CA. XI.
mne locutꝰ ſū vobis. ¶AVG. de elemoſyna. Miſeacors monet miſericordiā fieri: ⁊ qꝛ ſeruare queritnos magno redemit p̄cio: poſt gr̄am baptiſmi ſordidatos: docet denuo poſſe ſeruari/ CHRI. Dicitautē. Date elemoſynā: nō iniuſticiā. ē enī elemoſyna que caret iniuſticia qualibet: hec oīa facit mundar ⁊ ieiunio ē preſtātior: qd̓ qͣꝫuis ſit laborioſius: ilſa tamē ē lucroſior. Illuſtrat animā: īpinguat: bonā eficit ⁊ decorā. Qui cogitat miſereri roganti: cirius a peccatis deſiſtet. Sicut enī medicuſ qͥ crebromlneratis medet̉: frāgitur de facili in erūnis alioꝝ:qc ⁊ nos ſi vacauerimꝰ egenoꝝ auxilijs: facili cōtēnemus p̄ſentia: ⁊ ī celū leuabimur. Nō paruū ē igirur elemoſyne cataplaſma: cū valeat oībus apponipulneribꝰ/ BEDA. Dicit aūt: Quod ſuꝑeſt .ſ. neceſſurio victui ⁊ veſtimēto. Neqꝫ enī ita faciēda iubet̉elemoſyna: vt te ip̄m cōſumas inopia: ſed vt tui cura corꝑis expleta: inopē quātū vales ſuſtentes. Uelita ītelligendū: Quod ſuꝑeſt .i. qd̓ tā multo ſcelere p̄occupatis ſolū remediū reſtat: Date elemoſynā: quiſermo ad oīa q̄ vtili miſeratiōe fiūt: valet. nō enī ſolū qͥ dat eſuriēti cibū ⁊cͣ. verū etiā qͥ dat veniā p̄canti: atqꝫ orat ꝓ eo: ⁊ qͥ corripit: ⁊ aliqua emēdatoriaena plectit: elemoſynaꝫ dat. THEO. Uel dicit:uod ſuꝑeſt. nā facultates preſident cupido cordi.METotus itaqꝫ pulcherrimꝰ abhīc dirigit̉ locus: vt qm̄ nos ad ſtudiū ſimplicitatis īuitat: ſuperflua iudeoꝝ ⁊ terrena condēnet: Et tn̄ ipſis peccatorū abolitio ꝓmittit̉. ſi miſericordiā cōſequantur.VC. de ver. do. Si aūt mūdari nō poſſūt niſi credentes in eū: qͥ fide mūdat cor: qͥd eſt qd̓ dicit: Dateelemoſynā: ⁊ ecce oīa mūda ſūt vobis? Attēdamusforte ⁊ ip̄e exponit. Illi enī de omnibꝰ ſuis fructibꝰdecimā partē detrahebāt: ⁊ elemoſynas dabāt: qd̓nō facile aliqͥs facit chriſtianꝰ. Irriſerūt ergo illumeis hoc dicentē: quaſi homībus qͥ elemoſynas n̄ facerēt. Hoc deꝰ ſciēs ſubiūgit: Sed veh vobis phariſeis qͥ decimatis mentā ⁊ rutā ⁊ oē olus: ⁊ p̄teritisiū: ⁊ charitatē dei. Nō ergo ē hoc face̓ elemonā: facere enī elemoſynā ē facere miſericordiā. ſedtellige: a te īcipe. Quomō enī es miſericors alteri:ſi crudelis es tibi: Audi ſcripturā dicentē: miſerereaīe tue: placens deo. Redi ad cōſcientiā tuā. quicūqꝫ male aūt īfideliter viuis: ⁊ ibi īuenis medicantēanimā tuā: vel forte egeſtate obmuteſcētē. In iudicio ⁊ charitate fac elemoſynā cū aīa tua. Quid ē iudiciū: Diſplice tibi. Quid ē charitas? Dilige deū: dilige ꝓximū. Hāc elemoſynā ſi p̄termittis quantuuisames: nihil facis qn̄ tecmū nō facis. CIRIL. Uelhoc dicit ī phariſeoꝝ reprehēſionē: qꝛ illa ſola precepta attētius obſeruari iubebāt a populis ſubiectis:que cā erāt illis reddituū fecundoꝝ. vn̄ nec mimaolerū poſtponerēt: opꝰ aūt ingerēde dilectiōis addeū: ⁊ iudicij iuſtā cenſurā negligebanti/ THEO.Auia enī deū contēnebant īdifferēter ſacra tractātes: p̄cipit eis dilectionē dei habere. Per iudiciū vero dilectionē innuit ꝓximi: nā ꝙ aliqͥs iuſte iudicꝫꝓximo ex eius dilectiōe ꝓuenit. VAMB. Uel iudicium io: qꝛ n̄ oīa q̄ agūt ī iudiciū referūt. charitatē.o qꝛ nō ex affectu diligāt deū. Sed ne rurſus fideiloſos nos faciat operū negligētes: ꝑfectionē fipelis viri breui ſermone ꝯcludit: vt ⁊ fide ⁊ operibꝰ
approbet̉ dicēs: hec aūt oportuit facere: ⁊ illa nonomittere. CHRV. Ubi quidē ſermo iudaice mundatiōis agebat̉ totaliter p̄teriuit. Sed quia decimaelemoſyna quedā ē: ⁊ nondū erat tēpus exp̄ſſe interimēdi legalia: ꝓpter hͦ dicit. Hec oportuit facere.AMB. Arrogantiā quoqꝫ iactātiū iudeoꝝ redarguit: dū pͥmatus appetūt. Sequit̉ enim: Ueh vobisphariſeis qͥ diligitis primas cathedras ī ſynagogis:et ſalutatiōes in foro. ¶ CI RIL. Per ea qͥbus illoſreprehēdit: nos facit meliores. Uult etenī nos ambitione carere: ⁊ nō plus venari apparentiā qͣꝫ veriexiſtentiā: qd̓ tūc phariſei agebāt. Salutari eniꝫ abaliquibꝰ ⁊ p̄ſidere eis: nō vere nos idoneos eē oſtēdit: pluribus enī hec cōtingūt cū boni non ſint. vn̄ſubdit: Ueh vobis qͥ eſtis vt monumēta que nō apparēt. Uolētes enī ab homībus ſalutari: ⁊ eis p̄ſidere vt magni eſtimētur: ab occultis ſepulchris n̄ differūt: que nitēt quidē extrīſecus ornamētis: ſūt aūtplena oī ſpurcitia. AMB. Et quaſi ſepulchra: quenō apparēt ſpecie fallūt: viſuqꝫ decipiūt trāſeuntesvn̄ ſequit̉: Et homines ambulātes ſupra neſciūt. itaſ. vt cū foris ſpecioſa ꝓmittāt: plena fetoris īcludātCHRV. Sed ꝙ tales extiterīt phariſei: nō ē mirabile. Si autē nos digni reputati fieri tēpla dei: fiamus repēte ſepulchra ſolū fetorē cōtinentia: hoc ēextreme miſerie. CIRIL. Ait aūt hic apoſtata iulianus vitāda eē ſepulchra: que chriſtꝰ ipſe ait eſſeꝫmūda: ſed ignorauit vim verboꝝ ſaluatoris. nō enīiuſſit a monumētis diſcedere: ſed eis cōparauit phariſeorū ficticiū populum.¶ An̄dens autē quidā ex legiſperitis ait illi: Magiſter: hec dicēs etiācontumeliā nobis facis. At ille ait:Et uobis legiſperitis ue: qꝛ oneratis homines oneribꝰ: q̄ portare nonpn̄t: ⁊ ipſi uno digito ueſtro nō tangitis ſarcinas. Ue uobis qui edificatis monumēta ꝓphetaꝝ: patres auteꝫ ueſtri occiderūt illos. Profectoteſtificamini ꝙ conſentitis oꝑbꝰ patrū ueſtrorū: qm̄ quidē ipſi eos occiderūt: uos aūt edificatis eorū ſepulchra. Propterea ⁊ ſapīa dei dixit:Mittaꝫ ad illos ꝓphetas ⁊ apoſtolos: ⁊ ex illis occidēt ⁊ ꝑſequētur:ut inꝗratur ſanguis oīm ꝓphetarūꝗ effuſus ē a cōſtitutiōe mundi a generatione iſta: a ſanguine abel uſqꝫad ſanguinē zacharie: ꝗ perijt īter altare ⁊ edē. Ita dico uobis requiret̉ab hac generatōe. Ue uobis legiſperitiſ ꝗ tuliſtis clauē ſcīe: ip̄i nō intro
O 2