Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. VI.

AcPRRI. Qui .n. ꝑcutiūt ꝓprias aīas: digni ſunt laz⁊ fletibꝰ maledictōibꝰ. Nihil .n. deteſtapiuiꝰeſt aīa maledicta: nec immūdiꝰ līgua que maledictōes offert. Homo es: aſpidū venena euomas:nec vertaris ī beluā. Eſt tibi datū os vt mordeas:ed vt alioꝝ vulnera ſanes. Inimicos aūt mādauitnobis annumerare gradui amicoꝝ. quorūcūqꝫ:ed p̄cipuoꝝ quibꝰ orare ſolemꝰ. vnde ſeqͥt̉: Orateequētibꝰ vos. Pleriqꝫ aūt ecōtra procūbētes:rōte ſuꝑ terrā ꝑcutiētes: manꝰ expādētes: nonſnis criminibꝰ orāt deū: ſed aduerſus īimicos qd̓ nihil aliud eſt qͣꝫ ſeip̄m trāſfodere. ꝓhibuit ꝯtramicos orare: p̄caris vt te maledicētē inimicis exaudiat: quō poſſibile eſt audiri qn̄ ꝓuocas; exauditurū verberādo inimicū corā rege: ſi manibus:verbis tamē. Quid facis? ſtas vt veniā impetresoctōꝝ: imples os amaritudine. Mitigationū ēiijs orōis gemitꝰ: furoris. TED. Sꝫ meritonouet̉: quō in ꝓphetis inueniūt̉ multe imp̄cationes aduerſus inimicos? Ubi vidēdū eſt: qꝛ ꝓpheteꝑimp̄catōem quid eēt futurū cecinerūt: optātisvoto: ſed ſpm̄ p̄uidētis/ CIRIL. Uetꝰ aūt lexdabat offendere alios: vel ſi pͥus fuerimꝰ leſi:vltra ꝓportōes ledētiū iras ꝓtēdere. ſed ꝑfectio legꝭin chriſto eſt in ſuis mādatis. vnde ſequit̉: Et teꝑcuſſerit in maxillā: p̄be ei altera/ CIRYL. Naꝫ medici calce feriunt̉ ab inſanis: tūc maxīe miſeret̉ eis: accīgūt ſe ad eoꝝ remedia. Tu quoqꝫ ſil̓eꝫhabeas ꝯiecturā erga ꝑſequētes. Ip̄i nāqꝫ ſunt quip̄cipue infirmant̉: nec pͥus deſiſtamꝰ qͣꝫ totā amaritudinē euomuerīt: tūc vberes grās aget tibi: ip̄edeꝰ te coronabit: eo frēm tuū a peſſima egritudīeiberaſtiBEDA:. Fere aūt cūcti ꝯͣ hoc mādatūlimꝰ: p̄ẜtim potētes vel pͥncipes: ſolū ſi paſſirint cōtumelias: ſed ⁊ſi p̄ſtita eis ſit reuerētiaaduerſarios reputātes quicūqꝫ eos minus reueritiſunt qͣꝫ ſe reputauerīt dignos. Eſt aūt magna infamia pͥncipis eſſe ꝓmptū ad vindictā: qualiteraliū docebit nil mali malo repēdere: qui nocentibuere ſatagitꝟCIRVL. Uult autē dn̄s inſuꝑſe cōtēptorē reru. vnde ſequit̉: Et ab eo aufert tiētū: etiā tunicā noli ꝓhibere. Hec eſt .n. v̓tue omnino auerſa eſt a paſſione cupiditatis diuitiarū. Decet .n. qui piꝰ ē: obliuiſci maloꝝubꝰ caros amicos iuuamꝰ ꝑſequētibꝰ cōfeRI. aūt dixit: Fer humil̓r iniuriāpetu: ſed ꝓcedas ſapientiā: vlteriꝰ te diſpoiſas ad patiēdū que ille cupiat facere: ſuꝑās inſolēlia eiꝰ vbertate prudēti: vt habito pudore ī excellētiatiētia tua diſcebat. Sed dicet aliqͥs: Quō pōtieri videris deū factū hoīem tot paſſum te: adpūc queris dubitas: quō poſſibile ſit neqͥtijs igͦſcefe ꝯruorū: qͥs tale paſſuſ ē qͣle dn̄s tuꝰ ligaret̉: flabellaret̉: ſputa ꝑferēſ: mortē patiēs? vn̄ ſeqͥt̉: aūtpeleti te tribue. AVGV. dicit oīa petēti: ſꝫ vtſa des qd̓ iuſte honeſte potes .i. qd̓ nec tibi nec alteri noceat qͣꝫtū ſciri aut credi ab hoīe pōt: cui iuaueris qd̓ petit: iudicāda eſt iuſticia: aliqn̄haliqͥd tribuēs: petētē iniuſta correxeris.CRRl̓. I tamē peccamꝰ modicū: ſoluꝫnſoni dado potētibꝰ: ſꝫ eos increpādo. Cur inquitplaborat: cur ocioſus alit̓ dic mihi tu laborādo

poſſides: ſꝫ ⁊ſi laboras: ad laboras vt vituꝑes aliūꝓpter vnicū panē tunicā appellās cupidū t̓buasnec cōuitieris. Cur nec tu miſereris: volētibꝰ difſuades? Si cūctis indrn̄ter erogauerimꝰ: ſemꝑ miſerebimur. Quia .n. abrā cunctos recipiebat: recepitangelos. Nam ſi homicida ſit p̄do: nōne tibi dignꝰ videt̉ panis hn̄di. igit̉ ſimꝰ ſeueri alioꝝ cēſores: ne nos quoqꝫ exqͥſite iudicemur. Seqͥt̉: Et aufert que tua ſunt: ne repetas/ CHRY. A deo ꝑcipimꝰ omīa: qd̓ aūt dicimꝰ meum tuū: nuda tm̄ ſuntverba. ſi nāqꝫ domū tuā aſſeris: emiſiſti v̓bū carensſubſiſtētia rei: aer ſolū cemētū creatorꝭ ſūt.Tu etiā ip̄e qui domū deſtruxiſti: ſed ⁊ſi tuꝰ ſit vſusdubitat̉: ſolū ꝓpt̓ mortē: ſed etiā ꝓpt̓ reꝝ euētusaīa tua poſſidet̉ a te: quo pacto tue reputabūt̉opes? Uult aūt deꝰ tua fore: tibi frībus creditaſunt. fiēt aūt tua: ſi alijs diſpēſaueris. Sin v̓o tibiaffluēter expēderis: ſunt tua facta ſunt aliena.Sꝫ ꝑꝑ nefandā opū cupidinē hoīes in curijs conrixant̉: ꝯͣ qd̓ chriſtꝰ ait: Et aufert tua ſunt: ne r̄petas. AVGV. de ver. do. in. Qd̓ de veſte: domofundo: iumēto: gnaͣl̓r pecunia dicit. auteꝫchriſtianū oꝫ ſic poſſidere ſeruū quō equū aūt argē. ſeruꝰ ſi honeſtiꝰ a te regeret̉: qͣꝫ ab illo qui tibicupit auferre: neſcio vtrū qͥſqͣꝫ dicere audeat euꝫ debere ꝯtēni CHRI. Eſt aūt nobis inſita lex naͣlis quā dinoſcimꝰ qͥd ſit virtꝰ vitiū. vnde ſeqͥt̉: Etut vul. vt fa. vo. ho. vos fa. il. ſil̓r. ait: Quecūqꝫ vultis vt faciāt: nec vos faciatis. enī due ſintvie que ducūt ad virtutē .ſ. abſtinētia mali: oꝑatioboni: hāc ponit iſtā illā ſignificās: ſiqͥdeꝫ dixiſſet: Ut ſitis hoīes: diligite beſtias: eſſet mandatūdifficile. ſi v̓o hoīes diligere iuſſit: ad qd̓ naͣlis monitio eſt: quā difficultatē res cōtinet: quā leoneslupi ſeruāt; in quibꝰ naͣlis cognatio amicitiā cogitOſtēdit̉ igit̉ chriſtꝰ nihil ſtatuit noſtrā trāſcēdēsnaͣm: ſed quod dudū inſeruit cōſciētie noſtre: docꝫvt propͥa volūtas pro lege ſit tibi: vt ſi vis bene tibi:bene facias alij: ſi vis vt alius tui miſereatur: proximi miſerere. Etſi diligitis eoſ qui uoſ diligūt uob̓ eſt gr̄a? pctōres diligētes ſe diligūt. Etſi bn̄feceritis hiſeuob̓ bn̄faciūt: que nob̓ eſt gr̄a? Siꝗdem pctōres hoc faciūt. Et ſi mutuū dederitis his a ꝗbꝰ ſꝑatiſ reciꝑe gr̄a eſt uob̓? Naꝫ pctōres pctōribꝰ fenerāt̉ ut recipiāt eqͣlia. Uerūtn̄ diligite inimicos urōs: bn̄facite: mutuū date: nihil inde ſperātes: erit merces ur̄a ml̓ta: eritis filijaltiſſimi: qꝛ ip̄e benignꝰ ē ſuꝑ ingͣtoſ maloſ. Eſtote ergo miſericordesſicut pater ueſter miſericors ē.CHRI. Dixerat dn̄s diligēdos eſſe inimicos: neaūt putares hypbolice eſſe dictū: eſtimās ſolum ad