Lucas

RyL. Attēde aūt maximā euāgeliſte ſedulitatē. nōſolū dicit electos fuiſſe ſacros apoſtolos: īmo noīatim eos enumerat: ne quiſqͣꝫ audeat alios īſcribereapoſtolorū catalogo. Simonē quē cognomīauitpetrū: ⁊ andreā fratrē ei 7BEDA:. Nō mō primūeū cognomīauit: ſed lōge pͥus cum ab andrea adducto dicit̉: Tu vocaberis cephas: qd̓ īterp̄tatur petrꝰSꝫ volēs lucaſ noīa apoſtoloꝝ enumerare: cū neceſſe hr̄et petrū dicere: breuit̓ voluit īnuere: ꝙ n̄ hͦ āteacognoīaret̉: ſꝫ ita dn̄s cognoīauerit/ EVSE. Secūda āt ꝯbīatio ē iacobi ⁊ ioh̓is. vn̄ ſeqͥt̉: Iacobū ⁊Iohānē. ābos .ſ. filios zebedei: qͥ ēt piſcatores fuerūtPꝰ hos āt dicit: Philippū ⁊ bartholomeū. Philippū dicit iohānes fuiſſe de bethſayda: cōciuē andree⁊ petri. ip̄e quoqꝫ bartholomeꝰ vir ſimplex ⁊ experſciētie mūdane ⁊ amaritudīs. Mattheꝰ v̓o ex his qͥpͥus cēſus exigebāt vocatus ē. de quo ſubdit: Mattheū ⁊ thomā. BEDA: Mattheꝰ cōpari ſuo thome ī ordīe: hūilitatꝭ cā ſe ſupponit: cū a ceteris euāgeliſtis p̄latꝰ ſit. Seqͥt̉: Iacobū alphei ⁊ ſimonem qͥvocat̉ zelotes. GI Q Quia .ſ. fuit de chana galileeqͥ īterp̄tat̉ zelꝰ: qd̓ addit̉ ad differētiā ſimōis petri.Seqͥt̉: Iudā iacobi ⁊ iudā ſcarioth qͥ fuit ꝓditor.AVG. de cō. euā. In noīe iude iacobi lucas videt̉diſcrepare a Mattheo qͥ eū thadeū appellat/ Sedqͥs vnqͣꝫ ꝓhibuit duobꝰ vel tribꝰ noībꝰ vnū hoīemvocari? Eligit̉ āt iudas ꝓditor n̄ ꝑ īprudētiā: ſꝫ ꝑ ꝓuidētiā: ſuſceꝑat qͥdē hoīs fragilitatē: ⁊ iō nec has ꝑtes recuſauit īfirmitatis hūane. voluit ab apl̓o ſuotradi: vt tu a ſocio ꝓditꝰ moderate feras: tuū erraſſe iudiciū ꝑiſſe bn̄ficiū. BEDA: Myſtice āt mōsī quo apl̓os elegit: altitudinē deſignat iuſticie: qͣ inſtituēdi erāt ⁊ eā predicaturi: ſic ⁊ lex in mōte datafuitꝭ CIRVL. Qd̓ ſi libet īterp̄tationē apl̓icoꝝ nominū ſcire: ſcito ꝙ petrꝰ dr̄ diſſoluēs vel agnoſcēs:andeas decora potētia vel rn̄dēs: iacobꝰ āt ſupplātator doloris: ioh̓es dn̄i gr̄a: mattheꝰ donatꝰ: philipus os magnū vel orificiū lāpadis: bartholomeꝰ filiꝰ aqͣs ſuſpēdētis: thomas abyſſꝰ vl̓ geminꝰ: iacobꝰalphei ſupplātator greſſꝰ vite: Iudas confeſſio: ⁊ ſimon obediētia.Et deſcēdēs cū illis ſtetit ī lococapeſtri: ⁊ turba diſcipuloꝝ eiꝰ ⁊ ml̓titudo copioſa plebis ab oī iudea ⁊hieruſalē: ⁊ maritima: ⁊ tyri: ⁊ ſidonis: ꝗ uenerāt ut audirēt etiā eū: ⁊ſanarent̉ a lāguoribꝰ ſuis. Et ꝗ uexabāt̉ a ſpiritibꝰ īmūdis curabant̉.Et oīs turba querebāt eū tangere:qꝛ uirtꝰ d̓ illo exibat: ⁊ ſanabat oēs.CIRVL. Celebrata ordīatiōe apl̓orꝝ: pluribꝰ ꝯgregatis ⁊ d̓ regiōe iudeoꝝ: necnō a maritīa tyri ⁊ ſidonis qͥ erāt idolatre: ꝯſtituit eos totiꝰ orbis doctoreſ:vtpote qͥ euocarēt iudeos a legis ſeruitute: cultoresāt demonū ab errore gētili ad v̓itatis cognitioneꝫ.vn̄ dr̄: Et deſcē. de mō. cū il. ſte. ī lo. cam. ⁊ tur. diſci.⁊ mul. copi. ple. ab oī in. ⁊ hieruſalē ⁊ maritima.V BED A: Nō a ꝓximo mari galilee maritimā di-

cit: qꝛ hͦ nō miraculi loco poneret̉: ſꝫ a mari macognomīat̉: ī quo etiā tyrꝰ ⁊ ſidon cōprehēdi poterāt. de qͥbus ſequit̉: Et tyri ⁊ ſidonis. Que qꝛ ciuitates gentiū ſūt: cōſulte nomīatim ponunt̉: vt quātaſit fama virtuſqꝫ ſaluatoris ītimet̉: q̄ externas quosad ſanitatē doctrināqꝫ capeſſendā ciuitates acceroſat. vn̄ ſequit̉: Qui venerāt vt audirēt ēū VIHoc ē ad animarū medelā vt ſanarent̉ a lagſuis: hͦ ē ad medelā eorū corporū. CIRLL Doſteqͣꝫ aūt ſacerdos publicauit apoſtolos: plurima ardua fecit miracula: vt qͥ cōuenerāt iudei ⁊ gentiles.ſcirēt eos decoratos eſſe a chriſto dignitate apoſtolatus: ⁊ ꝙ ipſe nō erat ſicut vnꝰ alioꝝ hoīm: magisaūt deꝰ: vt verbū īcarnatū. vn̄ ſequit̉. Et oīs turba q̄rebat eū tan. qꝛ vir. de illo exi. ⁊ ſana. oēs. Neqꝫ n̄alienā virtutē accipiebat chriſtꝰ: ſꝫ cū naturalit̓ eſſꝫꝰ: ꝓpriā virtutē ſuꝑ īfirmos emittēs ſanabat oēſ.A MB. Aduerte aūt oīa diligēter: qūo ⁊ cū apoſtolis aſcēdat ac deſcēdat ad turbas: qūo eū turbaſequit̉ ad excelſa. deniqꝫ vbi deſcēdit īuenit īfirmoin excelſis enī īfirmi eē nō poſſūt 7BEDA. Rahͦ quoqꝫ vſpiā vel turbas dn̄m ad altiora ſequi: vquempiā debilē īuenies ī mōte curari: ſed exbre libidinū: accēſaqꝫ ſcientie luce pedētētim quead culmē ſubire virtutū. Turba aūt que dn̄m tare potuit: ſpūs illius virtute ſanat̉ vt ſupra leproſusdn̄o tangēte mūdat̉. Cactꝰ ergo ſaluatoris: opꝰ ē ſalutis: quē tāgere ē fideliter ī eu credere: a quo tangieſt ęius munere ſanari.¶ Et ip̄e eleuatis ocul̓ ī diſcipulosſuoſ dicebat: Btī pauꝑeſ: qꝛ ueſtrūē regnū dei. Btī ꝗ nūc eſuritis: qm̄ſaturabimi. Btī ꝗ nunc fletis: qꝛ ridebitis. Utī eſtis cū uos oderit homīes: ⁊ cum ſeꝑauerit uos ⁊ exprobrauerit: ⁊ eiecerīt nomē ueſtruꝫ tāqͣꝫ malū ꝑꝑ filiū hoīs. Gaudete īulla die: ⁊ exultate: ecce enī merceſueſtra multa ē ī celo. Scd̓m hec .n. faciebāt ꝓphetis patres eorum:CIRVL. Pꝰ apl̓orū ordīationē ad euāgelice vinouitate: ſaluator ſuos diſcipl̓oſ r̄ctificauit ADiuinitatꝭ āt ꝓmpturꝰ oracl̓a īcipit eſſe ſub⁊ ſi ī hūili ſtabat: tn̄ ocl̓os eleuauit. vn̄ dr̄. Et ip̄e eleuatꝭ ocul̓. Quid ē leuar̄ ocl̓os: niſi īteriꝰ lum̄ apire:BE. Et qͣꝫuis general̓r oībꝰ loqͣt̉: ſpecialiꝰ tn̄ oclosdiſcipl̓os leuat. Seqͥt̉ .n. In diſcipl̓os ſuos. vt his qͥv̓bū ītēta cordis aur̄ ꝑcipiūt: latiꝰ ſaporꝭ ītimi lunaꝑiat. AM Quatuor āt tm̄ btītudīes lucat poſuit:octo v̓o mattheꝰ. ſꝫ ī iſtis octo ille ſūt qͣtuor: ⁊ ī iſusqͣtuor ille octo. Hic .n. qͣtuor velut v̓tutes āplexꝰ eicardīales. ille ī ill̓ octo myſticū ordinē refauit. nc n̄ſpei nr̄e octaua ꝑfectō ē: ita octaua ſūma vtutū ēPrimā āt btītudinē pauꝑtatꝭ vt̓qꝫ euāgeliſta polūit. ordīe .n. prīa ē: ⁊ parēs qdā v̓tutū: qꝛ qͥ ꝯteprit ſecularia: ip̄e merebit̉ ſēpit̓na. Nec pōt qͥſqͣꝫ meritu tgni celeſtꝭ adipiſci: qͥ md̓i cupiditatē pꝰ ſe emergēo