Lucas
Expedit ꝯuiuiū faciēti cōmittere accubitꝰ ordineꝫ.ſic ⁊ in patiētia nos mutuo ſuſtinebimus honeſte⁊ ẜm ordinē oīa ꝓſequētes: nō ad apparētiā pluriūnec videbimur humilitatē ꝑtractare ꝑ vehemētemcōtradictōem: magis aūt ꝑ humilitatē patiētiā obtinebimꝰ. Maiꝰ eſt .n. ex repugnātia ſuꝑbie indiciūqͣꝫ ex pͥmo accubitu quādo eū cū imꝑio obtinemusTHEO. Nemo aūt putet p̄miſſam chriſti doctrinā moͣdicā eſſe ⁊ indignā culminis dei v̓bi. nō enīpiū diceſ eſſe medicū pollicitū ſanare podagrā: ictūv̓o digiti l̓ dētis dolorē nolētē curare. Porro quōꝑua paſſio vane gl̓ie: q̄ v̓ſabat pͥmos ꝑqͥrētes accubitꝰ. Decebat igit̉ hūilitatis mgr̄m oēꝫ ramū praueradicis āputare: ſꝫ ⁊ illud ꝯſidera: quia p̄ſto cena ⁊paſſiōe pͥmatꝰ corā ſaluatore vexāte miſeros opportunitatē hēbat monitio. 7CIRL. Oſtēſo igit̉ taꝫmodico exemplo ambitioſoꝝ cōtēptū: ⁊ nō ābitioſorū exaltatōem: adijcit magnū ꝑuo gnaͣlē ſnīam ꝓferēs cū ſubdit̉: Quia oīs qͥ ſe exal. hu. ⁊ qͥ ſe hu. exalqd̓ dicit̉ ẜm diuinū iudiciū: nō ẜm humanā cōſuetudinē: ẜm quā plures cōcupiſcēteſ honorē ꝯſequūtur: alij v̓o ſe humiliātes inglorij remanēt. FTHEPorro nō final̓r nec oībꝰ hominibꝰ eſt reuerēdꝰ: qſe honoribꝰ ingerit: ſed dū a quibuſdā honorat̉. alijdetrahūt ei: ⁊ qn̄qꝫ etiā ipſi honorātes BEDA:Sed qm̄ hāc admonitōem euāgeliſta ꝑabolam vocat: breuiter intuēdū qͥd myſtice ſignificet: quiſquisnuptias chriſti ⁊ eccleſie inuitatꝰ adierit: mēbris eocleſie ꝑ fidē cōiūctꝰ nō ſe extollat. q. ſublimior ceteris de meritis gloriādo. Dabat .n. locū honoratioripoſt inuitato cū illoꝝ qͥ ſe in chriſto ſecuti ſunt agilitate preit̉: ⁊ cū rubore nouiſſimū locū tenet qn̄ dealijs meliora cognoſcēs qͥcqͥd de ſua opīone celſuꝫſentiebat humiliat. Sed recūbit aliqͥs in nouiſſimoloco ẜm illud: Quāto magnꝰ es: humilia te ī oībus.Ueniēs aūt dn̄s quē humilē inuenerit: amici noīebeatificās aſcēde̓ ſuꝑiꝰ p̄cipiet. Quicūqꝫ .n. huiliauerit ſe ſic̄ ꝑuulꝰ: h̓ ē maior in regno celoꝝ pulchre ātdr̄. Tūc erit tibi gl̓ia: ne nc̄ q̄re īcipias qd̓ tibi ẜuat̉ī fine. Pōt ēt ⁊ hͦ in hac vita intelligi: qꝛ quotidiedn̄s ſuas nuptias int̓t: ſuꝑbos deſpiciēs: ⁊ hūilibusſepe tāta ſui ſpūs onera p̄ſtās: vt diſcūbentiū .i. fideliū cetꝰ eos admirādo glorificet. Ex ꝯcluſiōe v̓o gnaͣli q̄ ſubdit̉ māifeſte claret p̄cedētē dn̄i ẜmonē typice ītelligēdū. Neqꝫ .n. oīs qͥ ſe corā hōibꝰ exaltat hūliat̉: aut qͥ ſe in ꝯſpc̄u hoīm hūiliat: exaltat̉ ab eis: ſꝫqͥ ſe de meritis eleuat humiliabit̉ a dn̄o: ⁊ qui ſe debeneficijs humiliat: exaltabit̉ ab eo.Dicebat autē ⁊ ei qui ſe inuitauerat: Cū facis prandiū aut cenā noliuocare amicoſ tuos neqꝫ fratreſ tuos: neqꝫ cognatoſ: nꝫ uicīoſ: nꝫ diuites: ne forte ⁊ ip̄i te reinuitēt: ⁊ fiattibi retributio. Sed cū facis conuiuiuꝫ: uoca pauꝑes debiles claudos⁊ cecos. ⁊ beatus eris: quia non habent retribuere tibi. Retribuet̉ eniꝫtibi in reſurrectione iuſtoruꝫ.
THEO. Ex duabꝰ partibꝰ cena cōpoſita .ſ. ex vocantibꝰ ⁊ vocatis: partē vocatorū ad humilitatē iaꝫmonuerat. Conſequēter vocantē monēdo remuerat retrahēs eum ne gratia hoīm cōuiuaret. vn̄ dr̄:Dicebat aūt ei qui ſe inuitauerat: Cū facis prādiuꝫaut cenā: noli vocare ami. tuos: nꝫ fra. neqꝫ cogna.neqꝫ vicinos diuites7CHRY. Multe cauſe ſuntquibꝰ amicitie fedꝰ cōtrahit̉: ⁊ illicitas quidē pretermittemꝰ. Proponemꝰ aut naturales ⁊ morales. naturales quidē puta patris ad filiū: fratris ad fratrē:⁊ aliorū huiuſmodi. quod ſignificat dicēs: Neqꝫ fratres neqꝫ cognatos. morales aūt ſunt puta cōuiuafactꝰ eſt: aut cōuicinꝰ eſt: ⁊ qͣꝫtū ad hos dicit: Neqꝫvicinos. BED. Fratres igit̉ ⁊ amicos ⁊ diuites alterutrū cōuiuia celebrare nō quaſi ſcelꝰ interdicit: ſꝫſicut cetera neceſſitatis humane cōmercia: ad ꝓmerenda vite celeſtiſ p̄mia: nil valere oſtēdit. rn̄ ſubditNe forte ⁊ ipſi te reinuitent: ⁊ fiet tibi retributio.Nō ait: Et fiat tibi peccatū. Cui ſimile eſt id qd̓ alibi dicit: Et ſi bene feceritꝭ his qui vobis bene faciūtque vobis eſt gratia? Sūt tn̄ quedā mutua fratruꝫvicinorūqꝫ cōuiuia que nō ſolū in pn̄ti retributōeꝫſed ⁊ damnatōem ꝑcipiūt in futuro: que aut collatōne omniū celebrāt̉ aūt vicibꝰ ſolēt cōtubernalibꝰin quibꝰ ad hoc cōuenit̉ vt feda gerant̉ copia vini: ⁊incitet̉ libidinis diuerſa voluptas. CHRY. Nonigit̉ hac ſpecie alijs beneficia cōferamꝰ: vt nobis retribuāt. Hec enī frigida eſt intētio: vnde talis amicitia celeriꝰ euaneſcit. Si vero pauperē vocauerisdeū nunqͣꝫ obliuiſcentē habebis debitorē. vnde ſeqͥtur: Sed cum facis conuiuiū: voca pauꝑes: debilesclaudos: ⁊ cecos. Quāto enī minor eſt frater: tantomagis ꝑ eū chriſtꝰ accedit ⁊ viſitat. Nā qui magnūſuſcipit ſepe ꝑ vanā gl̓iam facit: ſed vtilitas pluriesquerit̉ vt ꝓmoueat̉ ꝑ illū. Poſſem quidē pl̓es ꝓponere ab hͦ celeberrimos ſanctoꝝ colētes: vt illis mediātibꝰ ampliorē grām obtineāt pͥncipuꝫ. Non igit̉illos queramꝰ qui nobis retribuere pn̄t. Sequit̉ enīEt beatꝰ eris: qꝛ nō hn̄t retribue̓ tibi. Nō ergo turbemur: cū nō recipimꝰ beneficij recōpēſatōem: ſꝫ cūreceperimꝰ: qm̄ ſi receperimꝰ nō ampliꝰ recipiemusillic: ſed ſi minime retribuat homo: tūc tibi deꝰ retribuet. vnde ſequit̉: Retribuet̉ .n. in reſurrecti. iuſtorBED. Etſi oēs reſurgūt: iuſtoꝝ tn̄ reſurrectio dr̄quia in hac reſurrectōe beatos ſe eſſe non dubitātErgo qui pauꝑes ad ꝯuiuiū vocāt: in futuro p̄miarecipiēt. Qui aūt amicos: fratres: ⁊ diuites vocat: recipit mercedē ſuā. Sed ſi hoc ꝓpter deū facit in exoplū filiorū iob ſicut cetera fraterne dilectōis officiaip̄e qui iuſſit remunerat CHRY. Sed dicis īmudus eſt pauꝑ ⁊ ſordidꝰ: laua eū: ⁊ fac̄ tecū in menſaſedere. Si veſtes ſordidas habet: mūdū indumentūexhibeas. chriſtꝰ accedit ꝑ eū: ⁊ tu friuola loqueris.GRE. niſenꝰ Nō gͦ negligas iacētes qͣſi nullo ſintdigni: cogita qͥd ſint: ⁊ p̄cioſitatē eoꝝ inuenies. Saluatoris induerūt imaginē: futuroꝝ bonoꝝ herede?regni clauigeri accuſatores ⁊ excuſatores idoner n̄loquētes ſꝫ inſpecti a iudice CHRI. Decet gͦ eosſurſū in ſolaria ſuſciꝑe: ſi nō plꝫ ſaltē deorſū vbi ſūtſubiugalia ⁊ faml̓i xp̄ꝫ ſuſcipias: fiat ſaltē pauꝑ edtuꝰ. vbi .n. ē elemoſyna: nō audet ītrare diabolꝰ. ⁊ ſinō ſecū cōſedeas: mitte ſaltē eis de menſa fercūla.