extrahet illuꝫ die ſabbati. Etnō poterāt ad hec reſpōdere illi.CIRIL. Quāuis dn̄s maliciā phariſeoꝝ cognoſceret: tn̄ eorū fiebat cōuiua vt ꝓdeſſet pn̄tibꝰ ꝑ v̓ba⁊ miracula. vn̄ ſubdit̉: Et fa. eſt cū int̓. in do. cu. pͥn.pha. ſab mē. pa. ⁊ ip̄i obẜ. eū. ſi .ſ. reuerētiā legis cōtēneret: ⁊ an qͥcqͣꝫ ꝓhibitoꝝ face̓t ī die ſabbati. ItaqꝫYydropico veniēte in mediū: interrogatōe rep̄hēditinſolentiā phariſeoꝝ: eū arguere volētiū. vn̄ diciturEt ecce homo quidā hydropicꝰ erat ante illū. Et repōdēs ieſus dixit ad legiſꝑitos ⁊ phariſeos: ſi licetſabbato curare. BED. Qd̓ dicit̉ rn̄diſſe ieſus: ad hͦreſpicit qd̓ p̄miſſuꝫ eſt: Et ip̄i obẜ. eū. Dn̄s .n. nouitcogitatōes hoīm. FTHEO. In ſua aūt interrogatione deridet eos ſicut amētes: deo .n. bn̄dicēte ſabbatū: ip̄i ꝓhibēt oꝑari bona in eo. dies aūt q̄ bonoruꝫoperā nō admittit: maledicta eſt. BED. Sed merito interrogati tacēt: qꝛ ꝯtra ſe dictū qͥcqͥd dixerītvidēt. Naꝫ ſi licet ſabbato curare: qͣre ſaluatorē ancuret obẜuāt?; ſi nō licet: qͣre ip̄o ſabbato pecora curant. vn̄ ſeqͥt̉. At illi tacuerūt. CIRVL. Neglectiſigit̉ iudeoꝝ inſidijs: liberat a morbo hydropicū: quimetu phariſeoꝝ remedia n̄ poſtulabat ꝑꝑ ſabbatū:ſed ſolū aſtabat vt ex aſpectu miẜtꝰ eiꝰ ſaluaret eumQd̓ dn̄s cognoſcēs nō poſtulat ab eo ſi vellet ſalufieri ſed ꝓtinꝰ eū ſanauit. vn̄ ſeqͥt̉: Ip̄e v̓o appͥ. ſana.eū ac dimiſit THE. In quo nō hͦ ꝓſpexit dn̄s: neſcādalizaret phariſeos: ſꝫ vt bn̄faciat egēti remedijsdecet .n. nos cū magna reſultat vtilitaſ nō curare ſiſtulti ſcādalizēt̉. CIRVL. Sed qꝛ phariſei ineptetacuerūt: ſoluit chriſtꝰ inflexibilē eoꝝ īprudētiā cōſitōibꝰ ſerijs ad hͦ vtēs. vn̄ ſeqͥt̉: Et rn̄. ad il. dixit:Auve. aſi. aut bos ī pu. ca. ⁊ nō cō. ex. il. die ſabbati.THEO. q. d. Si ꝓhibuit lex miẜeri in ſabbato necurā habeas filij tui ꝑiclitātꝭ in ſabbato: ſꝫ qͥd dicolij qn̄ nec bouē p̄teris ſi ꝑiclitātē videris? FBED.In quo ſic obẜuatores ſuos phariſeos cōiincit: vtcoſde etiā auaricie ꝯdēnet: qͥ in liberatōe aīalis ſuealaricie ꝯſulebāt. Quāto gͦ magis chriſtꝰ hoīem quiml̓to melior ē pecore debuit liberare. AVGV. decō euā. Cōgruent̓ aūt hydropicū aīali qd̓ cecidit īiuteū ꝯꝑauit: hūore .n. laborabat: ſic̄ illā ml̓ierē quāata dixerat ⁊ ip̄e ſoluebat: vt ad aquā ducaturHE D. Cōpetēti gͦ exēplo ſoluit qōem: vt oſtēdattos violare ſabbatū in oꝑe cupiditatꝭ qͥ eū violare

arguerūt in oꝑe charitatis. vn̄ ſeqͥt̉: Et nō po. ad hͦrū. illi. Myſtice aūt hydropicꝰ ꝯꝑat̉ ei qͥ fluxꝰ carnaliū voluptatū exuberās aggrauat. hydropicꝰ .n. morbus ab aquoſo hūore vocabulū trahit̉. FAVG. deq̄. euā. Uel hydropicū recte ꝯꝑamꝰ diuiti auaro. ſic̄.ri. ille qͣꝫtomagis abūdat humore inordinato: tātoāpliꝰ fitit: ſic ⁊ iſte qͣꝫto eſt copioſior diuitijs qͥbꝰ noͣbene vtit̉: tāto ardētiꝰ talia cōcupiſcit. GR E. xiiij.mo. Recte gͦ hydropicꝰ ante phariſeū curat̉: qꝛ ꝑ alteriꝰ egritudinē corꝑis in altero exprimit̉ lāguor ſeuegritudo cordis ⁊ mētis/ BED. Gn̄ aūt in exēplobouē ⁊ aſinū noīat: vt l̓ ſapiētes ⁊ hebetes: l̓ vtrūqꝫppl̓m ſignificet .ſ. iudeū iugo legꝭ p̄ſſū: ⁊ gētilē nullarōne domitū: omnes enī a puteo cōcupiſcentie demerſos dominꝰ extrahit. Dicebat aūt ⁊ ad inuitatos parabolā: intēdēs quō pͥmos accubituseligerēt: dicēs ad illos: Cū inuitatꝰfueris ad nuptias nō diſcūbas in pͥmo loco: ne forte honoratior te ſit īuitatꝰ ab illo: ⁊ ueniēs is ꝗ te ⁊ illuꝫuocauit dicat tibi: da huic locū: ⁊ tc̄incipias cū rubore nouiſſimū locuꝫtenere. Sꝫ cū uocatꝰ fueriſ: uade recūbe in nouiſſimo loco: ut cuꝫ ueuerit qui te inuitauit dicat tibi: Amice aſcēde ſuꝑiuſ. Tūc erit tibi gloriacorā ſimul diſcūbentibus: quia oīsqui ſe exaltat humiliabitur: ⁊ qui ſehumiliat exaltabitur.AMB. Prius curatꝰ eſt hydropicꝰ in quo fluxˢcarnis exuberās aīe grauabat officia: ſpūs extīguebat ardorē. Deinde docet̉ humilitas: du in cōuiuionuptiali appetētia loci ſuꝑioris arcet̉. vn̄ dr̄: Di. aūtad inui. ꝑa. intē. quō pͥ. accu. eli. di. ad il. Cū inui. fu.ad nup. nō diſ. in pͥ. loco. YCIRIL. Proſilire enimꝓmpte ad honores qͥ nobis nō cōuēiūt: īdicat nostemerarios eē: ⁊ nr̄a facta vituꝑio replet. vn̄ ſequit̉:Ne for. hono. te ſit īui. ab eo: ⁊ ve. is qͥ te ⁊ il. īui. di.ti. Da huic lo. ⁊ tūc inci. cū ru. no. lo. tene̓. CHRY.Et ſic ꝙ cōcupiuit: neqͣqͣꝫ obtinuit ābitioſꝰ honorisſꝫ paſſꝰ ē repulſā ⁊ ſatagēs qͣl̓r abūdet honoribꝰ nōhonorat̉. ⁊ qꝛ nihil ē eqͥpollēs modeſtie: auditoremad oppoſitū duc̄. Nō ſolū ꝓhibꝫ ābire pͥmatū: ſed venerari vltīa. vn̄ ſeqͥt̉: Sꝫ cū vo. fu. va. re. in no. loco. GRE. Si .n. aliqͥs nō vult alijs p̄locari: hͦ ꝓuēit exdiuina ſnīa. vn̄ ſeqͥt̉: Et cū ve. qͥ te inui. di. ti. Amice.aſcē. ſuꝑiꝰ. Hec dicēs nō grauit̓ obiurgat: ſꝫ lenit̓ iniūgit. ſuffic̄ .n. monitio apud diſcretos: ⁊ ſic ꝓ hūilitate aliqͥs coronat̉ honore. vn̄ ſeqͥt̉: Tūc erit ti. gl̓iaco. ſi. diſcūbētibꝰ BASI. Occupare igit̉ locū vltīmin cōuiuijs iuxta mādatū dn̄icū cōueniēs ē: ſꝫ rurſus in hūc ꝯtētio ſe irrue̓ reprobū tāqͣꝫ īterēptoriuꝫordīs ⁊ cauſatiuū tuml̓tꝰ ⁊ d̓ eo mota ꝯtēº eqͥꝑabitvos litigātibꝰ de pͥmatu. Quaꝑꝑ ſicut hic dn̄s dicit