Lucas
vn̄ dicit: Ite. CHRY. Erat enī inter omīa ꝑiculaeoꝝ ſolatiū virtꝰ mittētis eos. ⁊ ideo dicit: Ecce egomitto vos. q. d. hoc ſufficit ad cōſolatōem veſtrā: hͦſufficit ad ſperādū ⁊ nō timendū ſuꝑueniētia malaque ſignificāt ſubdēs: ſicut agnos int̓ lupos. ISI.DO. abbas: Denotās ſimplicitatē ⁊ innocētia: naꝫdēbacchātes ⁊ ſuā enormitate iniuriātes nature n̄agnos appellat ſed hedos. IANIB. Cōtraria auteꝫſunt ſibi iſta aīalia vt alia ab alijs deuorēt̉ .ſ. agni alupis: ſed bonꝰ paſtor lupoſ gregi ſuo timore nō nouit. Ideoqꝫ iſti diſcipuli nō in predā ſed ad gratiaꝫdirigūt̉: ſolicitudo .n. paſtoris boni efficit vt lupi īagnos audere nihil poſſint. Mittit ergo agnos inter lupos vt cōpleret̉ illud: Tuc lupi ⁊ agni ſiml̓ paſcēt̉ ¶ HRY̓. Hoc .n. fuit manifeſtū indiciū p̄claritriūphi: vt cū circūdati eēt diſcipuli chriſti ab hoſtibꝰ: quaſi agni inter lupos eos tamē ꝯuerterēt.BED. Uel ſpāl̓r lupos vocat ſcribas ⁊ phariſeosqui ſunt clerici iudeoꝝ. AMB. Uel lupis ſunt heretici cōꝑandi. lupi .n. beſtie ſunt que inſidiāt̉ ouibꝰ⁊ circa paſtorales verſant̉ caſas. Habitacula domorū ītrare nō audēt. ſomnū canū: abn̄tiā aut deſidiāpaſtoꝝ explorāt: ouiū gutt̉ inuadūt: vt cito ſtragulēt: feri: rapaces: naͣ corꝑis rigidiores: vt ſe facile nōpoſſint īflectere. īpetu quodā ſuo ferūt̉: ⁊ ideo ſepedeludūt̉. Siquē pͥores hoīem viderīt: vocē eiꝰ qͣdaꝫnature vi ferūt̉ eriꝑe. ſi aūt homo pͥus viderit: exagitati memorāt̉. Si heretici inſidiāt̉ ouilibꝰ chriſti: fremūt circa caulas nocturno tꝑe. ſemꝑ .n. ꝑfidis noxeſt: qui lucē chriſti nebulis praue interp̄tatōnis obducūt. ſtabula tamē chriſti intrare nō audēt: ⁊ iō n̄ſanāt̉: ſicut curatꝰ eſt ille in ſtabulo qui incidit ī latrones. Explorāt paſtoris abn̄tiā: quia pn̄tibꝰ paſtoribꝰ oues chriſti incurſare nō pn̄t. Quadā etiā mētꝭintētiōe duri ac rigidi nequaqͣꝫ ſolent a ſuo erroredeflectere: quos ſcpͥture verꝰ interp̄s chriſtꝰ illudit:vt in vanū ſuos effundāt impetꝰ: ⁊ nocere nō pn̄t:qui ſiquē verſuta diſputatōis ſue circūſcpͥtiōe ꝑueniunt: faciūt obmuteſcere. mutꝰ eſt .n. qui verbū deinō eadē qua eſt gloria cōfitet̉. Caue igit̉ ne tibi vocem tollat hereticꝰ: ne pͥorē nō ip̄e dep̄hēderis. ſerpit .n. dū latet eiꝰ ꝑfidia. ſi aūt cōmēta impietatiſ eiꝰagnoueris: iacturā pie vocis timere nō poteris. Guttur inuadūt: vitalibꝰ vulnꝰ affigūt dū aīam petunt.Si etiā audies aliquē ſacerdotē dici ⁊ rapinas eiuscognoſcis: foris ouis: intꝰ lupꝰ eſt qui humane necꝭinſaturabili crudelitate: rabiē ſuā deſiderat explereGREGO. ī paſtorali: Ml̓ti .n. cū regiminis iuraſuſcipiūt: ad lacerādos ſubditos inardeſcūt: terrorēptātis exhibēt. Et qꝛ charitatis viſcera nō hn̄t. deūvidere appetūt: patres ſe eſſe minime recognoſcūt:humilitatis locū in elatōem dn̄atōis immutāt. Cōtra que omīa cōſiderādū nobis eſt qꝛ ſic̄ agni interlupos mittūt̉: vt ſenſum ſeruātes innocētie morſuꝫmalicie nō habeamꝰ. Qui .n. locū p̄dicatōis ſuſcipitmala inferre nō debet: ſed tolerare. Quē ⁊ ſiqn̄ zelrectitudinis exigit: vt erga ſubiectos ſeuiāt: intꝰ pr̄na pietate diligat: quos foris qͣſi inſeq̄ndo caſtigatQd̓ tūc rector bene exhibet: cū terrene cupiditatishonoribꝰ neqͣqͣꝫ mentis colla ſuppōit. vnde ſubdit̉.Nolite portare ſacculū neqꝫ pera ¶ RE. nazāzenꝰQuorū ſumma eſt vt adeo virtuoſi exiſtāt: ꝙ nō mi
nus ꝓpter vite modū qͣꝫ ꝓpter eorū verbū euāgelitꝓficiat. ¶GRE. in ezechielē: Tāta .n. p̄dicatoꝝ oeeſſe in deo fiducia: vt pn̄tis vite ſumptibꝰ qͣꝫuis nꝓuideat: tamē ſibi hoſ nō deſſe certiſſime ſciat ⁊dū mēs eiꝰ occupat̉ ad temꝑalia: minꝰ alijs ꝓuideeterna. CIRIL. Sic igit̉ p̄ceꝑat: nec de ip̄o ſubcto curā habere cū dixerat: Mitto vos ſicut agnosinter lupos. Nec etiā cōceſſit ſollicitos eſſe erga etrinſeca corꝑi: cū dixit: Nolite portare ſacculū neqꝫperā. Nec etiā cōceſſit portare aliqͥd eoꝝ q̄ nōduivnita ſunt corpori. vnde ſubdit: Neqꝫ calciamentaNō aūt ſacculū ⁊ perā portare ꝓhibuit: ſed nec aliquā ſtudij diſtractōem ꝑmiſit aſſumere: qui nec abobuiātiū ſalutatōe diſtrahi voluit. vnde ſubdit. Etneminē ꝑ viā ſalutaueritis. Qd̓ ⁊ dudū ab heliſeodictū fuit. q. d. recto tramite ad opꝰ ꝓcedite: nō alinātes benedictōibꝰ benedictōnes. Damnū .n. eſt expēdere tempꝰ p̄dicatōibꝰ cōpetēs 7AMB. Nō gͦh̓dominꝰ ꝓhibuit ꝙ beniuolētie diſpliceret officiū.ſed ꝙ perſequēde deuotōnis intētio plꝰ placeret.¶ GRE. nazāꝫenꝰ: Mādauit etiam hoc eis dn̄s.verbi gl̓iam: ne videret̉ ī eis magis vigere blādiciasvoluit etiā eos nō eſſe ſolicitos in verbis alienis.¶ GRE. in home. Hec aūt verba ſiqͥs etiā ꝑ allegoriā velit intelligi: pecunia clauſa in ſacculo ē ſapocculta. Qui igit̉ ſapīe verbū habet: et hoc erogatꝓximo negligit: qͣſi pecuniā in ſacculo ligatā tenet.Per perā v̓o onera ſeculi: ꝑ calciamēta mooperū exempla ſignificāt̉. Qui ergo offin̄ p̄dicatōisſuſcipit: dignū nō eſt vt opꝰ ſeculariū neportet. nedū hoc eiꝰ colla depͥmit: ad p̄dicāda celeſtia nō aſſurgat: nec debet ſtultoꝝ oꝑuēla cōſpicere: ne ſua oꝑa qͣſi ex mortuis pellibꝰ credat rnire: ne .ſ. qꝛ alios talia feciſſe cōſiderat: ſe etiā facere licēter putet. AMB. Nihil etiam dn̄s in nobismortale vult eſſe. Mortale .n. atqꝫ terrenū calciamētū mōyſes iubet̉ ſoluere cū mitteret̉ ad ppl̓ꝫ liberandū: qd̓ ſiquē mouet: qͣ rōe in egypto calciati iubentur edere agnū: apl̓i aūt fine calciamēto ad p̄dicandū euāgeliū dirigūt̉. Is cōſiderare debet qͥa inegypto poſitꝰ debet adhuc morſus cauere ſerpētis:ml̓ta .n. venena ī egypto. Et qͥ typo paſcha celebrapatere pōt vulneri. qͥ aūt miniſter eſt veritatꝭ: renena nō trepidat. GRE. in ho. Oīs aūt qͥ ſalutat invia ex occaſiōe ſalutat ītineris: n̄ ex ſtudio optadeſalutis. Qui igit̉ nō amore eterne patrie: ſed pͥmioambitu ſalutē audiētibꝰ p̄dicat: qͣſi ī itinere ſalutatqͥa ex occaſione: ⁊ nō ex intētiōe ſalutē audientibexoptat.In quācūqꝫ domū intraueritispͥmū dicite: pax huic domui. ⁊ ſi ibifuerit filiꝰ pacis: requieſcet ſuꝑ illuꝫpax ueſtra: ſinaūt ad uos reuertet.In eadē aūt domo manete: edētesbibentes que apud illos ſunt. 2lgnus eniꝫ eſt oꝑariuſ mercede ſua.Nolite trāſire de domo in domuꝫEt in quācūqꝫ ciuitatē intraueritis