Ca. X.
ia vitio formidarent. vn̄ ſeqͥt̉: Uidebā ſathaancu fulgur de celo cadentē B AS I. Dicitur ſarmmgeo ꝙ aduerſat̉ bono: hoc enī ſignificat nogtebracū ſꝫ dabolꝰ or̄. eo ꝙ cooperat̉ nobis īaccuſator fit. Natura eiꝰ ē īcorporea: locusEDA: Nō aūt dicit: Mō video: ſꝫ pͥus viioi qn̄cōruit. Qd̓ aūt ait: Sicut fulgur: vel p̄cipinoe ſupuis ad ima lapſum ſignificat. vel qꝛ deiedhuc trāſfigurat ſe ī angelū lucis. LTVS:aūt dicit vidiſſe tanqͣꝫ iudicē qͥ nouit īcorporeoones. vel dicit: Sicut fulgur: qꝛ natura fulgierat vt fulgur: ſꝫ ſcūs ē tenebroſus ꝓpt̓ affectu:peꝰ fecit bonū: hoc ipſe in ſe alterauit ī malū.LI. Suꝑne enī v̓tutes nō ſūt naturaliter ſcēgiā diuini amoris mēſurā ſcīficatōis ſor⁊ ſicut ferrū poſitū ī igne nō deſinit eē ferrūnti tn̄ flāme vnione tā effectu qͣꝫ aſpectu inaſit: ſic ⁊ alme v̓tutes ex participatōe eiusilliter ſacꝝ: inſitā hn̄t ſcīficatōeꝫ: neqꝫ enīhanas: ſi natura fuiſſet inſuſceptibilis. Uel aliter: Uidebā ſathanā ſic̄ fulntē .i. ab vltīa v̓tute ī extremā fragetoris aduētū ſubegerat ſibi orbēſꝫ cū vnigenitū v̓bum dei de celoꝛ cōculcat̉ ab adorāit ecce dedi vo. poteſ. calcan.TITVS: Serpētes qͥdē alieſerto mordebant iudeos: ⁊ necaideles erāt. venit aūt qͥ ẜpētes illosens crucifixus: vt ſiqͥs credēs ī eūprſibꝰ ⁊ ſaluet̉ ICHRV. Dec dici de beſtijs ſubiūxit: Et ſuEDA: Hoc ē oē genꝰ īmūribꝰ eijciendi: ⁊ qͣꝫtuꝫis nocebit. Quanuis ⁊iulus enī a vipera īuaſuses hauſto veneno nō ledites qͥ dente: ⁊ ſcorpiones quiire arbitror: ꝙ ſerpentes aperte ſees clanculo īfidiātes vel hoīes velēt. vel ſerpētes qͥ inchoādis v̓tutilis obijciunt: ſcorpionesvitiare ītēdūt. THEOiocēt: veluti fornicatiui v̓o inuiſibiliter nocētijs ſpiritalibꝰ/ GREis etiā ſēs dicit̉ ī ſcriptura: cuiꝰ naturait eiꝰ muri ſtricturā attigerit: totū ſequēsnatura neceſſariū conceſſit hōiſꝫ ꝑ hāc neceſſitatē agrediēſ voluptasnatū ꝑuertit: ad hociriciā trahudicitia ſeqͥt̉ .i. vlti⁊ cauda beſtꝫ quēadmodū nōentē retrſic nō eſt īcipiendū abniſi qͥs pͥorē aditū obATHANA. Deludūt aūt nunc ꝑueri v: qͥ quondaꝫ ſeducebatlesrāt cōculcātes ſerpētinedā ipſum aculeū ſcorpidiaboli cōculcātes .ſ. mortē: nō timuerūt inteibi gr̄a: martyres facti. pleriqꝫ vero poſtpoſitisſie libero greſſu cōuerſant̉ ī celis: pͥncipē aeris
nō timētes. TITVS: Sꝫ qꝛ leticia qͣ eos letos videbat: inanē gl̓am ſapiebat. gaudebāt enī ꝙ qͣſi ſublimes effecti: terribiles hōibꝰ ⁊ demonibꝰ erāt. ideodn̄s ſubiūgit: Uerūtn̄ in hoc nolite gaude̓: qꝛ ſpūsſubijciunt̉ vobis. BED A: De ſubiectione ſpirituūcū caro ſint gaudē ꝓhibent̉: qꝛ ſpūs eijce̓ ſicut ⁊ virtutes alias face̓ īterdū nō ē eiꝰ meriti qͥ oꝑat̉: ſꝫ īuocatio nominis chriſti hoc agit ad cōdēnationē eorūqͥ īuocāt: vel ad vtilitatē eoꝝ qͥ vidēt ⁊ audiūt. ClRYL. Sꝫ cur dn̄e nō ſinis letari ī honoribꝰ a te collatis cū ſcriptū ſit: In noīe tuo exultabūt tota die?Sed dn̄s eos ad maiꝰ gaudiū erigit. vn̄ ſubdit: Gaudete aūt qꝛ noīa veſtra ſcripta ſūt ī celis IBEDA:q. d. Nō oportet vos de demonū humiliatōe ſed deveſtra ſublimatione gaudere. Salubriter aūt ītelligēdū ē: ꝙ ſiue celeſtia fiue terreſtria qͥs oꝑa geſſeritꝑ hoc qͣſi lr̄is annotatꝰ apud dei memoriā fit eternaliter affixus VTHEOPHI. Scripta ſunt enī noīaſcōꝝ ī libro vite: nō īcauſtro: ſed memoria dei ⁊ gr̄aEt diabolꝰ qͥdē deſuꝑ cadit: hoīes vero īferiꝰ exiſtētes ſuꝑiꝰ aſcribunt̉ ī celis YBASI. Quidā aūt ſūt qͥſcribūt̉ qͥdē nō ī vita: ſꝫ ẜꝫ hieremiā ī terra: vt ẜꝫ hocītelligat̉ duplex q̄dā deſcriptio: hoꝝ qͥdē ad vitamilloꝝ ad ꝑfectionem. Qd̓ autem dicit̉: Deleant̉ de libro viuētiū. ītelligit̉ de his qͥ digni putabāt̉ ī librodei ꝯſcribi. Et ẜꝫ hoc fieri dr̄ ſcripture mutatio: qn̄ avirtute delabimur in peccatum vel econtra.¶ In ipſa hora exultauit in ſpū ſcō⁊ dixit: Cōfitebor tibi dn̄e pr̄ celi ⁊terre: ꝙ abſcōdiſti hec a ſapiētibuſ ⁊prudētibus ⁊ reuelaſti ea paruulis.Etiā pr̄ qm̄ ſic placuit an̄ te. Omīamihi tradita ſunt a pr̄e meo. Et nemo ſcit ꝗs ſit filiꝰ niſi pr̄: ⁊ ꝗs ſit pr̄niſi filiꝰ: ⁊ cui uoluerit filiꝰ reuelare.THEO. Sicut benignꝰ pr̄ vidēs filios ſuos dirigigaudet. ſic ⁊ chriſtꝰ exultat: ꝙ apl̓i tātis bonis factiſūt digni. vn̄ dicit̉: In ipſa aūt hora exultauit ſpirituſcō. CHRV. Inſpexit qͥdē ꝑ ſpūs oꝑationē quamapl̓is tradidit pluriū acquiſitionē. vn̄ ī ſpū ſcō letatꝰdr̄ .i. in effectibꝰ qͥ ꝑ ſpm̄ ſcm̄ ꝓueniūt. qͣſi enī amatorhōiuꝫ: gaudij reputabat materiā cōuerſionē errātiūde quo gr̄as agit. vn̄ ſeqͥt̉: Cōfiteor tibi pr̄ dn̄e celi⁊ terrē. BEDA: Cōfeſſio nō ſemꝑ pnīam ſꝫ gr̄arūactionē ſignificat: vt ī pſalmis ſepiſſime legimus.CIRIL. Ecce aūt inquiūt illi: quoꝝ corda peruerſaſūt: gr̄as refert filiꝰ pr̄i tanqͣꝫ minor. Sed ꝗͥd īpedicōſubſtātialē filiū laudare ꝓpͥum genitorē mundūſaluātē ꝑ eū? ꝙ ſi cenſes ꝯfeſſionis cā hūc eē minorem: aſpice ꝙ vocat eū pr̄em ſuū ⁊ dn̄m celi ⁊ terre.TITVS: Alia enī ꝑ chriſtū ex nō entibus ꝓductaſunt. ſꝫ ſolꝰ ipſe incōprehenſibiliter a pr̄e ē genitus.ſoliꝰ enī vnigeniti tāqͣꝫ veri filij pr̄is pr̄ ē. vn̄ ſolꝰ pr̄idicit: Cōfitebor tibi pr. hoc ē glorifico te. Ne mirerꝭſi pr̄em filiꝰ glorificat: tota enī hypoſtaſis vnigenitigenitoris ē gl̓a: nā q̄ fcā ſūt ⁊ celū ⁊ angeli gl̓a ſuntcreatoris. veꝝ qꝛ hec nimis īfime ſita ſunt: reſpectudignitatis ipſiꝰ: ſolꝰ filiꝰ cū deꝰ ꝑfecte ſit ſimilis ge
ſimilisęN 2