Lucas
turAVG. de que. euā. Uel duo denarij ſunt duop̄cepta charitatis: quā ꝑ ſpm̄ ſcm̄ acceperūt apoſtoli ad euangelizandū ceteris: vel ꝓmiſſio vite pn̄tis ⁊future. ORIGE. Uel duo denarij videt̉ mihi eſſeſcīa ſacramēti: qūo pr̄ in filio ⁊ filiꝰ in pr̄e ſit: qͣ velutmercede donat̉ eccl̓e angelꝰ: vt diligētiꝰ curet hoīeꝫſibi cōmendatū: quē ꝓ anguſtia tēporis etiā ipſe curauerat. Et ꝓmittit̉ ei quicqͥd de ſuo ī medela ſemiuiuentis expenderet: illico eē reddendū. vn̄ ſeqͥt̉: Etquodcūqꝫ ſuꝑerogaueritis ego cū rediero reddamtibi. AVG. de que. euā. Stabulariꝰ fuit apl̓s qͥ ſuꝑerogauit aūt illud ꝯſiliū qd̓ ait: De virginibꝰ autēp̄ceptū dn̄i nō habeo: cōſiliū aūt do. aut ꝙ etiā manibus ſuis oꝑatꝰ eſt: ne infirmorū aliquē in nouitate euāgelij grauaret: cū ei liceret ex euāgelio paſciMultū etiā ſuꝑerogauerūcapl̓i. ſꝫ ⁊ ꝓ tꝑe doctoreſqͥ vetꝰ ⁊ nouū teſtamentū expoſuere: ſuꝑerogauer̄tꝓ qͥbus retributōem accipiēt. IAMBRO. Beatꝰgͦ ſtabulariꝰ qͥ alteriꝰ vulnera curare pōt. Btūs illecui dicit ieſus: Quodcūqꝫ ſuꝑerogaueris: reuertensreddā tibi. Sꝫ qn̄ reuerteris dn̄e: niſi iudicij die? Nālꝫ vbiqꝫᶻ ſis ſemꝑ: ⁊ ſtans ī medio nr̄m nō cerneris anobis: erit tn̄ tp̄us quō vniuerſa caro te reſpiciet reuertentē. Reddes gͦ qd̓ debes btīs: qͥbꝰ es debitor.Utinā nos ſimꝰ idonei debitores: vt qd̓ accepimuspoſſimꝰ exoluere. CIRIL. His gͦ p̄miſſis: oportune iā dn̄s legiſperitū īterrogauit ſubdēs: Quis hoꝝtriū tibi videt̉ ꝓximꝰ fuiſſe: illi qͥ incidit ī latrones?At ille dixit qͥ fecit miſericordiā in illū. Neqꝫ enimſacerdos neqꝫ leuita ſcūs fuit ꝓximꝰ patiētis: ſꝫ illeqͥ eſt eiꝰ miſertꝰ. Inutilis eſt enī ſacerdotij dignitas⁊ legis ſcīa: niſi ꝑ bona oꝑa cōfirmet̉. vn̄ ſeqͥt̉: Et aitilli ieſus: vade tu ⁊ fac ſimilit̓. CHRY. q. d. Siquēvides opp̄ſſum nō dicas: vtiqꝫ neqꝫ ē. ſed ſiue gentilis ſit ſiue iudeꝰ ⁊ ope īdigeat: nō cauilleris auxiliari quecūqꝫ mala fuerit paſſus AVG. de doctrinachriſtiana: Ex hoc ītelligimꝰ eū eē ꝓximū: cui vel exhibendū ē officiū miſericordie ſi īdiget: ⁊ exhibēduꝫeēt ſi īdigeret. Ex quo iā ꝯn̄s eſt: vt etiam ille a quonobis viciſſim exhibēdū eſt ꝓximꝰ nr̄ ſit: ꝓximi enīnomē ad aliqͥd eſt: nec quiſqꝫ eē ꝓximꝰ: niſi ꝓximopōt. Nullū aūt exceptū eē cui miſericordie denegetur officiū: qͥs nō videat? dicēte dn̄o: Bn̄facite his qͥvos oderūt. vn̄ manifeſtū eſt hoc p̄cepto quo iubemur dilige̓ ꝓximū: etiā ſcōs angelos ꝯtineri: a qͥbꝰtanta nobis miſericordie īpendunt̉ officia: exquo ⁊ipſe dn̄s ꝓximū nr̄m ſe dici voluit: ſignificās ſe opitulatū eē ſemiuiuo iacēte ī via. A MBR. Nō eniꝫcogitatio facit ꝓximū ſed miſericordia: qꝛ miſericordia ẜm naturā. nihil enī tā ẜm naturā qͣꝫ iuuare cōſortem nature.cm̄ eſt aūt dū ierēt: ⁊ ipſe intrauit ī quoddā caſtellū: ⁊ mulier q̄dāmartha noīe excepit illū ī domū ſuā⁊ huic erat ſoror noīe maria. Queetiā ſedens ſecꝰ pedes dn̄i audiebatuerbum illiꝰ: martha aūt ſatagebatcirca frequeſ miniſteriū. Que ſtetit⁊ ait: Dn̄e: non eſt tibi cure ꝙ ſoror
mea reliꝗt me ſolā miniſtrare? Diergo illi ut me adiuuet. Et rn̄densdixit illi dn̄s: Martha martha ſollicita es: ⁊ turbaris erga pluria. Poro unū ē neceſſariū: Maria optimapartem elegit: q̄ non auferet̉ ab ea.BEDA. Dilectio dei ⁊ ꝓximi q̄ ſuꝑius vbis ⁊ parabolis cōtinebat̉: hic ipſis rebꝰ ⁊ varietate deſignatur. Dicit̉ enī. Factu eſt autē dū irēt: ⁊ ipſe ītrauit īquoddā caſtellū/ ORIGE. Cuiꝰ qͥdē nomē lucaishic tacet: ſed iohānes exp̄mit vocās ip̄m bethaniā.AVG. de v̓bis dn̄i: Sed dn̄s qui in ſua ꝓpͥa venit.⁊ ſui eū nō receperūt: ſuſceptꝰ eſt tanqͣꝫ hoſpes Seqͥtur enī: Et mulier q̄dam martha noīe exce. il. in do.ſuā. ſicut ſolent ſuicipi peregrini: ſed tn̄ ſuſcepit famula dn̄m: egra ſaluatorē: creatura creatorem. Neqͥs aūt dicat: O beati qͥ chriſtū ſuſcipere in domumꝓpriā meruerūt: noli dolere cū inquit: Quod enimvni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtis. Acceptaaut forma ſerui: in illa paſci a ſeruis voluit d̓ne: nō cōditione. Habebat carnē in qua quidē eſuriret ⁊ ſitiret: ſed in eremo eſuriēti āgeli miniſtrabāt:gͦ quo paſci voluit: paſcenti p̄ſtitit. Martha igiturdn̄m paſcere diſponēs: ⁊ p̄parās circa miniſteriuroccupabat̉: Maria vero ſoror eiꝰ paſci magis elegit a dn̄o. Sequit̉ enī: Et huic ſoror noīe maria: qetiā ſedens ſecꝰ pedes dn̄i audiebat v̓bum illiCHRV. Nō ſimpliciter dicit̉ de maria ꝙ ſederetꝓpe ieſum: ſed ſecus pedes illiꝰ: vt on̄dat diligentiāaſſiduitatē: ⁊ ſollertiā erga auditionē: ⁊ iuerentiā quā habebat ad dn̄m. AVC. de v̓bis domini: Quāto aūt humiliꝰ ad pedes ſedebat: tāto ampliꝰ capiebat. ꝯfluit enī aqua ad humilitatē ꝯuallis:denatat de tumoribꝰ collis 4BASI. Oīs autē optio ⁊ v̓bū ſaluatoris regula eſt pietatis ⁊ v̓tutis: obhoc enī īduit corpꝰ nr̄m: vt nos cōuerſationē illiusimitemur ꝓ poſſe CHRY. Exēplo igit̉ ſuo docetdiſcipulos qͣliter ſe gerere debeāt ī domibꝰ eoꝝ quieos ſuſcipiūt: vt .ſ. applicātes ad domū nō reſupiniqͥeſcāt: ſꝫ potiꝰ repleāt ſuſcipientes ſacris ⁊ diuindoctrinis. hi v̓o qͥ domū parāt: exeāt obuiā hilarit̓⁊ feruēter duabꝰ de cāis: pͥmo qͥdē edificabūt̉ ī doctrinis eoꝝ: quos ſuſcipiūt: deinde ⁊ recipiēt charitatis mercedē. vn̄ ⁊ hic ſequit̉: Martha āt ſatagebatcirca frequēs miniſteriū ¶ ¶ VG. de v̓bis dn̄i: Bn̄martha circa corporalē dn̄i neceſſitatē vel volūtatēmīſtrabat qͣſi mortali: ſed qͥ erat ī carne mortali: inpͥncipio erat v̓bū. Ecce qd̓ maria audiebat: Uerbuꝫcaro ſcm̄ ē. Ecce cui martha miniſtrabat: laborabatiſta: vacabat illa. verū tn̄ martha laborās: ml̓tū ī ioccupatōe ⁊ negocio mīſtrādi īterpellauit dn̄ꝫ: ⁊ īſororē ꝯq̄ſta ē. Seqͥt̉ enī: Et ait dn̄e: n̄ ē ti. cu. ꝙ ſormea reli. me ſo. mi. Erat enī maria ītenta dulcediv̓bi dn̄i. a martha ꝯuiuiū dn̄o ꝑabat̉: ī cuius ꝯuiumaria n̄ iucūdabat̉. Cū gͦ ſuauit̉ audiret v̓bū dulcſimū ⁊ corde ītenſiſſimo paſceret̉: īterpellato dn̄o aſorore ſua: qūo putamꝰ eā timuiſſe ne dicēt ei dn̄sSurge ⁊ adiuua ſororē tuā? Mira .n. ſuauitate īnebat̉: q̄ ꝓfecto maior ē mētꝭ qͣꝫ vētris: ſꝫ cāꝫ ſua taqͣꝫ ocioſa iudici maluit ꝯmitte. nec ī rn̄dēdo voluū