Lucas
ducatū. Ob hoc multotiēs recuſat anima: ⁊ regreditur in ꝓfundū: cū debet exire a corꝑe. ſꝑ .n. ſtimulatnos ꝯſcīa peccatoꝝ: ſed p̄cipue cuꝫ debemꝰ trahi adterribile iudiciū. Tūc .n. tota cōgeries criminū īnouat̉: ⁊ p̄ oculis poſita mētē p̄cellit. ⁊ ſicut carceratiſemꝑ ꝗdē doloroſi ſunt: tūc aūt p̄cipue cū debēt iudici p̄ſentari: ſic ⁊ anima maxime in ip̄o tꝑe de peccato cruciat̉ ⁊ dolet. Multo aūt magꝭ cum fueriteuulſa. ¶ ¶ RE. xxv. mora. In nocte autē ablata eſtanima: que in obſcuritate cordis eſt emiſſa. In nocte ablata eſt: que ꝯſideratiōis lucē habe̓ noluit: vtqd̓ pati poterat p̄uideret. Subdit aūt: Que aūt paraſti: cuiꝰ erūt? CHRY. Hic .n. ea deſeres: nō ſoluꝫnullū inde ꝑcipiēs cōmodū: ſed ⁊ ſarcinā peccatoꝝportās ſuꝑ humeros ꝓpͥos. Et que quidē a te cōgeſta ſunt: plerūqꝫ in manꝰ inimicoꝝ ꝑueniēt: a te v̓oſuꝑ his ratio requiret̉. Sequit̉: Sic eſt qui ſibi theſau. ⁊ nō eſt in deū diues. BED A: Hic .n. ſtultꝰ ē:⁊ in nocte rapiēdꝰ. Ergo qui vult eſſe in deū diues:nō ſibi theſaurizet: ſed pauꝑibꝰ poſſeſſa diſtribuat.AMB. Fruſtra .n. cōgreget opes: qui ſe hiſ neſcitvſuꝝ. neqꝫ .n. noſtra ſunt: q̄ nō poſſumꝰ auferre nobiſcū: ſola virtꝰ comes eſt defunctoꝝ: ſola nos ſeqͥt̉mīa: que tabernacula defunctis acquirit eterna.¶ Dixitqꝫ ad diſcipulos ſuos: Iōdico uobis: Nolite ſoliciti eſſe anime ueſtre quid māducetiſ: neqꝫ corpori quid induamini. Anima pluseſt qͣꝫ eſca: ⁊ corpꝰ plꝰ qͣꝫ ueſtimētū.THEO. Paulatim dn̄s ꝓuehit ad ꝑfectiorē doctrinā. Docuit enī ſupra cauendū eſſe ab auaricia:ſubdiditqꝫ parabolā diuitis inſinuās ꝑ eā ꝙ ſtultꝰeſt qui ſuꝑflua cupit. Deinde ꝓcedēte ſermone: neqꝫde neceſſarijs ſinit nos ſolicitudinē gerere: auaricieradicē euellēs. vnde dicit: Ideo di. vobis. q. d. Pꝰ qͣꝫſtultus eſt qui ſibi maiorē vite menſurā attribuit: ⁊exinde magis efficit̉ cupidꝰ: Nolite. ſolli. eſſe animeve. quid māducetis. Non quia intelligibilis animacomedat: ſed quia nō videt̉ aliter animā poſſe coniunctā manere corꝑi: niſi dū nutrimur. vel quia animati corꝑis eſt nutrimētū ſuſciꝑe: ꝯgrue anime nutriri attribuit: nam ⁊ virtus nutritiua dicit̉ anima:vt ſic intelligat̉: Ne ſolliciti ſitis nutritiue parti aīequid edatis: poteſt autē etiā cor pꝰ mortuū veſtiri.vnde ſubdit: Neqꝫ cor. ve. quid induamī ¶ CHRY.Qd̓ autē dicit̉ nolite ſolliciti eē: nō idem eſt qd̓ nolite operari: ſed nolite rebꝰ mūdanis mēte affigi. Cōtingit enī aliquem operantē nihil ſollicitum eſſe.CIRIL. Preminet aūt anima cibo: ⁊ corpꝰ veſtitui. vnde ſubdit. Anima plꝰ eſt qͣꝫ eſca: ⁊ corpꝰ plꝰ qͣꝫveſtimētum. q. d. Deus qui quod maiꝰ eſt exhibuitquomodo nō dabit quod minꝰ eſt? Nō ergo ml̓tūnoſtra intētio modicis inſiſtat: nec intellectꝰ nr̄ ſeruiat ad veſtitū ⁊ victū querendū: magis aūt cogitetquecūqꝫ ſaluāt animā ⁊ ſubleuāt ad regnū celorū.AMBRO. Nihil aūt moraliꝰ ad faciēdā fidemomnia credentibꝰ a deo poſſe cōferri: qͣꝫ ꝙ aereꝰ illeſpiritꝰ vitale collegiū anime corꝑiſqꝫ cōtubernio federatū nō deficit: niſi cū venerit dies ſup̄ma moriēdi. Cum igit̉ anima indumēto corꝑiſ veſtiat̉: ⁊ vigo
re anime corpꝰ animet̉: abſurdū eſt vt victꝰ nobiſcopiam defuturā putemꝰ: qui viuēdi iugē ſubſtantia:conſequamur.¶ Cōſiderate coruos: qꝛ non ſeminant neqꝫ metūt quibꝰ non eſt cellariuꝫ neqꝫ horreū: ⁊ deꝰ paſcit illos.Quāto magis uos plures eſtiſ illisQuis aut ueſtrum cogitādo poteſtadijcere ad ſtaturā ſuā cubituunuꝫSi ergo neqꝫ quod minimū eſt poteſtis: quid de ceteris ſolliciti eſtis.¶ CIRILI. Sicut ſupra erigēdo nos ad ſpiritaleꝫaudaciā per aues induxit dicēs: Multis paſſeribꝰpluris eſtis vos: ſic ⁊ nūc ex volatilibꝰ firmā ⁊ indubitabilem fiduciā nobis adducit dicēs: Cōſideratecoruos: quia nō ſemināt neqꝫ metūt .ſ. ad acqͥrēduꝫcibū: quibꝰ nō eſt cellariū neqꝫ horreū .ſ. ad ꝯẜuāduꝫEt deꝰ paſcit illos: qͣꝫto magis vos pluris eſtis illis.BED. i. cariꝰ voſ valetis: quia rōnale animal ſicuthomo: ſublimiꝰ ordinatū eſt in rerū natura qͣꝫ irrōnabilia: ſicut ſunt aues. ¶AMBRO. Magnū aūtquod fide ſequamur exēplū: nā volatilibꝰ celi qͥbusnullū exercitiū cultōis: nullꝰ de meſſiū fecūditate ꝓuentꝰ eſt: indeficientē ꝓuidētia diuina largit̉ aliniā. Uerū eſt igit̉ cām inopie noſtre auariciā viderietenī illis iccirco ſine labore pabuli vſus exuberat:quo fructuſ ad eſcā cōmunē datos: ſpāli quodā neſciūt vēdicare dn̄atu. Nos coīa amiſimus: dū ꝓpͥavēdicamꝰ. nā nec ꝓpͥum qͥcqͣꝫ vbi ꝑpetuū nihil: n̄certa copia vbi incertꝰ euētꝰ ¶ CHRI. Cū aūt poſtdn̄s exēplū ab hōibꝰ ſume̓ qͥ mīme trena curauerūtheliā dico: moyſen: ⁊ iohānē: ⁊ cet̓os hmōi cōmēorauit volatilia: ſequēs vetꝰ teſtm̄: qd̓ ad apē trāſmūtit ⁊ formicā ⁊ alia hmōi: qͥbꝰ naͣles quoſdā moinſeruit ꝯditor. ¶ THE Q. Iō aūt omiſſa mētōe aliorū volatiliū: coruoꝝ mētōem facit: qꝛ pullos coruoꝝ ſpāli ꝓuidētia deꝰ nutrit. nā corui pariūt qͥdē:nō aūt nutriūt: ſed negligūt pullos ſuos: qͥbꝰ miromodo ab aere pabulū qͣdā aura delatū ad os ꝑuēitqd̓ hiātes ſuſcipiūt: ⁊ ſic nutriūt̉. forſā etiā ⁊ talia ꝑſynodochē dicta ſunt: toto ſignificato ꝑ ꝑteꝫ. vn̄ inmattheo dn̄s remittit ad volatilia celi: hic v̓o ſpalrad coruos: tāqͣꝫ guloſiores ⁊ rapaciores. ¶ EVdfIn coruis etiā aliqͥd plꝰ ſignificat. auibꝰ .n. colligētbꝰ legumīa ꝓmptiꝰ ē alimētū: veſcētibꝰ v̓o carnibꝰ nōcoruis difficiliꝰ ē ad hn̄dū: nec tn̄ hmōi aueſ defectūpabuli patiūt̉ ꝑꝑ ꝓuidētiā dei diffuſā vbiqꝫ. Utīt atad idē ⁊ t̓tio ſylogiſmo dicēs: Quis aūt ve. cogi. po.adij. ad ſta. ſu. cubi. vnur ICHRI. Nota ꝙ aīaꝫdē ſemel dedit deꝰ ⁊ eadē ꝑſeuerat: ſꝫ corpꝰ quotioſumit incremētū. ꝑtrāſiēs igit̉ aīaꝫ qͣſi nō recipienaugmētū: de ſolo corꝑe fac̄ mētōnem: dās intelꝙ nō auget̉ ꝑ ſolū alimētū: ſꝫ ꝓuiſiōe diuina ꝑ hͦ ꝙnullꝰ nutrimētū accipiēdo aliqͥd ad ſuā ſtatura adijce̓ pōt. vn̄ ꝯcludit̉: Si gͦ neqꝫ qd̓ mīmū ē po. qͥd d̓ce. ſolli. eſtis ¶ EVSE. q. d. Si nullꝰ ſua cura corpreā ingeniatꝰ eſt ſibi ſtaturā. Sed neqꝫ termino ppivite pōt alqͥs l̓ breuiſſimū tp̄s hore excogitādo adijcere: cur oportet ſuꝑflue de neceſſarijs vite cogitaſe