Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CA. V.

n ſleo ficere peccatores: ex occultorū cognīace peū ſe eſſe demōſtrat. vn̄ ſequit̉: Ut autem coquit deꝰ cogita. eoꝝ: rn̄dens di. ad illos: Quid coicor veſtriſ/ CIRL. q. d. O phariſei qꝛ dicitis:quis pōt peccata dimittere niſi ſolꝰ deus? Rn̄deopobis: Quis pōt ſecreta cordis ſcrutari niſi ſolꝰ deꝰ:qo pphetas dicit: Ego dn̄s: ſcrutās corda ꝓbanſrenes¶ CHRI. Si ergo īcreduli eſtis erga primuꝫcremiſſionē peccati: ecce aliud adijcio ītima veſtra patefacio: qͥn etiā aliud: ꝑalytici corpꝰ cōſolido. vn̄ ſubdit: Quid ē facilius dicere: dimit. ti. pec.an dicere ſur. am. Palā quidē ē qꝛ cōſolidare cornus faciliꝰ ē: quāto nāqꝫ nobilior ē aīa corꝑe: tāto: excellētior abſolutio criminū. verū qꝛ illud creditis eo lateat: adijciā qd̓ minꝰ ē: aꝑtius tn̄: qͣtenꝰqd̓ ē magis occultū demōſtret̉. Et quidē allocutꝰ ē īfirmantē: dixit: dimitto tibi peccata:mriā exprimēs ptatē: ſed Remittuntur tibi peccata.Cogētibus aūt illis euidētiꝰ ꝓpriā declarat poteſtaē picēs: Ut āt ſcia. qꝛ fi. ho. pote. hꝫ ī ter. dimit. pec.THEO. Uide ī terra dimittit peccata. enIumus ī terra: peccata nr̄a delere poſſumus. poſtqͣvero a terra tollimur: valebimꝰ cōfiteri: claudit̉eni ianua ICHRI. Demōſtrat aūt peccatorum veniā corꝑis ſanationē. vn̄ ſequit̉: Ait ꝑalytico ti. dico ſur. Ip̄am vero corꝑis ſanationē demōſtrat lecti portationē: vt ſic reputet̉ fantaſia qd̓ factuꝫē yn̄ ſequit̉: Tol. graba. tuū. va. ī do. tuā. q. d. Egovolebā tuā paſſionē curare illos ſani vident̉: inirmant̉ aūt ī aīa: ſed qꝛ nolūt: vade tuā correcturfamiliā AMB. Nec mora vlla ſanitas īteruenit:oꝝ remediorūqꝫ momētū eſt. vn̄ ſequit̉: Etcōfe. ſur. corā illis tulit lec. ī quo iace. abijt in do.ſuā magni. deū. CIRIL. Quo facto patuit filiꝰhomīs pōt ī terra relaxare peccata qd̓ ſe nobis dixerat: ip̄e nāqꝫ vt deꝰ factꝰ tāqͣꝫ dn̄s legispeccata dimittit. Sortiti ſumꝰ etiā nos ab eo mirabilē gratiā. Dictū ē .n. diſcipulis: Quorū remiſeritis peccata: remittunt̉ eis. Qūo aūt non magis ipſecata dimittit: ceteris ptātē faciēdi tradidit:IS. Reges aūt terreni principes homiciſoluētes a pena p̄ſenti liberāt: a crimībus expiare aūt poſſūt. VAMB. Spectāt aūt ſurgētēīcreduli: mirant̉ abeuntē. vn̄ ſequit̉: Et ſtupor app̄hēdit om. magnifi. deū. CHRX. Paulatī ſerpūtiudei magnificates deū: tn̄ putāt deū: eſſe. obſtabat enī eis caro: nec tn̄ erat modicū eſtīarecipuū mortaliū: a deo ꝓceſſiſſe A MB. Diuini aūt oꝑis miracula malūt timere qͣꝫ credere. vn̄ ſequit̉: Et reple. ſūt ti. dicēt eſ: qꝛ vidimꝰ mir abi. hodie.Si aūt credidiſſēt: timuiſſēt vtiqꝫ ſꝫ dilexiſſent.ꝑfecta enī dilectio foras timorē excludit. ocioſa aūt huiꝰ ꝑalytici nec anguſta medicīa ē: qm̄ oraſſe pmittit̉: ꝓpter ſuffragiū: ſꝫ ꝓpter exemplū.AC. de queſti. euā. De palytico .n. pōt ītelligi ani diſſolutā mēbris: ē oꝑatiōibꝰ chriſtū q̄rere .i.volūtatē verbi dei. Impediri aūt a turbis .ſ. cogitationū: niſi tecta .i. oꝑta ſcripturarū aꝑiat: hoc adſoliciā chriſti ꝑueniat: ē ad eiꝰ hūilitatē fidei pietate deſcēdat. BEDA:. Et bn̄ domꝰ ieſu tegul̓tecta deſcribit̉: qꝛ ſub tētibili litterarū velamīe ſpiritalis gr̄e virtꝰ īuenit̉ AMB. Unuſqͥſqꝫ aūt eger

petēdo peccatores ſalutīs d̓ꝫ adhibere: quos noſtre vite cōpago reſoluta actuunqꝫ noſtroꝝ claudaveſtigia verbi celeſtis remedio reformētur. Sit igit̉aliqͥ monitores mētis animū hoīs qͣꝫuis exterioris corꝑis debilitate torpētē ad ſuꝑiora erigāt: quo rurſus adminiculis attollere hūiliare ſe facil̓an̄ ieſum locet̉: dn̄ico videri dignꝰ aſpectu: hūilita .n. reſpicit dn̄s. VG. de queſti. euan. Hi ergo aqͥbus deponit̉: doctores eccleſie pn̄t ſignificare.aūt lecto deponit̉: ſignificat ab homīe ī iſta carne adhuc cōſtituto chriſtū debere cognoſci/ AMBRO. Dn̄s aūt plenā ſpē reſurrectiōis on̄denſ: peccata donat animoꝝ debilitatē carnis excludit: hoceſt .n. totū hominē curatū. Quānis igit̉ magnuꝫſit homībus peccata dimittere tn̄ multo diuiniꝰ ēreſurrectionē donare corꝑibus: qn̄quidē deꝰ reſurrectio ē. lectꝰ aūt tolli iubet̉: nihil ē aliud qͣꝫ corpus humanū. AVG. de queſti. euā. Ut ī carnalibuſ gaudijs tanqͣꝫ ī lecto reqͥeſcat īfirmitas anime: ſꝫ magis ip̄a cōtineat affectiōes carnales: tendat ad domū ſuā .i. requiē ſecretorum cordis ſui.AMB. Uel domū repetere ſuā: hoc ē ad ꝑadiſū redire. ea .n. eſt vera domꝰ: hominē pͥma ſuſcepit:iure amiſſa ſed fraude. Merito reſtituit̉ qm̄ venerat nexū fraudis aboleret iuſqꝫ reformaret. Et poſt hec exijt: uidit publicanū noīe leui ſedentē ad teloniū:ait illi: Sequere me. Et relictisbus: ſurgēs ſecutꝰ ē euꝫ. Et fecit eicōuiuiū magnū leui in domo ſua.erat turba ml̓ta publicanoꝝ alio ill̓ erāt diſcūbētes. Et murmurabāt phariſei: ſcribe eoruꝫ dicētes ad diſcipuloſ eiꝰ: Quare cumpublicāis peccatoribꝰ maducatis bibitis? Et rn̄dens ieſus dixit adillos: egēt ſani ſūt medico: ſꝫqui male habent. .n. ueni uocare iuſtos: ſed peccatores ad pnīam.AVG. Pꝰ palyticū ſanatū de cōuerſiōe publicani ſubiugit. dicēs: Et pꝰ hec exijt vidit publicanuꝫnoīe leui: ſedentē ad teloneū. Ip̄e ē mattheꝰ leui. BEDA: Sꝫ lucas marcª ꝑꝑ honorē euāgeliſte nomē tacēt vulgatū. Mattheꝰ āt ī ẜmōis pͥncipio accuſator ſui factꝰ: mattheū ſe publicanū nomīat: ne qͥs a ſalute deſperet īmanitate peccatoꝝ ip̄e de publicano ī apl̓m ſit mutatus/ CIRVL.Publicanꝰ enī fuerat leui: vir auarus: effrenis ergaſuꝑflua: alieni amator: hoc .n. ē. publicanoꝝ officium: ſꝫ ab ip̄is officinis malicie detrahit̉: Chriſtovocēte. v̓n̄ ſeqͥt̉: Et ait illi: Seq̄re me. A MB. Seqͥiubet corꝑis greſſu: ſꝫ mētis affectu. Itaqꝫ ille verbo vocatꝰ: ꝓpria dereliqͥt rapiebat aliena. vn̄ ſeqͥEt relictis oībus ſurgēs ſecutꝰ ē/ CHRY. Ubi vocātis v̓tutē vocati obediētiā cōſidera. Neqꝫit: nec ī pri

K 2