Lucas

Amplius qm̄ impuberibus adhuc ē īꝑfecta diſcretio: egetqꝫ ꝑ ꝓuectos ad ſtatū ꝓuehi ꝑfectiorē: iō cūpertigiſſet duodecimū annū: paret parētibꝰ vt oſtēdat ꝙ quicqͥd per ꝓmotōeꝫ ꝓficit̉: an̄qͣꝫ ad finē ꝑueniat: obediētia tāqꝫ ꝑducēte ad bonū vtil̓r āplexat̉BASI. in libro religionū: Ab ip̄a autē pͥmeua etate parētibꝰ obediēs quēlibet laborē corꝑeū hūil̓r etreuerēter ſuſtinuit. Cū enī hoīes eēt honeſti ⁊ iuſti: egeni tn̄ necͣioꝝ penuriā patiētes: teſte p̄ſepi ꝑtꝰvenerādi miniſtro: māifeſtū eſt ꝙ ſudores corꝑeoscōtinuo frequētabāt: ncc̄ia vite ſibi quetētes. ieſusaūt obediēs illis vt ſcriptura teſtat̉: etiā in ſuſtinēdo labores ſubiectōem plenariā ſuſtīebatꝰ/ AMB.Et miraris ſi pr̄i defert qui ſubdit̉ mr̄i? nō vtiqꝫ īfirmitatis: ſed pietatis eſt iſta ſubiectio: attollat lꝫ caput hereticꝰ vt alienis auxilijs aſſerat eū qͥ mittit̉ indigere. Nunquid ⁊ humano egebat auxilio: vt materno ſeruiret imꝑio? deferebat ācille: deferebat fimulato pr̄i: ⁊ miraris ſi deo detulit: an hōi deferrepietatis eſt: deferre deo infirmitatis? MED. Uirgo aūt ſiue q̄ intellexit ſiue q̄ nondū intelligere potuit oīa ſua ꝑit̓ in corde quaſi rumināda ⁊ dilgētiꝰſcrutāda recōdebat. vnde ſequit̉: Et mr̄ eiꝰ ꝯẜ. omīaver. hec cōfe. in corde ſuo. ¶ GRECVS: Cōſideraprudētiſſimā mulierē mariā: vere ſapīe mrēm: qͣlit̓ſcholaris ſit pueri. Nō enī vt puero: neqꝫ vt viro: ſꝫvt deo vacabat: vlteriꝰ ⁊ illiꝰ voces diuinas ⁊ operareputabat. iccirco nil ex dictis aut actis ab eo īcaſſum illi patebat: ſed ſicut ip̄m verbū pͥus ī viſceribꝰita nūc eiuſdē modos ⁊ dicta cōcipiebat: ⁊ ī cordeſuo quodāmodo fouebat. ⁊ hoc quidē iā ſecū ī pn̄ti cōtēplabat̉: hoc aūt expectabat in futurū clariusreuelādū. ⁊ hac quidē tanqͣꝫ regula ⁊ lege ⁊ ꝑ totaꝫvitā vtebat̉. vnde ſequit̉: Et ieſus ꝓficiebat etate etſapīa ⁊ gr̄a apud deū ⁊ hoīes. THEO. Sꝫ inquiunt: Quomodo pōt eqͣliſ pr̄i eſſe in ſubſtātia: qui .ſ.imꝑfectꝰ creſcere dr̄? nō aūt in eo ꝙ eſt verbū dr̄ incremētū ſuſciꝑe: ſed in eo ꝙ factꝰ eſt homo. Si eniꝫvere ꝓfecit: poſtqͣꝫ factū eſt caro qui an̄ imꝑfectꝰ extiterat: quid ergo grās agimꝰ ei velut incarnato ꝓnobis? Qual̓r aūt ſi ip̄e eſt vera ſapīa: in ſapīa pōtaugeri: vel qͣliter qui ceteris largit̉ grām: ip̄e in gr̄ap̄mouet̉: Ampliꝰ ſi nemo ſcādalizat̉ cū audit ꝙ verbū ſeip̄m humiliauerit: infima quedā de deo verboſentiēs: ſed potiꝰ mirat̉ mīam eius: quō nō eſt ſuꝑuacaneū ſcādalizari audiēdo ꝙ ꝓfecit? Nam ſicutꝓ nobis humiliatꝰ eſt: ſic ꝓ nobis ꝓfecit vt nos ī eoꝓficiamꝰ qui lapſi fuimꝰ ꝑ pctm̄. nā qͥcquid ſpectatad nos ip̄e vere ꝓ nobis chriſtꝰ ſuſcepit: vt cūcta reformet in meliꝰ / CIRIL. Et attēde ꝙ nō dixit ꝓficere verbū ſed ieſum: ne ſimplex verbū ꝓficere īteltelligas: ſed verbū caro factū ¶ THEO. Et ſic̄ v̓buꝫin carne paſſum fatemur: qͣꝫuiſ ſola caro fuit paſſaquia caro verbi erat que patiebat̉: ita ꝓficere dr̄ exeo ꝙ hūanitas ꝓficiebat ī ip̄o. ¶ GRE. nazāzenus.Dicit̉ aūt ẜm humanitatē ꝓficere: nō ꝙ ip̄a ſuſcipiat augmētum que ab initio fuit ꝑfecta: ſed ex eo ꝙpaulatim manifeſtabat̉. HEO. Nālis enī lex reſpuit hoīem ſenſu maiore vti qͣꝫ etas corꝑis patiat̉.erat itaqꝫ verbū factū hō ꝑfectū: cū ſit virtꝰ ⁊ ſapīaprīs verū quia dādū erat aliquid nr̄e naͣe moribusne aliqd̓ extraneū a vidētibꝰ reputet̉ tanqͣꝫ hō pau-

latiꝫ creſcēte corꝑe manifeſtabat ſeip̄m: ⁊ quotidiſapiētior ab audiētibꝰ ⁊ vidētibꝰ cenſebat quꝑCVS: Proficiebat ergo ẜm etatē quidē corꝑe ī pūrilē ſtatū ꝓmoto: ſapiētia aūt per eos qui ab eo diuina docebāt̉: gr̄a v̓o qua cuꝫ gaudio ꝓmorcredentes in fine obtinere que ab ip̄o ꝓmiſſa ſumvt hoc quidē apd̓ deū ex eo ꝙ aſſumpta carne parnū opus ꝑegit: apud hoīes v̓o per cōuerſatōemrum a cultu idoloꝝ ad ſumme trinitatis noticiāTHEO. dicit enī. Apud deū ⁊ hoīes: qꝛ pͥus deplacere deo ⁊ poſtea hōibꝰ GRE. niſenꝰ. diſter etiā ꝓficit verbū in his qui ip̄m ſuſcipiūt: ẜm xmēſurā illius apparet: aut infans: aut adultus: autperfectus.Ano āt ꝗndecīo īperij tybeCa. II.rij ceſaris ꝓcurante pontiopilato iudeā: tetrarcha aūtgalilee herode: philippo aūt fratreeiꝰ tetrarcha ituree ⁊ traconitidiſ regionis: ⁊ lyſania abiline tetrarcha:ſub pͥncipibus ſacerdotū āna ⁊ caypha: factum eſt uerbuꝫ domini ſuꝑiohanne zacharie filium in deſerto.7 GRE. in home. Redēptoris p̄curſor quo temverbū p̄dicatōis accepit: memorato romane reipu.pͥncipe ⁊ iudee regibꝰ deſignat̉ cū dicit̉. Anno autēxv. imperij tyberij ceſaris. quia enī illū p̄dicare veniebat qui ex iudea quoſdā ⁊ multos ex gētibus redēpturꝰ erat: per regē gentiū ⁊ pͥncipes iudeoꝝ p̄dicatōis eiꝰ tꝑa deſignant̉. Quia aūt gētilitas colda erat in romana republica: vnꝰ p̄fuiſſe deſcribit̉cū dr̄: Imperij tyberij ceſaris? GRECVS: Mortuo enī auguſto monarcha a quo romani pͥncipesnomē auguſti adepti ſunt: tyberiꝰ poſt illū ad iuramonarchie ſuccedēs. xv. annum ſuſcepti pͥncipatꝰagebat. ¶ QRIGE. Et in ꝓphetico quidē ſermoneſolis iudeis predicato: ſolū iudeorū regnū deſcribit̉Uiſio inquit Iſaie in diebꝰ ozie ioathan achas regum iuda. at in euāgelio quod erat p̄dicādum vniuerſo mūdo dn̄iū deſcribit̉ tyberij ceſaris: qui totꝭorbis dominꝰ videbat̉. verū ſi ſolū hi qui ſunt de getibꝰ eſſent ſaluādi: ſatis erat ſoliꝰ tyberij facere mentionē. Sed qꝛ oportebat ⁊ iudeos credere: ob hocetiā iudeorū regna deſcribūtur: ſeu tetrarchie cumſubdit̉: Procurāte pōtio pilato iudeā: tetrarcha ātgalilee herode: philippo autē fratre eius tetrarcaituree: ⁊ traconitidis regiōis: ⁊ lyſania abiline tetrarcha. ¶ GRE. in home. Quia enī iudea erat proculpa ꝑfidie diſꝑgēda: in iudee regno per partepartē plurimi pͥncipabāt̉: ſꝫ illud: Omne regnumſeip̄m diuiſum deſolabit̉/ BEDA: Pilatꝰ quidenxij. anno tyberij ceſaris in iudeā miſſus ꝓcuratioegētis ſuſcepit: atqꝫ ibi per decē cōtinuos ānos viqꝫad ip̄m pene finē tyberij ꝑdurauit. Herodes aut etphilippꝰ ⁊ lyſanias filij ſunt herodis illiꝰ: ſub qͦ dominus natus eſt: inter quos ⁊ ip̄e herodes archetus frater eorum decem annis regnauit: qui a iudeis apud auguſtū criminatus: apud vienna exiiū