Lucas

magis in eo ꝙ verbū dei ⁊ deus erat. nec ꝯfortari īdigebat: nec hēbat augeri. Adhuc aūt cū ꝑuulꝰ eſſethēbat grām dei: vt quō in illo oīa mirabilia fuerātita ⁊ ꝑitia mirabilis eēt: vt dei ſapīa ꝯpleret̉. Seqͥt̉:Et ibāt parētes eiꝰ ꝑ oēs annos in hie. in die ſolēnipaſche. CHRI. In hebreoꝝ ſolēnitatibꝰ nō ſoluꝫtempꝰ ſed etiā locū obẜuare lex iuſſerat: ⁊ ideo necdn̄i parētes extra hieroſolymā celebrare paſcha volebāt. AVGV. de con. euā. Quō aūt ibāt parēteseius ꝑ oēs annos pueritie chriſti in hieruſalē: ſi archelai timore illuc ꝓhibebāt̉ accedere; hoc mihi diſſoluere nō eſſet difficile: nec ſi aliquis euāgeliſtarūexp̄ſſiſſet qͣꝫdiu regnet archilaꝰ. Fieri .n. poterat vtꝑ diē feſtū inter tam ingētē turbā latēter aſcenderēt mox reuerſuri: vbi tamē alijs diebꝰ habitare metuerūt: vt nec ſolēnitate p̄termiſſa eēt irreligioſi:nec cōtinua māſiōe ꝯſpicui. cuꝫ v̓o etiā de regno archelai oēs qͣꝫ fuerit diuturnū tacuerīt. Iſte quoqꝫ ītellectꝰ pꝫ: ꝙ lucas dicit: ꝑ oēs annos eos aſcēdereſolitos in hieruſalē: tūc accipimꝰ factū: cum iā nontimeret̉ archelaꝰ.¶ Et cuꝫ factꝰ eſſet annorū duodecim: aſcēdētibꝰ illis in hieroſolymāẜm cōſuetudinē diei feſti: conſūmatiſqꝫ diebꝰ cū redirēt: remāſit puerieſuſ in hirl̓m: ⁊ nō cognouerūt parētes eius. Exiſtimātes aūt illū eēin comitatu: uenerūt iter diei: et requirebāt eū īter cognatos ⁊ notosEt non inueniētes: regreſſi ſunt inhierl̓m: reꝗͥrētes eū. Et ſcm̄ ē poſttriduū īuenerūt illū in tēplo ſedētēin medio doctoꝝ audiēte illos: ⁊ interrogātē eos. Stupebāt autē oēsqui eū audiebant ſuꝑ prudētia ⁊ rn̄ſis eius. Et uidētes ammirati ſuntEt dixit mr̄ eius ad illuꝫ: Fili ꝗd feciſti nobis ſic? Ecce pr̄ tuꝰ ⁊ ego dolētes querebamꝰ te. Et ait ad illosQuid ē ꝙ me q̄rebatis? Neſciebatis ꝗa in his q̄ prīs mei ſunt oꝫ meeſſe. Et ip̄i non intellexerūt uerbūquod locutus ē ad eos.TIRIL. Quia dixerat euāgeliſta ꝙ puer creſcebat ⁊ cōfortabat̉: ꝓprium ſermonē viuificat: inducens ieſum vna cū ſacra virgine in hieruſalē aſcendentē. vn̄ dr̄: Et cū factꝰ eēt ie. an. xij. aſcē. ill̓ hiero.GRECVS: Non enī iudiciū ſapiētie trāſcēdit etatis menſurā: ſed quo tꝑe penes nos diſcretōis rōꝑfici cōſueuit. xij .ſ. anno chriſti ſapiētia demōſtratur A MBRO. Ul̓ a. xij. anno dominice ſumiturdiſputatōnis exordiū: hic enī predicāde fidei euangelizantiū numerus debebat̉. BASI. Poſſumus

⁊ hoc dicere: quia ſicut ſeptenario numero ſic duodenario qui multiplicatis inter ſeinuicē ſeptenaripartibꝰ conſtat: vel rerū vel temporū vniuerſitas qꝑfectio deſignet̉: atqꝫ ideo quo omīa loca vel tempora doceat occupari: recte a duodecimo numeiubar chriſti ſumit exordiū. BEDA: in homeliQuod aūt dominꝰ per omnes annos cū parētibusin paſcha hieroſolymā venit: humilitatis eſt hune indiciū: homīs nāqꝫ eſt ad offerēda deo ſacriſicia cōcurrere: ⁊ eum oratiōibꝰ cōciliare. Fecit exdominꝰ inter homines homo natus: quod faciēdhominibꝰ per angelos imꝑauit deus. vnde dicitScd̓m ꝯſuetudinē diei feſti. Sequamur igitur itehumane cōuerſatōis eius: ſi deitatis gloriā delecramur ītueri. ¶ GRECVS: Celebrato aūt feſto aremeantibꝰ ieſus latēter remāſit. vnde ſequit̉. Coſummatiſqꝫ diebꝰ cū redirēt: remāſit puer ieſus ī hicruſalē: ⁊ nō cognouerūt parētes eius. Dicit autecōſummatis diebꝰ: quia ſeptem diebꝰ durabat ſolnitas. Ideo aūt latēter remanet: ne parentes impedimēto eſſent diſputatōni ꝑagēde cum legiipitis.vel forſitan hoc euitās videat̉ parētes contēnere ſmādantibꝰ nō pareret. Latenter ergo remanet: neaut retrahatur: aut ſit inobediēs. ORIGE. Nonaūt miremur parētes vocatos: quorū alter ob partum: alter ob obſequiū patris ⁊ matris merueruntvocabula BEDA: in home. Sed queret aliquisQuomodo dei filiꝰ tāta parētū cura nutritꝰ potuerit obliuiſcēdo relinqui? Cui reſpōdēdū: Quia filijiſrl̓ moris fuit vt temꝑibꝰ feſtis vel hierofluētes: vel ad ꝓpͥa redeūtes: ſeorſum viri ſeoriū feīeincederēt: infanteſqꝫ vel pueri cū quolibꝫ parēte īdifferēter ire potuerint: ideoqꝫ mariā vel ioſeph viciſſim putaſſe puerū ieſum quē ſecū nō cernebantcū altero parēte reuerſū. vnde ſeqͥt̉: Exiſti au. il. eēcomi. vene. iter diei: ⁊ reqͥ. eū int̓ cognatos ⁊ notorORI. Sicut aūt qn̄ inſidiabāt̉ ei iudei: elapſus etde medio eoꝝ ⁊ nō apꝑuit: ſic ⁊ nūc puto remāſiſſepueꝝ ieſum: ⁊ parētes eius vbi remāferit ignorSeqͥt̉ .n. Et nō inue. re. ſunt in hie. reqͥ eū. CLO.Una qͥdē die reuerſi ſūt a hierl̓m: ſecūda q̄runt itercognatos ⁊ notos: ⁊ nō inueniētes t̓tia die r̄greſunt in hieruſalē: ⁊ ibi īuenerūt. vn̄ ſequit̉: Et factieſt pꝰ tri. inue. eū in tēplo. ORI. Nō ſtatī vt qrit̉inuenit̉: nō .n. inter cognatos ⁊ carnis ꝓpīquos iiuenit̉ ieſus: neqꝫ .n. pot̓at humana cognatio dei fium cōtinere. Nō inuenit̉ int̓ notos: qꝛ maiortali noticia. in multoꝝ comitatū nō pōt inuenūt̉nec vbiqꝫ īuenerūt: ſed in tēplo. Et tu ergo qre ſeūin tēplo dei: q̄re in eccl̓ia vbi chriſti ẜmonē atqꝫpiētiā .i. filiū dei reꝑies. AMB. Poſt triduūſarit̉ in tēplo: vt eēt indicio qꝛ poſt triduū triuphalipaſſiōis in ſede celeſti ⁊ honore diuino fidei nreleoſtēderet: reſurgens qui mortuꝰ credebat̉/ GoUel qꝛ queſitꝰ aduentꝰ chriſti a patriarchis antēgē nō eſt inuētꝰ: q̄ſitꝰ a ꝓphetis ⁊ iuſtis ſubeſt inuētꝰ: q̄ſitꝰ a gentilibꝰ ſub gr̄a inuenit̉Quia v̓o ꝑuulꝰ erat: inuenit̉ in medio p̄ceptoꝝ ſactificās ⁊ erudiēs eos. vnde dicit̉: Sedētē indoctoꝝ audiētē illos ⁊ interrogātē. ⁊ hoc peiꝰofficio vt nos poceret quid puetie p̄uleſplbꝰeruditi ſunt cōueniret: vt audiāt potius magilūⁱ