Lucas

ſtineret īmiſſionē qͣꝫ feruorē charitatis diabolus: adeo cūcta ſuꝑat dilectōis ꝯſtātiā. GREGO. Cuꝫaūt dicat̉: Diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m. quo alterimiſerēdo pͥus ē: qͥ adhuc iniuſte viuēdo fit īpiꝰ ſibimetipſi? yCHRX. Cū aūt legiſperitꝰ rn̄diſſet q̄ cōtinebant̉ ī lege: Chriſtꝰ cui nota ſunt oīa: ſcīdit fallatie eius rhetia. Sequit̉ enī. Dixitqꝫ illi: recte rn̄diſtihoc fac ⁊ viues. ¶ QRIG. Ex his īdubitāter colligit̉ꝙ vita q̄ p̄dicat ẜm mūdi creatorē deū ⁊ antiqͣs ſcripturas ab eo traditas: vita ꝑpetua ē. Atteſtat̉ enimdn̄s ſumēti: ex deuteronomīo qͥdē illd̓ Diliges dn̄ꝫdeū tuū. ex leuitico v̓o illd̓: Diliges ꝓximū tuū ſicutteip̄m. Hec aūt dcā ſūt ꝯͣ ſeqͣces valetini baſilidis ⁊martionis. Quid enī aliud voluit noſ facere ad querendū vitā eternā: niſi q̄ cōtinent lex ⁊ prophete?¶ Ille aūt uoles iuſtificare ſeipſuꝫdixit ad ieſū: Et ꝗs ē meꝰ ꝓximus?Suſpiciēs aūt ieſus dixit: Pō quidā deſcēdebat ab hieruſalē ī hierico⁊ īcidit ī latrones: ꝗ etiā diſpoliauerūt eū: ⁊ plagis īpoſitis abierunt ſemiuiuo relicto. Accidit aūt ut ſacerdos ꝗdā deſcēderet eadē uia: ⁊ uiſoillo p̄teriuit. Similit̓ ⁊ leuita: cū eētſecus locū ⁊ uideret eū ꝑtrāſijt. Samaritanꝰ aūt ꝗdā iter faciens uenitſecꝰ eū ⁊ uidēs eū: miſericordia motus ē. Et appropiāſ alligauit uulnera eiꝰ: infundēs oleū ⁊ uinū: ⁊ imponens illū ī iumētū ſuū duxit ī ſtabulum: ⁊ curā eiꝰ egit. Et altera die ꝓtulit duos denarios: ⁊ dedit ſtabulario: ⁊ ait: Curā illiꝰ habe: ⁊ quodcūqꝫ ſuꝑerogaueris: ego cū redieroreddā tibi. Quis hoꝝ triū uidet̉ tibi ꝓximꝰ fuiſſe illi qui īcidit in latrones? At ille dixit: Qui fecit miſericordiā in illum. Et ait illi ieſus: Uade ⁊ tu fac̄ ſimiliter.CIRVL. Laudatꝰ legiſperitꝰ a ſaluatore ꝙ rectern̄dit̉: ī ſuꝑbiā ꝓrupit: nullū ſibi ꝓximū putās eē: qͣſinullꝰ eēt ei ī iuſticia cōꝑandꝰ. vn̄ dr̄: Ille aūt volesiuſtificare ſeip̄m: dixit ad ieſū: Et qͥs ē meꝰ ꝓximus?Circūueniūt enī eū quodāmō alternatī vitia ⁊ fallacia qͣ tētando q̄ſiuerat: ad arrogātiā lapſus. In hocaūt ꝙ q̄rit: Quis ē meꝰ ꝓximꝰ: vacuꝰ a dilectōe ꝓximi on̄dit̉: cū nō eſtimet aliquē ſibi ꝓximū eē: ⁊ perꝯn̄s a dilectōe diuīa: qm̄ cū fratrē nō diligat quemvidet: nō pōt deū dilige̓ quē nō vidēt̉. YA MBRORn̄dit etiā ꝙ neſciret pximū ſuū: qꝛ nō credebat inchriſtū: ⁊ qͥ chriſtū neſcit: neſcit lege̓. Cū enī v̓itateꝫignoret: quo pōt ſcire legē: q̄ annūciat veritatem.

THEO. Saluator aūt nō actibꝰ aut dignitationatura determinat ꝓximū. q. d. nō putes ꝙ qͣꝫmiſtus ſis: nullꝰ tibi ſit ꝓximꝰ. Oēs nāqꝫ qͥ eādē nanram cōicant: ꝓximi tui ſūt. fias igit̉ ⁊ tu eoꝝ pxinō loco ſꝫ affectu: ⁊ circa eos cura: ⁊ ad hoc ſamatanū ī exēplū ducit. vn̄ ſeqͥt̉: Suſpiciēs āt ieſus diriPō qͥdā deſcē. ab hie. ī hieri. GRE. Bn̄eappellatio. nō enī ait: Deſcēdit q̇dā: ſꝫ Hō qͥdā noẜmo fit de tota hūanitatē. AVG. de que euāenī iſte ipſe adā ītelligit̉ ī genere hūano. Hierciuitas pacis: illa celeſtis: a cuiꝰ btītudine lapHiericho īterp̄tat̉ luna: ⁊ ſignificat mortalitatē noſtrā ꝓpter hoc ꝙ naſcit̉: creſcit: ſeneſcit: ⁊ occidit.AVGV. ꝯͣ pelagiū: Uel hieruſalē qͥ īterp̄tat̉ viniopacis: paradiſū dicimꝰ. An̄ enī qͣꝫ peccaret hō ī viſione paciſ erat: hoc ē ī paradiſo: vbi qͥcqͥd videbat paerat ⁊ leticia. Inde deſcēdit qͣſi humiliatus ⁊ miſeſcūs ꝑ peccatu. hierico .i. īmūdū: ī quo oīa orta occidūt ſicut luna THEQ. Nō aūt dicit Deſcēdit. ſedDeſcēdebat: ſemꝑ enī hūana natura ad īferiora terdebat: ⁊ nō ī ꝑte ſꝫ ī toto vite attēdebat paſſibilB ASI. Cōuenit etiā hoc ſiqͥs loca ꝑſpexerit. hiericho enī tenet loca ꝯuallia paleſtine. hieruſalē v̓o incacumine fita ē occupās apicē mōtis. venit igit̉ hab altis ad īfima vt a latronibꝰ caperet̉: qͥ īcolebardeſertū. vn̄ ſeqͥt̉: Et īcidit ī latrones. CHRI. Primū iſtiꝰ hōis miſerādꝰ ē caſus: qͥ īermis ac deī latrones īciderit: quiqꝫ īprouidꝰ īcautuſqꝫ eā vielegerit: qͣ euadere p̄donū manꝰ neqͥuerit. nō enimpoſſet īermis armatos: īprouidꝰ peſſimos: īcautꝰ nociuos effuge̓. Quippe cū malitia ſemꝑ armata ſit dolis: crudelitate ſepta: munita fallacia: ⁊ ad nocenſeuiciā p̄parata ¶ AMBRO. Qui ſūt aūtnes niſi angeli noctis atqꝫ tenebraꝝ: ī quos nō indiſſet: niſi eis mādati celeſtis deuiꝰ ſe feciſſet obnxium. ¶CHRV. In exordio igit̉ mūdi nocēdi faliciā diabolꝰ ē oꝑatꝰ ī hoīem: ī quē fallēdi virꝰ exercuit: ⁊ malicie nocētiā dedicauit. AAVGVꝯͣ pelagiū: Incidit gͦ ī latrones .i. ī diabolū ⁊ angelos eiꝰ qͥꝑ inobediētiā pͥmi hōis hūanū genꝰ deſpolibono .ſ. poſſibilitatis: liberi arbitrij ꝑdito. vn̄ ſeqQui etiā deſpoliauerūt eū: ⁊ plagis īpoſitis abierūIn illo enī peccāte plagā fecit: ī nos v̓o plagas: cuꝫvnū peccatū qd̓ ꝯͣhimꝰ ſuꝑaddimꝰ multa peccataAVGV. de qͣ. euā. Uel ſpoliauerūt hoīem īmortalitate: ⁊ plagis īpoſitis peccata ſuadēdo reſemiuiuū: qꝛ ex ꝑte qͣ pōt ītellige̓ ⁊ cognoſcē deūuus ē hō: exꝑte aūt qͣ peccatꝭ ꝯtabeſcit ⁊ p̄rtuus ē. ⁊ hoc ē qd̓ ſubdit̉: Semiuiuo relicto.GV. ꝯͣ pelagiū: Semiuiuꝰ enī hꝫ vitalē motū i liberū arbitriū vulneratū: ꝙ ad eternā vitā quā ꝑrat redire nō ſufficiebat. ⁊ iō iacebat: qꝛ vires ei ꝓpead ſurgēdū nō ſufficiebāt: vt ad ſe ſanādūi. deū reqͥreret̉ 7THEO. Iut ſemiuiuꝰ dr̄ hō pꝰ pcatū: qꝛ aīa īmortalis ē: corpꝰ v̓o mortale: ita vt mēdietas hōis morti ſuccūbat: aut qꝛ hūana natura uchriſto ſperabat ꝯſeqͥ ſalutē: ita vl̓ n̄oīno morti ſūccūberet: ſꝫ īquātū adā peccauerat: mors ī mūdū itrauit: ī chriſti v̓o iuſtificatōe mors erat deſtruendaAMBR. Uel ſpoliāt q̄ accepimꝰ īdumēta greſporitalis: ⁊ ſic vulnera īferre ꝯſueuerūt. nā ſi ītemd ata que ſūpſimꝰ īdumēta ſeruemꝰ: plagas latrontut