Lucas

moral. Uel aliter appellatione corporis vnaqueqꝫactio ītelligit̉: que intētionē ſuā quaſi intuentiumoculū ſequit̉. Un̄ dicit̉: Lucerna itaqꝫ corꝑis ē oculus. qꝛ ꝑ bone ītētōis radiū: merita illuſtrāt̉ actiōiſSi ergo oculꝰ tuus ſimplex fuerit: totū corpꝰ tuumlucidū erit. Quia ſi recte intēdimꝰ ꝑ ſimplicitatē cogitationis: bonū opus efficit̉: etiā ſi minꝰ bonū eſſevideat̉. Et ſi oculꝰ tuus nequā fuerit: totū corpꝰ tuum tenebroſum erit. Quia cū ꝑuerſa intētiōe quidvel recte agit̉: ⁊ ſi ſplēdere corā homībus cernit̉: tn̄apud examē īterni iudicis obſcurat̉. vn̄ ⁊ recte ſubdit̉: Uide ergo ne lumen quod in te ē: tenebre ſintQuia ſi hoc quod bene nos agere credimꝰ: ex malaintētione fuſcamꝰ: quāta ipſa mala ſunt q̄ mala eē⁊ cū agimꝰ nō ignoramꝰ. BEDA: Cū aūt ſubdit:Si ergo corpꝰ tuū lucidū fuerit. Totū corpꝰ noſtrūoīa opera noſtra dicit. Si igit̉ bonū bona intention patraueris: nō habēs ī tua cōſcīa aliquā partētenebroſe cogitatiōis. ⁊ ſi cōtigerit aliquē proximorū tua bona actiōe noceri: tu tamē ꝓ tuo ſimplicicorde: ⁊ hic gr̄a ⁊ in futuro lucis gloria donaberis.Quod ſignificat ſubdēs: Et ſicut lucerna fulgoris illuminabit te. Hec cōtra hypocriſim phariſeoꝝ ſubdolo ſigna querētiū ſpecialiter dicta ſunt.Et cū loqueret̉: rogauit illū quidam phariſeꝰ ut prāderet apud ſe.Ieſus aūt īgreſſus recubuit. Phariſeꝰ aūt cepit ītra ſe reputās dicere:qͣre nō baptizatꝰ eſſet an̄ prādium.Et ait dn̄s ad illū. Nūc uos phariſei qd̓ de foris ē calicis ⁊ catini mūdatis: qd̓ aūt ītus ē ueſtrū: plenū ērapina ⁊ iniꝗtatē. Stulti: nōne quifecit qd̓ de foris ē: etiā id qd̓ de ītuſē fecit? Uerutn̄ qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynā: ⁊ ecce oīa mūda ſūt uobisSed ue uobis phariſeis ꝗ decimatis mentā ⁊ rutā ⁊ oē olus: ⁊ preteritis iudiciū ⁊ charitatem dei. Hecautē oportuit facere ⁊ illa nō omittere. Ue uobis phariſeis: ꝗ diligitisprimas cathedras ī ſynagogis: ⁊ ſalutatiōis in foro. Ue uobis qꝛ eſtisut monumēta q̄ nō parēt: ⁊ homīeſambulātes ſupra neſciūt.CIRVL. Phariſeus qͣꝫuis tenax eſſet ſui ꝓpoſiti:dn̄m tn̄ ī ꝓpriā domū vocat. vn̄ dicit̉: Et dū loque.roga. il. quidaꝫ phari. vt prande. apud ſeVBEDACōſulte lucas nō ait: Et cū hͦ loqueret̉: ſed Cū loret̉: vt on̄dat eū nō ſtatī finitis q̄ ꝓpoſuerat verbitſed aliquot īterpofitis apd̓ phariſeū prādere rogatuA VG. de cō. euā. Ut enī hͦ lucas narraret: digretſus ē a mattheo circa illū locū vbi ābo cōmemora-

uerāt qd̓ dictū ē a dn̄o de ſigno ione ⁊ de trriumſtri: ⁊ de niniuitis: ⁊ de ſpū īmundo poſt quē ſmnē dicit mattheꝰ: Adhuc eo loquēte Ecce mater e⁊ fratres ſtabāt foris querētes ei loqͥ lucas aūt īeoſermōe dn̄i cōmemoratis: etiā quibuſdā q̄ madixiſſe dn̄m p̄termiſit ab ordīe quē cū mattheo tenuerat: digredit̉ BEDA. Itaqꝫ poſtqͣꝫ nūciatisbi foris matre ⁊ fratribꝰ ait: Qui enī fecerit volūta.tē dn̄i: hic frater meꝰ ⁊ ſoror mea ⁊ mater ē. dat̉ inte lligi: rogatꝰ phariſei ītraſſe cōuiuium.Sed ip̄e chriſtꝰ qui eoꝝ phariſeorū nequicia n̄rat: diſpēſatīe cōdeſcēdit: ſatagēs cōmouere eos adſimilitudinē optimoꝝ medicoꝝ: qͥ grauiꝰ īfirnbus afferūt remedia ſue īduſtrie. vn̄ ſequit̉: Etſus recubuit. Dedit aūt occaſionē verbis clti īdocilis phariſeus ſcādalizatꝰ: qꝛ cū opinaret̉ eū iuſt⁊ ꝓphetā: nō cōformabat̉ irrationabili eorū cōſitudini. vn̄ ſubdit̉: Phariſeꝰ: aūt cepit ītra ſe reputādicere: quare nō baptizatꝰ eēt an̄ prādiūde verbis do. Omī enī die phariſei an̄qͣꝫ praluebant ſe aqua: qͣſi quottidiana lauatio poſſit cordis eē mūdatio Apud ſeip̄m aūt phariſeꝰ cogitauitvoce nō ſonuit. Ille tn̄ audiuit qͥ īteriora cernebatvn̄ ſequit̉: Et ait dn̄s ad illū: Nūc vos phariſeiforis ē calicis ⁊ catini mūdatis: qd̓ autē ītus ē vr̄nplenū ē rapīa ⁊ iniqͥtate. ¶ CIRIL. Poterat autdn̄s ⁊ alijs vti verbis: cōmouēs phariſeū inſanū: captat tn̄ tēpus: ⁊ ex his q̄ erāt pͥ manibꝰ cōtexit documentū. Hora nāqꝫ mēſe ⁊ pabuli: ſumit ꝓ exempcalicē ⁊ catinū: on̄dens ꝙ mūdos ⁊ lotos decet eēſyncere mīſtrātes deo: nō ſolū a ſpurcitia corporalīmo ab ea q̄ latet intrīſecus penes menteꝫ: ſicut aliquod vaſoꝝ qͥbus ſeruit̉ ī menſa: bonū ē ⁊ exticis ⁊ intrīſecis carere cōtagus. AMB. Uide aucorpora noſtra terrenoꝝ: ⁊ fragiliū exp̄ſſione ſigficari: que breui lapſu p̄cipitata frāgunt̉: ⁊ facile eaq̄ mens voluit īterne ꝑ ſenſus ⁊ geſta corꝑisſicut illa que calix īteriꝰ cōtinet: foris lucēt. vn̄ ⁊ inſſionēpoſterioribꝰ nō dubiū ē vocabulo caliciscorporis declarari. Cernis igit̉ ꝙ nos nō exteriorhuiꝰ calicis ⁊ catini: ſed īteriora cōtamināt.Quod ītus ē veſtrū. plenū ē rapīa ⁊ iniqͥtatē.☞ V. de verbis do. Sed Quomō nō peꝑcit homina quo fuerat īuitatus? Magis quidē obiurgandopeꝑcit: vt correcto ī iudicio ꝑceret. Deīde on̄dit nōbis: qꝛ ⁊ baptiſma quod ſemel adhibet̉ ꝑ fidē midat: fides aūt ītus ē: nō foris. fidē autē contēnebphariſei: ⁊ quod foris erat lauabāt: ītus īqͥnatiſſimimanebāt: qd̓ dn̄s īprobat dicēs: Stulti: nonecit quod de foris ē: etiā id qd̓ deītus ē fecit hDA. q. d. Qui vtrāqꝫ homīs naturā fecit: vtraqꝫ mudari deſiderat hoc ē cōtra manicheos: qͥ aīam tm̄ adeo: carnē vero putāt a diabolo creatā. Hoc etiā ēcōtra illos qͥ corꝑalia peccata: fornicationē .ſ. ⁊ ſtum: talia peccata quaſi grauiſſima deteſtant: ſp̄italia vero que nō minꝰ dānat apoſtolꝰ vt leuia cōtēnunt/ AMBDominꝰ aūt quaſi bonus p̄ceptordocuit quomo noſtri corꝑis mūdare cōtagium deſynābeamus dicē̓ſ. Uerūtn̄ quod ſuꝑeſt date elen⁊ ecce oīa mūda ſūt vobis. Uides quanta remedia.Mūdat noſ miẜicordia: mūdat nos dei ẜmo: iuxtaquod ſcriptū ē: Iā vos mūdi eſtis ꝓpter ſermonem