Lucas
terrorē eis dici: adijcit rōem dicēs: Etſi diligi. il. quiv̓os dili. que vo. eſt gr̄a? plures quidē cauſe ſunt q̄dilectōes ꝯſtituūt. Dilectio v̓o ſpiritalis vniuerſasp̄cellit. nihil enī terrenū eā parit: nō vtilitas: nō bn̄ficiū: nō natura: nō tēpus: ſꝫ de celo deſcēdit. Quidaūt miraris ſi nō indiget beneficio vt ꝯſiſtat? qͣndonec ex caſu malorū ꝑuertit̉. pater quidē paſſus īiurias: rūpit fedꝰ amoris: coniux poſt iurgia virū relinquit. filiꝰ ſi longeuū videat prēm grauat̉. at̄ paulusibat ad lapidātes: benefacturꝰ eis moyſes lāpidat̉ aiudeis: ⁊ orat ꝓ eis. Ueneremur itaqꝫ ſpiritales amicitias: quia ſunt inſolubiles. vnde arguēs volentespigreſcere ſubdit: Nam ⁊ peccatores diligētes ſe diligūt. q. d. Quia volo vos his amplius aliquid poſſidere nō moneo amicos diligere: ſed etiā inimicos.Benefaciētibꝰ etiā benefacere cōmune eſt omnibꝰOſtēdit aūt ſe parū plꝰ petere qͣꝫ ſit moris pctōrumqui benefaciūt amicis. vnde ſequit̉: Etſi benefa. hisqui vo. bene fa. que vo. eſt gr̄a? ſiqudē ⁊ peccato. hͦfaciūt. BEDA: Non ſolū aūt dilectōem vel beneficiū peccatorū quaſi infructuoſam redarguit: ſedetiā mutuū. vnde ſequit̉: Et ſi mutuū dederitis his aquibꝰ ſperatis reciꝑe: que gr̄a eſt vobis? Nā ⁊ peccatoribꝰ fenerant̉ .i. mutuāt vt recipiāt equalia.AMBRO. In tres autē ꝑtes philoſophia ſibi videt̉ diuīſiſſe iuſticiā: vnā in deū que pietas vocatur:alterā id parētes vel reliquū genꝰ humanū: tertiā inmortuos vt his exequiarū iura ſoluant̉: at dominꝰlegis oraculū ac ꝓphetie faſtigiū ſuꝑgreſſus in eosquoqꝫ qui leſerūt: pietatis correxit officiū cū ſubditUerūtamē diligite inimicos veſtros/ CHRI. Inquo plꝰ tibi qͣꝫ illi cōferes: ille enī diligit̉ a cōſeruo:tu v̓o efficieris ſimilis deo. eſt aūt maxime virtutisquādo nocere volētes beneficijs ꝯplectimur. vndeſubdit̉: Et benefacite. ſicut enī fornacē ſuccēſam aqͣproiecta extinguit: ſic iram ratio cū lenitate. quodenī eſt aqua igni: hoc eſt ire humilitas: ⁊ manſuetudo. Et ſicut nō extinguit̉ ignis ꝑ ignē: ſic nec ira pertram mitigat̉. GREGO. niſenꝰ: Debet aūt homovitare dānoſaꝫ ſollicitudinē: ne querat ab inope diuitiarū augmēta eris ⁊ auri metallorū ſteriliuꝫ exigens fructu. vnde ſubdit: Et mutuū date nihil ſperātes. Malignā fenorū excogitatōnem ſiquis appellet furtū ⁊ homicidiū: nō peccabit. nam quid refertſuffoſſo pariete quenqͣꝫ erepta poſſidere: ac fenorūneceſſitate poſſidere illicita/ BASI. Tal̓ aūt auaricie modꝰ tolleos merito nūcupat̉ in greco: a ꝑiēdoꝑꝑ mali fecūditatē. Aīalia ſiqͥdē tͣctu tꝑis adoleſcūt⁊ pariunt: ⁊ fenꝰ ſtatī cū orit̉ incipit ꝓcreare. Aīaliūque citiꝰ pariūt: citiꝰ a generatōe deſiſtūt. Sed nummus auarorū cū temꝑe ꝓpagat̉: animalia trāſferentia partū ad ꝓpͥos alūnos: ip̄a parere ceſſant. es aūtauarorū ⁊ ſuꝑueniētia ꝓcreat: ⁊ p̄cedētia renouat:Nō attētes igit̉ mortiferā beluā. Que nāqꝫ vtilitasque cauet̉? hodierna pauꝑies que iterato irruet: augmētata iam meditare vnde reſtituas. vnde intātūmultiplicabit̉ cēſus: vt tuā partim releuet egeſtatē:ꝑtim integret capitale: ⁊ inſuꝑ pariat fenꝰ. Sed aisQualiter ergo victū acquirā? labora: ſerui: tādē mēdica. vnūquodqꝫ tolerabiliꝰ eſt fenoris mutuo. Dicis aūt: Qd̓nā eſt illud mutuū cui ſpes retributiōisnō heret? Cōſidera virtutē ſermoniſ: ⁊ miraberꝭ pie
tatē auctoris. Cū daturꝰ es pauꝑi diuine charitatisintuitu: idip̄m ad mutuū eſt ⁊ donū: donū quidemob inſperatā retributōem: at mutuū ob munifitiam dn̄i qui vice illiuſ reſtituit. vnde ſequit̉. Et eritmerces vr̄a multa. Nō vis oīpotentē tibi obad reſtitutiōem: an quēqͣꝫ opulentiū ciuiū ſi fideiubeat acceptas: deū aūt ꝓ pauperibꝰ fideiubētē repdias ¶ CHRI. Attēde mutui naturā mirabilē: arecipit: ⁊ aliꝰ obligat ſe ꝓ debitis cētuplū in preſeureddēs: in futuro v̓o vitā eterna AMBRO. Quata miſericordie merces que filijs diuine mīe aſciſSequit̉ enī: Et eritis filij altiſſimi. ſequere igit̉ miſericordiā: vt merearis grām. late patꝫ benignitaſ dei.ſuꝑ ingratos pluit: malis fecūda nō negat terra pouentꝰ. Sequit̉: ꝙ ip̄e benigniꝰ eſt ſuper ingratosmalos. ¶BED. Uel tꝑalia bona largiēdo: vel celeſtia dona ſingulari gra inſpirādo. ¶ CIRII. IIIgnū eſt ergo p̄coniū pietatis. reddit enī hec virtinos deo cōformes: ⁊ quafi quedam ſigna ſublimisnature nrīs impͥmit aīabꝰ. vnde ſequit̉: Eſtote ergomiſericordes ſicut ⁊ pr̄ vr̄ miẜicors eſt. 7ATHIUt .ſ. aſpiciētes bn̄ficia eiꝰ bona que facimꝰ non hominū: ſed eius intuitu faciamꝰ quatenꝰ a deo nō abhominibꝰ premia conſequamur.¶ Nolite iudicare ⁊ nō iudicabimini. Nolite cōdēnare ⁊ nō cōdēnabimini. Dimittite: ⁊ dimittemi. Date: ⁊ dabit̉ uob̓. Mēſurā bonā ⁊ cōfertā ⁊ coagitatā ⁊ ſuꝑeffluentē dabūt in ſinū ueſtꝝ. Eadē ꝗppe mēſura qͣ mēſi fueritis: remētiet̉ uob̓.A MB. Addidit dn̄s nō temere iudicādū: ne cuicōſciꝰ ip̄e delicti in alteꝝ cogarꝭ ferre ſnīam. vn̄ dic̄.Noli. iudi. CHRV. Nō iudices p̄cedētes te i. qͥdiſcipulꝰ es mgr̄m: pctōr innocētē: quos n̄ oꝫ īcrepaſed monere ⁊ charitatine corrigere. nec etiā iudicādū ē in īcertꝭ ⁊ qͣlibuſcūqꝫ q̄ nec ſil̓itudinē hn̄t pctīaūt q̄ n̄ ſūt grauia ſiue ꝓhibita¶ CIRIL. Sedath̓ peſſimā paſſionē nr̄aꝝ ꝯſcīaꝝ ꝯtēptꝰ pͥncipiū.uis .n. deceat aliquos ſe circūſpicere ⁊ ẜm deū ꝯu̓ſari: hoc n̄ faciūt: ſꝫ examināt aliena. Et ſi videāt alquos infirmari: tāqͣꝫ ꝓpͥaꝝ paſſionū obliti faciūdetractōis maͣm/ CHRV. Nec facile reꝑies qꝛneqꝫ prēmfamillas neqꝫ clauſtralē exꝑtē hꝰ erroriSūt aūt ⁊ he diabolice tētatōis infidie: nā qͥ ſeuediſcutit aliēa: nūqͣꝫ ꝓpͥoꝝ reatuū merebit̉ veniā. vſeqͥt̉: Et n̄ iudicabimī. Sic .n. piꝰ ⁊ mitꝭ rep̄meꝑrū tīorē: ſic ſeuerꝰ ⁊ dirꝰ adijc̄ crimībꝰ ꝓpͥisniſenꝰ: Nō igit̉ cū acrimōia p̄cipitetꝭ in ẜuos inne ſil̓ia patiamī: vocat .n. iudiciū aſꝑiorē danatiovn̄ ſeqͥt̉: Noli. ꝯdē. ⁊ n̄ ꝯdē. Nō .n. iudiciū cū vela ꝓhibꝫ. BED. Breui aūt ſnīa cūcta q̄ de cōuericū īimicꝭ mādauerat: ꝯp̄hēdēdo cōcludit dices:mit. ⁊ dimit. vo. Da. ⁊ da. vobis. Ubi dimittere mīiurias ⁊ dare bn̄ficia iubꝫ: vt ⁊ nobis pct̄ā dittēvita det̉ et̓nat/ CIRVL. ꝙ āt āpliori māu recottōeꝫ accipiemꝰ a deo qͥ largiflue donat diligētibꝰ euoſtendit ſubdēs: Mēſurā bonā ⁊ confertaꝫ ⁊ cogitatam: ⁊ ſupereffluentē dabunt in ſinū veltrut.