Lucas
Sequar te quocūqꝫ ieris. Primo quidem plurimacōtinet̉ in acceſſu inertia: ꝯn̄ter on̄dit̉ ꝙ plenus ſitimpudētia nimia. neqꝫ .n. ſil̓r chriſtū ſequi petebat:ſicut alijplures de populo: ſed magis inſiliebat adapl̓icas dignitates: cū paulus dicat: Non aſſumatquiſqͣꝫ ſibi honorē: ſed a deo vocatꝰ. YATHA. Auſus etiā fuit cōꝑare ſe incomp̄hēſibili ſaluatorꝭ ptāti dicēs: Seqͣr te quocūqꝫ ieris. eo ꝙ ſeqͥ ſaluatoreꝫſimpl̓r ad eiꝰ audiēdū doctrinā poſſibile ē humanenature ꝓpetate qua fungit̉ erga hoīes: nō eſt auteꝫpoſſibile ſecū cōcurrere vbilibet exn̄ti: ip̄e nāqꝫ īcōp̄hēſibilis eſt: ⁊ nō circūſcribit̉ loco/ CIRYL. Alioquoqꝫ modo nō īmerito recuſabilē facit eū. d̓cebatenī ip̄m crucē ſuā acciꝑe ad ſequendū dn̄m: ⁊ abrenūciare pn̄tis vite affectibꝰ. ⁊ hoc dn̄s in eo rep̄hēdit: nō vituꝑās ſed corrigēs. Seqͥt̉: Et ait ieſus: Uulpes foueas hn̄t: ⁊ volū. ce. ni. ſu. fili. aūt ho. nō hꝫ vbica. ſu. reclinet ¶THEO. Quia .n. viderat dn̄m multū populū adducēte putauit ꝙ ab eis hrēt preciū: ⁊ꝑ ſi ip̄e dn̄m ſequeretur poſſet pecuniā cōgregare.IBED. Unde dr̄ ei: Quid me ꝓpter diuitias ⁊ lucͣhuiꝰ ſeculi cupis ſequi: cū tāte ſim pauꝑtatis: vt nechoſpitiolū quidē habeam ⁊ non meo vtar tecto?THRI. Aſpice qual̓r pauꝑtatē quā dn̄s docuerat̉: ꝑ oꝑa demōſtrat. Nō erat ei mēſa: nō cādelabꝝnō domꝰ: nec quicqͣꝫ aliud taliū CIRIL. Myſtice aūt ſignificatio: vulpes ⁊ volatilia celi malignas⁊ aſtutas ptātes demonum vocat. q. d. qn̄ vulpes ⁊volatilia in te māſionē hn̄t: qual̓r chriſtꝰ in te reqͥeſcet? Quid cōe eſt luci ⁊ tenebris? YATHA. Ul̓ inhͦ dn̄s magnitudinē ſui muneris docet. q. d. Omīagnaͣbilia circūſcribi pn̄t: verbum v̓o incōprehēſibil̓ptātis eſt. Et ideo ne dicas: Seqͣr te quocūqꝫ ieris.Ceterū ſi velis diſcipulꝰ fieri: abdices irrōnabilia: eoꝙ impoſſibile eſt ęū qui morat̉ in irrōnabilitate vbidiſcipuluꝫ fieri. yAMBRO. Uel vulpes hereticisꝯꝑat: fallax quippe aīal ⁊ inſidijs ſemꝑ intētū: ⁊ rapinā fraudis exercet. Nihil tutū: nihil ocioſum: nihil patit̉ eſſe ſecurū: eo ꝙ intra hoſpitia hoīm p̄dareqͥrit. Ita ſunt heretici: qui domū ſibi parare nonnorūt: ſed circūſcpͥtōibꝰ ſuis alios deciꝑe conant̉. hͦaīal neqꝫ māſueſcit vnqͣꝫ. vn̄ apl̓s ait: Hereticū poſtvnā correctōem deuita. volucres v̓o celi frequēt̉ adneqͥcie ſpirital̓ ſil̓itudinē deriuātur: ⁊ veluti nidosquoſdā ſtruūt ī pectoribꝰ īproboꝝ. ⁊ iō dn̄ante v̓ſutia in affectibꝰ ſingulorū nulla pōt diuinitatis eſſepoſſeſſio. Ubi aūt mētē ꝓbauerit īnoxiā: ſupra ip̄mquodāmodo vim ſue maieſtatis reclinat: qꝛ ꝓfuſiore qͣdā gr̄a pectoribꝰ inſonat̉. Sic igit̉ nō videt̉ cōuenire rōi vt ſimplice̓ fidelēqꝫ ip̄m arbitremur: qͥ dn̄idignatiōe reſpuit̉: cum indefeſſi famulatꝰ obſequiiſpōpōdiſſet. Sed dn̄s nō obſequioꝝ ſpēm: ſed puritate q̄rit affectꝰ. nec obſequiū eiꝰ admittit̉: cuiꝰ nōꝓbat̉ offī. circūſpectū etenī fidei dꝫ eē hoſpitiū: nedū infidelibꝰ nr̄e domꝰ int̓na reſeramꝰ: in alienā ꝑfidiā īprouida crudelitate labamur. Itaqꝫ vt aduertas deū nō cultū aſꝑnātē eē ſed fraudis: qͥ repudiauit fraudulētū elegit innocētē. Seqͥt̉: Ait aūt ad alterū: Seq̄re me. Sed hͦ dicit ei cuiꝰ prēm iā ſciebatmortuū. vn̄ ſeqͥt̉: Ile aūt dixit: Dn̄e ꝑmitte mi. pͥ. ire⁊ ſepe. pa. meū. BED. Nō diſcipulatū reſpuit: ſedexpleta pͥmū pr̄ni funeris pietate: liberior aſſeqͥ deſi
derat̉. FAMB. Sed dn̄s quos miſerat̉ aduocat. vn̄ſeqͥt̉: Dixitqꝫ ieſus: Sine vt mor. ſepe. mor. ſu. tu aū.va. ⁊ annu. reg. dei. Cū religioſū hūani corꝑis ſepeliendi accipimꝰ offin̄: quō pr̄ni quoqꝫ funerꝭ ſepultura ꝓhibet̉? niſi vt ītelligas hūana poſthabēda diuinis: bonū ſtudiū: ſed maiꝰ impedimētū. nam qui ptitur ſtudium: deriuat affectum. qui diuidit curamdiffert ꝓfectu: ergo pͥus ſunt obeūda q̄ maxīa: nā ⁊apl̓i ne occuparęt̉ ſtudio diſpēſandi mīſtros paupibus ordinarūt. CHRI. Quid aūt magis neceſſariū pr̄nis exeqͣis? qͥd faciliꝰ: cū nō eēt ml̓tu tꝑis dādū: ꝑ hͦ docemur ꝙ mīmū tp̄s fruſtra ducē docet. ⁊ſi mille cogētia ſunt: immo p̄ferre ſpiritalia cūctisadmodū neceſſarijs. Diabolꝰ .n. inſiſtit attētiꝰ volēsaliquē aditū īuenire: ⁊ ſi modicā ſumat negligentiāmagnā oꝑat̉ puſillaminitatē. AMB. Nō gͦ pr̄nifuneris ſepultura ꝓhibet̉: ſed neceſſitudini generisdiuine religiōis pietas antefert̉. Illd̓ ꝯſortibꝰ relinquit̉: hͦ mādat̉ electꝭ. quō aūt mortui ſepelire mortuos pn̄t; niſi geminā h̓ ītelligas mortē: vnā naͣe: alteram culpe. Eſt etiā mors tertia: in qͣ pctō morimurdeo viuimꝰ YCHRV. Cū gͦ dixiſſet mortuos ſuos:on̄dit hūc nō eē mortuū eiꝰ. puto .n. d̓ nūero infideliū fuiſſe defūctū. A MB. Aut qꝛ ſepulchrū patēsē gutt̉ īpioꝝ: mēoria eoꝝ abolēda p̄ſcribit̉: quoꝝ ſil̓cū corꝑe meritū occidit: nec reuocat̉ ab offō patrisfiliꝰ ſed fidelis a ꝑfido cōicatōe ſecernit̉: nō interdictū ē mūeris: ſꝫ religiōis myſteriū cōionē nobis cuꝫgētibꝰ mortuis nō futurā/ CIRIL. vel al̓r. Erat .n.pr̄ ſenectute grauatꝰ. putat autē honeſtū aliqͥd agꝭdū ꝓpone̓t obẜuare ei debitā pietatē: ẜm illud: Honora prēm tuū ⁊ mrēm tuā. vn̄ vbi vocatꝰ ē ad euāgelicū myſteriū dicēte dn̄o. Seq̄re me. q̄rebat inducias q̄ ſufficere poſſent ad decrepiti prīs ſuſtētationē dicēs: Permitte mihi pͥmū ire ⁊ ſepelire patremmeū. nō ꝙ defunctū patrē ſepelire rogaret: neqꝫ n̄chriſtꝰ hͦ age̓ volētē īpediuiſſet: ſed dixit ſepelire .i. inſtētare in ſenectute. Sed dn̄ſ ad eū dixit: Sine mortuos ſepelire mortuos ſuos. erāt .n. ⁊ alij curatoreslinea parētele aſtricti: ſꝫ vt eſtimo mortui eo ꝙ nōdū chriſto crediderāt. Hīc ꝑcipe ꝙ p̄ferenda ſit pietas qͣ deo tenemur amori parētū: quibꝰ reuerētiamexhibemꝰ: qꝛ ꝑ eos geniti ſumꝰ. Sed oīm deꝰ cuꝫ nōeēmꝰ ad eē nos cōduxit: parētes aūt facti ſunt miniſtri introitꝰ ad eē. 1AVG. d̓ cō. euā. Hoc gͦ dicebatdn̄s illi cui dixerat: Seq̄re me. Aliꝰ v̓o diſcipulꝰ miſit ſe in medio: cui nemo aliqͥd dixerat. vn̄ ſequit̉: Etalt̓ ait: Seqͣr te dn̄e. ſed pͥmū ꝑmitte mihi ire ⁊ renuciarę his qͥ domi ſunt: ne forte quō fieri ſolet qrantmē. CIRYL. Imitāda aūt hmōi ꝓmiſſio ⁊ oī laude plēna: ſed q̄re̓ renūciare his qͥ domi ſunt. licētiado ſe ab eis: on̄dit ꝙ vtcūqꝫ diuiſus ſit a dn̄o: duꝫ hꝑfecte adire ꝓpoſuerit mēte. nā velle ꝯſulē ꝓxīos n̄ꝯſenſuros: huic ꝓpoſito indicat ſe vtcūqꝫ labēte: ꝑ̄pqd̓ dn̄s hoc īprobat. Sequit̉: Ait ad illū ieſus: ſiemittens manū ſuaꝫ in aratrū ⁊ reſpiciēs retro apteſt regno dei. Appoſuit manū aratro: qui affectuoſus ē ad ſequendū: tamen reſpicit retro: qui dilatisnem petit: occaſione redeūdi ad dominum: ⁊ cumꝓpinquis cōferēdi yAVGV. de verbis domini qdicat ei: Uocat te oriēs: ⁊ tu attēdis occidētem.BED. Manū ēt cuilibꝫ ī aratrū mittē ē qͣſ quodo