CA .II.
perijt. Regnū aūt iudee quo minus validum fieretidē auguſtꝰ ꝑ tetrarchias diuidere curauit ¶GRE.in homē. Et qꝛ iohānes illū p̄dicauit: qui ſimul rexocerdos exiſteret: lucas euāgeliſta p̄dicatiōis eiꝰtma non ſolū per regnū: ſed etiā per ſacerdotiū deſiuit. vn̄ ſubdit̉: Sub pͥnci. ſacer. anna ⁊ caypha.dē īcipiēte p̄dicatōne ioh̓is .i. anBED. Ambaa ⁊ cayphas pͥncipes fuere ſacerdotū. ſed annaslij annū: cayphas v̓o eū quo crucē dn̄s aſcēdit adminiſtrabat: tribꝰ alijs in medio pōtificatu ꝑfunctꝭperhi maxime qͥ ad dn̄i paſſiōem ꝑtinēt: ab euāgeſta cōmemorāt̉. Legalibꝰ nāqꝫ tūc p̄ceptꝭ i ⁊ amhitōe ceſſantibꝰ: nulli pontificatꝰ honor vite vel generis merito reddebat̉: ſꝫ romana ptāte ſūma ſacerdotij p̄ſtabat̉. Ioſephꝰ .n. refert ꝙ valeriꝰ gracchusna a ſacerdotio deturbato iſmahelē pōtificē deſiiuit filiuꝫ baphi: ſꝫ etiā hūc n̄ multo pꝰ abijciēs:eleaꝫarū anauie pōtificis filiū ſubrogauit. pꝰ annuꝫio ⁊ hūc arcꝫ officio ⁊ ſimoni cuidā caphi filio pōcatꝰ tradidit miniſteriū: quo nō āpliꝰ ip̄e qͣꝫ vniꝰanni ſpacio ꝑfūctꝰ ioſephū cui ⁊ cayphas nomē fuita ccepit ſucceſſorē: ꝑ hͦ oē tp̄s qͦ dn̄s nr̄ docuiſſecribit̉: intra qͣdriennij ſpacia coartat̉. AMB.aturꝰ aūt eccl̓iam dei filiꝰ an̄ oꝑat̉ in ẜuulo.o bn̄ dr̄. Factū eſt verbū dn̄i ſuꝑ ioh̓eꝫ zachavt eccl̓ia nō ab hoīe ceꝑit ſꝫ a verbo: bn̄ aūtpēdio vſus ē: vt ioh̓em decl̓aret ꝓph̓aꝫ di.eſt ſuꝑ eū v̓bū dei: alia nō adderet. nullꝰ .n.io ſui. qͥ v̓o dei abūdat: vnum itaqꝫ dicēs:arauit. At v̓o mattheꝰ ⁊ marcꝰ veſtitu ⁊ cinpphetā declarare voluerunt. ¶ CHRI.dei hic mādatū eſſe dr̄: qꝛ nō a ſe vēit zaeo ip̄m mouēte. ¶ THEO. Per totuꝫitū vſqꝫ ad ſui oſtēſionē occultꝰ fuit ineſt quod ſubdit̉: In deẜto. vt nulla ſuſpio innaſcat̉ hōibꝰ vt gr̄a affinitatis ad chriſtum vl̓ōuerſatōis a teneris annis: talia de ip̄o teſtareturmn̄ ip̄e teſtificās dicebat: Ego neſciebā illū. ¶ GRESimul̓ etiā qui ī ſpū ⁊ v̓tute helie hāc vitā īis eſt: amotꝰ a cōuerſatōe humana inuiſibiliūtōi vacās: ne hmōi fallacias q̄ ꝑ ſenſus ingerunt̉: aſſuetꝰ qͣdā ꝯfuſiōe ac errorē īcurreret erga viiboni diſcretōem. Et iō ad tātā diuinaꝝ gr̄arū eleeſt apicē: vt pluſqͣꝫ ꝓphetꝭ ſibi gr̄a infunderet̉ūdꝰ ⁊ exꝑs cuiuſlibꝫ naͣlis paſſiōis deſideriū ſuūiº vſqꝫ ad finē diuinis aſpectibꝰ obtulit. ¶AMDeẜtū etiā ē ip̄a eccl̓ia: qꝛ pl̓es filij deẜte mazeiꝰ q̄ hꝫ viꝝ. Factū ē gͦ v̓bū dn̄i vt que erat ateta: fructū nobis terra generat.Et uenit in oēꝫ regionē iordāispredicās baptiſmū pnīe in remiſſione peccatoꝝ: ſicut ſcriptū eſt ī libroſermonū yſaie ꝓphete: Uox clamātiſ in deſerto: parate uiā dn̄i: rectasfacite ſemitas eius. Omīs uallis implebit̉: ⁊ oīs mōs ⁊ collis humiliabitur. Et erunt praua in directa etaſpera in uias planas: ⁊ uidebit om
nis caro ſalutare dei.AMBRO. Factū v̓bū vox ſecuta eſt. Uerbū .n.pus intꝰ oꝑat̉: ſeqͥt̉ nobis offm̄. vn̄ dr̄: Et ve. in oēmregi. iordanis. ¶ ORI. Iordanis idē ē qd̓ deſcēdēs:deſcēdit enī dei fluuiꝰ aqua ſalubris. Que autē locadecebat ꝑābulare baptiſtā: niſi iordani circūadiacētia? vt ſiquē penitere cōtingeret ꝓtinꝰ occurreretfluēti humilitas ad recipiēdū pnīe baptiſmū. Subdit̉ .n. Predi. bapti. peni. in remiſ. pct̄ōꝝ ¶ GRE. inhome. Cūctis legētibꝰ liq̄t: qꝛ iohānes baptiſmū penitētie nō ſolū p̄dicauit: veꝝ etiā quibuſdā dedit: tn̄baptiſmū ſuū in remiſſionē pctōꝝ dare nō potuit.¶CHRY. ſuꝑ ioh̓em: Cū enī nōdū oblata eſſet hoſtia: nec deſcēdiſſet ſpūs: qͣliter erat fiēda remiſſio?Quid ē ergo qd̓ lucas dicit: In remiſſionē pctōꝝ:Erāt ſiqͥdē iudei ignari: nec culpas ꝓpͥas ꝑpēdebat.Qm̄ igit̉ hec erat cā maloꝝ vt pctā agnoſcerēt ad redēptorē querēduꝫ: venit ioh̓es hortās illos pnīamagere: vt ꝑ pnīam effecti meliores atqꝫ cōtriti ad recipiēdā veniā ſatagāt. Apte ergo cū dixiſſet: ꝙ vēitp̄dicās baptiſmū pnīe in remiſſionē pctōꝝ. q. d. Iccirco ſuadebat illis penitere: vt ſubſequētē veniamfaciliꝰ impetrarēt: credētes in chriſtu. naꝫ niſi pnīaducerēt̉: nequaqͣꝫ expoſcerēt grāꝫ. vn̄ baptiſma illd̓nullā aliā hꝫ cām: niſi ꝙ p̄ꝑatoriū erat ad fidē chriſti j GREGO. in home. Uel ioh̓es dr̄ p̄dicās baptiſmū pnīe in remiſſionē pctōꝝ: qm̄ baptiſmū qd̓pctā ſolueret: qꝛ dare nō poterat p̄dicabat: vt ſicutincarnatū v̓bū prīs p̄currebat v̓bo p̄dicatōis: ita baptiſmū pnīe quo pctā ſoluūt̉: p̨̄curreret ſuo baptiſmate quo pctā ſolui nō pn̄t. AMBRO. Et ideopleriqꝫ ſancto iohāni typū legis imponūt: eo ꝙ lexpctm̄ denūciare potuit: donare nō potuit¶ GRE.nazāzenꝰ: Et vt aliquatenꝰ d̓ baptiſmatū differētiadiſſeramꝰ baptiſauit moyſes: ſꝫ in aqua nube ⁊ mari: hͦ aūt figural̓r agebat̉. Baptiſauit quoqꝫ ioh̓esnō vtiqꝫ ritu iudeoꝝ. nō ſolū in aqua: ſed etiā in remiſſionē peccatorū: nō tamē oīo ſpirital̓r: neqꝫ enīaddit in ſpū. Baptiſat ieſus: ſed in ſpū: ⁊ hic eſt ꝑfectio. Eſt quoqꝫ quartū baptiſma: qd̓ fit ꝑ martyriū⁊ ſanguinē: quo etiā ip̄e chriſtꝰ eſt baptiſatꝰ: qd̓ ceteris eſt venerabiliꝰ nimis eatenꝰ quatenꝰ iteratis cōtagijs nō fedat̉. Eſt etiā qͥntū ex lachrymis: laborioſius tamē iuxta quod quidē ſingulis noctibꝰ ſuū rigāt cubile ⁊ ſtratu in lachrymis. Sequit̉: Sic̄ ſcriptū eſt in libro Iſaie ꝓphete: Uox clamātin in deſerto. ¶A MBRO. Bn̄ vox dicit̉ iohānes v̓bi p̄nūcius: quia vox p̄cedit īferior: verbū ſequit̉ qd̓ p̄cellitquia derelicte ac deſtitute iudee ſolatiū redēptiōisannūciat. Quid autē clamaret aꝑit̉: cū dr̄: Parateviā dn̄i: rectas facite ſemitas eius. Omīs enī qͥ fideꝫrectā ⁊ bona oꝑa p̄dicat: quid aliud qͣꝫ veniēti dn̄oad corda audiētiū viā parat: vt rectas deo ſemitasfaciat: dū mūdas in animo cogitatōes ꝑ ẜmonē bone p̄dicatōis format. ¶ ORIGE. Uel in corde nr̄ovia pͥꝑāda eſt dn̄o. magnū enī eſt cor hoīs ⁊ ſpacioſum: ſi tamē fuerit mūdū: neqꝫ in corꝑis quātitate:ſꝫ in v̓tute ſenſuū magnitudinē eiꝰ ītellige: q̄ tātamſcīaꝫ capiat v̓itatꝭ. Preꝑa gͦ in tuo corde viā dn̄o ꝑꝯuerſatōeꝫ bonā: ⁊ egregijs l̓ ꝑfectꝭ oꝑbꝰ dirige ſemitā vite: vt in te ſermo dei abſqꝫ offenſa ꝑābulet.ASI. Et qꝛ ſemita iſta via quā p̄cedentes calca