Ca. X.
omend poſſumꝰ S ASI. Uel pōt ītelligi ꝙ exagis pͥus īpoſitis: p̄cedūt enī vulneierūt eūatē: vt ītelligas ꝙ peccatū gr̄e p̄cedit carenIEDA Dicūt̉ aūt plage peccata: qꝛ his natuęgritas violat̉. Abierūt aūt nō ab īſidijsreſſindo: ſꝫ īſidiaꝝ fraudes occultādo. CHRIS.icitaqꝫ hō .i. adā iacebat deſtitutꝰ ſalutis auxilio:ſus vulneribꝰ delictoꝝ: cui nec ſacerdos aaronnēs ſacrificio potuit ꝓfuiſſe. Seqͥt̉ enim. Acciditij vt ſacer. qͥdā deſcē. eadē via: ⁊ viſo eo p̄teriuit.nec etiā eiꝰ frater moyſes leuita: ꝑ legē potuit ſubumite vn̄ ſeqͥt̉: Simil̓r ⁊ leuita cū eēt ſecꝰ locū ⁊ viInet eū ꝑtrāſūt. FAVGV. ꝯͣ pelagiū: Uel in ſacerdore ⁊ leuita duo tꝑa ītelligūt̉: legis .ſ. ⁊ ꝓphetaꝝ. īſicerdote lex ꝑ quā ſacerdotiū ⁊ ſacrificia īſtitutaſit in lege vaticiniū ꝓphetaꝝ: quoꝝ tēporibꝰ hūanūari nō potuit: qꝛ ꝑ legē ꝯditio peccati nonholcuit/ THEO. Dicit āt Preterijt: qꝛ lex venit ⁊fetit vſqꝫ ad tp̄s p̄fixū: deīde nō valēs curare abijt.de etiā ꝙ lex nō ad hoc data ē p̄cogitatiue vt hocuraret: nō enī poterat hō a pͥncipio ſuſciperemyſteriū. ⁊ iō dicit: Accidit vt ſacerdos qͥdā.ueuimꝰ dice̓ ī his q̄ nō p̄meditatīe fiūt AV.de r̓bis dn̄i: Uel qꝛ hō deſcēdēs a hieruſalē ī hieripiſraelita fuiſſe ītelligit̉: qd̓ ītelligi pōt qꝛ tranſiis ſacerdos vtiqꝫ genere ꝓximꝰ p̄terijt iacētē. Trāleuita: ⁊ hic gene ꝓximꝰ: iacentē ⁊ ipſe cōtēpſit.OMiſerti inqͣꝫ illiꝰ fouere eū cogitauerunt:nodū v̓o tenacitate deuicti abierūt retrorſum.ceni deſignat qd̓ dicit: Preterijt. AVGV. deIrāſijt ſamaritanꝰ genere lōgiquus: miſeimꝰ: fecit qd̓ ſeqͥt̉: Samaritanꝰ aūt qͥdāfacies venit ſecꝰ eū. In quo ſamaritano ſe vouit intelligi dn̄s nr̄ ieſus chriſtꝰ. ſamaritanꝰ enī cuetat̉: ⁊ de ipſo dr̄: Non dormit neqꝫ dorrael: qꝛ reſurgēs a mortuis iā nonpeniqꝫ cū dcm̄ eēt illi: Ꝙ ſamaritanus es: ⁊es: negauit ſe hr̄e demoniū: qꝛ ſe nonū expulſeē negauit infirmi cuit hic chriſtꝰ ſe ſamaenī alloqueret̉ legiſperitū ſuꝑtē inge: voluit exprime qm̄ nec ſacerdos necuita ⁊ qͥ cōuerſabant̉ in lege: legis ꝓpoſitū impleed ip̄e venit cōſūmaturꝰ legis ꝓpoſitū. AMHic autē ſamaritanꝰ ēt erat deſcēdēs. Quisſt qͥ deſcendit de celo: niſi qͥ aſcendit in celū filiōis qͥ ē in celo. THEO Dicit aūt Iter faciēs.ex ꝓpoſito hoc ſtatuēs: vt nos curaret LA Vgiū: Uenit aūt ī ſimilitudine carnis peccus eū quaſi in ſimilitudine. GRECVS:el ſecꝰ viā venit: fuit enī vere viator: nō deuiatoroſtri deſcendēs ad terrāAMBRO. Ueniaūt factꝰ eſt cōpaſſionis nr̄e ſuſceptione finitimiſericordie collatione vicinꝰ. vn̄ ſequit̉: Etidens eū miſericordia motꝰ ē. VG. ꝯͣ pelagiū:didens quidē eū iacentē: non valentē: nō currentē⁊ ideo miſericordia motꝰ eſt: qꝛ in eo nullū meritūit quo curari dignꝰ eſſet: ſed ipſe de peccatopanſaūit peccatū in carne. vn̄ ſequit̉: Et appropiansauit vulnera eiꝰ īfundēs oleū ⁊ vinū. VG.de pbis dn̄i: Quid enī tā longinquū: qͥd tā remotū?b deus ab hōibus: īmortalis a mortalibꝰ: iuſtus a
peccatoribus: nō loco lōge ſed diſſimilitudine. Cuꝫghaberet in ſe duo bona .ſ. iuſticiam ⁊ immortalitatem: ⁊ nos duo mala .ſ. iniquitatem ⁊ mortalitateſi vtrūqꝫ malū nr̄m ſuſcepiſſet: par noſter fuiſſꝫ ⁊ liberatore nobiſcū opꝰ haberet. vt gͦ eēt nō hoc quodnos: ſed ꝓpe nos: nō eſt ille peccator vt tu: ſed factꝰeſt mortalis qd̓ tu ſuſcipiēdo penā: ⁊ nō ſuſcipiēdoculpā: deleuit ⁊ penā. A VG. de que. euan. Alligatio vulneꝝ ē cohibitio peccatoꝝ: oleū cōſolatio ſperbone apud īdulgētiā datā ad recōciliationē pacis:vinū exhortatio ad operandū feruētiſſime in ſpū.AMBR. Uel cōſtringit vulnera nr̄a auſteriore p̄cepto: ſicut oleo fouet remiſſione peccati: ſic vino cōpungit denūciatōe iudicij. GRE. xx. mora. Uel invino morſum deſtructōis adhibet: in oleo molliciēpietatis: per vinū vnguāt̉ putrida: ꝑ oleū ſanāda foueant̉. Miſcēda eſt gͦ lenitas cū ſeueritate: ⁊ faciendū ē quoddā ex vtroqꝫ temperamētū: vt neqꝫ multa aſperitate exulcerent̉ ſubditi: neqꝫ nimia benignitate ſoluant̉ THEO. Uel aliter: Que ẜm hoīemeſt cōuerſatio oleū eſt: q̄ v̓o ẜm deū vinū ē: qd̓ diuinitatē ſignificat: quā nemo potuiſſet ſuſtine̓: niſi oleum haberet̉ .i. cōuerſatio hūana. vn̄ quedā operatꝰeſt hūane: quedā diuinitꝰ. Infudit gͦ oleū ⁊ vinumqꝛ nos humanitate ⁊ diuinitate ſaluauit. ICHRI.Uel vinū infudit .i. ſanguinē paſſionis ⁊ oleum chriſmatis. ſanctificatio cōfert̉ ꝑ chriſmatis vnctionema celeſti medico cōſciſſa loca ligāt̉: ⁊ ītra ſemetipſaretinētia medicinā operāte medicamine: p̄ſtine ſanitati reddunt̉. Infuſo gͦ vino ⁊ oleo īpoſuit eū ſuperiumētū. vn̄ ſeqͥt̉: Et īponēs illū in iumētū ſuū duxitin ſtabulū: ⁊ curā eiꝰ egīt̉. AVG. de que. euā. Iumentū eiꝰ ē caro: in qͣ ad nos vēnire dignatꝰ ē. Imponi iumēto: eſt in ipſaꝫ īcarnatōem chriſti credereAMBRO. Uel iumēto īponit dum peccata nr̄aportat: ⁊ ꝓ nobis dolet: hō enī iumēto ſimilis factꝰē: ⁊ iō ſupra iumētū ſuū nos īpoſuit: ne nos eſſemꝰſicut equꝰ ⁊ mulꝰ: vt ꝑ nr̄i corporis aſſūptōem infirmitatē nr̄e carnis aboleret̉. THEO. Uel īpoſuit īſuū iumētū .i. ī corpꝰ ſuū. mēbra nāqꝫ ſua nos fecit:⁊ participes corꝑis eiꝰ: ⁊ lex qͥdē nō oēs ſuſcipiebatMoabite inquit ⁊ āmonite nō ītrabūt ī eccl̓aꝫ dei.nūc vero ī omni gente qͥ timet dn̄m: ab eo ſuſcipit̉volēs credere ⁊ ꝑs eccl̓e fieri: ꝓpter hoc dicit: ꝙ duxit eū in ſtabulū. THEO. Eſt enī ſtabulū eccleſiaque in itinere mūdi laſſatos: ⁊ ſarcinis delictoꝝ defeſſos ſuſcipit venientes: vbi depoſito onere peccatorū viator laſſus reficit̉: ⁊ refectus ſalubri paſcuareparat̉. Et hoc eſt quod dicit̉: Et curaꝫ illius egit.Totum enī quicqͥd contrariū nocens ⁊ malum eſtforis eſt: qꝛ intra ſtabulum requies omnis ſalubritaſqꝫ incluſa eſt. BEDA: Et bene iumēto īpoſituꝫduxit in ſtabulum: qꝛ nemo niſi per baptiſmum corpori chriſti adunatus: eccleſiā intrabit. AMBR.Sed quia non vacabat: ſamaritano huic diu in terris degere redeundū erat vnde deſcenderat. vn̄ ſeqͥtur: Et altera die ꝓtulit duos denarios ⁊ dedit ſtabulario: ⁊ ait: Curaꝫ illius habe. Quis eſt iſte alterdies: niſi forte ille dominice reſurrectionis: de quodictū eſt: Hec eſt dies quā fecit dominꝰ: Duo autēdenarij ſunt duo teſtamenta que imaginē in ſe hn̄teterni regis expreſſam: quoꝝ p̄cio vulnera nr̄a curā
N 4