Lucas
nitori: ꝑfecte glorificat pr̄em. 7ATHANA. Nouimus etiā ſepiꝰ ſaluatorē hūana ꝓferre: hꝫ enī adiūctam hūanitatē diuinitas: nec tn̄ ꝓpter corporis tegimē deū ignores. Sꝫ qͥd rn̄dēt ī hoc qͥ volūt ſubſiſtentiā eē mali: formāt vero ſibi deū aliū a vero pr̄echriſti. Et hūc dicūt eē vnigenitū mali creatorem: ⁊nequitie pͥncipē: necnō mūdialis machine ꝯditorē.Ait aūt dn̄s approbās v̓ba moyſi: Cōfiteor tibi pr̄dn̄e celi ⁊ terre. VEPI PHA. Editu aūt a martioneeuangeliū hꝫ: Regratior tibi dn̄e celi: tacens qd̓ dr̄:Et terre. ⁊ qd̓ dr̄: Pr̄. ne ītelligat̉ ꝙ vocat chriſtuspr̄eꝫ creatorē celi ⁊ terre. FAMBRO. Poſtremoaperit celeſte myſteriū: quo placuit deo vt paruulismagis qͣꝫ prudētibꝰ huiꝰ mūdi ſuā gr̄am reuelaret.vn̄ ſeqͥt̉: ꝙ abſcōdiſti hec a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ: ⁊reuelaſti ea paruulis. VTHEOPHI. Pōt ſic diſtingui vt dicat̉ A ſapiētibꝰ .i. a phariſeis ⁊ ſcribis legēīterp̄tantibꝰ. Et prudētibꝰ .i. ab his qui a ſcribis fuerāt docti. ſapiēs enim ē qͥ docet: prudēs v̓o qͥ docet̉.Paruulos vero vocat dn̄s ſuos diſcipulos: quosnō legis doctores: ſꝫ de turba ⁊ piſcatores elegit: qͥſūt vocati n̄ maliuoli qͣſi paruuli. FAMBRO. Ul̓paruulū hic accipiamꝰ qͥ ſe exaltare non nouerit: ⁊phaleratis ẜmonibꝰ artē ſue iactare prudētie: quodphariſei pleriqꝫ faciūt. BEDA: Gr̄as igit̉ agit ꝙapl̓is qͣſi paruulis aduētꝰ ſui aperuit ſacra: q̄ ignorauerūt ſcribe ⁊ phariſei: qͥ ſibi ſapiētes vidēt̉: ⁊ ī cōſpectu ſuo prudētes¶ THEO. Abſcōdita igit̉ ſuntmyſteria ab his qͥ putāt ſe eē ſapiētes: ⁊ nō ſūt. nā fieēt: eis reuelata fuiſſent. BED A: Un̄ ſapiētibꝰ ⁊prudētibꝰ nō īſipiētes ⁊ hebetes: ſꝫ paruulos .i. humiles oppoſuit: vt ꝓbaret ſe tumore dānaſſe n̄ acumē. ORIGE. Senſus enī defectꝰ p̄paratio fit ſuꝑueniētis ꝑfectōis. Qui enī nō ſentit ꝙ careat v̓o bono: ꝓpter bonū pn̄s qd̓ ſibi ineē videt̉: v̓o bono priuat ¶ CHRY. Nō aūt letat̉ ⁊ gr̄as agit: ꝙ dei myſteria latebāt ſcribas ⁊ phariſeos. hoc enī non eratmateria alacritatis: ſꝫ gemitꝰ. ſꝫ de hoc gr̄as agit: qͥaqd̓ ſapiētes nō nouerat: hi nouerūt. Gr̄as aūt ſuperhoc agit pr̄i cū quo ipſe ſil̓ hoc facit: on̄dens nimiādilectionē qͣ diligit nos. On̄dit aūt ꝯn̄ter ꝙ huiꝰ reipͥma volūtas ſua ſit: ⁊ pr̄is qͥ ꝓpͥa volūtate hoc agebat. vn̄ ſeqͥt̉: Etiā pr̄ qꝛ ſic pla. an̄ teᵐ GRE. His v̓bis exēpla humilitatꝭ accipimꝰ: ne teme̓ diſcute̓ ſuꝑna ꝯſilia de alioꝝ vocatōe alioꝝve repulſione p̄ſumamꝰ. īiuſtū .n. eē n̄ p̄t: qd̓ placuit iuſto. in cūctꝭ gͦ q̄exteriꝰ diſponūt̉: aꝑta cā rōnis eſt occulte iuſticiavolūtatis. CHRY. Cū vero dixiſſet: Cōfiteor tibiquia reuelaſti ea paruulis. ne putares ꝙ ip̄e chriſtꝰhac virtute priuatꝰ nō poſſet hͦ facere: ſubiungit:Oīa tradita ſūt mihi a patre meo. YATHANA.Hoc nō recte ītelligētes arrij ſequaces delirāt indn̄m dicētes: Si data ſūt ei oīa .i. dominiū creature: fuit tempꝰ quo ea nō habuit: ⁊ ſic nō ē de ſubſtātia patris: nā ſi eſſet: nō eſſet ei opꝰ reciꝑe. ſed ex hͦmagis demētia eorū carpet̉. Si enī priꝰ qͣꝫ recepiſſet vacabat creatura a verbo: qualiter ſaluabit̉ illd̓Oīa ī eo cōſiſtūt; Ceterum ſi ſimul poſtqͣꝫ facta eſtcreatura: tota fuit tradita ei: nō erat opꝰ tradere: ꝑip̄m nāqꝫ facta ſūt oīa. Nō ergo vt ipſi putāt: ſignificat̉ hic creature dominiū: īmo ſignificatiuū eſt hͦverbū facte diſpēſatiōis ī carne. poſtqͣꝫ enī hō pec-
cauit: ꝑturbata ſūt oīa: vn̄ v̓bū caro ſcm̄ ē. vt oīa reſtauraret. Data ſūt gͦ ei oīa: nō qꝛ ptāte careret. ſꝫ nſaluator emēdet vniuerſa: vt ſicut ꝑ verbū oīa ī pncipio ītroducta ſūt ī eē: ita cū verbū caro ſcmn̄ ē iinooīa reſtaurent̉. MBEDA. Uel dicit. Oīa ſibi tradiata: n̄ mūdi elemēta: ſꝫ hī qͥbꝰ paruulis ſpū ſacia ſipr̄ reuelauit: ⁊ de quoꝝ ſalute cū hec loqueret̉. etultauit. A MBRO. Uel cū oīa legis: oīpoagnoſcis: nō degenerē pr̄is cū tradita legis filiūonteris. Cui ꝑ naturā oīa vniꝰ ſubſtātie iura ſit pnō dono collata ꝑ gr̄am. Cū aūt dixiſſet oīa ſpre a pr̄e tradita: aſcēdit ad ꝓpriā gl̓am ⁊ excellētaꝫon̄dens ī nullo ſe ſuperari a pr̄e: ſubdit. Nemo nouit qͥ ſit filiꝰ niſi pr̄: ⁊ qͥ ſit pr̄ niſi filiꝰ. Nō vrlet eucreature intētio cōprehēdere modū diuīe ſubſtānq̄ oēm ſuꝑat ītellectu: ⁊ decor eiꝰ qͣꝫlibet cōſideranonē trāſcēdit: ſed a ſeipſa qͥd ſit natura diuīa coſcit̉. itaqꝫ pr̄ ꝑ id qd̓ ē nouit filiū: ⁊ filiꝰ ꝑ id qd̓ ē nuit pr̄em: nō īterueniēte aliqͣ drīa quātu ad diuinitatis naturā. ꝙ enī ſit deꝰ: credimꝰ. Quid aūt napyraliter ſit incōprehēſibile ē. Sic gͦ creatꝰ ē filiꝰ: qūoſolꝰ ſciret pr̄eꝫ: aut qūo ſolo pr̄e ſciret̉ Scire nānaturā diuinā īpoſſibile ē cuilibet creature ſcire ātquodcūqꝫ eoꝝ q̄ creata ſūt qͥd ſit: nō trāſlibet ītellectu: qͣꝫuis ſuꝑet noſtꝝ ſenſuꝫHoc aūt dn̄o dicēte cōſtat arrianos ei ōdicūt nō videri pr̄em a filio. Sꝫ eoꝝ on̄dit̉ inſeip̄m nō nouit verbū: qd̓ oībꝰ pr̄is ⁊ ſui p̄ſtatciā. Seqͥt̉ enim: Et cui voluerit filiꝰ reuelare. NTVS: Eſt aūt reuelatio traditio notionisportionē nature ⁊ virtutū vniuſcuiuſqꝫ: ⁊ vbi qͥdemē natura cōſimilis: ibi ē cognitio ſine doctrina: hicaūt ē ꝑ reuelationē diſciplina. FORIGE Uultātreuelare vt verbū nō irrati ꝯnabiliter ⁊ tāqͣꝫ iuſticiaq̄ nouit digne ⁊ tꝑa reue ādi ⁊ mēſuras reuelatōReuelat aūt remouēs oppoſitū cordi velamen: nōnō tenebras qͣs poſuit ī ſui latibulū. ſed qm̄ ex hocputāt qͥ alteriꝰ ſūt opinionis: cōſtrue̓ nefariū ſuumdogma: ꝙ .ſ. ignotꝰ erat pr̄ ieſu ſcīs antiqͥs. Dicēdūē eis: qm̄ qd̓ dr̄ cuicūqꝫ vult filiꝰ reuelare: non ſolūretorquet̉ ad tp̄s futuꝝ: exquo ſaluator hoc ꝓtulit:ſed etiā ad tp̄s p̄teritū: ꝙ ſi velint hoc verbū reiulare ꝓ peccato ſume̓: dicēdū ē eis ꝙ nō ē idē cognoſce⁊ crede̓. Alij dat̉ ꝑ ſpm̄ ẜmo ſcīe: alij fides ī eodemrū. Erāt gͦ pͥmo qͥdē credētes: nō aūt cognoſcētes.AMBRO. Ut ſcias aūt qꝛ ſicut filiꝰ patrē quibvult reuelat: etiā pater reuelat qͥbꝰ vult filiū. Iudidn̄m dicentē: Beatꝰ es ſimon bariona: qꝛ caro ⁊ ſanguis nō reuelauit tibi: ſed pr̄ meꝰ qͥ ī celis ē.¶ Et cōuerſus ad diſcipulos ſuosdixit: Utī oculi ꝗ uidēt q̄ uos uidetis. Dico enī uobis: ꝙ multi ꝓphete ⁊ reges uoluerūt uidere que uosuidetis ⁊ nō uiderūt: ⁊ audire q̄ auditis: ⁊ non audierunt.THEO. Qꝛ ſuꝑius dixerat: Nemo nouit quipater niſi filiꝰ: ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare: verudiſcipulos quibꝰ pater ꝑ eū reuelabat̉. vn̄ dicitcōuerſus ad diſcipulos ſuos dixit. Btī oculi qu-