¶ A.jx.

nrā vos videtis GRVL. Conuertit̉ quidē adpellēs iudeos ſurdos ⁊ cecā mētē gerēteseridē volētes: totū ſe p̄bebat diligētibꝰ eū: ⁊ beagaaſſerit oculos vidētes q̄ priꝰ alijs ipſi videbant.ud tn̄ ſcire ꝯuenit: qꝛ vide̓ nō ſignificat actū oculor ſꝫ mētis recreationē ī p̄ſtitis beneficijs: puta ſiSicat. Iſte vidit bona tꝑa .i. gauiſus eſt ī bonisreporibꝰ: ẜꝫ illud: Uideas bona hieruſalē. Multivi iudeoꝝ viderūt chriſtū diuine operātē: corporaij cintuitu: nec tn̄ oībꝰ btīficatio cōuenit. nō enī crex ſineqꝫ viderūt gl̓aꝫ dei oculis mētis. Btīfioculi noſtri ī hoc ꝙ fide vidimꝰ v̓bū ꝓ nois hoīem ſcm̄: īprimēs nobis decorē ſui numinis.pt nos ſibi cōformes faciat ꝑ ſcīficationē atqꝫ iuſtiEO. Btīficat āt eos ⁊ oēs ſimil̓r qͥ eū fideit: ex hoc ꝙ antiqͥ ꝓphete ⁊ reges deū ī carnevidē ⁊ audire optauerūt. vn̄ ſequit̉: Dico enī vo. ꝙpphe. ⁊ re. volū. vide̓ q̄ vos vide. ⁊ nō vide. ⁊audi. q̄ vos audi. ⁊ nō audi. BEDA: Mattheusiptiꝰ pphetas ⁊ iuſtos appellat: ipſi .n. ſūt reges may tētationū ſuaꝝ motibꝰ nō ſentiēdo ſuccūbereēdo p̄eſſe noluerūt. CHRV. Ex hoc aūt dilures exiſtimāt ꝓphetas caruiſſe xp̄i noticia.ſed ſi optauerūt vide̓ q̄ viderūt apl̓i: nouerūt illumid hoīes: ⁊ diſpēſatuꝝ q̄ diſpēſauit. nullꝰ enīq̄ mēte nō cōcepit: nouerāt gͦ filiuꝫpliciter dicit. Uoluerūt vide̓ me:e nonis: nec audire me: ſꝫ q̄ vos auditis. Uim: nō tn̄ iā īcarnatū: nec ſic cū hōibꝰ cōctāta maieſtate eis loquētē BEDA:enī a lōge inſpiciētes ꝑ ſpeculum ⁊ ī enigmaterūt. Apl̓i aūt ī pn̄tiaꝝ hn̄tes dn̄m q̄cūqꝫ voluiſxadonequaqͣꝫ ꝑ angelos aūt aliāt doceri¶ ORIGE. Sꝫonū ſpēs oſqꝫ ꝓphetas optaſſe nō aut oēs: qꝛ d̓yvidit diē chriſti ⁊ letatꝰ ē: quā viſioneꝫlo pauci ꝯtigerūt. fuerūt aūt alij ꝓpheſti nō cauti: vt viſionē abrae ⁊ peritiā apoſtonattingerent. Et hoc dicit nō vidiſſe ſꝫ optaſſeEt ecce ꝗdā legiſꝑitꝰ ſurrexit tētans illū ⁊ dicēs: Magiſter ꝗd faciendo uitā eternā poſſidebo? At illedixit ad eū: In lege ꝗd ſcriptum ēaQūo legis? Ille rn̄dēs dixit: Diliſes dn̄m deū tuū ex toto corde tuoextota aīa tua: ⁊ ex oībꝰ uiribꝰ tuis: ⁊ ex oī mēte tua: ⁊ ꝓximū tuū ſicut teip̄m. Dixitqꝫ illi: Recte rn̄di: Hoc fac ⁊ uiues.EA. Dixerat ſupra dn̄s ꝙ noīa eorum ſcriptaſunt ī celis. vn̄ vt puto occaſionē tētandi dn̄m legiſpertꝰ aſſumpſit. vn̄ dicit̉: Et ecce qͥ. legiſpe. ſurrexitſetins illū. CIRVL. Erāt enī qͥdā v̓boſi circūeunes tota regionē iudeoꝝ: incuſantes chriſtū ⁊ dicenes ꝙ p̄ceptū moyſi īutile dice̓t: ip̄e aūt qͣſdā nouasdocirinas pmeret. volēs gͣ legiſperitꝰ ſeduce̓ chriſtūtaliqd ꝯͣ moyſen loqueret̉: adeſt tētans ip̄m maIſtrū vocās: doceri nō patiēs. Et quia dn̄s ſolitus

erat his qͥ veniebāt ad eū loqͥ d̓e vita ett̓naa: v̓titurlegiſperitꝰ eius eloquijs. Et qd̓ tētabat aſtute nihilaliud audit niſi que ꝑ moyſen edita ſūt. Sequit̉ enīAt ille dixit ad eū: In lege qͥd ſcriptū ē? qūo legis:FAMBRO. Erat enī ex his qͥ ſibi legiſperiti vidēt̉qͥ verba legis tenēt: vim legis ignorāt ⁊ ex ipſo legꝭcapitulo docet eē legis ignaros: ꝓbās ꝙ ī p̓ncipioſtatī lex pr̄em ⁊ filium p̄dicauerit: īcarnatōis dn̄iceannūciauerit ſacr̄m. Sequit̉ enī: Ille rn̄dens dixit:Dili. dn̄m de. tu. ex to. cor. tuo: ⁊ ex tota aīa tua: ⁊ exom. viri. tuis: ⁊ ex tota mēte tua. ¶ BASI. Qd̓ dicit̉Tota mēte tua: ī cetera nō recipit ſectionē: nā qͣꝫtācūqꝫ dilectionē ī infirmis expēderis: hoc tibi neceſſario a toto deficiet. Sicut enī in vaſe aliquo plenoliquore ī quātū emanat foraſ: tā tn̄ neceſſe ē plenitudini derogari: ſic ⁊ ī aīa inquātū emanauerit ab ip̄ius dilectione ad illicita: in tātū minui neceſſariū eſtamorē ad deū. ¶ GREG. niſenꝰ: In tria aūt q̄damaīe vis diſcernit̉. Hec enī ē augmētatiua ſolū ⁊ nutritiua: q̄ etiā ī plātis reꝑit̉. Alia eſt q̄ ſenſualiter diſponit̉: q̄ ſaluabat̉ ī natura irrationaliū aīaliū. Perfecta aūt vis aīe eſt rōnalis: q̄ ī natura hūana cōſpicit̉. Dicēdo gͦ cor: ſubſtātiā corporalē ſignificauit .ſ.nutritiuā. dicēdo v̓o aīam: mediocrē .i. ſenſitiuā. dicendo v̓o mētē: altiorē naturā .i. ītellectiuā ⁊ ꝯſideratiuā potētiā. ¶THEO. Hic igit̉ ītelligēdū eſt ꝙoꝫ nos oēm virtute aīe amori diuino ſubijce̓: ⁊ hocviriliter ⁊ nō remiſſe. vn̄ addit̉: Et ex oībꝰ viribꝰ tuisMAXI. Cū hac igit̉ intētione trinā ad deū dilectionē lex pertractat: vt auellat noſ a trinā mūdi habitudine: q̄ reſpicit̉ ad poſſeſſiones: ad gl̓am: ⁊ advoluptates: in quibꝰ etiā tētatꝰ eſt chriſtꝰ. BASI.Siqͥs aūt q̄rat quo pacto diuīa dilectio poterit obtineri: dicemꝰ qm̄ indocibilis ē diuīa dilectio. namnec lucis gaude̓ pn̄tia: nec vitā amplecti ab alio didicimꝰ: vel amare parētes aut alunos: ⁊ multomagis diuīe dilectōis doctrina. Sed ſeminalis q̄dā rōnobis inſita ē ītrinſecꝰ: hn̄s cās vt hō deo adhereatquā rōnē accipiēs doctrina diuinoꝝ p̄ceptoꝝ colēdiligēter: cauteqꝫ fouere ⁊ ad ꝑfectionē diuīe gr̄e ꝑducere ꝯſueuit. naturaliter enī bonū amamꝰ: amamus etiā ꝓpriū ⁊ cognatū: necnō ⁊ bn̄factoribꝰ ſpōte affectionē totā ꝓfūdimꝰ. Sic igit̉ bonꝰ ē deꝰ: oīavero bonū deſiderāt qd̓ volūtarie ꝑficit̉: naturalit̓nobis ineſt: quē ⁊ ſi ꝑ bonitatē minime nouiſſemꝰ:ex hocipſo tn̄ ꝙ ab ipſo ꝓceſſimus tenemur ip̄m vltra modū amare: tanqͣꝫ .ſ. nobis cognatū. Maior ētē ⁊ bn̄facto ⁊ oībꝰ qͥ naturaliter diligūt̉. Eſt igit̉ primū ⁊ p̄cipuū mādatū diuīe dilectōis: ſecūdū aūt pͥmi cōpletiuū: ⁊ ab eo cōpletū quo monemur dilige̓ꝓximū. vn̄ ſequit̉: Et ꝓximū tuū ſicut teipſū. Sortimur aūt a deo potētiā ad huiꝰ executōem mādati.Quis aūt nō nouit qm̄ māſuetū ⁊ cōicatiuū aīal eſthō: nō aūt ſolitariū ⁊ ſilueſtre? Nihil enī tā ꝓpriū ēnr̄e nature: ſicut adinuicē cōicare: ⁊ mutuo īdigere:⁊ cognatū dilige̓. Quoꝝ gͦ p̄ueniēs dn̄s nobis tradidit ſemīa: hoꝝ ꝯn̄ter fructꝰ reqͥrit. CHRI. Tu tn̄attende qͣliter fere cū eodē exceſſu poſtulat vtrūqꝫp̄ceptū. de deo enī ait: Toto corde tuo. de ꝓxīo: Sicut teip̄m. Qd̓ ſi diligēter ꝯſeruaret̉: nec ſeruꝰ eſſetnec liber nec victor nec victꝰ: nec diues nec pauper:nec notꝰ vnqͣꝫ eēt oīabolꝰ. Potiꝰ enī palee ignis ſu

N 3