Luces

qūo lr̄as qͣs n̄ didicit: nouit? Suſtīebat eos tāqͣꝫ ī fliū hoīs peccātes: ſꝫ vt magꝭ īſaniūt dicēteſ: oꝑa deieē beelzebub: nō āpliꝰ eos ſuſtinuit. Sic .n. ⁊ tā diupr̄es eoꝝ ſuſtinebat: qͣꝫdiu cā panis ⁊ aqͣ murmurabāt: ſꝫ poſtqͣꝫ vitulū cōflātes ī eū collata ſibi diuinitus bn̄ficia referūt: puniti ſūt. pͥmo qͥdē n̄ paucis eorū occiſis: poſtmodū dixit: Ego āt ī die vltiōis viſitabo hͦ peccatū eorū. Talē gͦ ⁊ nūc phariſei audiūtſnīam: vt ī flāma diabolo ꝑata: ꝑpetuo corrodant̉cū eo. Nō igit̉ faciēdo collationē īter blaſphemiaꝫdictā ī ip̄m: ⁊ ſpiritūſanctū hec dixit: tāqͣꝫ maior ſitſpūs: ſꝫ vtraqꝫ blaſphemia ī ip̄m ꝓlata: hac minorē:illā validiorē on̄dit. ip̄m .n. vidētes hominē vituꝑabāt: ⁊ eꝰ oꝑa beelebub eē dicebāt. AMB. Sic igitur videt̉ qͥbuſdā: vt eūdē ⁊ filiū ⁊ ſpirituſanctū ītelligamꝰ: ſalua diſtīctiōe ꝑſonaꝝ ⁊ vnitate ſubſtātieqꝛ vnꝰ ⁊ deꝰ ⁊ hō chriſtꝰ ē ſpūs: ſicut ſcriptū ē: Spiritꝰ an̄ faciē veſtrā chriſtꝰ dn̄s: Idē ſpūſſanctꝰ: qꝛ ⁊pr̄ ſanctꝰ: ⁊ filiꝰ ſanctꝰ: ⁊ ſpūſſāctꝰ. Si gͦ vtrūqꝫ chriſtus ē: q̄ ē diuerſitas niſi chriſti: vt ſciamꝰ qꝛ diuinitatē chriſti nobis negare n̄ liceat. BEDA: Uel aliter: Qui oꝑa ſpūſſancti dicit eē beelzebub iſti nō dimittet̉: neqꝫ ī p̄ſenti ſeculo neqꝫ ī futuro: n̄ ꝙ negemus ei ſi pnīam age̓ poſſit: poſſe dimitti a deo: ſꝫ qcredamꝰ eū blaſphemū exigētibꝰ meritis: ſicut nūq̄ad remiſſionē: ita nec ad ip̄os digne pnīe fructꝰ eēꝑuenturū: ẜm illd̓: Excecauit oculos eoꝝ ne cōuertātur: ⁊ ſanē illos CIRIL. Qd̓ ſi creatura eēt ſpūiſanctꝰ: nō aūt de diuina ſubſtātia pr̄is ⁊ filij: qͣliteracta ī eū cōtumelia tātā fert penā: quāta ꝓmulgat̉cōtra blaſphemātes ī deū. BEDA: Neqꝫ tn̄ qͥcuqꝫ ſpirituſanctū n̄ eē: aut deū n̄ eē: ſꝫ patre filioqꝫ minorē cōfiteret̉: hͦ irremiſſibilis blaſphemie criminetenēt̉: qꝛ hūana ignorātia ducti faciūt: n̄ īuidentiadiabolica ſicut pͥncipes iudeoꝝ. AVG. de ver. do.Uel alit̓: Si hic diceret̉ ꝙ blaſphemauerit quācūqꝫblaſphemiā ī ſpiritūſanctū: oēm ītellige̓ deberemꝰSed qꝛ dictū ē: Qui blaſphemauerit ī ſpirituſanctuille ītelligat̉ qͥ nō oī mō: ſed eo mō blaſphemaueritvt ei nūqͣꝫ poſſit ignoſci. ſic enī dictū ē: Deꝰ neminētētat .ſ. nō oī: ſed quodā tētatiōis mō. Quis autē ſiiſte modꝰ blaſphemādi cōtra ſpiritūſanctū dicamⁱPrimū quidē credentiū beneficiū eſt in ſpirituſancto remiſſio peccatorum. contra hoc donum gratuitum loquitur cor impenitens: ipſa ergo impenitentia eſt ſpiritus blaſphemia: que non remittiturneqꝫ in hoc ſeculo neqꝫ in futuro: quia penitentia īpetrat remiſſionem in hoc ſeculo: que valeat in futuro/ CIRXL. Cum autē tantum metu īcuſſeritdominꝰ diſcedētibus a recta confeſſione: p̄cepit decetero nō curare de reſpōſo: eo ꝙ fideliter diſpoſitis cōſtituit verba cōgrua ſpiritus tanqͣꝫ doctor inhabitans. vn̄ ſequit̉: Cū autē inducent vos in ſynagogas ⁊ ad magiſtratus ⁊ poteſtates: nolite ſolliciti eſſe qualiter aut quid reſpondeatis: aut quid dicatis. GLOS A. Dicit autem: Qualiter quantuꝫad modum proferendi. Quid: quantum ad moduꝫinueniendi. Reſpondeatis interrogantibus. Autquid dicatis: diſcere volentibus. BEDA: Cumenim propter chriſtum ducimur ad iudices: voluntatem tantum noſtram pro chriſto debemus offerre. Ceterum in reſpondēdo ſpirituſſancti gratia

miniſtrabit̉. vn̄ ſubdit̉: Spūs .n. ſanctꝰ docebit vosī ip̄a hora: q̄ oporteat vos dict CHRI Alibi rercdr̄: Eſtote ꝑati cūctis ad rn̄dendū: q̄cūqꝫ q̄ſiuerit avobis rōnē ſpēi q̄ fouet vos. Qn̄ nāqꝫ orit̉ īter acos agon: p̄cipit nos meditari. qn̄ v̓o terribile ē p̄toriū: ⁊ pauor circūquaqꝫ: dat ꝓpriū monim̄tū vt audēdū fit: ⁊ loquēdū: n̄ at obſtupeſcendū HIQm̄ igit̉ duplex ē nr̄a īfirmitas: ⁊ aut penedine martyriū fugimꝰ: aut qꝛ rudes ſumꝰ ⁊ neſcimꝰredde̓ rōne fidei: vtrūqꝫ excluſit. metū qͥdeꝫ penaꝝ. īeo ꝙ dixit: Ne timeatis occidētes corpꝰ. timorē v̓oīſciētie ī hͦ ꝙ dixit: Nolite ſoliciti eſſe qualiter autquid reſpondeatis.¶ Ait āt ei ꝗdā d̓ turba: Mgr̄ dicfr̄i meo: ut diuidat mecū hereditatēAt ille dixit ei: Hō: ꝗs me ꝯſtituitiudicē aut diuiſoreꝫ ſuprauos? Dixitqꝫ ad illoſ: Uidete ⁊ cauete ab oīauaricia: quia non in abūdantia cuiuſqͣꝫ uita eiꝰ eſt ex his q̄ poſſidet.A MB. Totꝰ ſuꝑior locꝰ ad ſubeundā ꝓ cōfeſſione dn̄i paſſioneꝫ aut contēptu mortis aut ſpe p̄maūt māſuri denuciatiōe ſupplicij: cui nūqͣꝫ venia laxet̉ īſtruit̉. Et qm̄ auaricia plerūqꝫ ſolet tentare virtutē: etiā hꝰ abolēde rei p̄ceptū ſubijcit̉ ⁊ exēplū cūdr̄: Ait āt ei qͥdā de turba: Magiſter dic fratri meovt diuidat mecū hēditatē THEO. Hi duo fratreqꝛ de hēditate pr̄na diuidēda cōtendebāt: cōſequēterat vt alt̓ alterū fraudare ītēderet. Dn̄s aūt docēsnoſ ꝙ n̄ oꝫ ad terrena flecti: repellit vocātē eū ad hereditatis diuiſionē. vn̄ ſeqͥt̉: At ille dixit ei: Hō quiſme cōſtituit iudicē aut diuiſorē .ſ. facultatū ſuꝑ voBEDA: Qui magiſtro ſuꝑne pacis gaudia cōmēdati: terrene diuiſionis vult īgerere moleſtiā: mēitohō vocat̉ ẜm illd̓: Cū ſit īter vos zelꝰ ⁊ cōtētio: nōne hoīes eſtis? CIRVL. Fuit āt dei filiꝰ qn̄ factē ſimil̓ nobis: cōſtitutᵈ a deo pr̄e ī regē ⁊ pͥncipē ſuper ſyon mōtē ſāctū eꝰ annūciās mādatu ditAMB. Bn̄ gͦ terrena declinat: qͥ ꝑꝑ diuina deſcēderat: nec iudex dignat̉ eē litiū ⁊ arbiter facultatūviuoꝝ habēs mortuoꝝqꝫ iudiciū: arbitriūqꝫ meritorū. Nō ergo qͥd petas: ſꝫ a quo poſtules ītuendū eſtnec maioribꝰ ītēto aīo putes mīoribꝰ obſtrepēduvn̄ n̄ īmerito refutat̉ h̓ frater: qͥ diſpēſatorē celeſtigeſtiebat corruptibilibꝰ occupare: cū īter fratres patrimoniū: n̄ iudex mediꝰ: ſꝫ pietas debeat ſeq̄ſtra diuide̓: quāqͣꝫ īmortalitatis patrimoniū n̄ pecunie ſithoībꝰ expectādū / BEDA: Occaſiōe āt huiꝰ ſtulūpetitoris aduerſꝰ auaricie peſtē: ⁊ turbas etiā dicipulos p̄ceptis parit̓ ⁊ exēplis munire ſatagit. vn̄ ſedtur: Dixitqꝫ ad illos: Uidete ⁊ cauete ab oī auariciaDicit aūt. Ab oī: qꝛ n̄ nulla ſimpl̓r geri vidēt̉: ſꝫ ittnꝰ arbit̓ qͣ ītētiōe fiāt: diiudicat/ CIRII. Uel dicAb oī auaricia .ſ. magna ⁊ ꝑua. Eſt .n. īutil̓ auariciadicēte dn̄o. Domos zelatas edificabitis: ⁊ n̄ habitabitis ī eis. ⁊ alibi. Decē iugera vineaꝝ faciēt lagucūlā vnā. ⁊. xxx. modij ſem̄tꝭ faciēt modios tres. Sed ⁊ſcd̓m aliū modū ē īutilis: quē on̄dit ſubdēs: quia n̄in abundantia cuiuſqͣꝫ vita eiꝰ eſt ex his q̄ poſſidet.