Ca. II.

ije q̄dā eodē noīe nūcupabāt̉. Ut igit̉ ad eā māifeſta diſcretio fieret: patrē eius cōmemorat: ⁊ generis qualitatem deſcribit. VAMBRO. Antea vero ⁊ ſtipendijs viduitatis ⁊ moribus talis inducitur vt digna fuiſſe credat̉ que redēptorē omniuꝫnūciaret. vnde ſequit̉: Hec ꝓceſſerat in diebꝰ multꝭ⁊ vixerat cū viro ſuo annis ſeptē a v̓ginitate ſua: ⁊hec vidua vſqꝫ ad annos octuagītaqͣtuor 4 QRI.Neqꝫ .n. ſpūſſanctꝰ fortuitu habitauit in ea: bonuꝫenim eſt primū: ſiqua poteſt virginitatis grām poſfidere. Si autē hoc non potuerit: ſed euenerit ei vtperdat virum: vidua ꝑſeuerꝫ. quod quidē non ſolūpoſt mortē viri ſed etiā cum ille viuit debet haberein animo: vt etiā ſi nō euenerit: volūtas ip̄iꝰ ⁊ ꝓpoſitum a domino coronetur: ⁊ dicat: Hoc voueo: hocꝑmitto: ſi mihi humanū aliquid quod nō optocōtigerit: nihil aliud faciam qͣꝫ incōtaminata ⁊ vidua ꝑſeuerē. Iuſte ergo ſancta mulier ſpiritū ꝓphetandi meruit accipere: quia longa caſtitate: longisetiā ieiunijs ad hoc culmē aſcēderat. vnde ſequit̉:Que non diſcedebat de templo ieiunijs ⁊ obſecratōnibus ẜuiens die ac nocte. GREGO. In quoliquet ꝙ ceteraꝝ v̓tutū inerat ei congeries: ⁊ aſpiceconformē ſymeoni v̓tutibus: ſimul enī erāt in templo: ſimul etiā digni reputati ſunt ꝓphetica gratia.vnde ſequit̉: Et hec ip̄a hora ſuꝑueniēs confitebat̉domiE. niſenus: Hoc eſt regratiabat̉ vidēdi ſalię in iſrl̓: ⁊ confortabat̉ de ieſu: quoam ip̄e eſſet redēptor: idemqꝫ ſaluator. vnde ſeqͥt̉uebat̉ de illo omnibꝰ qui expectabāt redemem iſrl̓. Uerum quia anna prophetiſſa modicūuid ⁊ non nimis claꝝ de chriſto diſſeruit euanlium: non ſeriatim induxit que ab ea ſunt dicta.forſan aūt ob hoc aliquis ſymeonē p̄ueniſſe fatebitur: eo ꝙ is quidem formā legis gerebat. nam ⁊pſuꝫ nomē notat obediētiā: illa vero gratie: quodinterpretatio nominis manifeſtat: inter quos chriſtus īdius erat. iccirco illum quidē dimiſit cumlege metem: hanc vero fouet vltra viuentem pergratiam BEDA. Iuxta intellectū etiam myſticūanna eccl̓iam ſignificat: que in preſenti ſponſi ſuieſt morte qͣſi viduata. Numerꝰ etiā annoꝝ viduitatis etꝰ tp̄s eccl̓e deſignat: quo ī corꝑe ꝯſtituta ꝑegrinata dn̄o. ſepties qͥdē duodeni. 84. faciūt: ⁊. 7. qͥdeꝫad hꝰſcl̓i curſū qͥ diebꝰ 7. voluit̉. xij. v̓o ad ꝑfcōeꝫ docirine apl̓ice ꝑtinēt. Ideoqꝫ ſiue vniuerſalis ecclena: ſeu quelibet anima fidelis que totū vite ſue tempus apoſtolicis curat mancipare inſtitutis: octogītaquatuor annis domino ſeruire laudatur. Tempus etiam ſeptem annorū quo cum viro ſuo manſerat congruit: nā propter dominice priuilegiū maeſtatis quo in carne verſatus docuit: in fignū perſonis ſimplex ſeptem annorū eſt numerus expreſſus. Arridet etiam eccleſie myſterijs ⁊ anna: etſtia eius interp̄tabatur: ⁊ filia eſt phanuelis: quiſacies dei dicitur: ⁊ de tribu azer .i. beati deſcēdit.Et ut ꝑfecerunt oīa ẜm legē dn̄ireuerſi ſūt in galileā in ciuitatē ſuānazareth. Puer aūt creſcebat: ⁊ cōiortabat̉ plenꝰ ſapiētia: ⁊ gratia dei

erat ī illo. Et ibāt parētes eiꝰ ꝑ oēsannos in hieirl̓ꝫ ī die ſolēni paſche.BEDA: Pretermiſit hoc loco lucas que a mattheo ſatis expoſita nouerat: dominū videlicet poſthoc ne ab herode necandus inueniret̉: in egyptuꝫa parētibus eſſe delatuꝫ: defunctoqꝫ herode ſic demum in galileam reuerſum: nazareth ciuitatē ſuaꝫinhabitare cepiſſe. Solent enim euangeliſte ſinguli ſic omittere quedam: que vel ab alijs commemorata viderunt: vel ab alijs commemorāda in ſpiritu preuiderūt: vt continuata ſue narratōnis ſerie:quaſi nulla pretermiſiſſe videātur: que tamen alterius euāgeliſte conſiderata ſcriptura quo loco trāſita fuerint: diligens lector inueniat. Unde multispretermiſſis lucas dicit: Et vt perfecerūt omīa ẜmlegem domini: reuerſi ſunt in galileā ciuitatē ſuamnazareh/ THEO. Erat quidem eorū ciuitas bethleem ſicut patria: nazareth vero tanqͣꝫ habitaculuꝫAV GV. de cōcor. euāge. Forte autem hoc mouet: quomodo dicat mattheus ꝓpterea cum pueroparentes eius iſſe in galileā: quia metu archelai iniudeam ire noluerūt: cum propterea magis iſſe ingalileam videant̉: quia ciuitas eoruꝫ erat nazarethgalilee: ſicut lucas hic non tacet. Sed intelligendūeſt: vbi angelus in ſomniſ in egypto dixit ad ioſephSurge ⁊ accipe puerum ⁊ matrem eius: ⁊ vade interram iſrl̓: ſic intellectū pͥmo eſſe a ioſeph: vt putaret iuſſum ſe eſſeⁱ ꝑgere in iudeam: ipſa enī intelligipͥmitus potuit terra iſrl̓. porro aūt poſtea quoniaꝫcōperit illic regnare filiū herodis archelaū: noluitobijcere ſe illi ꝑiculo: cum poſſet terra iſrl̓ etiam ſicintelligi: vt etiā galilea illi deputaret̉: quia ⁊ ip̄ampopulꝰ iſrl̓ incolebat̉ / GRECVS: Uel alit̓: Enumerat hic lucas tempꝰ ante deſcēſum in egyptum:neqꝫ .n. ante purgatōem eam ioſeph deduxiſſꝫ. An̄v̓o qͣꝫ in egyptū deſcēderēt: nō receꝑant ꝑ oraculavt nazareth ꝑgerēt: immo quaſi libētiꝰ in patria cōuerſantes illuc vltro ꝑgebant. Cū .n. ad nihil aliudaſcēſus in bethleē eueniſſet: niſi cauſa deſcriptiōisexpedito eo cuiꝰ cauſa aſcēderāt: deſcēdūt in nazarethTHEO. Poterat aūt ẜm corpꝰ ex ip̄o vteroin mēſura mature etatis ꝓdire: ſed videret̉ hoc ẜmphātaſiā: ꝓpterea paulatim creſcit. vnde ſequitur:Puer aūt creſce. ⁊ cōfortabat̉ BEDA: Notādaeſt diſtīctio v̓boꝝ: qꝛ dn̄s ieſus chriſtꝰ in eo ꝙ puererat .i. habitū hūane fragilitatꝭ īduerat: creſcere ⁊ cōfortari habebat̉. ATHA. Ceterū ſi ẜm quoſdamcaro in diuinā naͣꝫ mutata ē: quō capiebat augmētū: increato .n. augmētū att̓buere nefariū eſt CIRIL. Decēter v̓o etatis incremēto ſapīe ꝯiuxit augiitu cū dicit: Et ꝯfortabat̉ .ſ. ſpū: nā iuxta mēſuraꝫetatis corꝑee: nā diuina ſapīam ꝓpͥam reuelabat.THEO. Si .n. dū ꝑuꝰ etate erat oēm ſapīam demōſtraſſet: videret̉ ꝓdigiū: ſꝫ ꝑ ꝓfectū etatis ſeip̄mon̄debat: vt totū impleret orbē. Nō aūt qͣſi ſuſcipiens ſapīam ſpū ꝯfortari dr̄: qd̓ .n. ab īitio ꝑfectiſſimū ē: quō pōt deīde ꝑfectiꝰ fieri? vn̄ ſeqͥt̉: Ple. ſapi.⁊ gr̄a dei erat in illo. BED. Sapīa qͥdē: qꝛ in ipſohabitat oīs plenitudo diuinitatꝭ corꝑal̓r. gr̄a autēqꝛ homini ieſu chriſto magna gr̄a donata eſt: vt exquo hō fieri cepiſſet: ꝑfectus eſſet ⁊ deꝰ: multo aūt