Ca. II.

aarilia: crede mirifica. Si de his que humilitatisſunt diſputas: q̄ alta ſūt celeſtia venerare ¶ GRE.inho Myſtice autē ꝙ vigilātibus paſtoribꝰ angeuia apparet: eoſqꝫ claritas dei circūfulſit: hoc ē ꝙ ilii q ceteris videre ſublimia merent̉: qͥ fidelibꝰ gregihus preeſſe ſollicite ſciūt. Dūqꝫ ip̄ſi pie ſuꝑ gregē vilāt: diuina ſuꝑ eos latiꝰ gr̄a coruſcat BEDA īcome Significāt enī myſtice paſtores iſti gregumoctores quoſqꝫ ac rectores fideliū animarū. Noxicilias cuſtodiebāt ſuꝑ gregē ſuū ꝑicula tētaionū īdicat qͥbus ſe ſuoſqꝫ ſubiectos cuſtodire nōpeſiſtūt. Et bn̄ nato dn̄o paſtores ſuꝑ gregē vigilāt:ꝙ natus ē qͥ dicit: Ego ſum paſtor bonus: ſed ⁊ tēis īminebat quo idē paſtor oues ſuas que diſperſe erāt: ad vite paſcua reuocaret. ¶ORI. Ceteruꝫ ſiad ſecretiorē oportet aſcēdere intellectu: dicā quoſdam fuiſſe paſtores angelos qͥ res humanas regerent. Et cū horū vnuſquiſqꝫ ſuā cuſtodiā conſeruaret: veniſſe angelū nato dn̄o ⁊ annunciaſſe paſtoribus ꝙ verꝰ eſſet paſtor exortus. Angeli enī ante aduentū ſaluatoris: parū poterāt cōmiſſis ſibi vtilitatis afferre. Uix enī aliquis vnus ex ſingulis gētibuſredebat ī deū: nūc autē ppl̓i accedūt ad fidē ieſu.Et ſubito facta ē cū angelo multitudo militie celeſtiſ: laudātiū deū⁊ dicētiū: Gloria ī altiſſimis deo: ⁊ īt̓ra pax hōibꝰ bone uolūtatis.Peda. Ne parua vnius angeli videret̉ auctoritas:oſtqͣꝫ vnus ſacramētū noue natiuitatis edocuit:ati multitudo celeſtiū agminū affuit. vn̄ dicit̉: Etſubito facta ē cū angelo multitudo militie celeſtiſ.In̄ chorus adueniēs angelorū militie celeſtis vocabulū accipit. Qui ⁊ duci illi ī p̄lio qͥ ad debellandas aereas ptātes apparuit humiliter obſecūdat: ⁊ip̄e poteſtates eaſdē cōtrarias ne mortales tm̄ tētare valeāt: quantū volūt fortiter armis celeſtibꝰ perturbat. qꝛ vero deus ⁊ hō naſcit̉: iure homībus pax⁊ deo gloria canit̉. vn̄ ſequit̉: Laudātiū deū ⁊ dicēii Gloria ī altiſſimis deo. vno angelo: vno euangelizāte nūcio natū ī carne deū mox multitudo militie celeſtis in laudē creatoris ꝓrumpit: vt ⁊ chriſtodeuotionē impēdat: ⁊ nos ſuo īſtruat exēplo: quotiens aliquis fratrū ſacre eruditiōis verbū īſonuerit: vel ip̄i que pietatis ſūt: ad mētē reduxerimꝰ: deoſtatim laudes corde ore ⁊ oꝑe reddamꝰ 5 CHRY.Et oli quidē angeli ad puniendū mittebant̉: putaad iſraelitas: ad dauid: ad ſodomitas: ad gemitꝰ cōuallem: nūc ecōtra canūt ī terra gr̄as agētes deo:o ꝙ ſuū deſcenſum ad homines eis reſeruauit.GRE. xxviij. moraliū. Simul etiā laudāt quia redēptioni noſtre voces ſue exultatiōis accomodāt: ſinūl etiā qꝛ dū nos cōſpiciūt recipi: ſuū gaudēt numnerū īpleri IBEDAOptāt etiā pace homībꝰ cuꝫnodūt: Et in terra pax homībus: qꝛ quos infirmospalus abiectoſqꝫ deſpexerāt: naſcēte in carne dominō la ſocios venerātur. ¶CIRVL. Hec autem paxꝑ coriſtū facta ē. Recōciliauit enī nos per ſe deo ⁊patri: culpā hoſtilē de medio auferēs: duos popuios ī vnū hominē pacificauit: ac celicolas ⁊ terrenor in vnū gregē cōpoſuit BED A. Quibus autē

hominibꝰ pace̓ poſcāt: exponūt dicētes: Bone volūtatis: eis .ſ. qui ſuſcipiūt natū chriſtū. nō enī ē paximpijs: ſed pax multa diligētibus nomen ORI.Sed diligēſ lector inquirat quomō ſaluator dicat:Nō veni pacē mittere ſuꝑ terrā: ⁊ nūc angeli de eꝰnatiuitate cantāt: In terra pax homībus. ſed hͦ qd̓pax eſſe dicit̉ ī homībus bone volūtatis ſoluit queſtionē. pax enī quā nō dat dn̄s ſuꝑ terrā: nō eſt paxbone volūtatis. ¶AVGV. xiij. de trinitate. Pertinet enī iuſticia ad bonā volūtatē. CHRI. Aſpiceautē mirandū ꝓceſſum. angelos ad nos deduxit pͥus: ac deīde duxit hominē ad ſuperna. factū ē celūterra: cū terrena debet recipere. ORI. Myſtice autem videbāt angeli ſe opus qd̓ eis creditū fuerat īplere nō poſſe abſqꝫ eo qui vere ſaluare poterat: etmedicinā ſuā īferiorē eē qͣꝫ hoīm cura poſcebat. vn̄ſicut ſi veniat aliquis qͥ habeat ſummā ī medicinanotitiā: ⁊ illi qͥ prius ſanari nequiuerant: cernētesad magiſtri manus putredines ceſſare vulnerū: nōinuideāt: ſed in laude medici erūpant: ⁊ dei qui ſibiegrotātibuſqꝫ tāte ſciētie hominē miſerit: multitudo angeloꝝ aduentu chriſti deum laudent.¶ Et factū eſt ut diſceſſerūt ab eisangeli in celū: paſtores loq̄bant̉ adīuicē: Trāſeamꝰ uſqꝫ bethleē: et uideamꝰ hoc uerbū qd̓ factū ē: qd̓ fecit dn̄s ⁊ on̄dit nobis. Et uenerūtfeſtinātes: ⁊ īuenerūt mariam et ioſeph: ⁊ īfāte poſitū ī p̄ſepio. uidēteſaūt cognouerūt d̓ uerbo: qd̓ dictūerat illis de puero hoc. Et oēs quiaudierūt mirati ſūt: et d̓ his q̄ dictaerat a paſtoribꝰ ad ip̄os. Maria ātꝯẜuabat oīa uerba hec: ꝯferēs ī corde ſuo. Et reuerſi ſunt paſtoreſ gl̓ificātes ⁊ laudātes deū ī oībꝰ q̄ audierāt ⁊ uiderāt: ſic̄ dc̄m ē ad illos.GRECVS: Que viſa ſunt ⁊ relata ſtuporē īgeſſerūt paſtoribus: ⁊ ſic ouilia ſua omiſerūt: ⁊ ꝓfectiſunt nocte bethleem: lucē indagātes ſaluatoris. vn̄dicitur: Et factū ē vt diſceſſerūt ab eis angeli in celum: paſtores loquebant̉ adinuicē: Trāſeamus vſqꝫ bethleē ⁊ vi. hoc ver. quod fa. ē IBEDA: Uerequaſi vigilātes: nō dixerūt videamᵈ puerū: ſed verbū quod factū ē .i. verbū quod ſemꝑ erat videamusquomō ꝓ nobis caro factū ē: ſiquidē hocip̄m verbum dn̄s eſt. Sequit̉ enī: Quod fecit dn̄s ⁊ oſtendit nobis .i. videamus quomō verbū ipſuꝫ ipſe ſe fecerit: ⁊ on̄dit nobis carnem ſuā. VAMB. Uide qͣꝫſingulariter ſcriptura ſingulorū libret momēta verborū. Etenī cū caro domini videt̉: videt̉ verbū: qd̓ ēfilius nō mediocre fidei tibi hͦ videat̉ exemplū: nōvilis ꝑſona paſtorū. ſimplicitas enī querit̉: nō ambitio deſiderat̉. Et venerūt feſtinātes. nemo enī cūdeſidia chriſtū requirit. ORI. Quia vero feſtinan

H 2