Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

uerſa fructificat. Quod aūt eſt arboribꝰ natura: hoceſt nobis affectio. ſi ergo arbor mala non pōt fructum bonū ꝓducere: poterit tamē CHRX. Quāuis aūt fructꝰ cauſet̉ ex arbore: facit tamē noticiamarboris eo arboris diſtīctio per fructū apparet.vnde ſequit̉. Unaq̄qꝫ enī arbor de fru. ſuo cogͦſcit̉.CIRIL. Sed vita morū vniuſcuiuſqꝫ erit fignificatiua: neqꝫ enī extrīſecis ornamētis fictiſ humilitatibꝰ: vere felicitatis app̄hēdit̉ decor: ſed ex hisque aliquis oꝑat̉: cuiꝰ rei exemplū ponens ſubdit:Neqꝫ enī de ſpinis colligūt ficus./ AMBRO. Inſpinis iſtiꝰ mūdi ficꝰ illa reꝑiri poteſt: que fecundis fructibus melior eſt: bone ſpes ei reſurrectōnisaptat̉. Uel quia vt legiſti. Ficꝰ dederūt groſſos ſuos immaturꝰ caducꝰ inutilis in ſynagoga fructus ante p̄ceſſit. vel quia immatura noſtra vita eſtin corꝑe: matura in reſurrectōne: ideo ꝓcul a nobis debemꝰ ſeculares ſolicitudines abdicare mordent aīm: mentēqꝫ adurāt: vt maturos fructꝰ culture diligētis poſſimꝰ adipiſci. hoc ergo ad mūdū reſurrectōem: alterū ad aīam corpꝰ refert̉ ſubdit̉Neqꝫ de rubo vindemiāt vuā. vel quia nemo peccatis fructu acquirit aīe ſue: que ſicut vua ꝓxima t̓riscorrūpit̉: in ſuꝑioribꝰ maturat̉. vel quia nemo pōtdominatōem carnis euadere: niſi quē chriſtus redemerit qui ſicut vua pepēdit in ligno./ BEDA. Uelſpinas rubū ſeculi curas pūctōes puto vicio: ficꝰ v̓o vuā nouā cōuerſatōnis in feruorē dilectōis. autē de ſpinis ficꝰ: neqꝫ vua de rubo colligitur: quia mens adhuc veteris homīs cōſuetudinedep̄ſſa ſimilare pōt: ſed fructꝰ noui hoīs ferre pōtSed ſciendū ſicut ferax palmes ſepi inuolutꝰ recūbit: portāſqꝫ fructu ſpina ſuū vſibꝰ ſeruat hūanis: ſic dicta vel acta malorū ſi quādo ꝓſunt bonis hoc ip̄i faciūt mali: ſed fit de illis dei cōſilio.CIRVL. Poſtqͣꝫ aūt on̄dit ex oꝑbꝰ pōt diſcerni homo bonꝰ malꝰ: ſicut ex fructibꝰ arbor: nuncidē oſtēdit aliud ſignū dicēs: Bonꝰ ho. de bo. theſau. cor. ſui. bo. ma. ho. de ma.. malū BEDAIdē eſt theſaurꝰ cordis quod radix eſt arboris. Quiergo in corde theſaurū patiētie ꝑfectiqꝫ hꝫ amoris:optimos fructus effundēs diligit inimicū: ceterafacit que ſupra edocuit. at qui theſaurū nequāⁱ corde ſeruat: cōtraria facit. IBASI. Uerbi etiā ꝯditiocor a quo ꝓceſſit manifeſtat: euidēter oſtendēs diſpoſitōem p̄cordiorū noſtrorū. vnde ſequit̉: Ex abūdātia enī cordis os loquit̉. CHRI. Naturalis .n.cōſequētia eſt vt intꝰ abudet neqͣtia: effluāt oretenus verba nequā. vnde audiueris hoīem inhoneſta ꝓferentē: tantā in eo putes latere maliciam:qͣꝫta v̓bis exprimit̉: ſꝫ cōiecta fontē riuo vberiorēBED. Per oris etiā locutōem dn̄s vniuerſa dictu vel factu vel cogitatu de corde ꝓferimꝰ īfinuat:moris enī eſt ſcripturarū verba rebꝰ ponere. Quid autē uocatis me dominedomine: facitiſ que dico? Omnis qui uenit ad me: audit ſermones meos: facit eos: oſtēdā uobiscui ſimilis ſit. Similis eſt hōi edificanti domū qui fodit ī altū: poſu

it fundamētū ſupra petraꝫ. Inūdatione aūt facta illiſum eſt flumē domui illi: potuit mouere. fdata enī erat ſupra petrā. Qui autēaudit facit ſimilis eſt hōi ediſicāti domū ſuā ſupra terrā ſine fuidamēto: in quaꝫ illiſus eſt fluuius. continuo cecidit: facta eſt ruinadomus illiꝰ magna.BEDA: Ne aliquis ſibi fruſtra blandiret̉ ex eo dictū eſt: Ex abūdātia cordis os loquit̉. qͣſi verbaſolū magis oꝑa veri chriſtiani querant̉: ꝯn̄terdn̄s adiūgit: Quid aūt vocatis me dn̄e dn̄e: faque dico? q. d. quid folia recte ꝯfeſſiōis vos germīare iectatis: qui nullos oꝑis boni fructus oſtēditisẜCIRIL. Cōuenit aūt ſoli ſup̄me oīm nature dominatiōis nomē res. ATHA. eſt ergoverbū homīs ſed dei oſtendētis ꝓpͥum ortū a patredn̄s enī eſt qui natꝰ eſt a ſolo dn̄o: timeas adualitatē: enī ẜm naturā ſeparant̉. FCIRLLQue aūt ſit vtilitas in mandatoꝝ obſeruatōe: qd̓uedānū accidere poſſit ex inobediētia oſtēdit ſubdēsOmnis qui ve. ad me: au. ſermo. meos: facit eosoſtēdaꝫ vobis cui ſil̓is ſit. Sil̓is eſt hōi edifi do. qfo. in altū: po. funda. ſupra petrā. BED. Petraaūt chriſtꝰ qui fodit in altū: qui preceptis hiiilitatis terrena omīa de cordibꝰ fideliū eruit: ne proptercommodū temꝑale ſeruiāt deo/ BASI. Poneaūt fundamentū ſupra petrā hoc ē inniti fidei chriſti: vt immobilis ꝑſeueret in aduerſis ſiue humatus ſiue diuinitꝰ accidāt. BEDA: Uel funda domꝰ ip̄a eſt intētio bone cōuerſatōnis: quectus verbi auditor in adimplēdis chriſti mādatꝭ fimiter inſerit 4AMBRO. Uel oīm fundamētū dcet eſſe virtutū: obediētiā celeſtiū p̄ceptorū: qꝛdomꝰ hec noſtra in ꝓfluuio voluptatū: notie ſpiritalis incurſu: imbre mūdano: heretcoꝝ poſſit nebuloſis diſputatōibꝰ ꝯmoueri. vn̄ ſInunda. au. fa. illi. ē flu. do. il. po. mouere.BED. Inūdatio tribꝰ modis fit: vel immūdoꝝ ſprituū: vel improborū hoīm: vel ip̄a mētis aut carnisinqͥetudine. qͣꝫtū ꝓpͥis viribꝰ hoīes fidūt: inclināt̉:qͣꝫtum v̓o inuictiſſime illi petre adherēt: etiā labefactari nequeūt CHRI. Oſtēdit etiā nobis dn̄snullā parit fides vtilitatē: ſi feda ſit ꝯuerſatio. rn̄ ſequit̉: Qui aūt au. non fa. ſil̓is eſt hōi edi. do. ſu. ſu.ter. ſine fundamēto. BEDA. Domꝰ diaboli mūd in maligno poſitꝰ eſt: quē ſuꝑ terrā edificat: qꝛ obſequētes ſibi de celis ad terrena detrahit. ſine fudamēto edificat: qꝛ peccatū fundamentū hꝫ ex ꝓpͥa ſubſiſtit: malū qͥppe ſine ſubſtātia eſt: qͥttn̄ qd̓cūqꝫ fit: in boni naͣ ꝯualeſcit. Quia v̓o a fudidr̄ fundamētū: poſſumꝰ etiā fundamētū fudo poſitū incōueniēt̉ acciꝑe: ſic̄ in puteo mergit. putei fundo retinet̉: ſic aīa corruēs: qͣſi in quodā fuoloco ꝯſiſtit: ſi ſe in aliqua peccati mēſura continei.Sed peccato in quo labit̉ pōt eſſe contenta: quotidie ad deteriora deicit̉: qͣſi in puteo ī quocecidit: fundū inuenit quo figat̉. Ingruete aut