Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. X.

ia vitio formidarent. vn̄ ſeqͥt̉: Uidebā ſathaancu fulgur de celo cadentē B AS I. Dicitur ſarmmgeo aduerſat̉ bono: hoc enī ſignificat nogtebracū ſꝫ dabolꝰ or̄. eo cooperat̉ nobis īaccuſator fit. Natura eiꝰ ē īcorporea: locusEDA: aūt dicit: video: ſꝫ pͥus viioi qn̄cōruit. Qd̓ aūt ait: Sicut fulgur: vel p̄cipinoe ſupuis ad ima lapſum ſignificat. vel qꝛ deiedhuc trāſfigurat ſe ī angelū lucis. LTVS:aūt dicit vidiſſe tanqͣꝫ iudicē nouit īcorporeoones. vel dicit: Sicut fulgur: qꝛ natura fulgierat vt fulgur: ſꝫ ſcūs ē tenebroſus ꝓpt̓ affectu:peꝰ fecit bonū: hoc ipſe in ſe alterauit ī malū.LI. Suꝑne enī v̓tutes ſūt naturaliter ſcēgiā diuini amoris mēſurā ſcīficatōis ſor ſicut ferrū poſitū ī igne deſinit ferrūnti tn̄ flāme vnione effectu qͣꝫ aſpectu inaſit: ſic alme v̓tutes ex participatōe eiusilliter ſacꝝ: inſitā hn̄t ſcīficatōeꝫ: neqꝫ enīhanas: ſi natura fuiſſet inſuſceptibilis. Uel aliter: Uidebā ſathanā ſic̄ fulntē .i. ab vltīa v̓tute ī extremā fragetoris aduētū ſubegerat ſibi orbēſꝫ vnigenitū v̓bum dei de celo cōculcat̉ ab adorāit ecce dedi vo. poteſ. calcan.TITVS: Serpētes qͥdē alieſerto mordebant iudeos: necaideles erāt. venit aūt ẜpētes illosens crucifixus: vt ſiqͥs credēs īprſibꝰ ſaluet̉ ICHRV. Dec dici de beſtijs ſubiūxit: Et ſuEDA: Hoc ē genꝰ īmūribꝰ eijciendi: qͣꝫtuꝫis nocebit. Quanuisiulus enī a vipera īuaſuses hauſto veneno ledites dente: ſcorpiones quiire arbitror: ſerpentes aperte ſees clanculo īfidiātes vel hoīes velēt. vel ſerpētes inchoādis v̓tutilis obijciunt: ſcorpionesvitiare ītēdūt. THEOiocēt: veluti fornicatiui v̓o inuiſibiliter nocētijs ſpiritalibꝰ/ GREis etiā ſēs dicit̉ ī ſcriptura: cuiꝰ naturait eiꝰ muri ſtricturā attigerit: totū ſequēsnatura neceſſariū conceſſit hōiſꝫ hāc neceſſitatē agrediēſ voluptasnatū ꝑuertit: ad hociriciā trahudicitia ſeqͥt̉ .i. vlti cauda beſt quēadmodūentē retrſic eſt īcipiendū abniſi qͥs pͥorē aditū obATHANA. Deludūt aūt nuncueri v: quondaꝫ ſeducebatlesrāt cōculcātes ſerpētine ipſum aculeū ſcorpidiaboli cōculcātes .ſ. mortē: timuerūt inteibi gr̄a: martyres facti. pleriqꝫ vero poſtpoſitisſie libero greſſu cōuerſant̉ ī celis: pͥncipē aeris

timētes. TITVS: Sꝫ qꝛ leticia eos letos videbat: inanē gl̓am ſapiebat. gaudebāt enī qͣſi ſublimes effecti: terribiles hōibꝰ demonibꝰ erāt. ideodn̄s ſubiūgit: Uerūtn̄ in hoc nolite gaude̓: qꝛ ſpūsſubijciunt̉ vobis. BED A: De ſubiectione ſpirituū caro ſint gaudē ꝓhibent̉: qꝛ ſpūs eijce̓ ſicut virtutes alias face̓ īterdū ē eiꝰ meriti oꝑat̉: ſꝫ īuocatio nominis chriſti hoc agit ad cōdēnationē eorū īuocāt: vel ad vtilitatē eoꝝ vidēt audiūt. ClRYL. Sꝫ cur dn̄e ſinis letari ī honoribꝰ a te collatis ſcriptū ſit: In noīe tuo exultabūt tota die?Sed dn̄s eos ad maiꝰ gaudiū erigit. vn̄ ſubdit: Gaudete aūt qꝛ noīa veſtra ſcripta ſūt ī celis IBEDA:q. d. oportet vos de demonū humiliatōe ſed deveſtra ſublimatione gaudere. Salubriter aūt ītelligēdū ē: ſiue celeſtia fiue terreſtria qͥs oꝑa geſſerit hoc qͣſi lr̄is annotatꝰ apud dei memoriā fit eternaliter affixus VTHEOPHI. Scripta ſunt enī noīaſcōꝝ ī libro vite: īcauſtro: ſed memoria dei gr̄aEt diabolꝰ qͥdē deſuꝑ cadit: hoīes vero īferiꝰ exiſtētes ſuꝑiꝰ aſcribunt̉ ī celis YBASI. Quidā aūt ſūtſcribūt̉ qͥdē ī vita: ſꝫ ẜꝫ hieremiā ī terra: vt ẜꝫ hocītelligat̉ duplex q̄dā deſcriptio: hoꝝ qͥdē ad vitamilloꝝ ad ꝑfectionem. Qd̓ autem dicit̉: Deleant̉ de libro viuētiū. ītelligit̉ de his digni putabāt̉ ī librodei ꝯſcribi. Et ẜꝫ hoc fieri dr̄ ſcripture mutatio: qn̄ avirtute delabimur in peccatum vel econtra. In ipſa hora exultauit in ſpū ſcō dixit: Cōfitebor tibi dn̄e pr̄ celiterre: abſcōdiſti hec a ſapiētibuſprudētibus reuelaſti ea paruulis.Etiā pr̄ qm̄ ſic placuit an̄ te. Omīamihi tradita ſunt a pr̄e meo. Et nemo ſcit ꝗs ſit filiꝰ niſi pr̄: ꝗs ſit pr̄niſi filiꝰ: cui uoluerit filiꝰ reuelare.THEO. Sicut benignꝰ pr̄ vidēs filios ſuos dirigigaudet. ſic chriſtꝰ exultat: apl̓i tātis bonis factiſūt digni. vn̄ dicit̉: In ipſa aūt hora exultauit ſpirituſcō. CHRV. Inſpexit qͥdē ſpūs oꝑationē quamapl̓is tradidit pluriū acquiſitionē. vn̄ ī ſpū ſcō letatꝰdr̄ .i. in effectibꝰ ſpm̄ ſcm̄ ꝓueniūt. qͣſi enī amatorhōiuꝫ: gaudij reputabat materiā cōuerſionē errātiūde quo gr̄as agit. vn̄ ſeqͥt̉: Cōfiteor tibi pr̄ dn̄e celi terrē. BEDA: Cōfeſſio ſemꝑ pnīam ſꝫ gr̄arūactionē ſignificat: vt ī pſalmis ſepiſſime legimus.CIRIL. Ecce aūt inquiūt illi: quoꝝ corda peruerſaſūt: gr̄as refert filiꝰ pr̄i tanqͣꝫ minor. Sed ꝗͥd īpedicōſubſtātialē filiū laudare ꝓpͥum genitorē mundūſaluātē? ſi cenſes ꝯfeſſionis hūc minorem: aſpice vocat pr̄em ſuū dn̄m celi terre.TITVS: Alia enī chriſtū ex entibus ꝓductaſunt. ſꝫ ſolꝰ ipſe incōprehenſibiliter a pr̄e ē genitus.ſoliꝰ enī vnigeniti tāqͣꝫ veri filij pr̄is pr̄ ē. vn̄ ſolꝰ pr̄idicit: Cōfitebor tibi pr. hoc ē glorifico te. Ne mirerꝭſi pr̄em filiꝰ glorificat: tota enī hypoſtaſis vnigenitigenitoris ē gl̓a: fcā ſūt celū angeli gl̓a ſuntcreatoris. veꝝ qꝛ hec nimis īfime ſita ſunt: reſpectudignitatis ipſiꝰ: ſolꝰ filiꝰ deꝰ ꝑfecte ſit ſimilis ge

ſimilisęN 2