Ca. II.

cer chriſtū dn̄i: accipiat ī māībus verbū dei: ⁊ comxat̓ velut quibuſdā fidei ſue brachijs: tūc dimitce nt n̄ videat mortē qͥ viderit vitā; GRECVSgymeon aūt bn̄dicebat deuꝫ īter cetera: ꝙ ꝓmiſſacpi facta ſortita erāt efficacie veritatē: nā cōſolationē iſtael oculis ꝑſpicere meruit: ⁊ manibꝰ portare.iō dicit: Secūdū verbū tuū .i. cū finē obtinuerimiij at vbi viſibiliter ſenſi qd̓ deſiderabā: nūcoluis tuū ſeruū: nec guſtu mortis attonitū: nec heqratiōis cogitatiōibꝰ cōturbatū. ⁊ iō ſuodit̉: In pace ¶ RE. niſenꝰ: Quia poſtqͣꝫ chriſtꝰ culpā hoſtile qeſtruxit: nos quoqꝫ patri recōciliauit: facta eſtraſlatio ſanctorū ī pace/ ORI. Quis ē aūt qͥ d̓ ſeculo iſto recedit ī pace: niſi is qͥ ītelligit ꝙ deꝰ eratin chriſto mūdū recōciliās ſibi? nihilqꝫ habēt inimicū deo: ſed oēm pacē bonis ī ſe operibꝰ aſſumpſit.¶RECIS Fuerat autē ſibi repromiſſum n̄ viſuꝝſe mortē: niſi priꝰ videret chriſtū dn̄i: ⁊ iō īpletū on̄dens ſubdit: Quia viderūt oculi mei ſalutare tuū.¶RE. niſenꝰ: Beati oculi tui tā aīe qͣꝫ corꝑis: hi qͥdem viſibiliter deū ſuſpiciētes: illi vero nō ſolū queviſa ſunt attēdētes: īmo illumīati fulgore ſpūs dn̄iverbū ī carne cognoſcētes. ſalutare nāqꝫ quod tuisoculis ꝑcepiſti: ip̄e ieſus ē: quo nomīe ſalꝰ declaratur CIRIL. Fuerat aūt chriſti myſteriuꝫ qd̓ patuit ī vltimis tēporibꝰ ſeculi preꝑatū an̄ mūdi originē. vn̄ ſequit̉: Qd̓ paraſti an̄ faciē oīm populorū.ATHANA .ſ. cōfectā toti mūdo ꝑ chriſtū ſalutē.qualiter gͦ ſupradictū ē: ꝙ expectabat iſrael cōſolationē: eo ꝙ .ſ. tūc futurā eē cōſolationē iſrael agnouit ī ſpū: cū ⁊ oībus populis paratum ē ſalutare.GCRECVS Attēde etiā ſagacitatē digni ⁊ venerās: anteqͣꝫ dignꝰ videret̉ beate viſiōis: preſtolabat̉ ſolamē iſrael. Ut aūt qd̓ ſperabat obtinuit: exclamat ſe vidiſſe ſalutē oīm populoꝝ: adeo eī infantis ineffabile iubar illuſtrauit eū: vt ꝓceſſu tēporisſecutura mox ſibi fierēt nota. THEO. Signanteraūt dicit. An̄ faciē: vt .ſ. oībus eiꝰ incarnatio appareret. hoc autem ſalutare dicit eē gentiū lumē: ⁊ gloriā iſrael. vn̄ ſequit̉: Lumē ad reuelationē gētiuꝫ.¶THANA. Gētes enī an̄ chriſti aduentum ī vltimis tenebris erāt cōſtitute: cognitiōe diuīa pͥuate.CIRIL. Sed chriſtꝰ adueniēs factꝰ ē lux tenebroſis ⁊ erraticis: quos diabolica manꝰ preſſit. Uocati ſūt autē a deo patre ad notitiaꝫ filij: qͥ ē lux vera.ATHANA. Iſrael aūt lꝫ tenuiter lege illuminabat̉: ⁊ iō nō dicit ꝙ lumē illis ꝓtulerit: ſed ſubdit.Et gloriā plebis tue iſrael. Memorās antiquam hiſtoriā: ꝙ ſicut olim moyſes dn̄m alloquēdo gloriolam retulit faciē: ſic ⁊ ip̄i diuinā hūanitatis lucē ꝑgētes: vetꝰ abijciētes velamē: ī eandē imaginemtrāfformarent̉ de gloria ī gloriā. CIRXL. Nā ⁊ ſiquidā eorū īobediētes fuerīt: tn̄ reliquie ſalue facteſūt: ⁊ ꝑ chriſtū ꝑuenerūt ad gloriā. Harū pͥmitie fuere diui apoſtoli: quorū fulgores vniuerſū orbē illuminat. fuit etiā chriſtꝰ ſingulariter iſrael gloria: qͥaẜm carnē ex eis ꝓceſſit: qͣꝫuis cūctis vt deꝰ p̄eſſet ꝑſecula bn̄dictꝰ. GRE. niſenꝰ: Et iō ſignāter dixit.Plebis tue: qꝛ nō ab eis tm̄ ē adoratꝰ: ſꝫ īſuꝑ ex eise rm carnē natꝰ. BEDA: Et bn̄ reuelatio gētiumiiraelis glorie p̄fert̉: qꝛ cū plenitudo gentiū introierit: tūc omnis iſrael ſaluus erit.

¶ Et erāt pr̄ eiꝰ ⁊ mr̄ eiꝰ mirantesſuꝑ his q̄ dicebant̉ de illo. Et bn̄dixit illis ſymeon: ⁊ dixit ad mariammatrē eiꝰ. Ecce poſitꝰ ē hic ī ruinaꝫ⁊ ī reſurrectione multoꝝ ī iſrl̓: ⁊ inſignū cui cōtradicet̉. Et tuā ipſiusaīaꝫ ꝑtrāſibit gladiꝰ: ut reuelenturex multis cordibꝰ cogitatiōes.GRECVS: Trāſcēdentiū rerū noticia: quotiensī memoriā venerit: totiēs renouat ī mēte miraculūvn̄ dr̄: Et erāt pater eiꝰ ⁊ mater mirātes ſuꝑ hiſ quedicebant̉ de illo. ORI. Tā ab angelo qͣꝫ a multitudīe celeſtis exercitꝰ: necnō ⁊ a paſtoribꝰ ⁊ ip̄o ſymeone. 7BED A: Patrē ſaluatoris appellat: nō ꝙvere pr̄ fuerit ei: ſed quo ad famā marie cōſeruādaꝫpr̄ ſit ab oībus eſtīatus. AVG. Quāuis ⁊ eo mōpr̄ illiꝰ valeat dici quo ⁊ vir marie recte ītelligit̉ ſine cōmixtiōe carnis: ip̄a copulatiōe cōiugij multovidelꝫ cōiunctiꝰ qͣſi eēt aliūde adoptatꝰ. neqꝫ enimꝓpterea nō erat appellādꝰ ioſeph pr̄ chriſti: qꝛ noneū cōcūbendo genuerat: qn̄quidē pr̄ eēt: ⁊ ei quē n̄ex ſua cōiuge ꝓcreatū aliunde adoptaſſet. QRI.Qui aūt altiꝰ aliqͥd inqͥrit: pōt dicere qm̄ generationis ordo a dauidⁱ vſqꝫ ad ioſeph deducit̉: ne videretur fruſtra ioſeph nomīari: qꝛ pr̄ nō fuerat ſaluatoris: vt generatiōis ordo haberet locū: pr̄ dn̄i appellatus ē. ¶ GRE. Laudibꝰ aūt diuinis exhibitis: vertit ſe ſymeon ad bn̄dictionē adducētiū puerū. vndeſequit̉: Et bn̄dixit illis ſymeon. Bn̄dictiōe igit̉ vtrūqꝫ donat: occultoruꝫ vero p̄ſagia dirigit tm̄ ad matrē: qͣtenus ꝑ cōmunē bn̄dictionē nō pͥuet̉ ioſeph ſimilitudīe patriſ: ꝑ ea v̓o q̄ dicit mr̄i ſeorſū a ioſeph:verā eā p̄dicit genitricē. vn̄ ſequit̉: Et di. ad ma. matrē eiꝰ: ecce poſi. ē hic ī rui. ⁊ reſurrec. mul. ī iſrael.AMB. Uide vberē ī oēs gr̄am dn̄i ī generatiōe diſfuſam: ⁊ ꝓphetiā īcredulis negatā eē: nō iniuſtis.Ecce ⁊ ſymeon ꝓphetizat ī ruinā ⁊ reſurrectioneꝫmultorū veniſſe chriſtū ieſum. ORI. Qui ſimpliciter exponit: pōt dicere ī ruinā eū veniſſe īfideliū: ⁊ īreſurrectionē credētiū. CHRY. Sicut enī lux ⁊ ſioculos debiles turbet lux ē: hͦ mō ſaluator perſeuerat: ⁊ ſi corruāt plurimi: neqꝫ enī ē eiꝰ officiū deſtructio: ſed eorū veſanie. quāobrē nō ſolū ex ſalute bonorū: ſed etiā ex maloꝝ diſſipatiōe v̓tus eius on̄dit̉:nā ſol quoniā multū radiat: ꝓpterea viſus debilesp̄cipue ꝑturbat. GR E. niſenꝰ: Attēde aūt diſtīctionis exquiſitā prolationē: preꝑatio qͥppe ſalutis dicitur corā oī populo: ſed caſus ⁊ ſubleuatio pluriū.Diuinū enī propoſitū ē ſalus ⁊ nō deificatio ſingulorū: caſus aūt ⁊ ſubleuatio cōſiſtit in pluriū intentione credētiū ⁊ nō credentiū. Quod aūt iacētes ⁊īcreduli ſubleuētur: nō ē abſurdū. QRI. Qui aūtcurioſus īterpres ē: dicit nequaqͣꝫ eū cadere qͥ antenō ſteterit. Da mihi igit̉ qui fuerit ille qͥ ſtetit: in cꝰruinā ſaluator aduenerit. GRE. Sed ꝑ hoc deſignat ruinā ad īfima: qͣſi nō puniēdus equaliter an̄īcarnatiōis myſteriū ⁊ poſt datā diſpēſationē ⁊ p̄dicationē. Et maxime hi ſunt ex iſrael: quos neceſ-

H 4