Lucas
veritatē vtriuſqꝫ naͣe eadē virgo ancilla dn̄i fuit etmater. BED A. Accepto aūt virginis ꝯſenſu moxangelꝰ celeſtia repetit. vn̄ ſequit̉: Et diſceſſit ab illaangelꝰ ¶ EVSE. Nō ſolū impetrās qd̓ optabat: ſꝫſtupēs in virginea forma ⁊ virtutis plenitudine.¶ Exurges aūt maria in diebꝰ illisabijt in mōtana cū feſtinatōe in ciuitatē iuda: ⁊ intrauit in domū zacharie: ⁊ ſalutauit eliſabeth. Et factū ēut audiuit ſalutatōnem marie elizabeth: exultauit infanſ in utero eiusEt repleta eſt ſpūſancto eliſabeth:⁊ exclamauit uoce magna ⁊ dixit:Gn̄dicta tu int̓ muliereſ: ⁊ bn̄dictꝰfructꝰ uētris tui. Et unde hoc mihiut ueniat mr̄ dn̄i mei ad me? Ecceenī ut facta ē uox ſalutatōnis tue inauribꝰ meis: exultauit in gaudio infans ī utero meo. Et beata que credidiſti: quoniam perficiētur ea quedicta ſunt tibi a domino.AMBRO. Angelꝰ cū abſcōdita nunciaret vt fides aſtrueret̉: exēplo femine ſterilis ꝯtēptū v̓ginisnūciat. Ubi hͦ audiuit maria: non qͣſi incredula deoraculo: nec qͣſi incerta de nūcio: nec quaſi dubitāſde exēplo: ſꝫ quaſi leta ꝓ voto: religioſa ꝓ officio: feſtina pre gaudio in mōtana ꝑrexit. vn̄ dr̄: Exur. aūtma. in die. il. abi. in mōtana. Quo enī iā deo plena:niſi ad ſuꝑiora cū feſtinatiōe conſcēderet. ¶ ORI.Ieſus enī qui in vtero illiꝰ erat feſtinabat adhuc īvētre mrīs iohānē poſitū ſanctificare. vn̄ ſeqͥt̉: Cuꝫfeſtinatōne. AMBRO. Neſcit tarda moliminaſpūſſancti gr̄a: Diſcite v̓gines non demorari in plateis: nō aliquos ī publico miſcere ẜmones ¶THE.Propt̓ hͦ abijt in mōtana: qꝛ zacharias in motanishabitabat. vn̄ ſeqͥt̉: In ci. iu. ⁊ intra. do. zacharie.AMBRO. Diſcite vos ſācte mulieres ſedulitatēqua pͣgnātibꝰ debeatis exhibere cognatis. Mariaꝫaūt que ſola in intimis penetrabilibꝰ v̓ſabat̉: non apublico v̓ginitatis pudor: nō a ſtudio aſꝑitas montiū: nō ab officio ꝓlixitas itineris retardauit. Diſcite etiā virgines humilitatē marie: venit ꝓpinqͣ ad ꝓximā: iunior ad ſeniorē: nec ſolū vēit: ſed ⁊ pͥor ſalutauit. vn̄ ſeqͥt̉: Et ſalu. eliſab. Decet .n. vt qͣꝫto caſtiorv̓go tāto humilior ſit: noueritqꝫ deferre ſenioribus.Sit mgr̄a humilitatis in qͣ ē ꝓfeſſio caſtitatis; Eſtetiā cā pietatis: qꝛ ſuꝑior venit ad inferiorē: vt inferior adiuuet̉: maria ad eliſabeth: chriſtꝰ ad iohāneꝫ.¶ CHRY. ſuꝑ Mat. Uel al̓r celabat q̄ ſupradictaſunt in ſe virgo: nec cuiqͣꝫ hoīm pādit: nō enī credebat ab alijs poſſe fidē adhiberi mirādis relatibꝰ: immo magis putabat ſe pati cōuitia: ſi diceret: qͣſi volēs ſcelꝰ ꝓpuꝫ palliare. ¶ GRECVS: Ad ſolā autērefugit eliſabeth: ſic enī ꝯſueuerat ꝑꝑ cognatiōeꝫ ⁊ꝑꝑ ceterā hmōi ꝯiūctōem. ¶ AMB. Cito aūt euētꝰ
marie ⁊ pn̄tie dn̄ice bn̄ficia declarāt̉. nā ſequit. tfac. eſt vt audi. ſalu. ma. eli. exul. inf. in vte. eiꝰ. 1.diſtīctōem ſingulorūqꝫ v̓borū ꝓpͥetates: vocem poeliſabeth audiuit: ſed ioh̓es por grām ſenſit. illa nōordine audiuit: iſte exultauit rōne myſterū. illa marie: iſte dn̄i ſenſit aduētū ¶ GRECVS: Proph̓aparēte acutiꝰ vidꝫ ⁊ audit: ſalutatqꝫ ꝓphetatu ſꝫ qverbiſ nō poterat: ſaltat in vtero: qd̓ maximū ein gaudio. Quis vnqͣꝫ nouit tripudiū natītate āquiꝰ; Inſinuauit gr̄a q̄ naͣe ignota extiterāt: recſus vētre miles agnouit dn̄m ac regē oriturū: vtegmine nō obſtāte myſtice viſiōi. inſpexit n. n̄ palpebris: ſed ſpū. ¶ ORIGE. Nō aūt antea repleterat ſpū donec aſſiſteret qͥ chriſtū gerebat in vtertūc autē ⁊ ſpū erat plenꝰ: ⁊ reſultabat in parēteſequit̉: Et reple. ē ſpūſcō eliſabeth. Nō aūt dubiūtqͥn que tūc repleta eſt ſpūſcō: ꝑꝑ filiū ſit repleta.AMB. Illa aūt que ſe occultauerat ⁊ cōceꝑaliū: iactare ſe cepit qꝛ generabat ꝓph̓aꝫ ⁊ q̄ erubeſobat ante benedicit. vn̄ ſeqͥt̉: Et excla. vo. mag. ⁊ dijBn̄di. tu in. muliereſ. Magna voce clamauit: verldn̄i ſenſit aduētū: qꝛ religioſū credidit ꝑtū ORDicit aūt: Bn̄dicta tu īter mulieres. Nulla .n. vnōtāte fuit gr̄e ꝑticeps aūt eſſe poterit: vniꝰ n. diuijgerminis parēs eſt vnica ¶ BEDA: Eadē aūt voceab eliſabeth qͣ a gabriele bn̄dicit̉: qͣtenꝰ ⁊ angelis ehōibꝰ venerāda mōſtret̉ ¶ THEO. Quia v̓o alie ſacte mulieres fuerūt q̄ tn̄ genuerūt filios pctō innatos ſubiūgit: Et bn̄. fru. vē. tui. Uel alit̓ intelligudixerat: Bn̄dicta tu inter mulieres. deīde qͣſi ītergāte aliquo qͣre ſubiūgit: Et bn̄. fru. vē. tui. ſic̄ dicit̉pſalmo: Bn̄dictꝰ qͥ venit in noīe dn̄i deꝰ dn̄s ⁊ illuxit nobis. Cōſueuit .n. ſacra ſcriptura: ⁊: ꝓ qꝛ r̄cipeORI. Fructū aūt vētris dei genitricis dn̄m diqꝛ nequaqͣꝫ ex viro: ſed ex ſola maria ꝓceſſit: nā quſemē ſūpſer̄t a prībꝰ fructꝰ eoꝝ exiſtūt. ¶ GRECVSSolꝰ ergo hic fructꝰ bn̄dictus: qꝛ abſqꝫ viro ⁊ abiqꝫpctō ꝓducit̉. ¶ BED. Iſte ē fructꝰ qͥ dauioDe fructu ventris tui ponā ſuꝑ ſedē tuā. SEVEIn qͣ ꝑte emergit eutycis redargutio: dū fructꝰtris chriſtꝰ aſſerit̉. Oīs .n. fructꝰ eſt eiuſdē nature cūplāta. vn̄ ⁊ virginē relinqͥt̉ eiuſdē fuiſſe naͣe cū ſecudo adā qui tollit pctā mūdi. Sed ⁊ qui fantaſticāopīonē de carne chriſti ꝯfingūt: in vero dei genitricis ꝑtu erubeſcāt: nā ip̄e fructꝰ ex ip̄a ſubſtātia pddit arboris. vbi ſunt etiā dicētes: quaſi ꝑ aqductichriſtū tranſiſſe per virginē aduertāt ex dictis eliſabeth: quā repleuit ſpūs chriſtū fructū fuiſſe ventriSequit̉: Unde hoc mihi vt veniat mater dn̄i meiad me? IAMBRO. Non quaſi ignorās dicit: ſcitenī eſſe ſancti ſpūs grām ⁊ operatōem: vt mater demini mrēm ꝓphete ad ꝓfectu ſui pignoris ſalutꝫ. ſꝫquaſi n̄ humani hoc meriti: ſed diuine gratie mūeſſe cognoſcat. Ita dicit: Unde hoc mihi. hoc eſt qͥiuſticia: quibꝰ factis: pro quibꝰ meritiſ. ORIOtCōuenit aūt hoc dicēs cū filio: nā ⁊ iohanes indgnū ſe ſentiebat aduētu chriſti ad ip̄m. Matre aūtdn̄i nūcupat adhuc virginē exn̄tē: poccupas eueiex dicto ꝓphetico. Diuina aūt ꝓmiſſio duxerat inariā ad eliſabeth: vt ioh̓is teſtimoniū ab vtero putniret ad dn̄m. ⁊ tūc .n. iohānē dominꝰ in prophelcōſtituit. vn̄ ſequit̉: Ecce .n. vt fa. eſt vox ſalū tue ſt