Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. VI.

alūiniam quā ſibi preparabant: arguit eos qui precepta legis male interpretādo: etiam a bonis operihus ſabbato eſtimabant feriandum: cuꝫ lex a ſeruiiiopere .i. a malis abſtinere precipiat in ſabbato. vn̄muitur. Ait autem ad illos ieſus: Interrogo vos:ſi licet ſabbato bene facere an̄ male? CIRVL. Ninis ē idonea queſtio: nam ſi licet in ſabbato benecacere: nec aliquid obſtat vt laborantes a deo miſericordiam cōſequentur: deſinas colligere aduerſusxriſtum calūniam. Si autē licet in ſabbato bepefacere: lex prohibet animarū ſaluteꝫ: factus eslecis accuſator. Ipſam quoqꝫ ſabbati ſanctioneꝫ ſipelimus diſcutere: ad opus pietatis ītroductū fuiſe reperiemus. Iuſſit enī in ſabbato feriari: vt quiecat inquit puer tuꝰ: ancilla tua: bos tuus qd̓lpet pecus tuū. vero bouis miſeret̉ ceterorū peconomodo miſerebit̉ homīs graui morbo perpleri? Lex aūt in p̄ſentibus formā p̄figurauit futurorū: in quibus vtiqꝫ malorū ferie ſunt non bonoꝝ: licet ſecularia opera conquieſcāt: ocioſus tanen boni operis actus eſt: ī dei laudes requieſcere.AVG. de queſti. euā. aūt dominꝰ corpꝰ curanerit. ſic īterrogauit. Animā ſaluā facere an̄ ꝑdereUdel qꝛ illa miracula ꝓpter fidē faciebat: vbi ſalꝰ ēaīe vel qꝛ ipſa ſanatio manꝰ dextre ſalutē aīe ſignificabat: a bonis operibꝰ ceſſans: aridā quodāmōdexterā habere videbat̉. vel aīam homīe poſuit: ſicut dici ſolet: Tot aīe ibi fuerūt 7AVG. de. euā.Sed pōt mouere qūo mattheꝰ dixerit: ip̄i īterroauerūt dn̄m ſi licet curare ſabbato: lucas hic ilos potiꝰ a dn̄o īterrogatos ꝑhibeat. itaqꝫ intellindū ē illi pͥus īterrogauerūt dn̄m: ſi licet ſabbato curare Deīde ītelligēs cogitatiōes eorū: aditū accuſandi q̄rentiū: cōſtituit ī medio quē fuerat ſanaturꝰ: īterrogauit marcꝰ lucas īterrogaſſe cōmemorāt. Sequit̉: Et circūſpectis oībus. TQuaſi collectis oīm oculis: qͥnetiam īcitatanete eoꝝ ad cōſiderationē negocij dixit homī: Extēde manū tuā: Ego tibi mādo creaui hominē. audit aūt leſam habebat manū: ſanꝰ fit. vn̄ ſequit̉:et extēdit reſtituta ē ſani. manꝰ eiꝰ. Quoſ āt oportebat ī miraculo ſtupere augēt malitiaꝫ. vn̄ ſequit̉:Ipſi autē repleti ſūt īſipiētia colloquebant̉ adinicē qͥd facerēt de ieſu ORI. Et vt narrat mattheꝰ: Exeūt: cōſiliāt̉: vt occidāt. CIRVL. Cernis o phariſee operātē diuīe ac ſuꝑna maieſtate lierātē languētes: mortem portas ex liuore. BEDA. aūt iſte hūanū genꝰ ſignificat ī fecūditateoni oꝑiſ arefactū: manu ī pͥmo parēte ad pomūextēſa ſanauit īnocēs manꝰ ī cruce extēſa. bn̄ manus ī ſynagoga erat arida: qꝛ vbi maiꝰ donū ſciētie:yeſſor maiori ſubiacet culpe. AMB. Audiit̉ verba dicētis: Extēde manū tuā. Cōmunisſta generaliſqꝫ medicīa ē: tu putas manū habere te ſanā: caue ne auaricia vel ſacrilegio cōtrahat̉.Extēde ſepiꝰ: vt ꝓximū iuues: vt vidue p̄ſidiū feras: eripias iniurie quē vides iniuſte cōtumelie ſubſacere. extēde ad pauperē: te obſecrat. extende adnm̄ peccatis tuis: ſic manꝰ extēdit̉: ſic ſanat̉.factū ē aūt: ī illis diebꝰ exijt īte orare: erat ꝑnoctās ī or̄one dei.

Et dieſ factꝰ eēt uocauit diſcipulos ſuos: elegit duodeciꝫ ex ipſisquos apoſtolos noīauit: ſimoneꝫquē cognomīauit petrū: andreamfratre eꝰ: iacobū iohānē: philippū bartholomeū: matheū thomā:iacobū alphei: ſimonē uocat̉ zelotes: iudā iacobi: iudā ſcariothqui fuit proditor.GLO. In ſurgētibꝰ aduerſarijs cōtra chriſti miracula doctrinā: apoſtolos elegit qͣſi defēſores veritatis teſtes: quoꝝ electiōi orationē p̄mittit. vn̄ dicit̉: Factū ē aūt ī illis diebꝰ: exijt ī montem orare.AMB. Noli īſidiatrices aꝑire aures: vt putes filiūdei qͣſi infirmū rogare vt īpetret: qd̓ īplere poſſit. ptātis enī autor obediētie magiſter ad p̄ceptatutis ſuo nos īformat exemplo. 7CIRVL. Scrutemur igit̉ ī his chriſtꝰ egit: qͣliter nos doceat orationibus diuinis īſiſtere: ſemotim .ſ. ſecreto: neminevidēte. amota quoqꝫ mūdana ſollicitudīe: vt ſurſuꝫad diuīe ſpeculatiōis ītuitu erigat̉ intētio: qd̓ deſignat̉ ī ſemotiꝫ orabat ieſus exiēs ī montem.A MB. Ubiqꝫ etiā ſolꝰ obſecrat: dei enī cōſiliū hūana vota capiūt. Nec qͥſqͣꝫ īterioꝝ pōt ꝑticepschriſto: aūt oīs orat: aſcēdit ī mōtē: ſed orata terrenis ad ſuꝑiora ꝓgrediēs: ſed ille de ſeculidiuitijs aut de honore ſollicitꝰ ē. Oēs ſublimes inmontē aſcēdūt. q̄re ī euāgelio: īuenies ſolos ī montem dn̄o aſcēdiſſe diſcipulos. Spēs aūt tibi chriſtiane dat̉: forma p̄ſcribit̉ quā debeas emulari: cuꝫſequit̉: Et erat ꝑnoctās ī oratiōe dei. Quid .n. te proſalute tua facere oꝫ: qn̄ te chriſtꝰ in oratiōe ꝑnoctat? ICHRY. Et ſurge igit̉ tu tēpore noctis. Purior ē tūc tēporis aīa: ip̄e tenebre ſilētiū nimiū poſſūt ſufficiēter ad cōpunctionē ꝑducere. Ceterum ſiip̄m quoqꝫ celū īſpicias pūctatu ſtellis qͣſi infinitislumībus. ſi ꝯſideres diē ſaltāt: iniurianturqꝫ:hi tūc nihil a mortuis diſcrepāt: deteſtaberis quēlibet auſum hūanū. Hec oīa ſufficiūt ad aīam erigē: tūc vexat inaniſ gloria: accidia: cōcita:tio occupat: ſic ignis ferri ſequeſtrat rubigineꝫvelut nocturna oratio eruginē peccatoꝝ. Queꝫ dieſol ꝑcuſſit: nocte refrigerat̉: quēlibet rorē ſuperantnocturne lachryme: cōtra cōcupīam valēt quēlibet timorē: ſi vero p̄dicto rore non foueat̉: areſcit ſub die. Quapropter lꝫ multū ores noctu: ſemel ora vigilādo: ſufficit. on̄de ſolū ad corpꝰnox ꝑtinet: ſed etiā ad animā. AMB. Quid auteꝫte facere cōuenit vis aliqd̓ officiū pietatis adoriri: qn̄ chriſtꝰ miſſurꝰ apl̓os pͥus orauit? Seqͥt̉ .n. Et dies fa. eēt voca. diſci. ſu. elegit. xij. ex ip̄is: quos apo. noīauit. Quos .ſ. ad ꝓpagādū auxiliū ſalutishūane terrarū orbē ſatores fidei deſtīauit. Siml̓aduerte celeſte cōſiliū: ſapiētes aliquos diuites: nobiles: ſed piſcatoresᵇ publicanos quosdirigeret elegit: ne diuitijs aut potētie nobilitatiſqꝫauctoritate traxiſſe aliquos ad ſuā gr̄am videretur:vt veritatis diſputationis gr̄a p̄ualeret. CI-

K 4