Ca. XI.
FyTVS. Uel dicit: Peruenit in vos regnū dei.uenit ꝯͣ vos: nō pro vobis: horrendetſis chriſti ſecundꝰ aduentus.¶ CCū fortis armatꝰ cuſtodit atriūuū in pace ſūt ea q̄ poſſidet. Si ātfortior eo ſuꝑueniēs uicerit eū: uninerſa arma eiꝰ auferet in ꝗbꝰ cōfidebat: ⁊ ſpolia eiꝰ diſtribuet. Qui nō ēmecū contra me ē: ⁊ ꝗ non colligitnecum diſpergit.RIL. Quia neceſſariū erat ꝑ multas cōſiderand̓es detrahētiū retractare ſermonē: vtit̉ nūc exēmanifeſtiſſimo: qd̓ demōſtrat volentibꝰ intuevincipē huiꝰ ſeculi v̓tute ſibi inſita vicit dicēſ:pr. ar. cuſto. atriū ſuū: in pace ſūt ea q̄ poſſidet.Ry. Fortē vocat diabolū: nō qꝛ naturaliterſōi ſit: ſꝫ innuēs antiquā eiꝰ tyrānidē: quamnimitas nr̄a cauſauit CIRIL. Erat enī an̄ris aduētū violētia multa: rapiens alienosea ſ. dei: ⁊ qͣſi ad ꝓpriū ducens ouile THE.na aūt eiꝰ ſūt oēs ſpecies pctōꝝ: in qͥbꝰ confidesqualuit ꝯͣ hoīes¶ BED A. Atriū v̓o illiꝰ mūdumpocat: qͥ in maligno poſitꝰ eſt: in quo vſqꝫ ad ſaluaoris aduentū potiebat̉ imperio: qꝛ in cordibꝰ infieliū: ſine vlla cōtradictiōe quieſcebat: ſed fortioritentia chriſtꝰ victor oēs hoīes liberando ipſumeiecit. vn̄ ſubdit̉: Si aūt fortior illo ſuꝑueniet ⁊ vivniuerſa arma eiꝰ auferet: in qͥbꝰ ꝯfidebat.olia eiꝰ diſtribueCIRIL. Poſtqͣꝫ enim deimi verbū totiꝰr: ⁊ dn̄s v̓tutū faeiꝰ abſtulit̉. BED.ꝫ nequitie ſpiritalisecepti. CIRVLab eo iudei in diuinamuocati ſūt ꝑ ſanctos apl̓os adticiā veritatis: ⁊ oblati ſūt deo patri ꝑ fidē adhiitā filioSI. Diſtribuit etiā ſpolia: exhibenszeloꝝ ad hoīm ſalutē BED.or etiā chriſtꝰ ſpolia diſtribuit: qd̓ eſt inſignepantis: qꝛ captiuā ducēs captiuitatē dedit douoſdā qͥdē apl̓os: alioſ euāgeliſtaſ: hostas: illos paſtores ordinans ⁊ doctores.CHRI. Deinde ponit̉ quarta ſolutio cū ſubditur:Aui nō ē mecū. aduerſū me ē. Quaſi. d. ego volo hones afferre deo: ſathanas aūt contrariū: qͣliter gͦnihi nō cooꝑat̉: ſꝫ diſſipat q̄ mea ſūt: tā mihi contaneꝰ fieret: vt vna mecū eijceret demones. Seuitur: Et qͥ nō colligit mecū: diſpergit. 5 CIRIL.uuaſi. d. ego veni vt filios dei ab eo diſperſos congē: ⁊ ipſe ſathanas cū mecū nō ſit: que collegi ⁊aui tētat diſꝑgere. Qualiter gͦ qͥ meis piſpenſaonibꝰ refragat̉: virtutē mihi miniſtrat CHRI.At ſiqui nō cooꝑat̉ aduerſariꝰ ē: multomagis quiobſtat. videt̉ tn̄ mihi ⁊ iudeos ad pn̄s ſub enigmaſe tangē: ordinās eos cū diabolo: nā ⁊ ipſi agebanttontra eū: ⁊ diſꝑgebant quos ꝯgregabat.¶Aū īmundꝰ ſpūs exierit de hoīeambulat ꝑ loca inaquoſa: q̄rēs reꝗē
⁊ non īueniēs dicit: Xeuertar in domū meā: unde exiui. Et cū ueneritīuenit eā ſcopis mūdatā. Tūc uadit⁊ aſſumit ſeptē alios ſpūs ſecū necores ſe: ⁊ ingreſſi habitāt ibi ⁊ fiuntnouiſſima hoīs illiꝰ peiora pͥoribꝰ.CIRIL. Poſt p̄miſſa on̄dit dn̄s: vn̄ ꝯtigit ppl̓oiudeoꝝ vt ad huiuſmōi opiniones liberēt̉ de chriſto dicens: Cū īmūdus ſpūs exierit ab hoīe ābulatꝑ loca inaquoſa: q̄rens requiē. Qd̓ .n. hoc exēplumad iudeos ſpectet mattheꝰ exp̄ſſit dicēs: Sic erit etgenerationi huic peſſime. Quādiu enī erant in egypto viuētes ritu egyptioꝝ: inhabitabat in eis ſpiritꝰmalignꝰ: qͥ expulſus ē ab eis: qn̄ mactauerūt agnūin figura chriſti: ⁊ liniti ſūt eiꝰ ſanguine: ⁊ ſic euitauerūt deſtructorē. AMBRO. Itaqꝫ in vno hoīetotiꝰ ppl̓i iudaici cōꝑatio ē: a quo ꝑ legē ſpūs īmūdus exierat. Sꝫ qꝛ ī gentibꝰ quoꝝ corda pͥus aridaerāt: ſed poſtmodū ꝑ baptiſma rore ſpūs humeſcebant: ꝓpter fidē chriſti requiē diabolꝰ īuenire nonpotuit. Immūdis .n. ſpiritibꝰ chriſtꝰ incēdiū ē: iō regreſſus ē ad plebē iudeoꝝ. vn̄ ſeqͥt̉: Et nō īue. dic̄: reuer. in do. meā vn̄ exiui. ORIGE. i. ad eos qͥ ſuntex iſrl̓: quos vidit nihil diuinū ī ſe ꝯtinētes: ſꝫ deſertos ⁊ vacātes habitatiōi eiꝰ. vn̄ ſeqͥt̉: Et cū venerit:īue. ſco. mūdatā. FAMBRO. Forenſi .n. ⁊ ꝑfūctoria ſpecie cōpta animo manet interiore pollutior.Neqꝫ enī ſacri fontis irriguo aut abluebat: aut reſtringebat ardorē: meritoqꝫ ad eū ſpūs redibat immūdus: adducēs ſecū ſeptē ſpūs neqͥores. vn̄ ſeqͥt̉:Et tūc va. ⁊ aſſu. ſecū ſeptē alios ſpūs nequi. ſe: ⁊ ingreſſi ha. ibi. qm̄ .ſ. in ebdoma legis ⁊ octaue myſteriū cōmiſit. Itaqꝫ vt nobis multiplicat̉ ſeptiſormisſpūs gr̄a: ita illis īmūdoꝝ ſpūuꝫ oīs cumulat̉ īiuria.Uniuerſitas enī hoc numero aliquotiēs ꝯp̄hēdit̉.THRV. Incolūt aūt aīas iudeoꝝ demones peiores pͥoribꝰ: nā tūc tꝑiſ in ꝓph̓as ſeuiebāt: nūc v̓o ip̄idn̄o ꝓphetaꝝ iniuriāt̉: atqꝫ iō a veſpaſiano ⁊ titopeiora paſſi fuerūt: qͣꝫ in egypto ⁊ in babylone. vn̄ſeqͥt̉: Et fiūt no. ho. illiꝰ pei. pͥoribꝰ. Tūc etiā aderateis diuina ꝓuiſio: ⁊ gr̄a ſpūſſcī. nūc v̓o etiā hac cura pͥuant̉: ꝓpt̓ qd̓ v̓tutis maior penuria nūc: ⁊ erūna intēſior: ⁊ demonum exactio ſeuior ¶ CIRIL.Sūt etiā nouiſſima peiora pͥoribꝰ: ẜm illud apl̓icū:Meliꝰ erat eis veritatis viā nō cognoſcere qͣꝫ poſtagnitā retroire. BEDA: Pōt etiam hoc accipi deheretico quolibꝫ vel ſciſmatico vl̓ etiā malo catholico: de quo tꝑe baptiſmatis ſpūs exierat īmūdꝰ: locaqꝫ īaquoſa ꝑagrat .i. corda fideliū: q̄ a mollitie fluxe cogitatōis expurgata ſūt: callidꝰ inſidiator explorat: ſiquos ibi neqͥtie ſue greſſus fige̓ poſſit. Dic̄ āt:Reuer. ī do. meā vn̄ exiui. In qͦ timēdū ē: ne culpaquā ī nobis extīctā credebamꝰ: ꝑ incuriā nos vacātes oppͥmat. Inuenit aūt eā ſcopis mūdatā: hoc eſtgratia baptiſmatis a pctōꝝ labe caſtigatā: ſꝫ nullaboni operis induſtria cumulatā. Per ſeptē aūt malos ſpūs quos aſſumit: vniuerſa vitia deſignat. Nequiores aūt dicūt̉: qꝛ nō ſolū hēbit illa ſeptē vitia:que ſeptē ſpiritalibꝰ ſūt contraria virtutibꝰ: ſed etiam ꝑ hypocriſim ipſas ſe v̓tutes habere ſimulabit