Ca. VI.
ab facultatē. vn̄ ſeqt̉. Dicebat. Btī pauꝑes Y CIxvj. In euāgeᵈ qͥdē qd̓ ē ſꝫ mattheū btos fieri dies ſpū: vt ītelligamꝰ eſſe pauperem ſpiritupnte intellectū modeſtū ⁊ quodāmodo remiſſum.capicit ſaluator Diſcite a me: qꝛ mitis ſum ⁊ hūiliscorde Hic aūt beatos aſſerit pauꝑes nō addito ſpūes appellās diuitias ꝯtēnētes. decebat eniꝫ vtci ꝑnūciaturi eēnt ſalutiferi euāgelij dogma: mētēno gererēt cupidā: ſed ꝓmptū affectū haberēt ergamaiora ¶ BASI. Nō aūt oīs quē pauꝑtas p̄mit bearꝰeſt: ſꝫ qui chriſti p̄ceptū mūdanis p̄tulerit opibꝰ.plures enī pauꝑes ſunt in ſubſtātia: auariſſimi tn̄em affectū: quos nō ſoluat pauꝑtaſ: ſꝫ affectꝰ dānatNibil .n. inuolūtariorū beatificabile eſt: eo ꝙ omīsrirtꝰ libero deſignat̉ arbitrio. Beatꝰ gͦ pauꝑ: qͣſi xp̄ipiſcipulꝰ qͥ ꝓ nobis pauꝑtatē ſuſtinuit. nā ipſe dn̄slibet opꝰ impleuit: qd̓ ad btītudinē ducit ſe p̄bēſexēplar diſcētib. EXSE. Sed cū celeſte regnū inmultis gradibꝰ bonoꝝ ꝯſideret̉: pͥmꝰ gradꝰ ſcādētiuꝫeſt eoꝝ qui diuino intuitu colūt pauꝑtatē: tales autfecit eos qͥ pͥmo facti ſunt eiꝰ diſcipuli. Ob hͦ in eoꝝſona dicit: Quia vr̄ꝫ ē regnū dei. qͣſi demōſtratiuehoc ꝓferēs ad pn̄tes ad quos etiā oculos eleuauit.CIRIL Poſtqͣꝫ igit̉ mādauit pauꝑtatē colere: eauūt̉ inopiā: coronat honoribꝰ. Cōtīgit autpauptatē colentes neceſſarioꝝ incurrere defectu: ⁊vix acqͥrere victū: iccirco nō finit diſcipulos puſillanes ſuꝑ hoc fieri dicēs: Beati qͥ nūc eſuritis .i. btīqͥ caſtigatis corpꝰ vr̄m: ⁊ ẜuituti ſubicitis: qͥ in fame⁊ ſiti v̓bo oꝑā datis: qꝛ celeſtiū tūc gaudioꝝ hēbitisvbertate ꝑfrui. GRE. niſenꝰ: Altiꝰ aūt ſiue ẜm ſenſibilē eſcā diuerſificat̉ ꝑticipantiū appetitꝰ ad comeſtibiliū ſpēs: ſic ⁊ ī cibo aīe: ab his quidē opinabileab his aūt appetit̉ qd̓ natural̓r eſt bonū. vn̄ hic ẜmmattheū beatificāt̉: qͥ iuſticiā loco cibi ⁊ potꝰ reputāt. nō inqͣꝫ ꝑticularē: ſed vl̓em virtutē quā qͥ eſuritbeatificādū dicit BED. Aꝑtiſſime nos inſtruensqͣꝫ nos ſatꝭ iuſtos eſtimare debere: ſꝫ quotidianūiuſticie ſemꝑ amare ꝓfectū: ad cuiꝰ ꝑfectā ſaturitatēnō in hͦ ſcl̓o ſꝫ in futuro poſſumꝰ ꝑuenire pſalmiſtaon̄dit dicēs: Satiabor cū manifeſtabit̉ gl̓ia tua. vn̄ſeqt̉.: Quia ſaturabimi. GRE. Auidis .n. iuſticie defideratoꝝ copiā ſpōdet. Nihil .n. eoꝝ q̄ ẜmᶠ voluptatē in vita q̄rant̉ ſatiat inqͥrētes. Solū aūt v̓tutiſ ſtudiū ſubſeqͥt̉ pͥmiū qd̓ indeficiēs gaudiū inſerit aīe.TRIL. Conſeqͣt̉ aūt inopiā nō ſolū defectꝰ rerūad delectatōes faciētiū: ſꝫ etiā dep̄ſſus vultꝰ ꝑꝑ meſticiā. vn̄ ſeqͥt̉: Bt ī qͥ nūc fletis. Beatificat flētes: nōeos qͥ ſimpl̓r ab oculis lachrymas emittūt. Cōe enīeſt hͦ tā fidelibꝰ qͣꝫ infidelibꝰ ſi quod triſtiū accidat.Dagis aūt illos beatos aſſerit: qͥ leuē vitā ⁊ implicita carnalibꝰ voluptatibꝰ deditā vitāt: refutātes deſtias ⁊ pene lachrymātes ꝓpt̓ odiū mūdanorum.CHRY. Magnū qͥd v̓o ẜm deū triſticia ē: ⁊ impetrat ei pnīam in ſalutē. vn̄ paulꝰ cū nō hrēt ſuos defectꝰ flere: ꝓ aliēis lugebat: tal̓ luctꝰ ē alacritatꝭ maͣmn̄ ſeqͥt̉: Quia ridetis. Etenī ſi nihil ꝓſumꝰ his ꝓ qͥbꝰnemꝰ: tn̄ ꝓficimꝰ nobiſmetip̄is: nā qͥ ſic aliena defletnitomagis nō p̄teribit inflebil̓r ſua delicta. Magꝭaūt nec facile labet̉ in ſcelꝰ: nō diſſoluamur in hacbreni vita: ne ſuſpiremꝰ in infinita. Nō q̄ramꝰ deletias a qͥbꝰ manat luctꝰ ⁊ dolor nimiꝰ: ſed triſtemur
triſticia q̄ germinat veniā. Eſt etiā dn̄m ſepiꝰ reꝑirelugētē: ridētē neqͣqͣꝫ υBASI. Promittit aūt flētibꝰriſū: nō qͥdē emiſſū ꝑ maͣdibulas ſonū: ſꝫ merā ⁊ īꝑmixtā cuilibꝫ t̓ſticie alacritate/ BE. Qui gͦ ꝑꝑ diuitias heditatꝭ chriſti: ꝑꝑ panē vite et̓ne: ꝑꝑ ſpē celeſtiū gaudioꝝ: fletꝰ: eſuriē: pauꝑtatēqꝫ pati deſideratbeatꝰ eſt. Multo aūt beatior qͥ has v̓tutes inter aduerſa ſeruare nō trepidat. vn̄ ſequit̉: Beati eri. cumvos ode. hoīes. Lꝫ .n. hoīes odiāt corde nephādo: dilectū cor chriſto ledere nequeūt. Sequit̉: Et cū ſepara. vos: ſeꝑarēt ⁊ a ſynagoga expellūt. chriſtꝰ īuenit⁊ ꝯfirmat. Sequit̉: Et exprobrauerīt. exprobrēt nomē crucifixi. Ip̄e cōmortuos ſibi correſuſcitat: ⁊ cōſedere facit in celeſtibꝰ. Sequit̉: Et eiece. no. veſtrūtanqͣꝫ malū. vbi nomē chriſtianoꝝ ſignificat qͦ a gētilibꝰ iudeiſqꝫ ſepiſſime qͣꝫtū ad ip̄os mēorie abraſuꝫ⁊ ab hōibꝰ eſt abiectu: nulla exn̄te cā odij: niſi ꝓpterfiliū hoīs qui .ſ. credētes nomē chriſti: ſuū cognomēfacere voluerūt. Docet gͦ eos ab hōibꝰ inſectādos: ſꝫvltra hoīes eſſe beandos. vn̄ ſequit̉: Gau. in il. die etexul. ec .n. mer. ve. ml̓. eſt in celo. ¶CHRI. Multuꝫ⁊ paucū mēſurat̉ dignitate ꝓferētis. Queramꝰ igit̉qͥs ml̓tā ꝓmiſit mercedē: ſiqͥdē ꝓph̓a vel apl̓s veluthō paucū eſſe ml̓tū exiſtimauit. nūc aūt dn̄s qͥ poſſidet pennes theſauros: opes q̄ quēlibꝫ intellectu trāſcēdūt: ml̓tā pollicitꝰ eſt mercede̓. BASI. Nurſusmagnū aliqn̄ abſolutā hꝫ intētōeꝫ: ſic̄ magnū ē celū⁊ magna ē t̓ra: aliqn̄ v̓o ad aliqͥd hꝫ relatiōeꝫ: vt magnꝰ equꝰ: ⁊ bos in ꝯꝑatōe ſil̓iū. ſic arbitror ml̓tā fore mercedē repoſitā patiētibꝰ obprobria ꝑꝑ chriſtū:nō tāqͣꝫ ꝯꝑatā ad ea q̄ penes nos ſūt: ſꝫ in ſe multaꝫexn̄tē ⁊ tāqͣꝫ a deo donatā DAMA. Illa etiaꝫ q̄mēſurari vel nūerari pn̄t: tminate ingerūt̉. qd̓ āt exqͣdā excellētia oēm trāſcēdit mēſurā ⁊ nūeꝝ: indetminate dr̄ magnū ⁊ ml̓tu: puta qn̄ dicimꝰ ml̓tā eſſedei mīaꝫ. ¶EVSE. Deīde muniēs diſcipl̓os ad pugnā aduerſarioꝝ quā paſſuri erāt ꝑ totū orbē p̄dicātes ſubdit. Scd̓m hͨ .n. facie. ꝓ. pa. eorū AMB.Quia ꝓph̓as iudei vſqꝫ ad mortē corꝑis ꝑſecuti ſūtBEQQuia vera dicētes ſolēt ꝑſecutōeꝫ pati: nectn̄ iō ꝓph̓e antiqͥ tīore ꝑſecutōis a v̓itatꝭ p̄dicatōnedefecerūt/ EVSE. Hoc aūt dicebat muniēs diſciulos ad pugnā aduerſarioꝝ: p̄dicātes ꝑ totū orbē.VAMB. In hͦ gͦ qd̓ dicit: Btī pauꝑes. habes tꝑātiāq̄ te a pͣctō abſtinet: ſeculū calcat: illecebroſa n̄ q̄ritBtī qͥ eſuritꝭ: habes iuſticiā. qͥ .n. eſurit: eſuriēti ꝯpatit̉: cōpatiēdo largit̉: largiendo fit iuſtꝰ: qꝛ iuſticiaeiꝰ manet in eternū. Btī qͥ nūc fletis. hēs prudētiā:cuiꝰ eſt flere quotidiana: ⁊ ea qͥ eterna ſunt querereBtī eritis cū vos oderīt hoīes. hēs fortitudinē: ſedeā q̄ nō odiū meret̉ ex crimīe: ſꝫ ꝑfectiōem patiat̉ exfide. Sic .n. ad paſſiōis ꝑuenit̉ coronā: ſi grām hoīmnegligas: diuinā ſeqͣrꝭ. gͦ tēꝑātia cordis hꝫ mūdiciaꝫiuſticia pacē: mīam prudētia: māſuetudinē fortitudo. Cōnexe ſibi ſunt ⁊ cōcathenate v̓tutes: vt qͥ vnāhꝫ: pl̓es hr̄e videat̉. ⁊ ſanctꝭ vna cōpetit virtꝰ: ſꝫ eiusque fuerit vberior eſt p̄miū. Quāta hoſpitalitas ī abraam: qͣꝫta humilitas? ſed quia fide p̄ſtitit: fidei p̄ceteris meruit pͥncipatū. Ergo vnicuiqꝫ plura p̄miaquia plurima incētiua virtutū: ſed quo in aliqͦ merito copioſius: hoc etiā in p̄mio redudātius:¶ Uerūtamē ue nob̓ diuitibus qui