Lucas

in tempore iuuentutis vel in ſenectute reſipiſcat.CIRVL. De pͥma tamē vigilia mentōem nō facitquia pueritia nō punit̉a deo: ſed veniā meret̉. Secūda vero ⁊ tertia etas debet obediētiā deo: ⁊ vitaꝫhoneſtā ducere ad volūtatem ip̄ius. VGRECVS:Uel ad primam vigiliam pertinent diligentius viuentes quaſi primum gradum ſortiti: ad ſecundamv̓o medie ꝯuerſatiōis menſurā tenētes: ad tertiā v̓oqui ſunt infra hos: ⁊ inde de qͣrta putādum eſt: ⁊ ſicōtingat de qͥnta. Diuerſe enī ſunt ꝯuerſationū mēſure: ⁊ bonꝰ remunerator metit̉ vnicuiqꝫ qd̓ dignūeſt. THEO. Uel quia vigilie ſunt hore noctꝭ ꝓuocātes ſoporē hōibꝰ: intelligas etiā in vita nr̄a eē qͣſdā horas que faciunt nos beatos ſi inſomnes reꝑtifuerimꝰ. Rapuit tibi aliqͥs facultateſ: defuncti ſunttibi filij: accuſatꝰ es. ſed ſi in his temꝑibꝰ non feceriscōtra dei mādata quicqͣꝫ: vigilātē te inueniet in ſecūda ⁊ tertia vigilia .i. in tꝑe malo ꝑnicioſū ſomnūanimabꝰ lentis inferentē. ¶GRE. in home. ad excutiendā vero noſtre mētis deſidiā etiā exteriora dāna per ſil̓itudinē ad mediū deducūt̉. nam ſubditurHoc aūt ſcito: qm̄ ſi ſci. pater fa. qua hora fur veni.vigila. vti. ⁊ nō fine. ꝑfo. domū ſuā. THEO. Quidam hūc furē intelligūt eſſe diabolū: domū: animāprēmfamilias: hominē: nō tamē videt̉ hec acceptioꝯſonare ſequētibꝰ. aduētꝰ enī dn̄i comꝑat̉ huic furitanqͣꝫ ex inopinato ꝓueniēs ẜm illud apl̓i: Dies domini ſicut fur: ita in nocte veniet. vnde ⁊ h̓ ſubdit̉:Et vos eſto. para. quia qua ho. nō pu. fi. ho. veniet.GRE. in home. Uel aliter: Neſciēte patrefamiliasfur domū perfodit: quia dū a ſui cuſtodia ſpūs dormit: improuiſa mors veniēs carnis nr̄e habitaculūirrūpit: furi aūt reſiſteret ſi vigilaret: quia aduētꝰ iudicis qui occulte aīam capit: p̄cauēs ei penitēdo occurreret: ne impenitēs periret. Horā vero vltimamdominꝰ iccirco nobis voluit eſſe incognitā: vt duꝫillam pͥuidere non poſſumus: ad illā ſine intermiſſione p̄paremur.¶ Ait autē ei petrus: Domine adnos dicis hāc parabolā: an ⁊ ad omnes? Dixit autē dominꝰ: Quiſputas eſt fidelis diſpēſator ⁊ prudensquē ꝯſtituit dominꝰ ſuꝑ familiā ſuaut det illis in temꝑe tritici mēſurā:Beatꝰ ille ſeruꝰ quē cū uenerit dn̄sinuenerit ita facientē. Uere dico uobis: quoniā ſupra omīa que poſſidꝫcōſtituet illuꝫ? Ꝙ ſi dixerit ſeruusille in corde ſuo: morā facit dominꝰmeus uenire: ⁊ ceperit ꝑcutere ſeruos ⁊ ancillas: ⁊ edere ⁊ bibere: etinebriari: ⁊ ueniet dominꝰ ſerui illiin die qua non ſperat: ⁊ hora qua neſcit: ⁊ diuidet eum: partēqꝫ eius cūinfidelibus ponet.

7THEO. Petrus cui iam ꝯmiſſa eccleſia fueratquaſi omniū curam gerēs: inquirit vtrū ad omnedominꝰ parabolā protuliſſet. vnde dicit̉: Iit auiei petrus: Domine ad nos dicis parabolā hanc: anad omnes. IBED. Duo dominꝰ in p̄miſſa parabola mouerat: ⁊ ſe videlꝫ ſubito venturū: ⁊ illos paratos eum expectare debere. Sed de quo horū: an̄ devtroqꝫ petrꝰ interrogauerit: quoſue ſibi ſocijſqꝫ ſuiscōparauerit cum ait: Ad nos dicis: an ad omnesnō facile patet. Et quidē in eo ꝙ ait Nos ⁊ Omēsnō alios qͣꝫ apoſtolos apoſtolorūqꝫ ſimiles ⁊ ceros fideles vel chriſtianos: ⁊ infideles: vel eos qͥ viritim .i. ſigillatim moriētes: ſui iudicis aduentu notes volēteſqꝫ ſuſcipiūt: ⁊ eos qui eos qui in vniueſali iudicio viui ſunt in carne reperiēdi ſignificareputandꝰ eſt. Mirū eſt autē ſi petrꝰ dubitauit: vel oībus ſobrie ⁊ pie ⁊ iuſte vinendū expectātibus beatāſpem: vel inopinatū ſingulorū ⁊ omniū futurū eſſeiudiciū. vnde reſtat intelligi his .ſ. duobus iam benecognitis ea que neſcire poterat queſiſſe: videlꝫ ſi ſublimia illa vite celeſtis inſtituta: quibꝰ poſſeſſa vendere ſacculos qui nō veteraſcerēt facere: lumbis p̄cinctis: lucerniſqꝫ ardētibus vigilare preceperat: adapoſtolos ſolū ſimileſqꝫ eorū: aut ad omnes qui ſaluandi ſunt pertineatꝭ CIRIL. Ualidā autē mentem habētibus conueniūt ardua: ⁊ excellētia mandatorū ſanctorū: his vero qui nōdum ad hanc virtutem contigerūt: conueniūt ea a quibꝰ omnis facultas excludit̉. vnde dominꝰ exemplo manifeſtiſmo vtitur: oſtendēs mandatū p̄miſſum conuenirhis qui admiſſi ſunt in gradū diſcipulorū. Sequenim: Dixit autē dominus: Quiſputas eſt fidelisdiſpēſator? YAMBRO. Uel aliter: Suꝑioris qudem in omnes precepti forma eſt generalis: verumſeries ſequētis exempli diſpēſatoribus: hoc eſt ſacerdotibus videtur eſſe propoſita. vnde ſequit̉: Dixitautem dominꝰ: Quis putas eſt fidelis diſpēſator ⁊prudens quē conſtituit dominꝰ ſuper familiā ſuaꝫ:vt det illi in tempore tritici mēſurā VTHEO.q. d.Predicta parabola cōmuniter omnes fideles attigit: ſed quid vobis apoſtolis ⁊ doctoribus conueniat audiatis. Quero enim quis diſpēſator inueniatur in ſe habens fidelitatē ⁊ prudentiā. ſicut eniꝫ indiſpenſatōnibus facultatum: ſiue aliquis incautusſit fidelis domino exiſtens: ſiue etiam prudens ſit ⁊infidelis: diſperiūt res domini: ſic ⁊ in rebus diuinis opus eſt fidelitate ⁊ prudētia. noui enim multos deum colentes ⁊ fideles: quia vero nō poteratprudenter eccleſiaſtica tractare negocia: nō ſolumpoſſeſſiones: ſed etiā animas deſtruebat: vtenteſ inpeccatores indiſcreta virtute: per immoderata penitentie mandata: vel importunā manſuetudine.CHRI. Querit autē hic dominus: nō quaſi fidelem ⁊ prudentē diſpenſatorē ignorās: ſed voles innuere raritatē rei: ⁊ huiuſmodi p̄ſulatus magnitudinem. THEO. Quiſquis ergo fidelis fuerit inuētus ⁊ prudens: preſideat familie domini: vt ſingulistemporibꝰ det̓ tritici menſurā vel ſermonē doctrine: quo paſcūtur anime: vel operū exemplū quo vita informetur. 7AVGV. de que. euā. Mēſurā autdicit ꝓpter modū capacitatis quorūcūqꝫ audietiūISIDO. Additū eſt etiā in temꝑe: ꝙ beneficium