Ca. VI.

ruEOq. d. Sicut ſi farinā ſine ꝑcitate mēſurareFIertta ep coigitares. ⁊ ſupeffunderes abiamēſurā magnā ⁊ ſuꝑeffluētē dabit ī ſinūVGV. de cō. euā. Dicit aūt: Dabūt. quiaii merita quibꝰ vel calicē aque frigide in noine diſcipuli dederūt: mercedē celeſtē reciꝑe merequit̉: Eadē quip. mē. qua mē. fue. re. vobis.845. Qua enī mēſura vnuſquiſqꝫ veſtrū mēſupando aūt peccādo: eadē vel p̄mia velrāt in benpeſritTHEO. Interrogabit autē fortaſſisa ſubtiliꝰ: Si enī ſupeffluēter reddit̉: quō eadem eſt mēſura: Ad qd̓ dicimꝰ ꝙ nō dixit: In tātanenſura remetiet̉ vobis: ſꝫ in eadē. Qui enī bn̄ fecitbene fiet ei: qd̓ eſt remētiri eadē mēſura. Sed ſuꝑeffiuentē mēſurā dicit: quia millies benefiet ei: ſic ⁊ īiudicādo. Qui enī iudicat: ⁊ deinde iudicat̉: accipitcandē mēſurā. ẜm v̓o ꝙ ad plꝰ diiudicabat̉: quia ſiſil̓em iudicauit: ẜm hoc ſuꝑeffluēs eſt menſuraRILHoc aūt ſoluit apl̓s dicēs: Qui ꝑce ſemiat: hoc eſt modice ⁊ manu tenaci: ꝑce ⁊ metet: hͦ ēnō copioſe. ⁊ qui ſeminat in bn̄dictōibꝰ: in bn̄dictionibꝰ ⁊ metet: hoc eſt copioſe. Siquis aūt nō habꝫſi nō faciat: nō delīquit. In eo enī qd̓ habꝫ acceptanō ī eo quo caret.¶ Dicebat aūt illis ⁊ ſil̓itudinem:Nunꝗd pōt cecꝰ cecū ducere? Nōne ambo in foueā cadūt? Nō eſt diſcipulꝰ ſupra mgr̄m? ꝑfectꝰ autē oīserit: ſi ſit ſic̄ magiſter eiꝰ. Quid aūtuides feſtucaꝫ in oculo frīs tui: trabem aūt q̄ in oculo tuo eſt nō ꝯſideras? Aut quō potes dicere fr̄i tuofrater ſine eijciā feſtucā d̓ ocl̓o tuoip̄e in oculo tuo trabem nō uides?Hypochrita eijce p̄mū trabem deoculo tuo: ⁊ tunc perſpicies ut educas feſtucā de oculo fratris tui.RIL. Addidit dn̄s p̄dictis ꝑabolā valde neiria. vnde dr̄. Dice. au. il. ⁊ ſimi. Erāt enī eiꝰ diſcifuturi mūdi doctores: vnde docebat eos ſcireviā cōuerſatōis honeſte quaſi illuſtratā mentē hn̄tes diuino fulgore ne ceci cecos ducerent. ⁊ iō ſubdit. Nuquid po. ce. ce. duce. nōne am. in fo. cadūt:Etſi ciigat aliquos hoc attīgere: vt equalē v̓tutēdocētiū virtute poſſideāt: fiſtat in mēſura docētiū⁊ illorū ſequāt̉ veſtigia. vnde ſequit̉: Nō eſt diſ. ſuꝑia ꝑfec. au. om. erit .ſ. diſcipulꝰ: ſi ſit ſicut mgr eius.qndē ⁊ paulꝰ dicit: Imitatores mei eſtote ſic̄ ⁊ egocuuſſti: chriſto ergo nō iudicāte cur tu iudicaſ: neqꝫeni venit iudicare mūdū: ſed miſerer̄i. VTHEO. velaliter. Si tu aliū iudicas: ⁊ ip̄e in eiſdē peccas: nonſe aſſimilaris ceco cecū ducēti: quō enī ille a te ducet ad bonū: cū ⁊ tu pecces? Nō eſt enī diſcipulusſuꝑ mgr̄m? Si igit̉ tu peccas qui te mgr̄m ⁊ ductoutas: vbi erit qui a te diſciplinat̉ ⁊ ducit̉? Perct enī erit diſcipulꝰ: ſi ſit ſicut mgr̄ eiꝰ BEDA:dei ſenſus hnius ſentētie pēdet ex ſuꝑioribus: vbi

dāda elemoſyna ⁊ iniuria dimittēda p̄cipit̉. Si teinquit ira cōtra violētū ⁊ contra petentē auariciacecauerit: nūquid tu mēte vitiata vitiū eius curarepoteris? Sic etiā magiſter chriſtꝰ qui quaſi deꝰ potuit ſuas vlciſci iniurias: maluit ꝑſecutores redderemitiores: eandē neceſſe eſt ꝙ diſcipuli qui puri homines ſunt regulā ꝑfectōis ſequāt̉. LAVG. de cō.euā. Uel qd̓ dicit: Nūquid pōt cecꝰ cecū ducere? iōſubiūxit: vt nō ſperarēt a leuitis ſe accepturos menſurā illā de qua dixit: Dabūt in ſinū veſtrū. qm̄ decimas dabāt eis quos cecos dixit: qꝛ euāgeliū nō tenerēt vt illā remuneratōem ꝑ diſcipulos dn̄i potiꝰplebs inciꝑet iam ſperare: quos imitatores ſuos volens on̄dere addidit: Nō eſt diſcipulꝰ ſuꝑ magiſtrūTHEO. Inducit aūt dn̄s ⁊ aliā ꝑabolā de eodeꝫſubdēs: Quid aūt vides feſtucā .i. modicū criminisin oculo fratriſ tui: Trabē aūt que ī oculo tuo ē ⁊cͣ.i. peccatū tuū maximū nō cōſideras. FBED. Hocaūt ad ſuꝑiorē ſenſum reſpicit: vbi cecū a ceco duci.i. peccātē a peccatore caſtigari nō poſſe p̄monuit.vnde dicit̉. Aut quō potes dicere fratri tuo: Fraiſine eijciā feſtucam de oculo tuo: ip̄e in oculo tuotrabē nō vidēs. CIRVL. q. d. Qui grauibꝰ obnoxius eſt peccatis que trabē vocat: qual̓r dānat eū qͥpauca vel qn̄qꝫ nil mali cōmiſit: hoc enī feſtuca ſignificat. THEO. Cōuenit aūt hoc oībꝰ ⁊ maxīedoctoribꝰ qui ſubditoꝝ cū mīma peccata puniant:ꝓpͥa impunita relinquūt: ꝑꝑ hoc eos dn̄s hypochritas vocat: qui ex hoc aliorū peccata iudicāt vt iuſtivideāt̉. vn̄ ſeqͥt̉: Hypochrita eijce pͥmū tra. de oculotuo: ⁊ tūc ꝑſpi. vt edu. feſtu. de oculo fratris tui.VCIRVL. Uidelꝫ teip̄m pͥmū mūdum on̄das a magnis pct̄īs: ꝯn̄ter ꝯſules ꝓxīo modica ꝯfitēti. B ASI. Uidet̉ enī reuera cognitio ſuiip̄iꝰ grauiſſimū oīꝫneqꝫ enī ſolꝰ oculꝰ exteriora vidēs ſuꝑ ſe viſu n̄ vtit̉ſed ⁊ ip̄e noſter intellectꝰ cū alienū velocit̉ cōiectatctm̄: lētꝰ eſt erga ꝓpͥoꝝ ꝑceptōem defectū.¶ Nō ē enī arbor bona q̄ facit fructꝰ malos: neqꝫ arbor mala faciensfructū bonuꝫ. Unaq̄qꝫ .n. arbor defructu ſuo cognoſcit̉. Neqꝫ .n. deſpinis colligūt ficꝰ: neqꝫ de rubo uīdemiāt uuā. Bonꝰ hō de bono theſauro cordis ſui ꝓfert bonū: ⁊ malꝰhō de malo theſauro ꝓfert malum.Ex abundatia enī cordis os loꝗt̉.LBED. Cōtra hypochritā q̄ ceꝑat dn̄s exeqͥt̉ dicēsNō ē .n. ar. bo. q̄ fa. fru. ma. ne. ar. ma. fa. fru. bonū. q.d. Si verā ⁊ nō fictā vis hr̄e iuſticiā: q̄ v̓bis oſtētasetiā facto ꝯpēſa: qꝛ ⁊ ſi ſe bonū fingat hypochrita: n̄ē bonꝰ qͥ facit oꝑa mala: ⁊ ſi rep̄hēdat inſōtē: nō iōmalꝰ ē qͥ facit oꝑa bōa. ATVS: Hoc aūt audiēsnō ſūmas inde tibi fauorē inertie. naͣl̓r enim arbormouet̉: tu v̓o libero arbitrio fungeris. ⁊ oīs arborſterilis ad aliquid ordinata eſt: tu vero factꝰ es adopera virtutū. THEO. abbas: Non ergo penitentiam ſed ꝑtinaciā mali excludit: cū enī mala ſit nōpoteſt fructus bonos ꝓducere: in virtutē vero con