Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

veritatē vtriuſqꝫ naͣe eadē virgo ancilla dn̄i fuit etmater. BED A. Accepto aūt virginis ꝯſenſu moxangelꝰ celeſtia repetit. vn̄ ſequit̉: Et diſceſſit ab illaangelꝰ EVSE. ſolū impetrās qd̓ optabat: ſꝫſtupēs in virginea forma virtutis plenitudine. Exurges aūt maria in diebꝰ illisabijt in mōtana feſtinatōe in ciuitatē iuda: intrauit in domū zacharie: ſalutauit eliſabeth. Et factū ēut audiuit ſalutatōnem marie elizabeth: exultauit infanſ in utero eiusEt repleta eſt ſpūſancto eliſabeth: exclamauit uoce magna dixit:Gn̄dicta tu int̓ muliereſ: bn̄dictꝰfructꝰ uētris tui. Et unde hoc mihiut ueniat mr̄ dn̄i mei ad me? Ecceenī ut facta ē uox ſalutatōnis tue inauribꝰ meis: exultauit in gaudio infans ī utero meo. Et beata que credidiſti: quoniam perficiētur ea quedicta ſunt tibi a domino.AMBRO. Angelꝰ abſcōdita nunciaret vt fides aſtrueret̉: exēplo femine ſterilis ꝯtēptū v̓ginisnūciat. Ubi audiuit maria: non qͣſi incredula deoraculo: nec qͣſi incerta de nūcio: nec quaſi dubitāſde exēplo: ſꝫ quaſi leta voto: religioſa officio: feſtina pre gaudio in mōtana ꝑrexit. vn̄ dr̄: Exur. aūtma. in die. il. abi. in mōtana. Quo enī deo plena:niſi ad ſuꝑiora feſtinatiōe conſcēderet. ORI.Ieſus enī qui in vtero illiꝰ erat feſtinabat adhuc īvētre mrīs iohānē poſitū ſanctificare. vn̄ ſeqͥt̉: Cuꝫfeſtinatōne. AMBRO. Neſcit tarda moliminaſpūſſancti gr̄a: Diſcite v̓gines non demorari in plateis: aliquos ī publico miſcere ẜmones ¶THE.Propt̓ abijt in mōtana: qꝛ zacharias in motanishabitabat. vn̄ ſeqͥt̉: In ci. iu. intra. do. zacharie.AMBRO. Diſcite vos ſācte mulieres ſedulitatēqua pͣgnātibꝰ debeatis exhibere cognatis. Mariaꝫaūt que ſola in intimis penetrabilibꝰ v̓ſabat̉: non apublico v̓ginitatis pudor: a ſtudio aſꝑitas montiū: ab officio ꝓlixitas itineris retardauit. Diſcite etiā virgines humilitatē marie: venit ꝓpinqͣ adximā: iunior ad ſeniorē: nec ſolū vēit: ſed pͥor ſalutauit. vn̄ ſeqͥt̉: Et ſalu. eliſab. Decet .n. vt qͣꝫto caſtiorv̓go tāto humilior ſit: noueritqꝫ deferre ſenioribus.Sit mgr̄a humilitatis in ē ꝓfeſſio caſtitatis; Eſtetiā pietatis: qꝛ ſuꝑior venit ad inferiorē: vt inferior adiuuet̉: maria ad eliſabeth: chriſtꝰ ad iohāneꝫ. CHRY. ſuꝑ Mat. Uel al̓r celabat ſupradictaſunt in ſe virgo: nec cuiqͣꝫ hoīm pādit: enī credebat ab alijs poſſe fidē adhiberi mirādis relatibꝰ: immo magis putabat ſe pati cōuitia: ſi diceret: qͣſi volēs ſcelꝰ ꝓpuꝫ palliare. GRECVS: Ad ſolā autērefugit eliſabeth: ſic enī ꝯſueuerat ꝑꝑ cognatiōeꝫꝑꝑ ceterā hmōi ꝯiūctōem. AMB. Cito aūt euētꝰ

marie pn̄tie dn̄ice bn̄ficia declarāt̉. ſequit. tfac. eſt vt audi. ſalu. ma. eli. exul. inf. in vte. eiꝰ. 1.diſtīctōem ſingulorūqꝫ v̓borū ꝓpͥetates: vocem poeliſabeth audiuit: ſed ioh̓es por grām ſenſit. illaordine audiuit: iſte exultauit rōne myſterū. illa marie: iſte dn̄i ſenſit aduētū GRECVS: Proph̓aparēte acutiꝰ vidꝫ audit: ſalutatqꝫ ꝓphetatu ſꝫ qverbiſ poterat: ſaltat in vtero: qd̓ maximū ein gaudio. Quis vnqͣꝫ nouit tripudiū natītate āquiꝰ; Inſinuauit gr̄a naͣe ignota extiterāt: recſus vētre miles agnouit dn̄m ac regē oriturū: vtegmine obſtāte myſtice viſiōi. inſpexit n. palpebris: ſed ſpū. ORIGE. aūt antea repleterat ſpū donec aſſiſteret chriſtū gerebat in vtertūc autē ſpū erat plenꝰ: reſultabat in parēteſequit̉: Et reple. ē ſpūſcō eliſabeth. aūt dubiūtqͥn que tūc repleta eſt ſpūſcō: ꝑꝑ filiū ſit repleta.AMB. Illa aūt que ſe occultauerat cōceꝑaliū: iactare ſe cepit qꝛ generabat ꝓph̓aꝫ erubeſobat ante benedicit. vn̄ ſeqͥt̉: Et excla. vo. mag. dijBn̄di. tu in. muliereſ. Magna voce clamauit: verldn̄i ſenſit aduētū: qꝛ religioſū credidit ꝑtū ORDicit aūt: Bn̄dicta tu īter mulieres. Nulla .n. vnōtāte fuit gr̄e ꝑticeps aūt eſſe poterit: vniꝰ n. diuijgerminis parēs eſt vnica BEDA: Eadē aūt voceab eliſabeth a gabriele bn̄dicit̉: qͣtenꝰ angelis ehōibꝰ venerāda mōſtret̉ THEO. Quia v̓o alie ſacte mulieres fuerūt tn̄ genuerūt filios pctō innatos ſubiūgit: Et bn̄. fru.. tui. Uel alit̓ intelligudixerat: Bn̄dicta tu inter mulieres. deīde qͣſi ītergāte aliquo qͣre ſubiūgit: Et bn̄. fru.. tui. ſic̄ dicit̉pſalmo: Bn̄dictꝰ venit in noīe dn̄i deꝰ dn̄s illuxit nobis. Cōſueuit .n. ſacra ſcriptura:: qꝛ r̄cipeORI. Fructū aūt vētris dei genitricis dn̄m diqꝛ nequaqͣꝫ ex viro: ſed ex ſola maria ꝓceſſit: quſemē ſūpſer̄t a prībꝰ fructꝰ eoꝝ exiſtūt. GRECVSSolꝰ ergo hic fructꝰ bn̄dictus: qꝛ abſqꝫ viro abiqꝫpctō ꝓducit̉. BED. Iſte ē fructꝰ dauioDe fructu ventris tui ponā ſuꝑ ſedē tuā. SEVEIn ꝑte emergit eutycis redargutio: fructꝰtris chriſtꝰ aſſerit̉. Oīs .n. fructꝰ eſt eiuſdē natureplāta. vn̄ virginē relinqͥt̉ eiuſdē fuiſſe naͣe ſecudo adā qui tollit pctā mūdi. Sed qui fantaſticāopīonē de carne chriſti ꝯfingūt: in vero dei genitricis ꝑtu erubeſcāt: ip̄e fructꝰ ex ip̄a ſubſtātia pddit arboris. vbi ſunt etiā dicētes: quaſi aqductichriſtū tranſiſſe per virginē aduertāt ex dictis eliſabeth: quā repleuit ſpūs chriſtū fructū fuiſſe ventriSequit̉: Unde hoc mihi vt veniat mater dn̄i meiad me? IAMBRO. Non quaſi ignorās dicit: ſcitenī eſſe ſancti ſpūs grām operatōem: vt mater demini mrēm ꝓphete ad ꝓfectu ſui pignoris ſalutꝫ. ſꝫquaſi humani hoc meriti: ſed diuine gratieeſſe cognoſcat. Ita dicit: Unde hoc mihi. hoc eſtiuſticia: quibꝰ factis: pro quibꝰ meritiſ. ORIOtCōuenit aūt hoc dicēs filio: iohanes indgnū ſe ſentiebat aduētu chriſti ad ip̄m. Matre aūtdn̄i nūcupat adhuc virginē exn̄tē: poccupas eueiex dicto ꝓphetico. Diuina aūt ꝓmiſſio duxerat inariā ad eliſabeth: vt ioh̓is teſtimoniū ab vtero putniret ad dn̄m. tūc .n. iohānē dominꝰ in prophelcōſtituit. vn̄ ſequit̉: Ecce .n. vt fa. eſt vox ſalū tue ſt