Ca. III.
doinis ē gerere penitentiā delictorū: dei munustam īplere myſterij. Declinās ergo maieſtatis īnō verbo ſed oꝑe declarauit nō eſſe ſe chriſtūon̄ ſequit̉: Uenit enī fortior me poſt me. In hoc ꝙicit fortior me: comꝑationē nō fecit. neqꝫ enī īterxei filiū ⁊ hominē vlla poterat eſſe comꝑatio: ſꝫ qꝛilti fortes fortior nemo niſi chriſtꝰ. Deniqꝫ nō feir comꝑationē eo ꝙ addiderit: Cuiꝰ nō ſum dignꝰgluere corrigiā calciamentorū eiꝰ AVG. de con.nun. Mattheꝰ quidem dicit: Cuius nō ſum dignꝰalciamēta portare. Itaqꝫ ſi ad reꝫ ꝑtinet ad aliqͥdaliud ītelligere in eo ꝙ dictū ē: Calciamēta portatiā calciamētorū ſoluere: vt vnus euāgelire: ⁊ corſtarū hoc alij aliud dicerēt: oēs verū narraueruntgi autē nihil ītēdit iohānes cū de calciamētis dn̄iiceret: niſi excellētiā eiꝰ ⁊ humilitatē ſuā: quodliborū dixerit: ſiue de ſoluēda calciamētorū corrie de portādis calciamētis: eandē tn̄ ſnīam tet Quiſqs etiā verbis ſuis ꝑ calciamētoꝝ memoīeandē ſignificationeꝫ hūilitatis exp̄ſſit. 7AMRO Per hoc etiā ꝙ dicit: Cuiꝰ nō ſum dignusſamēta portare: euāgelice predicatiōis on̄dit ītr̄am eſſe collatā: qͥ ſūt calciati ī euangelet̉ tn̄ iō hoc dicere: ꝙ plerūqꝫ ioh̓es ꝑſonamit populi iudeoꝝ GRE. Sed ⁊ iohānes ſe īgnū eē ad ſoluendū corrigia calciamēti eiꝰ denūciat: ac ſi aꝑte dicat: Ego redēptoris veſtigia denudare nō valeo: qͥ ſpōſi nomē mihi īmeritꝰ nō vſuro. Mos enī apud veteres fuit: vt ſiquis eā que ſibi cōpeteret acciꝑe nollet vxorē: ille ei calciamētūſolueret: qui ad hāc ſpōſus iure ꝓpinquitatis veniet. Uel qꝛ calciamēta ex mortuis aīalibus fiūt: īcartus dn̄s quaſi calciatꝰ apparuit: qͥ morticina notre coruptiōis aſſumpſit. Corrigia gͦ calciamenti ēura myſterij. Iohānes itaqꝫ ſoluere corrigiā calti eiꝰ nō valet: qꝛ īcarnatōis myſteriū nec ip̄egare ſufficit: qͥ hāc ꝑ ꝓphetie ſpiritū agnouit.Rl̓. Et qꝛ dixerat ꝙ ſuū baptiſma nil plus haqͣꝫ aquā: cōſequēter on̄dit excellētiā exhibiti ꝑhriſtū baptiſmatis cū ſubdit: Ipſe vos baptizabit īpū ſancto ⁊ igne. ꝑ ip̄am dicti metaphorā oſtēdēsundantiā gr̄e. nō enī ait: Dabit vobis ſpiritū ſanctū: ſed Baptizabit. ac rurſus ꝑ id qd̓ de igne ſubijit on̄dit virtutē gr̄e: ⁊ ſic chriſtus aquā vocat ſpūsgr̄amſidens ꝑ vocabulū aque nitorē qͥ contingitex ea ⁊ cōſolationē īmenſam q̄ mētibus capacibusilliꝰ ingerit̉. ſic ⁊ iohānes ꝑ ignis vocabulū expͥmitferuorē ⁊ rectitudinē gr̄e: necnō ⁊ peccatoꝝ ꝯſumptionē/ BED A: Pōt ⁊ ipūs ſanctꝰ noīe ignis ſanctificatꝰ ītelligi: qꝛ incēdit ꝑ amorē: ⁊ ꝑ ſapīam corlet illumīat. vn̄ ⁊ apoſtoli baptiſma ſpūſ inone ꝑcipiūt. Sūt qͥ ita exponūt: ꝙ in p̄ſenti ī ſpū ⁊ ī futuro baptizaremur ī igne: vt videlicet ſicut ī reſionē oīm peccatorū ex aqua ⁊ ſpū renaſcimur: ita ⁊ tūc de leuibꝰ qͥbuſdā peccatis purgatonis baptiſmate mundemur IORI. Et quo iobanes iuxta iordanē fluuiū veniētes ad baptiſmuꝫpſtolabat̉ ⁊ alios abigebat dicēs: Generatio viperarum. eos vero qͥ cōfitebant̉ peccata: ſuſcipiebat. ſicſtabit̉ ī igneo flumīe dn̄ſ ieſus iuxta flāmeā rūpheā:ſt quicūqꝫ poſt exitū vite hꝰ ad paradiſū trāſire denderat: ⁊ purgatiōe īdiget: hoc eū lauamīe baptizet:
⁊ ad ꝑadiſum trāſmittat: eū vero qͥ noͣ habet ſignuꝫriorū baptiſmatum lauacro igneo nō baptizet.BASI. Nō aūt ꝓpter hoc qd̓ dicit: Baptizabit voſī ſpū ſancto. integrū qͥs eē baptiſma fatebit̉: in quonomē ſoliꝰ ſpūs īuocatū ē. oportet enī ſemꝑ illibatā manere aſſignatā traditionē ī viuificāte gratia:nā addere vel minuere quicqͣꝫ excludit a vita perpetua. ſicut enī credimꝰ ſic ⁊ baptiſma ſuſcipimꝰ ī nomīe patris ⁊ filij ⁊ ſpūs ſancti/ ORI. Per hͦ ergoqd̓ dicit: Baptizabit ī ſpū ſancto. on̄dit abūdantiāgr̄e ⁊ bn̄ficij copiā. Ne autē aliqͥ putēt ꝙ dona largiri ⁊ ptās ⁊ volūtas ē creatori: punire vero inobediētes nullā ſibi fore cām: ob hoc ſubdit: Cuiꝰ ventilabrū ī manu eiꝰ: on̄dens ꝙ nō ſolū munificꝰ ē dignis: ſed etiā p̄uaricationū vltor. Uētilabrū autemꝓmptitudinē iudicij expͥmit: nō enī cū inducijs: ſedī īſtanti ⁊ abſqꝫ quolibet īteruallo ſeꝑat dānandosa collegio ſaluādorū/ CIRVL. Per hͦ autē qd̓ ſubdit: Et ꝑmūdabit areā ſua. deſignat baptiſta eccleſiāꝑtinere ad chriſtū qͣſi ad dn̄m/ BEDA: Per areāenī p̄ſens eccleſia figurat̉: ī qua multi ſunt vocati:pauci vero electi. cuiꝰ aree purgatio ⁊ nūc viritimgerit̉: cū quiſqꝫ ꝑuerſus vel ob māifeſta peccata deeccleſia ſacerdotali caſtigatiōe eijcit̉: vel ob occulta poſt mortē diuina diſtrictiōe dānat̉. Et vniuerſaliter ī fine ꝑficiet̉: qn̄ mittet filiꝰ homīs angelosſuos ⁊ colligēt de regno eiꝰ oīa ſcandala. VAMB.Uētilabri ergo īdicio diſcriminādorū dn̄s declaratur ius habere meritorū: eo ꝙ dū frumēta vētilant̉in area: plena a vacuis velut quodā aure ſpirantisexamine ſeparant̉. vn̄ ſequit̉: Et cōgre. tri. in hor. ſuum: pale. aūt cōbu. igne inexting. Per hāc comꝑationē dn̄s on̄dit ꝙ iudicij die ſolita merita: fructuſqꝫvirtutis ab īanis iactātie exilijqꝫ factorū īfructuoſa leuitate diſcernat: ꝑfectioris meriti viros locaturus ī māſione cęleſti. Ipſe enī ꝑfectior fructꝰ ē quimeruit eiꝰ eē cōformis: qͥ ſicut granū tritici excidit:vt plurimos fructus afferret. 7CIRIL. At palee lētos ⁊ inanes ſignāt: ⁊ quolibet vēto peccati vētilatos ⁊ volubiles. ¶ B ASI. Conferūt autē his qui digni ſunt regno celoꝝ velut palee tritico: nō tn̄ ītuitu diuine charitatis ⁊ ꝓximoꝝ hoc faciūt: ſiue ſpiritalibus donis ſiue corꝑalibꝰ bn̄ficijs. ORI. Ul̓qꝛ abſqꝫ vēto nō poſſūt triticū ⁊ palee ſeꝑari: iō hꝫvētilabrū ī manu ſua qd̓ alios paleas: alios triticuꝫeſſe demōſtrat. Cū enī eſſeſ palea leuis .ſ. īcredulus:on̄dit te eē tētatio quod latebas. Cuꝫ aūt fortit̉ tētamēta toleraueris: nō te facit fidelem tētatio atqꝫpatientē: ſed virtutē que ī te latebat ꝓfert ī mediū.GRE. niſenꝰ: Expedit autē ſcire ꝙ nec bona queꝑ repromiſſiōes repoſita ſūt honeſte viuentibus talia ſūt: vt verbo valeat explicari: quia nec oculus vidit: nec auris audiuit: nec in cor homīs aſcēderūt.Nec peccatoꝝ pene ad aliquid eoꝝ q̄ in p̄ſenti ſenſum afficiūt ꝓportionē habēt. ⁊ qͣꝫuis aliqua illaꝝpenarū per noſtra nominētur vocabula: differt tamen nō modicū. Cū enī audis ignē: aliud quidā cōijcere doceris: ex eo ꝙ addit̉: Inextinguibili. quodin iſtū ignē nō cadit. GRE. x. mora. Miro mō expreſſus ē ignis gehēne. ignis nāqꝫ noſter corporeper cōgeſta ligna nutrit̉: nec valet niſi fotꝰ ſubſiſtere. at̄ cōtra gehēne ignis cū ſit corporeus: ⁊ in ſe miſ