Ca. X.
amnoūctōis inſtrumēto: ligno ⁊ ferro dn̄ice paſſioiopuriciem ſui cordis atterere: atqꝫ ad ſerēdos boaqrū oberū fructꝰ aperire: quā ſiquis excolere inciiea cu vxore loth ad ea que reliquerat reſpice̓ delectatur: futuri iā regni munere pͥuat̉. GRECV§:crebri nāqꝫ intuitꝰ eorū que deſeruimꝰ ꝓpter ꝯſueridinē trahūt ad retroacta: violētū eī qͥd vſus ē aderinēdū ſibi. Nōne habitꝰ ex vſu: ex habitu v̓o natura innaſcit̉? Naturā v̓o amouere vel alterare difficile. Nā ⁊ſi pauliſꝑ declinet coacta: redit ad ſeip̄aꝫelociter BEDA: Si aūt ſecuturꝰ dn̄m diſcipulꝰnia vel domi renūciare velit arguit̉: quid fiet illis:nulla vtilitatis gr̄a ſepe viſitāt domos illoꝝ quosCA. X.ūdo reliquerūt?Oſt hec aūt deſignauit dominꝰ ⁊ alios ſeptuagintaduos: ⁊ miſit illos binos antefaciē ſuā in oēm ciuitatē ⁊ locū quoerat ip̄e uēturus. Et dicebat illis:Heſſis quidē multa: oꝑarij autemauci. Rogate ergo dn̄m meſſis utittat oꝑarios in meſſem ſuam.CIRIL. Certificauerat deꝰ ꝑ ꝓphetas: ꝙ euāgedicatio ſalutaris comp̄henſura erat nō ſolū iſrl̓ed etiā gentiū gregeſ. Et ideo a chriſto pꝰ. xij. apl̓osalij lxxij. ſunt inſtituti. vn̄ dr̄: Pꝰ hec aūt deſignauit dij̄s ⁊ alios. lxxij. BED. Bene. lxxij mittūt̉: qͥaūdi gētilibꝰ euāgeliū p̄dicādū erat: vt quōmo ꝓpter. xij. tribꝰ iſrl̓: ita ⁊ hi ꝓpter exteras gētes deſtinarēt̉ imbuēdas. AVGV. de que. euāgejcut etiā. xxiiij. horis totꝰ orbis ꝑagit̉ atqꝫ luſtrat̉:ita myſteriū illuſtrādi orbis ꝑ euāgeliū trinitatꝭ inipulis intimat̉: ter eīꝫ. xxiiij. ſeptuagītaduoiūt/ BED. Sicut aūt. xij. apl̓os formā ep̄oꝝ preare nemo eſt qui dubitet: ſic ⁊ hos. lxxij. figuam p̄ſbyteroꝝ .i. ſecūdi ordinis ſacerdotū geſſiſſe.ndū eſt tamē ⁊ſi pͥmis eccleſie temꝑibꝰ vt apotolica ſcpͥtura teſtis eſt: vtriqꝫ p̄ſbyteri vtriqꝫ vocabant̉ ⁊ ep̄i: quorū vnū ſapiētie maturitatē: aliud inſtriā cure paſtoralis ſignificat. ¶CIRVL. Huiustia forma in verbis moyſi figurat̉: qui iubēte deogit quibꝰ deꝰ ſpm̄ infundebat. In numeris ētptū eſt de filijs iſrl̓ ꝙ venerūt in helim: quod īternetat̉ aſcēſus: ⁊ erāt ibi. xij. fontes aquarum: et. lxx.pilme. Cōuolātes enī ad augmentū ſpiritale repeus. xij. fontes .ſ. ſacros apoſtolos: a quibꝰ hauriitis ſcīam. Sicut a fontibꝰ ſaluatoris: ⁊. lxxias: hos .ſ. qui nūc deſtinati ſunt a chriſto. Eſtpalma arbor bone medulle: bene radicata ⁊ fertila: ⁊ ſemꝑ naſcēs in aqͥs: alta ſimul ⁊ frōdes porries ſurſum. Sequit̉: Et miſit illos binos. GRE. īpomne. Sinos in p̄dicatōe diſcipulos mittit: qꝛ duotp̄cepta charitatis: dei .ſ. amor ⁊ ꝓximi. Et minIinter duos charitas haberi nō pōt: qͣtenꝰ hic nopis facitꝰ innuat: quia qui charitatē erga alterū nōtp̄dicatōis officiū ſuſciꝑe nullatenus debet.RIGE. Sicut etiā ex. xij. bini ⁊ bini numeratirut: vt in eorū cathalogo mattheꝰ oſtēdit. ꝙ eniꝫni famularent̉ dei verbo antiquū eſſe videt̉. Edu-
xit enī deꝰ iſrl̓ de egypto per manꝰ morſi ⁊ aarō. Ioſue quoqꝫ ⁊ caleph cōcordātes p̄cauerūt ꝓuocatuꝫa. xij. exploratoribꝰ populū. vnde dicit̉: Frater a fratre adiutꝰ vt ciuitas vallata. IBASI. Simul etiā ꝑhoc indicauit ꝙ ſi aliqui pares ſunt in ſpiritalibusdonis: hoc nō ſinet in eis p̄ualere ꝓpͥe opiōis paſſionem. GREGO. in home. Bene aūt ſubdit̉: Antefaciē ſuā in omēm ciuitatē ⁊ locū quo erat ip̄e vēturus. Predicatores aūt ſuos dominꝰ ſequit̉: qꝛ predicatio p̄uenit: ⁊ tūc ad mētis noſtre habitalū dn̄svenit quādo verba exhortatōis p̄currūt: atqꝫ ꝑ hocveritas in mēte ſuſcipit̉. Hinc p̄dicatoribꝰ Iſaias dicit: Parate viā dn̄i: rectas facite ſemitas dei noſtri.THEO. Deſignauerat aūt dominꝰ diſcipulos ꝑꝑmultitudine doctoribꝰ indigentē. ſicut .n. agri ſpicati multos meſſores defiderāt: ſic qui credituri erantinnumerabiles exn̄tes: multis doctoribꝰ indigebāt.vn̄ ſeqͥt̉: Meſſis qͥdē multa yCHRI. Sed qͣl̓r meſſem vocat: cū res ad pn̄s exordiū ſumāt: nōdū tātoaratro: aut ſulcis ꝓductis de meſſibus tractat. poterāt enī diſcipuli vacillare: ⁊ ſecū meditari: ⁊ dice̓ qͣliter nos numerꝰ breuis emēdare poterimꝰ totū mundū: idiote ſophiſtas: munitos nudi: dn̄antes ſubiecti? Ne igit̉ ꝯſideratōe taliū turbarēt̉: vocat euāgeliū meſſem. q. d. parata ſunt oīa: mitto vos ad ꝑatācollectōem fructuū eodē die: ⁊ ſere̓ poteſtis ⁊ metēSicut gͦ colonꝰ exiēs ad meſſes letat̉: ſic etiā voſ ml̓to ampliꝰ ⁊ alacriꝰ neceſſariū ē exire in mūdū: nā hͦnegociū meſſis ē: agros nobis exhibēs p̄paratos.GRE. in ho. Sed nō ſine graui merore loqͥ poſſumꝰ qd̓ ſubdit̉: Oꝑa. ve. pauci. qꝛ ⁊ ſi ſunt qͥ bona audiāt: deſunt qͥ dicāt: Ecce mūdꝰ ſacerdotibꝰ plenꝰ. ſꝫtn̄ in meſſe dei rarꝰ valde reꝑit̉ oꝑator: qꝛ offm̄ qͥdeꝫſacerdotale ſuſcipimꝰ: ſꝫ opꝰ officij nō īplemꝰ. BEDA: Sic̄ aūt meſſis multa ē oīs turba credētiū: itaoꝑarij pauci ſunt apl̓i: ⁊ imitatores eoꝝ qͥ mittunt̉ad meſſem ¶ CIRXL. Sic̄ aūt agri ſpacioſi meſſores ml̓tos exigūt: ſic ⁊ ml̓titudo credituroꝝ chriſtūvn̄ ſubdit: Roga. au. do. meſ. vt mit. ope. in meſ. ſuā.Illud aūt attēde ꝙ cū dixiſſet: Rogate dn̄m meſſisvt mittat oꝑarios in meſſē ſuā: ip̄e poſtmodū hͦ ꝑegit. Ip̄e igit̉ ē dn̄s meſſis: ac ꝑ eū ⁊ cū eo deꝰ pr̄ oībꝰdn̄at̉ ¶ CHRY. Ml̓tiplicauit aūt poſtmodū eos:nō addēs ad nueꝝ: ſꝫ ꝯcedēs v̓tutē. Inſinuat aūt qͣꝫmagnū donū ē oꝑarios mitti in meſſē diuinā: ꝑ hͦqd̓ dic̄: dn̄m meſſis ſuꝑ hͦ eē rogādū. ¶ GRE. Perhͦ etiā inducendi ſunt ſubditi: vt ꝓ ſuis paſtoribꝰ rogēt: vt digna eiſ oꝑari valeāt: nec ab exhortatōe torpeat līgua. ſepe .n. ꝓ ſua neqͥcia p̄dicātiū reſtrīgit̉ līgua. Sepe v̓o ex ſubiectoꝝ culpa agit̉: vt eis qͥ preſunt p̄dicatōis ſermo ſubtrahat̉.¶ Ite: ecce ego mitto uos ſic̄ agnoſinter lupos. Nolite portare ſacculū neqꝫ perā neqꝫ calciamēta: ⁊ neminē per uiam ſalutaueritis.¶ CIRVL. Narrat lucas cōſequēter. lxx. diſcipl̓osvēdicaſſe ſibi a chriſto apoſtolicā eruditōem: modeſtiā: innocentiā: equitatē: nihilqꝫ mūdanorū ſacrisp̄dicatōibꝰ p̄ferre: aſpirare aūt adeo ad fortitudinēmētis vt nullū terribiliū formidēt: neqꝫ ip̄aꝫ mortē