Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

terrorē eis dici: adijcit rōem dicēs: Etſi diligi. il. quiv̓os dili. que vo. eſt gr̄a? plures quidē cauſe ſuntdilectōes ꝯſtituūt. Dilectio v̓o ſpiritalis vniuerſasp̄cellit. nihil enī terrenū parit: vtilitas: bn̄ficiū: natura: tēpus: ſꝫ de celo deſcēdit. Quidaūt miraris ſi indiget beneficio vt ꝯſiſtat? qͣndonec ex caſu malorū ꝑuertit̉. pater quidē paſſus īiurias: rūpit fedꝰ amoris: coniux poſt iurgia virū relinquit. filiꝰ ſi longeuū videat prēm grauat̉. at̄ paulusibat ad lapidātes: benefacturꝰ eis moyſes lāpidat̉ aiudeis: orat eis. Ueneremur itaqꝫ ſpiritales amicitias: quia ſunt inſolubiles. vnde arguēs volentespigreſcere ſubdit: Nam peccatores diligētes ſe diligūt. q. d. Quia volo vos his amplius aliquid poſſidere moneo amicos diligere: ſed etiā inimicos.Benefaciētibꝰ etiā benefacere cōmune eſt omnibꝰOſtēdit aūt ſe parū plꝰ petere qͣꝫ ſit moris pctōrumqui benefaciūt amicis. vnde ſequit̉: Etſi benefa. hisqui vo. bene fa. que vo. eſt gr̄a? ſiqudē peccato.faciūt. BEDA: Non ſolū aūt dilectōem vel beneficiū peccatorū quaſi infructuoſam redarguit: ſedetiā mutuū. vnde ſequit̉: Et ſi mutuū dederitis his aquibꝰ ſperatis reciꝑe: que gr̄a eſt vobis? peccatoribꝰ fenerant̉ .i. mutuāt vt recipiāt equalia.AMBRO. In tres autē ꝑtes philoſophia ſibi videt̉ diuīſiſſe iuſticiā: vnā in deū que pietas vocatur:alterā id parētes vel reliquū genꝰ humanū: tertiā inmortuos vt his exequiarū iura ſoluant̉: at dominꝰlegis oraculū ac ꝓphetie faſtigiū ſuꝑgreſſus in eosquoqꝫ qui leſerūt: pietatis correxit officiū ſubditUerūtamē diligite inimicos veſtros/ CHRI. Inquo plꝰ tibi qͣꝫ illi cōferes: ille enī diligit̉ a cōſeruo:tu v̓o efficieris ſimilis deo. eſt aūt maxime virtutisquādo nocere volētes beneficijs ꝯplectimur. vndeſubdit̉: Et benefacite. ſicut enī fornacē ſuccēſam aqͣproiecta extinguit: ſic iram ratio lenitate. quodenī eſt aqua igni: hoc eſt ire humilitas: manſuetudo. Et ſicut extinguit̉ ignis ignē: ſic nec ira pertram mitigat̉. GREGO. niſenꝰ: Debet aūt homovitare dānoſaꝫ ſollicitudinē: ne querat ab inope diuitiarū augmēta eris auri metallorū ſteriliuꝫ exigens fructu. vnde ſubdit: Et mutuū date nihil ſperātes. Malignā fenorū excogitatōnem ſiquis appellet furtū homicidiū: peccabit. nam quid refertſuffoſſo pariete quenqͣꝫ erepta poſſidere: ac fenorūneceſſitate poſſidere illicita/ BASI. Tal̓ aūt auaricie modꝰ tolleos merito nūcupat̉ in greco: a ꝑiēdoꝑꝑ mali fecūditatē. Aīalia ſiqͥdē tͣctu tꝑis adoleſcūt pariunt: fenꝰ ſtatī orit̉ incipit ꝓcreare. Aīaliūque citiꝰ pariūt: citiꝰ a generatōe deſiſtūt. Sed nummus auarorū temꝑe ꝓpagat̉: animalia trāſferentia partū ad ꝓpͥos alūnos: ip̄a parere ceſſant. es aūtauarorū ſuꝑueniētia ꝓcreat: p̄cedētia renouat: attētes igit̉ mortiferā beluā. Que nāqꝫ vtilitasque cauet̉? hodierna pauꝑies que iterato irruet: augmētata iam meditare vnde reſtituas. vnde intātūmultiplicabit̉ cēſus: vt tuā partim releuet egeſtatē:ꝑtim integret capitale: inſuꝑ pariat fenꝰ. Sed aisQualiter ergo victū acquirā? labora: ſerui: tādēdica. vnūquodqꝫ tolerabiliꝰ eſt fenoris mutuo. Dicis aūt: Qd̓nā eſt illud mutuū cui ſpes retributiōis heret? Cōſidera virtutē ſermoniſ: miraberꝭ pie

tatē auctoris. daturꝰ es pauꝑi diuine charitatisintuitu: idip̄m ad mutuū eſt donū: donū quidemob inſperatā retributōem: at mutuū ob munifitiam dn̄i qui vice illiuſ reſtituit. vnde ſequit̉. Et eritmerces vr̄a multa. vis oīpotentē tibi obad reſtitutiōem: an quēqͣꝫ opulentiū ciuiū ſi fideiubeat acceptas: deū aūt pauperibꝰ fideiubētē repdias CHRI. Attēde mutui naturā mirabilē: arecipit: aliꝰ obligat ſe debitis cētuplū in preſeureddēs: in futuro v̓o vitā eterna AMBRO. Quata miſericordie merces que filijs diuine mīe aſciſSequit̉ enī: Et eritis filij altiſſimi. ſequere igit̉ miſericordiā: vt merearis grām. late patꝫ benignitaſ dei.ſuꝑ ingratos pluit: malis fecūda negat terra pouentꝰ. Sequit̉: ip̄e benigniꝰ eſt ſuper ingratosmalos. ¶BED. Uel tꝑalia bona largiēdo: vel celeſtia dona ſingulari gra inſpirādo. CIRII. IIIgnū eſt ergo p̄coniū pietatis. reddit enī hec virtinos deo cōformes: quafi quedam ſigna ſublimisnature nrīs impͥmit aīabꝰ. vnde ſequit̉: Eſtote ergomiſericordes ſicut pr̄ vr̄ miẜicors eſt. 7ATHIUt .ſ. aſpiciētes bn̄ficia eiꝰ bona que facimꝰ non hominū: ſed eius intuitu faciamꝰ quatenꝰ a deo abhominibꝰ premia conſequamur. Nolite iudicare iudicabimini. Nolite cōdēnare cōdēnabimini. Dimittite: dimittemi. Date: dabit̉ uob̓. Mēſurā bonāfertā coagitatā ſuꝑeffluentē dabūt in ſinū ueſtꝝ. Eadē ꝗppe mēſura mēſi fueritis: remētiet̉ uob̓.A MB. Addidit dn̄s temere iudicādū: ne cuicōſciꝰ ip̄e delicti in alteꝝ cogarꝭ ferre ſnīam. vn̄ dic̄.Noli. iudi. CHRV. iudices p̄cedētes te i. qͥdiſcipulꝰ es mgr̄m: pctōr innocētē: quos oꝫ īcrepaſed monere charitatine corrigere. nec etiā iudicā ē in īcertꝭ qͣlibuſcūqꝫ nec ſil̓itudinē hn̄t pctīaūt ſūt grauia ſiue ꝓhibita¶ CIRIL. Sedat peſſimā paſſionē nr̄aꝝ ꝯſcīaꝝ ꝯtēptꝰ pͥncipiū.uis .n. deceat aliquos ſe circūſpicere ẜm deū ꝯu̓ſari: hoc faciūt: ſꝫ examināt aliena. Et ſi videāt alquos infirmari: tāqͣꝫ ꝓpͥaꝝ paſſionū obliti faciūdetractōis maͣm/ CHRV. Nec facile reꝑies qꝛneqꝫ prēmfamillas neqꝫ clauſtralē exꝑtē hꝰ erroriSūt aūt he diabolice tētatōis infidie: ſeuediſcutit aliēa: nūqͣꝫ ꝓpͥoꝝ reatuū merebit̉ veniā. vſeqͥt̉: Et iudicabimī. Sic .n. piꝰ mitꝭ rep̄meꝑ tīorē: ſic ſeuerꝰ dirꝰ adijc̄ crimībꝰ ꝓpͥisniſenꝰ: igit̉ acrimōia p̄cipitetꝭ in ẜuos inne ſil̓ia patiamī: vocat .n. iudiciū aſꝑiorē danatiovn̄ ſeqͥt̉: Noli. ꝯdē. ꝯdē. .n. iudiciū velahibꝫ. BED. Breui aūt ſnīa cūcta de cōueri īimicꝭ mādauerat: ꝯp̄hēdēdo cōcludit dices:mit. dimit. vo. Da. da. vobis. Ubi dimittere mīiurias dare bn̄ficia iubꝫ: vt nobis pct̄ā dittēvita det̉ et̓nat/ CIRVL. āt āpliori māu recottōeꝫ accipiemꝰ a deo largiflue donat diligētibꝰ euoſtendit ſubdēs: Mēſurā bonā confertaꝫ cogitatam: ſupereffluentē dabunt in ſinū veltrut.