Lucas
habetis ꝯſolatōem ueſtrā. Ue uol̓ꝗ ſaturati eſtis: qꝛ eſurietis. Ue uobis qui ridetis nunc: qꝛ lugebitis ⁊flebitis. Ue cū bn̄dixerint uob̓ oēshomīes: Scd̓m hec enim faciebantprophetis patres eorū.CIRVL. Predicto ꝙ pauꝑtas ꝓpter deū cauſaſit cuiuſlibet boni: ⁊ ꝙ eſurire ⁊ flere non vacabitmercede ſanctorū: trāſfert ſermonē ad oppoſita: etīnuit ip̄a damnatōis ⁊ ſupplicij fore materiā. vndedicit̉: Uerūtamē ve vobis diuitibꝰ qui ha. ꝯſo. vrāmCHRV. Hec enī dictio ve: ſemꝑ in ſcpͥturis dicit̉his qui nō poſſunt euadere a futuro ſupplicio.AMBRO. Licꝫ auteꝫ pecuniarijs copijs multaſunt lenocinia delictorꝝ: pleraqꝫ tn̄ ſunt incentiuavirtutū. qͣꝫqͣꝫ virtꝰ ſubſidia nō reqͥrat: et cōmēdatiorſit collatio pauꝑis: qͣꝫ diuitis liberalitas: tn̄ nō eosq̇ hēant diuitias: ſed eis qͥ vti his neſciāt: ſnīe celeſtꝭaucͣte ꝯdēnat. Nā vt ille pauꝑ laudabilior ē qͥ ꝓmpto largit̉ affectu: ita criminoſior diues eſt: qͥ de eocōferre grām deo debuit qd̓ accepit: nec cēſum adcōem vſum datū ſine vſu abſcōdere. Nō cēſus igit̉ſed affectꝰ in crimīe eſt. Et qͣꝫqͣꝫ nulla pena grauiorſit qͣꝫ ſucceſſorū ꝓfutura cōpēdijs anxio timore ẜuare: tn̄ qm̄ auaritie deſideria ꝯgerēdi qͣdā voluptatepaſcūt̉: qͥ cōſolatōem vite pn̄tis habuerūt: remuneratōem ꝑpetuā ꝑdiderūt. Poſſumꝰ tn̄ hic diuitē intelligere populū indeoꝝ vel hereticos vel certe phariſeos: qui vbertate v̓borū ⁊ quodā ambitioſe facudie prīmonio delectati: ſimplicitatē vere fidei ſupergreſſi: theſauros inutiles cōdiderūt. Seqͥt̉: Ue vo. qͥſatu. eſtꝭ: qꝛ eſurietꝭ. BED. Diues ille purpuratꝰ ſaturabat̉ epulās quotidie ſplēdide: ſed dirū ve ſuſtīebat eſuries: qn̄ de lazari quē deſpexerat digito guttā aq̄ q̄rebat/ B AS I. Qd̓ autē neceſſaria ſit abſtinētie rō palā eſt ex eo ꝙ apl̓s eā inter fructꝰ ſpiritꝰenumerauit. Subiectio .n. corporis ꝑ nihil aliud ſicobtinet̉: ſicut ꝑ abſtinētiā qͣ ſicut quodā freno decet cōpeſcere iuuētutis feruorē. Eſt igit̉ abſtinentiainterēptio crimīs: amotio paſſionū: vite ſpiritalisinitiū: obtūdēs in ſe illecebraꝝ aculeū. Ne aūt coīcidētia fiat cū inimicis dei: docet accipi quodlibꝫ eūexigit tp̄s: ad oſtēdēdū ꝙ mūdis omīa mūda. Procedēdo quidē ad neceſſaria vite: abſtinēdo aūt oīoab his que faciūt ad voluptatē. Attamē nec eandēhorā ſibi cūctis ſancire poſſibile: nec modū nec mēſurā. Sit aūt cōmunis intētio nō expectare repletionē. Replere nāqꝫ vētrē: ip̄m quoqꝫ corpꝰ inutile facit erga ꝓpͥas oꝑatiōes: ſomnolētū ⁊ ad nocumētadiſpoſitū. BED. Aliter: ſi beati ſunt illi qui iuſticieſemꝑ eſuriūt oꝑa: infelices ecōtra eſtimādi ſunt: qͥ ſibi in deſiderijs placētes nullā viri boni famē patiūtur. Seqͥt̉: Ue vo. qui ride. nūc: qꝛ luge. ⁊ flebitis.BASI. Cū dn̄s ridēteſ nūc arguat: palā ē ꝙ nūqͣꝫerit fideli tp̄s riſus: ⁊ p̄cipue in tāta multitudīe eoꝝqui in pctō moriūt̉: ꝓ quibꝰ oportet lugere. Superfluꝰ aūt riſuſ eſt īmoderātie ſignū ⁊ effrenis aīe motus: ſed vſqꝫ ad vultꝰ iocūditatē expͥmere paſſioneꝫanime nō decet. CHRY. Dic aūt mihi: cur ꝯcute
ris ⁊ defluis qui debes aſſiſtere terribili iudicio. eponere rōeꝫ de omnibꝰ ſic oꝑatis. BEDA pv̓o ip̄a peccati nutrix adulatio: ſicut oleū flāmisin culpa ardētibꝰ ſolita eſt miniſtrare fomētū ſubdit: Ue cū bene. vo. om. hoīeſ CHRl̓. Nō aūttrariū eſt quod h̓ dr̄ ei quod alibi dn̄s dicit. Lucat lux veſtra corā hōibuſ. vt .ſ. manifeſtemꝰ pn̄ad gl̓iam dei: nō ad ꝓpͥam. Pernicioſum enī qͥdinanis gl̓ia: ⁊ inde ſumit ortū iniqͥtas atqꝫ deiperatio: ⁊ mat̓ maloꝝ auaricia. ꝙ ſi viā queris diueriab hoc: dirigas aſpectū ſemꝑ ad deū: ⁊ eſto cōtenea que apud eū eſt gl̓ia. nā ſi in qͣlibet facultate poctiores eligere oportꝫ in arbitros: quō v̓tutis experimētū pluribꝰ credis? nō aūt illi qui pͦ oībꝰ eā nomo⁊ dare ⁊ coronare poteſt: a quo ſi gl̓iam cupis: vitalaudē humanā. De nullo .n. alio magis ꝯſueuimusadmirari: qͣꝫ ge reſpuēte gl̓iam. ꝙ ſi nos ml̓tomdn̄s oīm. Deinde illud cōſideres: ꝙ hoīm gl̓ia q̄leriter deficit: qꝛ ꝑ curſum tꝑis obliuiōi tradūt̉. aquit̉: Scd̓m hec facie. ꝓphe. pa. eoꝝ BED. Pedo ꝓphete ſignificāt̉: eo ꝙ ad captādū vulgi fauorē futura p̄loqui conēt̉. Itaqꝫ dn̄s in mōte btīnes ſolūmodo ꝓboꝝ: in cāpo v̓o etiā ve deſcribit reproboꝝ: qꝛ rudes adhuc auditores neceſſe ē t̓roribꝰad bona cōpelli: ꝑfectos aūt ſatis ē pͥmijs inuitariAMB. Et attēde ꝙ mattheꝰ p̄mijs ad v̓tutē ⁊ fidppl̓os ꝓuocauit: h̓ aūt etiā a crimībꝰ atqꝫ pctīs futuroꝝ ſupplicioꝝ denūtiatōe deterruit.Sed uob̓ dico ꝗ auditis: Diligite inimicos uros: bn̄ facite his quiuoſ oderūt. Gn̄dicite meledicētibꝰuob̓: ⁊ orate ꝓ calūniatibꝰ uos. Etqui te ꝑcutit ī maxillā: p̄be ⁊ altera⁊ ab eo qui aufert tibi ueſtimētū: ettunicā noli ꝓhibere. Oī aūt petentite retribue: ⁊ qui aufert q̄ tua ſunt:ne repetas. Et ꝓut uultiſ ut faciantuob̓ hoīeſ: ⁊ uoſ facite ill̓ ſimilit̓.BED. Quia dixerat ſupra qͥd ab īimici pati poſſent: nūc qͣl̓r cū eiſdē inimicis agere debeāt: oſtēditdicēs: Sꝫ vo. di. qͥ auditꝭ. VAMB. Nō ocioſe plurmorū factoꝝ celeſtiū enumeratōe ꝓgreſſus: ad hūclocū ſeriꝰ venit: vt ppl̓s diuinis miracul̓ roboraturvltra legis tramitē v̓tutū veſtigijs ꝓgredi edocerDeniqꝫ inter tria maxīa ſpē: fidē: ⁊ charitatē: maleē charitas q̄ ordinat̉ cū dr̄. Dili. ini. vros/ BAdInimici qͥdē ꝓpͥu ē obeē ⁊ inſidiari. Oīs igcūqꝫ nocet alicui dr̄ īimicꝰ 7CIRIL. Cōueniēſ aerat hmōi ꝯuerſatio doctoribꝰ ſcīs qͥ p̄dicaturi ervbiqꝫ t̓raꝝ ſalutarē ẜmonē: quos ſi ꝯtīgeret velle feciꝑe de ꝑſeq̄ntibꝰ vīdictā: omiſiſſēt eos ad cogninē v̓itatꝭ vocare/ CHRV Nō āt dic̄. Reodo hͦas: ſꝫ Diligas: neqꝫ ſimpl̓r mādauit difacere. vn̄ ſeqͥt̉: Bn̄ faci. his qͥ ode. vos/ B AdI.rū qꝛ hō ex corꝑe ꝯſiſtit ⁊ aīa: ẜm aīaꝫ qͥdē bn̄mꝰ hmōi arguētes ⁊ ꝯmonētes eos: ⁊ oīo adonē manuducētes: ẜm corpꝰ aūt bene faciētes eleneceſſarijs victui. Seqͥt̉: Bn̄dicite maledicē. robis