Ca. XI.

ſuſceperint uos: manducate: q̄ aponunt̉ uobis: ⁊ curate infirmos ꝗilla ſunt: ⁊ dicite illis: Appropinōbit in uos regnū dei. In quācunqꝫintē ciuitatē intraueritis ⁊ nō ſuſceperint uos: exeūtes in plateas eiuspicite: Etiam puluere ꝗ adheſit nohbis de ciuitate ueſtra extergimꝰ inos. Tn̄ hoc ſcitote qꝛ appropīquabit regnū dei. Dico uobis: qꝛ ſodonis in die illa remiſſius erit qͣꝫ illiciuitati.HRI. Bonoꝝ oīuꝫ mater pax eſt ſine qua ceteri inania ſunt: ꝓpter qd̓ dn̄s diſcipulis intrantibꝰmos: illico pacē iuſſit ꝓferre tanqͣꝫ bonoꝝ īdiciūdicens. In quācūqꝫ domū ītraueritis pͥmum diciteax huic domui. 7AMBEO. Ut .ſ. pacis ꝑferaminciū: ipſe pͥmꝰ ingreſſus pacis bn̄dictōe celebret̉.RRI. Un̄ pontifex eccleſie tradit eam dicens:bis. Implorāt aūt pacē ſancti: nō ſolū eā q̄inter hoīes adinuicē: ſed ⁊ eā que ꝑtinet adps. nā ſepiꝰ in pectore bellū gerimꝰ: ⁊ nulloturbamur: necnō praua deſideria ꝯͣ nosūt. ¶TTVS. Dicit̉ aūt: Pax huic dobꝰ domū: oēs alloquātur: maioresres: neqꝫ cū indignis veſtra ſalutatōꝯdit̉: Et ſi ibi fuerit filius pacis: requiix veſtra. q. d. vos quidē ꝓferetis ves applicabit̉ meo iudicio vbicūqꝫiquis aūt nō ſit dignꝰ: nō eſtisveſtroꝝ gr̄a perijt: īmo reciprocat̉Sinautē ad vos reuerī que ab ore p̄dicatoris ofomo: ſi in ea fuerit quiſqͣꝫ p̄v̓bū ſequit̉ qd̓ audit. autillꝰ audire voluerit: ipſe p̄dicator ſine fructu nōqꝛ ad eū pax reuertit̉: dū ei a dn̄o ꝓ labore ſuisrecōpenſat̉. Si aūt pax veſtra recipiiū eſt vt ab eis terrena ſtipendia cōſeqͣmurpatrie celeſtis pͥmia offerimus. vn̄ ſequit̉: Inē aut domo manēte edētes ⁊ bibētes que apuds ſunt. Ecce qͥ perā ſaculū portari ꝓhibuit: ſumtus ⁊ alimenta ex eadē p̄dicatōe ꝯcedit CHRYſed ne aliquis diceret: cōſumo res ꝓprias parādois menſam: illū pͥmo intrante facit tibi pacisu offerre: cui nihil eſt equale: vt ſcias te maioraydes ſuſcipere. ¶TTVS: Uel aliter cōtinua: Ꝙeſtis cōſtituti iudices eoꝝ: qͥ ſunt digni vel inditis ⁊ bibatis q̄ vobis offerunt̉ ab eis. Dimite aūt mihi eoꝝ: qͥ vos recipiūt examen: niſi vobisoqꝫ ſit notū nō eē ibi filiū pacis: tūc enī fortaſſisrocedere debetis. THEOPHI. Uide igit̉ quaiter opulos mendicare inſtituit: ⁊ ꝓ p̄cio eos nuntū hr̄e voluit. nā ſubdit̉: Dignꝰ eſt enī operaomeſcede ſua GREGO. Sūt enī iā de mercue operarij ipſa alimēta ſuſtentatōis: vt hic merVdelicatōis inchoet̉: que illic de verita

tis viſione ꝑficit̉. Qua in re conſiderandū eſt: ꝙ vninoſtro operi due mercedes debent̉: vna in via quenos in labore ſuſtētat: alia in patria: q̄ nos reſurrectione remunerat. Merces itaqꝫ q̄ in pn̄ti recipiturhoc in nobis debet agere: vt ad ſequentē mercedērobuſtiꝰ tendat̉. Uerus gͦ quiſqꝫ p̄dicator nō iō p̄dicare debet: vt in hoc tꝑe mercedē accipiat: ſed ideomercedē recipere: vt p̄dicare valeat. Quiſquis nāqꝫiō p̄dicat: vt hic laudis vel muneris mercedē recipiat: eterna mercede ſe pͥuat. IAMBRO. Subditurvirtꝰ alia: ne de domo ad domū quis vaga facilitate demigret. Sequit̉ enī: Nolite trāſire de domo īdomū. vt .ſ. amore hoſpitali ſeruemꝰ cōſtantiā: neqꝫaliquā amicitie neceſſitudinē facile reſoluamus.BEDA:. Deſcripto aūt diuerſe domꝰ hoſpitio: qͥd iāin ciuitatibꝰ agere debeāt docet: pijs .ſ. in oībus cōicare: ab impioꝝ v̓o ꝑ oīa ſocietate ſecerni. vn̄ ſequit̉Et in quācūqͣꝫ ciuitatē ītraueritiſ: ⁊ ſuſceperint vosmāducate que apponūt̉ vobis. ¶THEO. Quāuismodica exiſtāt: ⁊ vilia nihil amplius inqͥrentes: denūciat etiā eis vt operātes miracula hoīes ad ſuasp̄dicationes attraherēt. vnde ſubdit: Et curate infirmos: qui in illa ſunt. Et dicite illis: appropīquauitin vos regnū dei. Si enī prius curaueritis: deīde docueritis: ꝓſperabit̉ ẜmo: ⁊ hoīes credēt regnū deiappropinquare. nō enī curarent̉: niſi hoc aliqͣ virtꝰdiuina ꝑficeret. Sed etiā cū ẜꝫ aīam curātur: appropinquat ī eos regnū dei: qd̓ longe eſt ab eo cui dominat̉ peccatū. CHRY. Uide autē dignitatē apoſtoloꝝ: nihil ſenſibile monent̉ ꝓferre: qualia circamoyſen ⁊ ꝓphetas .ſ. bona terrena: ſed quedā noua⁊ mirabilia .ſ. regnū dei ¶ MAXI. Dicit̉ aūt appropinquauit. nō vt on̄dat tēporis breuitatē: neqꝫ eniꝫregnū dei venit cū obſeruatione: ſed on̄dit. diſpoſitōnem hoīuꝫ ad regnū dei: quod quidē potētia eſt inomnibꝰ credētibꝰ: actu vero in his qui reſpuūt corporalē vitā: ⁊ ſolā eligūt ſpiritalē: qͥ dicere poſſunt:Uiuo aūt nō ego: ſꝫ viuit ī me chriſtꝰ. 7AMBRODeinde docet excutiēdū de pedibꝰ puluere: ſiquisrecipiēdos ciuitatis hoſpitio nō putauerit dicens:In quācūqꝫ ciui. ītraue. ⁊ nō rece. vos: exeuntes inpla. dicite: etiā puluerē pedū qͥ adheſit in nobis deciui. veſtra extergi. ī vos. FBED A: Uel ad cōteſtationē terreni laboris: quē ꝓ illis inaniter ſuſceper̄t:vel vt on̄dat̉ vſqꝫadeo ſe ab ipſis nihil terrenū querere: vt etiā puluerē de terra eoꝝ nō ſibi patiant̉ adherere. Uel ꝑ pedes ipſum opus ⁊ inceſſus p̄dicatōnis ſignificat̉: puluis v̓o quo aſpergunt̉: terrene leuitas ē cogitationis: a qua ⁊ ſummi doctores īmunes eē nequeunt. Qui ergo ſpreuerit doctrinā: labores ⁊ pericula docentiū: ad teſtimoniū ſue damnationis inflectūt. ORIGE. Extergendo gͦ puluereꝫpedū in eos quodamodo dicūt: puluis peccatorumnr̄oꝝ merito veniet ſuꝑ vos. Et attēde ꝙ quecunqꝫciuitates nō ſuſcipiūt apoſtolos ſanāqꝫ doctrinamhn̄t plateas: iuxta illud: Lata eſt via q̄ ducit ad ꝑditionē. THEO. Et ſicut recipientibꝰ apoſtolos appropinquare regnū dei dicit̉ in bn̄ficiū: ſic non recipientibus in p̄iudiciū. vn̄ ſubdit: Tn̄ hoc ſcitote qm̄appropinquauit regnū dei. Sicut aduētuſ regis eſtqͥbuſdā ad penā: quibuſdā v̓o ad honorē. vn̄ de eorum pena ſubdit̉: Dico aūt vobis qꝛ ſodo. ī illa die