Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

vn̄ dicit: Ite. CHRY. Erat enī inter omīa ꝑiculaeoꝝ ſolatiū virtꝰ mittētis eos. ideo dicit: Ecce egomitto vos. q. d. hoc ſufficit ad cōſolatōem veſtrā:ſufficit ad ſperādū timendū ſuꝑueniētia malaque ſignificāt ſubdēs: ſicut agnos int̓ lupos. ISI.DO. abbas: Denotās ſimplicitatē innocētia: naꝫdēbacchātes ſuā enormitate iniuriātes natureagnos appellat ſed hedos. IANIB. Cōtraria auteꝫſunt ſibi iſta aīalia vt alia ab alijs deuorēt̉ .ſ. agni alupis: ſed bonꝰ paſtor lupoſ gregi ſuo timore nouit. Ideoqꝫ iſti diſcipuli in predā ſed ad gratiaꝫdirigūt̉: ſolicitudo .n. paſtoris boni efficit vt lupi īagnos audere nihil poſſint. Mittit ergo agnos inter lupos vt cōpleret̉ illud: Tuc lupi agni ſiml̓ paſcēt̉ HRY̓. Hoc .n. fuit manifeſtū indiciū p̄claritriūphi: vt circūdati eēt diſcipuli chriſti ab hoſtibꝰ: quaſi agni inter lupos eos tamē ꝯuerterēt.BED. Uel ſpāl̓r lupos vocat ſcribas phariſeosqui ſunt clerici iudeoꝝ. AMB. Uel lupis ſunt heretici cōꝑandi. lupi .n. beſtie ſunt que inſidiāt̉ ouibꝰ circa paſtorales verſant̉ caſas. Habitacula domo ītrare audēt. ſomnū canū: abn̄tiā aut deſidiāpaſtoꝝ explorāt: ouiū gutt̉ inuadūt: vt cito ſtragulēt: feri: rapaces: naͣ corꝑis rigidiores: vt ſe facilepoſſint īflectere. īpetu quodā ſuo ferūt̉: ideo ſepedeludūt̉. Siquē pͥores hoīem viderīt: vocē eiꝰ qͣdaꝫnature vi ferūt̉ eriꝑe. ſi aūt homo pͥus viderit: exagitati memorāt̉. Si heretici inſidiāt̉ ouilibꝰ chriſti: fremūt circa caulas nocturno tꝑe. ſemꝑ .n. ꝑfidis noxeſt: qui lucē chriſti nebulis praue interp̄tatōnis obducūt. ſtabula tamē chriſti intrare audēt:ſanāt̉: ſicut curatꝰ eſt ille in ſtabulo qui incidit ī latrones. Explorāt paſtoris abn̄tiā: quia pn̄tibꝰ paſtoribꝰ oues chriſti incurſare pn̄t. Quadā etiā mētꝭintētiōe duri ac rigidi nequaqͣꝫ ſolent a ſuo erroredeflectere: quos ſcpͥture verꝰ interp̄s chriſtꝰ illudit:vt in vanū ſuos effundāt impetꝰ: nocere pn̄t:qui ſiquē verſuta diſputatōis ſue circūſcpͥtiōe ꝑueniunt: faciūt obmuteſcere. mutꝰ eſt .n. qui verbū dei eadē qua eſt gloria cōfitet̉. Caue igit̉ ne tibi vocem tollat hereticꝰ: ne pͥorē ip̄e dep̄hēderis. ſerpit .n. latet eiꝰ ꝑfidia. ſi aūt cōmēta impietatiſ eiꝰagnoueris: iacturā pie vocis timere poteris. Guttur inuadūt: vitalibꝰ vulnꝰ affigūt aīam petunt.Si etiā audies aliquē ſacerdotē dici rapinas eiuscognoſcis: foris ouis: intꝰ lupꝰ eſt qui humane necꝭinſaturabili crudelitate: rabiē ſuā deſiderat explereGREGO. ī paſtorali: Ml̓ti .n. regiminis iuraſuſcipiūt: ad lacerādos ſubditos inardeſcūt: terrorēptātis exhibēt. Et qꝛ charitatis viſcera hn̄t. deūvidere appetūt: patres ſe eſſe minime recognoſcūt:humilitatis locū in elatōem dn̄atōis immutāt.tra que omīa cōſiderādū nobis eſt qꝛ ſic̄ agni interlupos mittūt̉: vt ſenſum ſeruātes innocētie morſuꝫmalicie habeamꝰ. Qui .n. locū p̄dicatōis ſuſcipitmala inferre debet: ſed tolerare. Quē ſiqn̄ zelrectitudinis exigit: vt erga ſubiectos ſeuiāt: intꝰ pr̄na pietate diligat: quos foris qͣſi inſeq̄ndo caſtigatQd̓ tūc rector bene exhibet: terrene cupiditatishonoribꝰ neqͣqͣꝫ mentis colla ſuppōit. vnde ſubdit̉.Nolite portare ſacculū neqꝫ pera RE. nazāzenꝰQuorū ſumma eſt vt adeo virtuoſi exiſtāt: mi

nus ꝓpter vite modū qͣꝫ ꝓpter eorū verbū euāgelitꝓficiat. ¶GRE. in ezechielē: Tāta .n. p̄dicatoꝝ oeeſſe in deo fiducia: vt pn̄tis vite ſumptibꝰ qͣꝫuis nꝓuideat: tamē ſibi hoſ deſſe certiſſime ſciat mēs eiꝰ occupat̉ ad temꝑalia: minꝰ alijs ꝓuideeterna. CIRIL. Sic igit̉ p̄ceꝑat: nec de ip̄o ſubcto curā habere dixerat: Mitto vos ſicut agnosinter lupos. Nec etiā cōceſſit ſollicitos eſſe erga etrinſeca corꝑi: dixit: Nolite portare ſacculū neqꝫperā. Nec etiā cōceſſit portare aliqͥd eoꝝ nōduivnita ſunt corpori. vnde ſubdit: Neqꝫ calciamenta aūt ſacculū perā portare ꝓhibuit: ſed nec aliquā ſtudij diſtractōem ꝑmiſit aſſumere: qui nec abobuiātiū ſalutatōe diſtrahi voluit. vnde ſubdit. Etneminē viā ſalutaueritis. Qd̓ dudū ab heliſeodictū fuit. q. d. recto tramite ad opꝰ ꝓcedite: alinātes benedictōibꝰ benedictōnes. Damnū .n. eſt expēdere tempꝰ p̄dicatōibꝰ cōpetēs 7AMB. gͦh̓dominꝰ ꝓhibuit beniuolētie diſpliceret officiū.ſed perſequēde deuotōnis intētio plꝰ placeret. GRE. nazāꝫenꝰ: Mādauit etiam hoc eis dn̄s.verbi gl̓iam: ne videret̉ ī eis magis vigere blādiciasvoluit etiā eos eſſe ſolicitos in verbis alienis. GRE. in home. Hec aūt verba ſiqͥs etiā allegoriā velit intelligi: pecunia clauſa in ſacculo ē ſapocculta. Qui igit̉ ſapīe verbū habet: et hoc erogatꝓximo negligit: qͣſi pecuniā in ſacculo ligatā tenet.Per perā v̓o onera ſeculi: calciamēta mooperū exempla ſignificāt̉. Qui ergo offin̄ p̄dicatōisſuſcipit: dignū eſt vt opꝰ ſeculariū neportet. nedū hoc eiꝰ colla depͥmit: ad p̄dicāda celeſtia aſſurgat: nec debet ſtultoꝝ oꝑuēlaſpicere: ne ſua oꝑa qͣſi ex mortuis pellibꝰ credat rnire: ne .ſ. qꝛ alios talia feciſſe cōſiderat: ſe etiā facere licēter putet. AMB. Nihil etiam dn̄s in nobismortale vult eſſe. Mortale .n. atqꝫ terrenū calciamētū mōyſes iubet̉ ſoluere mitteret̉ ad ppl̓ꝫ liberandū: qd̓ ſiquē mouet: rōe in egypto calciati iubentur edere agnū: apl̓i aūt fine calciamēto ad p̄dicandū euāgeliū dirigūt̉. Is cōſiderare debet qͥa inegypto poſitꝰ debet adhuc morſus cauere ſerpētis:ml̓ta .n. venena ī egypto. Et typo paſcha celebrapatere pōt vulneri. aūt miniſter eſt veritatꝭ: renena trepidat. GRE. in ho. Oīs aūt ſalutat invia ex occaſiōe ſalutat ītineris: ex ſtudio optadeſalutis. Qui igit̉ amore eterne patrie: ſed pͥmioambitu ſalutē audiētibꝰ p̄dicat: qͣſi ī itinere ſalutatqͥa ex occaſione: ex intētiōe ſalutē audientibexoptat.In quācūqꝫ domū intraueritispͥmū dicite: pax huic domui. ſi ibifuerit filiꝰ pacis: requieſcet ſuꝑ illuꝫpax ueſtra: ſinaūt ad uos reuertet.In eadē aūt domo manete: edētesbibentes que apud illos ſunt. 2lgnus eniꝫ eſt oꝑariuſ mercede ſua.Nolite trāſire de domo in domuꝫEt in quācūqꝫ ciuitatē intraueritis