Lucas

priā domū ire voluit vt ſuis hͦ ītīaret: ſic̄ nec piſcatores. BASI. Nec ſolū fenora telonei poſtpoſuitſed etiā contēpſit ꝑicula q̄ ſibi ac ſuis accidere poterāt: dū calculos telonei dimitteret īꝑfectos/ THE.Et ſic ab accipiēte cēſū a trāſeūtibꝰ: chriſtꝰ cēſū accepit: n̄ qͥdē eꝰ accipiēs pecuniā: ſꝫ totalit̓ eū trāſferēsad ſuū cōſortiū/ CHRV. Uocatū āt leui dn̄s honorauit: dū cū eo cōfeſtī epulatꝰ ē. hͦ .n. ei maiorē p̄ſtabat fiduciā. vn̄ ſeqͥt̉: Et fecit ei ꝯui. mag. leui ī do.ſua. Nec ſolū cū eo diſcūbit: īmo cū pluribꝰ. vn̄ ſeqͥtur. Et erat tur. mul. publica. ⁊ alio. qͥ cū il. erāt diſcūbē. Cōuenerāt .n. publicani ad eū ſic̄ ad collegam ⁊hominē eiuſdē officij. ſꝫ ⁊ ip̄e gloriās de p̄ſētia chriſti cōuocauit oēs/ Chriſtꝰ ēt qd̓libet genꝰ remedijexhibebat: ⁊ n̄ ſolū diſputādo ⁊ p̄ſtādo ſanitatis remedia: vel ēt redarguēdo emulos: ſꝫ ēt cōedēdo nōnullos errātiū corrigebat: īde nos īſtruēs ꝙ qd̓libetopꝰ ⁊ tp̄s pōt nobis vtilitatē afferre. Sꝫ nec publicanoꝝ ꝑticipationē vitauit ꝑꝑ vtilitatē ſequētē more medici: qͥ niſi tāgeret ſaniē: n̄ liberaret a morboAMB. Cu peccatoribꝰ .n. māducādo ēt cū gētibuſn̄ ꝓhibet nos inire cōuiuiū/ CHRY. Sꝫ tn̄ dn̄s inculpatꝰ ē īde a phariſeis īuidētibꝰ ⁊ volētibꝰ a chriſto diſcipl̓os ſeꝑare. vn̄ ſeqͥt̉: Et murmū. phari. ⁊ ſcribe dicē. ad diſci. eꝰ: Quare cū publi. ⁊ pecca. mādu. ⁊bibitis? AMB. Serpētina vox ē: hāc pͥmā vocē ſerpēs emiſit dicēs eue: Quid dixit deꝰ; nolite māducare. ⁊cͣ. gͦ patris ſui venena diffūdūt/ AVG. de cō.euā. Uidet̉ aūt lucas hͦ aliquāto differētiꝰ ab alijseuāgeliſtis cōmemoraſſe. n̄ .n. dicit tm̄ dn̄o obiectūeē: ꝙ cū publicāiſ ⁊ phariſeis māducaret ⁊ biberet: ſꝫdiſcipul̓ ꝙ de ip̄o ac de ip̄is acciꝑet̉. Propterea .n.mattheꝰ ⁊ marcꝰ d̓ chriſto diſcipul̓ obiectu narrāt:qꝛ ꝙ diſcipuli cū publicanis ⁊ peccatoribꝰ māducabāt: magiſtro magꝭ obijciebat̉: quem ſectādo imitabāt̉. vna gͦ ſnīa ē tāto meliꝰ īſinuata: qͣnto qͥbuſdāv̓bis manēte v̓itate variata/ CHRY. Ip̄e āt dn̄s īcōtrariū eoꝝ ẜmonē cōuertit: on̄dēs n̄ eē culpā cuꝫpeccatoribꝰ cōuerſari: ſꝫ ēt cōſonū miẜicordie ꝓpͥe.vn̄ ſeqͥt̉: Et rn̄dēs ieſus dixit ad il. Nō egēt medicoqͥ ſa. ſūt: ſꝫ qͥ male hn̄t. In quo cōmemorat eos cōisīfirmitatis: ⁊ de numero lāguētiū eos eſſe on̄dit. ſev̓o medicū eē latēter ſubiūgit: Nō enī ve. vo. iu. ſedpeccatores. GRE. niſenꝰ. q. d. Adeo peccatores n̄abominor: qꝛ eoꝝ tm̄ gr̄a veni n̄ vt maneāt peccatores: ſꝫ vt cōuertāt̉: ⁊ bōi fiāt̉. AVG. de cō. euā. Un̄addidit: In pnīam. qd̓ ad explanandā ſnīam valet.ne qͥſqͣꝫ peccatores ī hͦ ip̄o ꝙ peccatores ſunt: diligiarbitret̉ a chriſto: cū illa ſimilitudine de egrotis. vn̄bn̄ ītimet qͥd velit deꝰ vocādo peccatores tāqͣꝫ medicꝰ egrotoſ: vt ab iniqͥtate tāqͣꝫ ab egritudīe ſalui fian̄t/ AMB. Sꝫ qūo dū iuſticias dilexit: neqꝫ viditoauid iuſtū derelictū: ſi iuſtꝰ derelīqͥt̉: peccator aſciſcit̉: nō ītelligas ꝙ eos iuſtos dicit qͥ ex lege p̄ſumāt⁊ euāgelij gr̄am n̄ reqͥrāt. Nemo aūt iuſtificat̉ ex lege: ſꝫ redimit̉ ex gr̄a. n̄ vocat gͦ eos qͥ ſe iuſtos dicūt:vſurpatores .n. iuſticie nō vocāt̉ ad gr̄am. nā ſi gr̄aē ex pnīa: vtiqꝫ qͥ faſtidit pnīam abdicat gr̄aꝫ. BEDA: Peccatores āt vocat eos qͥ ſua mala attēdentes: nec ꝑ legē iuſtificari ſe poſſe putātes: chriſti gr̄eſe penitēdo deſpiciūt. / CHRV. Ironice aūt dicit illos iuſtos: ſicut qn̄ dr̄: Ecce adā factꝰ ē qͣſi vnꝰ no-

ſtrū. ꝙ aūt nullꝰ erat iuſtꝰ ſuꝑ terrā: on̄dit paulꝰ ocēs: Oēs peccauerūt: ⁊ egēt gr̄a dei. GRE. niſenUel dicit n̄ egere ſanos ⁊ iuſtos medico .ſ. angeloſꝫ male hn̄tes ⁊ peccatores .i. nos qꝛ morbū peccīcurrimꝰ: qͥ ī celis n̄ ē/ BEDA: Per matthei āt ectionē fides gētiū expͥmit̉: qͥ priꝰ mūdanis īhiaſꝫ nūc chriſti corpꝰ ſedula deuotiōe cōficiūt/ TUel publicanꝰ ē qͥ pͥncipi mūdi ſeruit ⁊ debitu cni reddit: cui guloſꝰ reddit eſcas: adult̓ voluptatē:aliꝰ alid̓. Cū āt viderit eū dn̄s ſedētē ī teloneo. i. nmouētē ſe ad maiorē neqͥciā: tūc a malo eriget̉: ⁊quet̉ ieſū: ⁊ ſuſcipiet ī domo aīe dn̄ꝫ/ AMB. Quāt domicilio chriſtū recipit īt̓no: maximis delectiōibꝰ exuberātiū paſcit̉ voluptatū: itaqꝫ libēt̓ dn̄sgredit̉ ⁊ ī eiꝰ recūbit affectu: ſꝫ rurſꝰ accēdit̉ꝑfidoꝝ: ⁊ future pene ſpēs p̄figurat̉: epulātibꝰ .n.delibꝰ ī regno celoꝝ ꝑuidia ieiuna torquebit̉/ BIDA: Uel ꝑ hͦ deſignat̉ iudeoꝝ īuidia q̄ de gētiū ſalute torq̄t̉. AMB. Simul ēt on̄dit̉ quātū ſit inteemulos legꝭ ⁊ gr̄e ꝙ illi qͥ legē ſequūt̉ mētis fapatiēt̉ et̓nā. Qui v̓o v̓bū ī īterioribꝰ aīe receperualimēti celeſtis ⁊ fōtis vbertate recreati eſurire ⁊ ſytire n̄ pn̄t. Et iō qͥ aīo ieiunabāt: murmurabāt.¶ At illi dixerūt ad eū. Quare diſcipl̓i iohānis ieiunāt frequenter: ⁊obſecratōes faciūt: ſil̓r ⁊ phariſeoꝝ:tui āt edūt ⁊ bibūt? Quibꝰ ip̄e ait:Nūꝗd poteſtis filioſ ſpōſi: dū cū illis ē ſpōſꝰ facere ieiunare? Uenienāt dieſ: ⁊ cū ablatꝰ fuerit ab illis ſpēſus: tūc ieiunabūt ī ill̓ diebuſ. Dicebat āt ⁊ ſimilitudinē ad illoſ: Quianemo cōmiſſurā a nouo ueſtimētomittit ī ueſtim̄tū uetuſ: alioꝗn ⁊ nouuꝫ rūpit: ⁊ ueteri n̄ cōuēit ꝯmiſſura a nouo. Et nemo mittit uinū nōuuꝫ ī utres ueteres: alioꝗn rūpit uinuꝫ nouū utres: ⁊ uinū effundet̉ ⁊utres ꝑibūt. Sꝫ uinū nouū ī utresnouos mittēdū ē: ⁊ utraqꝫ cōſeruatur. Et nemo bibēs uetꝰ ſtatī uultnouū: dicit eniꝫ: Uetus meliuſ eſt.CIRIL. Poſtqͣꝫ pͥmū v̓bū acceperūt a chriſto aalijs ad alia ſe trāſferūt: volētes on̄dere ſacros ducipulos ⁊ ip̄ꝫ cū eis ieſū mīme curaſſe de lege. vn̄ orAt illi dixerūt ad eū: Quare diſci. iohā. ieiu. freqi⁊ obſecra. faci. ſiiml̓r ⁊ phari. tui āt edūt ⁊ bitQuaſi. d. cōeditis cū publicanis ⁊ peccatoribꝰ: cuꝫiubeat lex īmudo n̄ cōicare: ſꝫ ī excuſationē puaricatōis vobis accedit miẜicordia. Cur gͦ n̄ ieiunatis: ſimos ē ẜm legē volētibꝰ viuere? Sꝫ ſācti qͥdē iccirciieiunāt. vt corpꝰ affligētes qͥetēt paſſiōes ipſiꝰ. Sechriſtꝰ n̄ egebat ieiunio ad ꝑfectione v̓tutis: cudeꝰ abſolutꝰ eēt a quolibet vīculo paſſiōiſ. ſꝫ nece